"Αριστερά" απ' το ΚΚΕ; ή με ποιούς να αρμενίσουμε "σύντροφοι";

Μεγάλη παραφιλολογία στις μέρες μας πάνω στις θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για το 19ο Συνέδριο. Όλοι θέλουν να νουθετήσουν το ΚΚΕ ώστε να αποφύγει "λάθη" που θα στερήσουν τον λαό από την κατάληψη της εξουσίας, μιλάνε για "σκαλοπάτια", "αριστερές κυβερνήσεις" που θα στρώσουν τον δρόμο της ανατροπής, συμμαχίες με αριστερά "κόμματα" που περίπου παλεύουν για κοινούς στόχους.

Ποιοι   είναι όμως αυτοί που τοποθετούνται "αριστερά" απ' το ΚΚΕ;

Θα αναδημοσιεύσουμε "αντιεπιστημονική μελέτη" που εκπόνησε τομονομελές επιτελείο του Φιλολαϊκού  με τίτλο "Σύντομο Εγχειρίδιο του Αριστερισμού στην Ελλάδα". Τα συμπεράσματα από αυτήν την "αντιεπιστημονική μελέτη" δικά σας!

(Μ’ αρέσει που έκανα λόγο για «Σύντομο» Εγχειρίδιο. Άμα είναι έτσι τα «σύντομα», ποια είναι τα εκτεταμένα);

Ο Αριστερισμός. Μέρος 0.

Στους φίλους (όλου του φάσματος) που αδημονούν για την τυχή του αφιερώματος στον Αριστερισμό, το laiko stroma έρχεται να διαλύσει τους φόβους και ναδιασκεδάσει τις εντυπώσεις.

Το «Σύντομο Εγχειρίδιο του Αριστερισμού στην Ελλάδα» βρίσκεται «σε καλό δρόμο» (η σαφήνεια ήταν πάντα ένα από τα ατού του blog).

Επειδή όμως ενημερωθήκαμε ότι υπάρχουν αναγνώστες του Φιλολαϊκού blog,κρεμασμένοι κυριολεκτικά από τις οθόνες, μερόνυχτα ολόκληρα, δίνουμε στη δημοσιότητα το απόρρητο, μέχρι σήμερα σχεδιάγραμμα του «Εγχειριδίου», που αποτυπώνει τη σειρά, τη δομή, των αναρτήσεων που θα ακολουθήσουν.

Μέρος 1ο. Εισαγωγή-«Αριστερόμετρο»

Το μέρος αυτό περιλαμβάνει μία εισαγωγική τοποθέτηση, γενικές πληροφορίες για τον αριστερό οπορτουνισμό, έναν πίνακα που ταξινομεί τις διάφορες οργανώσεις, καθώς και το περίφημο «Αριστερόμετρο», ένα ριψοκίνδυνο εγχείρημα αντιεπιστημονικής αποτύπωσης πάνω σε νοητό χάρακα της απάντησης στο προαιώνιο όσο και «απάλευτο» ερώτημα: «Ποιός είναι πιο αριστερός τέλος πάντων;;;». Στις προτάσεις φίλων του Φιλολαϊκού blog για «Ουγκανόμετρο», «Σεξιστόμετρο», «Φλωρόμετρο» και άλλα παρόμοια, το laiko stroma αντέταξε σθεναρό «ΟΧΙ».

Μέρος 2ο. Οι Μεγάλοι (και σίγουροι)

Αναλυτική παρουσίαση των μαζικότερων (τρόπος του λέγειν) οργανώσεων του αριστερού οπορτουνισμού στη χώρα μας. Περιλαμβάνονται: ιστορικά στοιχεία,βασικές ιδεολογικές θέσεις, δομή-λειτουργία, πολιτικές θέσεις και δράση στο σήμερα,στάση απέναντι στο ΚΚΕ, επιφανείς εκπρόσωποι, χώροι παρεμβάσεων, συνθήματα, σύντομα συμπεράσματα κλπ

Αριθμός οργανώσεων: 5-8

Μέρος 3ο. Οι Μικροί (μου πόνοι)

Συντομότερη παρουσίαση των υπολοίπων οργανώσεων, συμπεριλαμβανομένων και των «γραφικών», των «σφραγίδων» κλπ

Αριθμός οργανώσεων: 15-20

Μέρος 4ο. Επίλογος-Συμπεράσματα («Ζουμί»)

Τα τελικά συμπεράσματα και οι θέσεις του Φιλολαϊκού blog για το πολυσχιδές και χαώδες μόρφωμα του ποικιλόμορφου αριστερισμού στη χώρα μας.

Φυσικά τυχόν προτάσεις των φίλων του Φιλολαϊκού blog, σχετικά με το πόνημα αυτό, είναι καλοδεχούμενες τόσο μέσω του e-mail filolaiko@yahoo.com, όσο και με σχολιασμό στην παρούσα ανάρτηση.

Αυτό που μένει ανοιχτό προς το παρόν είναι η χρονική κατανομή των μερών, δηλαδή αν θα δημοσιευτούν και τα τέσσερα μονομιάς ή αν θα υπάρχει απόσταση ανάμεσα στις αναρτήσεις έτσι ώστε να επιμηκυνθεί και ο σχετικός «τζέρτζελος»(αποθέωση, γιούχα κλπ).

Σε κάθε περίπτωση παραμείνετε σε εγρήγορση καθώς το μονομελές επιτελείο του Φιλολαϊκού blog εργάζεται πυρετωδώς για την υλοποίηση αυτού του πονήματος, προσπαθώντας να ξεκλέψει λίγο χρόνο από τις υπόλοιπες του δραστηριότητες ως φυσικό πρόσωπο.

Ο "Αριστερισμός". Μέρος 1ο. Εισαγωγή-"Αριστερόμετρο"

---

Η κατάσταση

Η χώρα βρίσκεται εδώ και μήνες στον αστερισμό του Μνημονίου.

Τρίχες.

Η χώρα βρίσκεται από αμνημονεύτων ετών στον αστερισμό της αντιλαϊκής πολιτικής ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΕΕ, πολιτικής που εντείνεται και επιταχύνεται από το μνημόνιο, δηλαδή στον αστερισμό του καπιταλισμού, και μάλιστα αυτού που πεθαίνει (άντε να δούμε) και επιχειρεί να μας πάρει μαζί του. Τα μέτρα που παίρνονται είναι πιο έντονα και συμπυκνωμένα με τάση ξεπατώματος ότι ψιλοκατάκτησης είχε ακόμα μείνει όρθια. Γι’ αυτό χρειάζεται η μέγιστη δυνατή συσπείρωση για την αντίσταση και την συνεπαγόμενη γενική αντεπίθεση για να δούμε άσπρη μέρα. Στον αστερισμό του «μνημονίου», λοιπόν;

Από τον Αστερισμό στον Αριστερισμό

Ωστόσο, σε μέσα σε αυτό τον ορυμαγδό, υπάρχουν κάποιες μικρές νησίδες, κουκίδες στον πολιτικό χάρτη της χώρας που όλοι έχουμε πέσει πάνω, κάποια στιγμή, στα φοιτητικά ή τα ύστερα χρόνια μας. Κάποιες ιερογλυφικές συντομογραφίες με τρία ή περισσότερα γράμματα, ολότελα άγνωστες και περιβαλλόμενες από πέπλο μυστικισμού, κάποια ευφάνταστα συνθήματα σε μισογκρεμισμένους τοίχους με μυστηριώδεις υπογραφές. Όλοι μας έχουμε συναντήσει ανθρώπους με τζίβες και γωνιώδη γένια, λεπτεπίλεπτες κοπελίτσες τυλιγμένες σε μωβ υφάσματα, οπαδούς τηςReggae και του Ska, που χαρακτήριζαν τους Deep Purple και τους Iron Maiden«κνίτικα» συγκροτήματα.

Δεν είναι αναρχικοί (μάλλον, συνήθως, λογικά, εεε… δεν ξέρω).

Ποιοί είναι όμως;

Είναι οι «Α-ΡΙ-ΣΤΕ-ΡΙ-ΣΤΕΣ».

Υπάρχουν εύλογες ερωτήσεις για αυτούς:

Γιατί είναι τόσοι πολλοί;

  Πότε αρχίνισε ο πρώτος;

   Από πού ξεφύτρωσε η Ανταρσύα;

Γιατί υπάρχουν δύο «μουλού» και σε τι διαφέρουν;

 Τι σόι φρούτο είναι τα ΕΑΑΚ;

  O Άρης ήταν πράγματι «κομμουνισταράς»;

Τι είναι οι «συνιστώσες» του Σύριζα;

    Γιατί μαλώνουν και μεταξύ τους;

 Είναι τρεις μαζί με τον κούκο ή χωρίς αυτόν;

   Πόσο «Πασόκοι» είναι τελικά;

 Πότε θα πάρει πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ;

  Πότε θα κάνει ξαστεριά;

Αυτά και άλλα ερωτήματα (φλέγοντα) που βασανίζουν τους αναγνώστες και εν γένει το ρημάδι το γίγνεσθαι θα επιχειρήσει να απαντήσει το Φιλολαϊκό blog, με σεβασμό στον Έλληνα καταναλωτή και γνώμονα το συμφέρον του Έλληνα φορολογούμενου πολίτη.

Και γιατί ρε laiko stroma το κάνεις αυτό; Τι σου φταίξαμε εμείς οι αριστεριστές;

Υπάρχει δεδικασμένο!

"Αθώοι κηρύχθηκαν 15 «παράνομοι» μετανάστες που δραπέτευσαν στις 30 Σεπτέμβρη από τα κρατητήρια της Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσπρωτίας. Ήταν στοιβαγμένοι σε κελί κάτω από άθλιες συνθήκες κράτησης και χωρίς νερό! «Δραπετεύσατε από τον εξευτελισμό γι' αυτό είστε αθώοι», φέρεται να απεφάνθη ο ΠλημμελειοδίκηςΑθ. Τερζούδης.

Συγκεκριμένα το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ηγουμενίτσας θεώρησε πως οι 15 δεν έπρεπε να κριθούν ένοχοι για «απόδραση κρατουμένου» γιατί διέπραξαν το αδίκημα ενώ βρίσκονταν σε κατάσταση ανάγκης που αποκλείει τον καταλογισμό.

Στην απόφαση σημειώνεται πως:

1) Το κρατητήριο στο οποίο κρατούνταν ουδέποτε καθαρίζεται ή απολυμαίνεται και γενικότερα δεν τηρούνται εντός αυτού ούτε οι στοιχειώδεις κανόνες καθαριότητας και υγιεινής (υπάρχει μόνο μία χημική τουαλέτα για όλους τους κρατουμένους και βρίσκεται στο χώρο που κοιμούνται, δεν υφίσταται στο κρατητήριο καμμία παροχή νερού, οι δε κρατούμενοι υποφέρουν από ψείρες, ψύλλους, ψωρίαση, τύφο, δερματικές παθήσεις και λοιπές λοιμώδεις μεταδοτικές ή μη ασθένειες). Έτσι, ο χώρος κράτησης των κατηγορουμένων αποτελεί σοβαρή εστία μικροβίων, ιών και λοιπών βλαπτικών για τον άνθρωπο μικροοργανισμών, η ανάπτυξη των οποίων ευνοείται από τη συνεχή σώρευση μεγάλου αριθμού κρατουμένων από διάφορες χώρες προέλευσης (κυρίως της Ασίας ή της Αφρικής), που δεν έχουν πλυθεί / καθαριστεί ή αλλάξει ρουχισμό επί εβδομάδες ή και μήνες.

Ο Τσίπρας στο Βερολίνο...

Επικίνδυνη, όχι μόνο για την Ελλάδα και τους Έλληνες, αλλά για ολόκληρη την Ευρώπη, είναι η νεοφιλελεύθερη πολιτική λιτότητας που εφαρμόζεται, τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στη σύνοδο της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, στο Βερολίνο. 

Ο κ. Τσίπρας έκανε λόγο για «αδιέξοδο πρόγραμμα» και σημείωσε ότι η Ελλάδα χρησιμεύει ως πειραματόζωο και προειδοποίησε για τον κίνδυνο της ενίσχυσης των νεοναζιστικών οργανώσεων. 
 «Από την κρίση δεν βγαίνεις με περικοπές και σκληρή λιτότητα, αλλά με δίκαιη ανάπτυξη, αναδιανομή και ενίσχυση της απασχόλησης» τόνισε ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και προειδοποίησε για τον «κίνδυνο ανάπτυξης του νεοναζισμού και των ακραίων ιδεολογιών στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στην Ελλάδα».

Σχόλιο.....

Επικίνδυνη για την Ελλάδα και τους Έλληνες είναι η σοσιαλδημοκρατία που δηλώνει «Από την κρίση δεν βγαίνεις με περικοπές και σκληρή λιτότητα, αλλά με δίκαιη ανάπτυξη, αναδιανομή και ενίσχυση της απασχόλησης».

Να τον χαίρεστε και τον αρχηγό και το «κόμμα»

Με άδεια του Στουρνάρα πάει το Alexis στον Σόιμπλε

Μιλάμε ότι αυτό οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ δεν μπορούν να το καταπιούν με τίποτα! 

Βγάλτε τις τσίμπλες από τα μάτια σύντροφοι: όπως ανέφερε η Ντόιτσε Βέλε, ο Σόιμπλε πριν απαντήσει θετικά στο αίτημα του Τσίπρα για να τον δει, ρώτησε πρώτα αν το επιτρέπει ο Στουρνάρας.... 

Πάρτε και την σελίδα ακριβώς της DW.
H γερμανική κυβέρνηση διαμηνύει ότι το κριτήριο για την συνάντηση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε με τον ηγέτη της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα είναι η παροχή στήριξης στο ελληνικό μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα.

Στην καθιερωμένη κυβερνητική ενημέρωση σήμερα το μεσημέρι επιβεβαιώθηκε από την εκπρόσωπο του υπουργείου Οικονομικών Μαριάνε Κοτέ η συνάντηση τη Δευτέρα του ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα με το Γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Σύμφωνα με τους εκπροσώπους του γερμανικού υπουργείου, η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί μετά από αίτημα του κ. Τσίπρα και την σύμφωνη γνώμη του Έλληνα υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα, ο οποίος είχε προηγουμένως ερωτηθεί.

http://www.dw.de/%CE%BC%CE%B5-%CE%BA%CF%81%CE%B9%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CF%84%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%BE%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%80%CF%81%CF%8C%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1/a-16514066

Πώς κατανέμεται όλος ο πλούτος του πλανήτη μας το 2012 (ή είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε!)

Πηγή: Έθνος

Του Γ. Δελαστίκ

Αιώνιο το ερώτημα, με διαρκώς διαφορετικές απαντήσεις σε κάθε εποχή, ακόμη και κάθε χρόνο: Πόσοι είναι οι πλούσιοι; Πόσοι οι φτωχοί; Πόσο πλούσιοι είναι οι πλούσιοι και πόσο φτωχοί οι φτωχοί; Πάντα κινεί το ενδιαφέρον αυτό το θέμα και η έκθεση για τον Παγκόσμιο Πλούτο του 2012 της ελβετικής τράπεζας Κρφντί Σουίς μας δίνει τις τρέχουσες απαντήσεις. Ας αρχίσουμε από την κορυφή της πυραμίδας. Πόσοι είναι λοιπόν αυτοί που έχουν προσωπική περιουσία πάνω από 1 εκατομμύριο δολάρια σε όλον τον κόσμο;
Είναι 29 εκατομμύρια άτομα, αριθμός που αντιστοιχεί στο 0,6% του ενήλικου πληθυσμού του πλανήτη. Αυτό το 0,6% λοιπόν κατέχει συνολικά περιουσία αξίας 87,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, η οποία αντιστοιχεί στο 39,3% του παγκόσμιου πλούτου! Η αντιστοίχιση των αριθμών είναι εντυπωσιακή – το 0,6% του πληθυσμού κατέχει το 39,3% του πλούτου.

Η απάντηση του Λένιν, 100 χρόνια πριν, σε όσους ευαγγελίζονται την "Ευρωπαϊκή Ένωση των λαών"

Β.Ι.ΛΕΝΙΝ

Για το σύνθημα των Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης*

Δεν είναι δυνατή η εξάλειψη των τάξεων, χωρίς τη δικτατορία της καταπιεζόμενης τάξης, του προλεταριάτου. Δεν είναι δυνατή η ελεύθερη ένωση των εθνών στο σοσιαλισμό, χωρίς μια λίγο - πολύ μακρόχρονη, επίμονη πάλη των σοσιαλιστικών Δημοκρατιών ενάντια στα οπισθοδρομικά κράτη

Στη «Σοτσιάλ - Ντεμοκράτ», αρ. φύλ. 40, ανακοινώσαμε ότι η Συνδιάσκεψη των Τμημάτων Εξωτερικού του κόμματός μας αποφάσισε να αναβάλει το ζήτημα του συνθήματος «Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης», ωσότου συζητηθεί στον Τύπο η οικονομική πλευρά του.

Η συζήτηση που έγινε πάνω σ' αυτό το ζήτημα στη συνδιάσκεψή μας πήρε μονόπλευρα πολιτικό χαρακτήρα. Αυτό εν μέρει ίσως να οφείλεται στο γεγονός ότι στη διακήρυξη της Κεντρικής Επιτροπής το σύνθημα αυτό διατυπώνεται καθαρά σαν πολιτικό («το άμεσο πολιτικό σύνθημα...» - λέει η διακήρυξη) και, ταυτόχρονα, δε διατυπώνεται μόνο το σύνθημα των δημοκρατικών Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, μα και υπογραμμίζεται ειδικά ότι «χωρίς την επαναστατική ανατροπή της γερμανικής, της αυστριακής και της ρωσικής μοναρχίας» το σύνθημα αυτό είναι παράλογο και απατηλό.

Δε θα ήταν καθόλου σωστό να φέρει κανείς αντιρρήσεις στην τέτοια τοποθέτηση του ζητήματος μέσα στα πλαίσια της πολιτικής εκτίμησης του συνθήματος αυτού. Λόγου χάρη, από την άποψη ότι επισκιάζει ή αδυνατίζει κτλ. το σύνθημα της σοσιαλιστικής επανάστασης. Οι πολιτικοί μετασχηματισμοί προς μια πραγματικά δημοκρατική κατεύθυνση κι ακόμη περισσότερο οι πολιτικές επαναστάσεις δεν μπορούν σε καμιά περίπτωση, ποτέ και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, ούτε να επισκιάσουν, ούτε ν' αδυνατίσουν το σύνθημα της σοσιαλιστικής επανάστασης. Αντίθετα, τη φέρνουν πάντα πιο κοντά, πλαταίνουν τη βάση της, εντάσσουν στο σοσιαλιστικό αγώνα νέα στρώματα μικροαστών και μισοπρολεταριακών μαζών. Και από το άλλο μέρος οι πολιτικές επαναστάσεις είναι αναπόφευκτες στην πορεία της σοσιαλιστικής επανάστασης, που δεν μπορούμε να τη βλέπουμε σαν μια μόνο πράξη, μα πρέπει να τη βλέπουμε σαν εποχή θυελλωδών πολιτικών και οικονομικών κλονισμών, σαν εποχή της πιο οξυμένης ταξικής πάλης, εμφυλίου πολέμου, επαναστάσεων και αντεπαναστάσεων.

Αν, όμως, το σύνθημα των δημοκρατικών Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, σε συνδυασμό με την επαναστατική ανατροπή των τριών αντιδραστικότατων μοναρχιών της Ευρώπης, μ' επικεφαλής τη ρωσική μοναρχία, είναι τελείως άψογο σαν πολιτικό σύνθημα, ωστόσο μένει ακόμη ένα σπουδαιότατο ζήτημα, το ζήτημα του οικονομικού περιεχομένου και της οικονομικής σημασίας αυτού του συνθήματος. Από την άποψη των οικονομικών όρων του ιμπεριαλισμού, δηλαδή της εξαγωγής κεφαλαίων και του μοιράσματος του κόσμου από τις «προηγμένες» και «πολιτισμένες» αποικιακές δυνάμεις, οι Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης μέσα σε καπιταλιστικό καθεστώς, είτε είναι απραγματοποίητες, είτε είναι αντιδραστικές.

Γελοιοποιούνται μ’ αυτά που λένε

Έτσι είναι… Η αντιΚΚΕ εμπάθεια εύκολα μπορεί να σε οδηγήσει στη γελοιότητα.

Ο λόγος για τον «Εργατικό Αγώνα» και το σχόλιό του στην «προσθήκη» του για τις αλλαγές στο καταστατικό του ΚΚΕ με τον τίτλο «Σε ποια εργατική τάξη απευθύνονται». Εκεί αναφέρονται στο άρθρο 49 του σχεδίου καταστατικού του ΚΚΕ στο οποίο μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι «διακοπή της οργανωτικής σχέσης του μέλους με το Κόμμα γίνεται και όταν δεν πληρώνει την οικονομική του συνδρομή πάνω από 6 μήνες συνέχεια και παρά του ότι του έγινε υπόμνηση». Από αυτά ο «Εργατικός Αγώνας» βγάζει το παρακάτω μεγαλοφυές συμπέρασμα: «Η εφαρμογή αυτής της διάταξης του σχεδίου του νέου καταστατικού (σ.σ. άρθρο 49), πολύ απλά, σημαίνει δύο πράγματα: α) Τα μέλη του κόμματος που βρίσκονται ή θα βρεθούν σε καθεστώς ανεργίας πρέπει να χάσουν την κομματική ιδιότητα, εφόσον δεν θα έχουν την οικονομική δυνατότητα να συνεχίσουν να πληρώνουν την συνδρομή τους. β) Οι άνεργοι που θα θελήσουν να γίνουν μέλη του κόμματος δεν θα μπορούν γιατί δεν θα έχουν τα οικονομικά μέσα να δώσουν τη συνδρομή τους».

Δεν χρειάζονται και σοβαρά επιχειρήματα για να απαντήσεις σε κάποιους που δεν ξέρουν να διαβάζουν, γιατί εάν ήξεραν θα έβλεπαν σε μια σελίδα πιο πριν (άρθρο 43) ότι η συνδρομή του κομματικού μέλους καθορίζεται τουλάχιστον στο 1% του μηνιαίου μισθού του. Εάν λοιπόν, κύριοι φωστήρες του «Εργατικού Αγώνα» τα μηνιαία έσοδα κάποιου είναι μηδενικά ποια θα είναι η συνδρομή του; Εδώ χρειάζεται σίγουρα πτυχιούχο μαθηματικών αυτή η ιστοσελίδα για να το λύσει.

Ενημερωτικά σας λέμε ότι εκατοντάδες μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ μακροχρόνια άνεργοι, με δική τους θέληση και όχι επειδή κάποια «ηγεσία» τους επιβάλλει, εξοικονομούν 1 ευρώ το μήνα, 50 λεπτά, 2 ευρώ για να δώσει συμβολικά τη συνδρομή του στο Κόμμα, την ίδια ώρα που εντείνουν την οικονομική δουλειά και εξόρμηση στον περίγυρό τους με τα κουπόνια για να ενισχυθεί το Κόμμα τους. Άνεργοι, κομματικά μέλη και φίλοι προσφέρουν από τις οικονομίες τους. Αυτό σημαίνει κομμουνιστής. Αυτό σημαίνει εργατικό, ταξικό, κομματικό ήθος. Αλλά αυτές τις έννοιες εσείς του «Εργατικού Αγώνα» ούτε θέλετε να τις ξέρετε. Ξέρουμε…ανατριχιάζετε.

Όπως πάντα οι οπορτουνιστές δεν αποδεικνύονται μόνο ηλίθιοι αλλά και επικίνδυνοι τυχοδιώκτες, ικανοί να «δώσουν» και τον αδελφό τους στον αντίπαλο σε άλλες δύσκολες εποχές. Όσο για ψέμματα, συκοφαντίες και προβοκάτσιες; Μόνο με αυτά τα «όπλα» είναι ικανοί να απαντήσουν όλα τα ναυάγια της ταξικής πάλης.

www.902.gr

Η αστική τάξη και το μοντέλο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ

Του Τάκη Βαρελά

Τα χαμόγελα και το παιχνίδι της αστικής τάξης με τον ΣΥΡΙΖΑ στα διάφορα οικονομικά φόρουμ είναι ενδεικτικά της «ανησυχίας» που της προκαλεί...

Παρακολουθώντας την αρθρογραφία στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, για ένα «νέο πλειοψηφικό ρεύμα της Αριστεράς με στόχο την διακυβέρνηση της χώρας με σοσιαλιστική προοπτική», μπήκα στον πειρασμό να αναρωτηθώ αν έχει ο ΣΥΡΙΖΑ τέτοια χαρακτηριστικά, τέτοιες θέσεις και πρακτική, προκειμένου να έχει βάση η πολιτική πρόταση για το σοσιαλισμό ή αποτελεί τακτική με στόχο τον εμβολισμό του ΚΚΕ με παράλληλο εγκλωβισμό ψηφοφόρων και φίλων και οπαδών του ΚΚΕ .

Από την άλλη πάλι, η αστική τάξη δεν βλέπω να ανησυχεί με τέτοιου τύπου προτάσεις, ίσα-ίσα κάποια από τα σπλάχνα της κάνουν παιχνίδι μαζί τους στα διάφορα οικονομικά forum, ενώ αλληλοενημερώσεις με επιχειρηματικές ενώσεις δίνουν και παίρνουν τώρα τελευταία (έτσι τον κάνουν το διάλογο στις οικονομίες της αγοράς).

Σε όλους είναι γνωστό ότι ο καπιταλισμός αναγεννιέται διά μέσω των οικονομικών κρίσεων, διαμορφώνοντας ταυτόχρονα το πολιτικό πλαίσιο της παραπέρα ανάπτυξής του.

Στις κρίσεις του καπιταλισμού σήμερα, όλα είναι ανοικτά και όλα έρχονται στην ώρα τους, το θέμα είναι ο συσχετισμός δυνάμεων στη δοσμένη χρονική στιγμή.

Στην ιστορία της πάλης για την κατάκτηση της εξουσίας δύο είναι οι παίκτες:

• Η εργατική τάξη από τη μία, η οποία μετρά και ενισχύει της ταξικές δυνάμεις της, κάνει τις συμμαχίες της και διαμορφώνει την τακτική και τη στρατηγική για την κατάκτηση της εξουσίας, έτοιμη να επιβάλει την κυριαρχία της.

• Η αστική τάξη, κυρίαρχη τάξη σήμερα, που κατέχει την εξουσία, έχει τα μέσα, έχει ορίσει το πολιτικό πλαίσιο, διαρκώς επικαιροποιεί και, διαμορφώνοντας το πολιτικό σκηνικό, κάνει τις συμμαχίες της έτσι που να διαιωνίζει τη συνέχεια της ύπαρξής της.

Όταν το Βήμα αναλαμβάνει να φτιάξει το φιλολαϊκό προφίλ του «πιο φανατικού υποστηρικτή του μνημονίου» ή πως ξεφορτώνεσαι γρηγορότερα έναν υπάλληλο

Όταν το Βήμα αναλαμβάνει να φτιάξει το φιλολαϊκό προφίλ του «πιο φανατικού υποστηρικτή του μνημονίου» ή πως ξεφορτώνεσαι γρηγορότερα έναν υπάλληλο

Παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα το «κλάμα» του Άδωνι Γεωργιάδη, για το κλείσιμο του βιβλιοπωλείου του. Και το πόσο υπερήφανος δηλώνει ότι αισθάνεται, για το γεγονός πως δεν απέλυσε κανέναν υπάλληλό του, παρά μόνο τους έκανε μετάταξη στην μητρική εταιρεία.
Προφανώς, τα όσα ακούγονται ή γνωρίζει, για επικείμενο ανασχηματισμό της Τροϊκανής κυβέρνησης, επιβάλλουν να δείξει ένα πρόσωπο συμπαθητικό και ανθρώπινο. Δεν ξεγελά όμως κανέναν. Παραμένει το ίδιο αποκρουστικός, όσο και τα 3 μνημόνια που ψήφισε.
Στις 23/11/12 δημοσιεύεται ένα σχόλιο στον «βηματοδότη» ότι ο Ά. Γεωργιάδης ακούστηκε να λέει σε συναδέλφους του για το πως αναγκάστηκε να κλείσει το βιβλιοπωλείο, αλλά επειδή είναι καλός εργοδότης δεν απέλυσε κανένα υπάλληλο. Το σχόλιο του «βηματοδότη» κάνει την δουλειά του. Την ίδια κιόλας μέρα η είδηση αναπαράγεται σε δεκάδες blogs και sites με τίτλους που αναδεικνύουν την φιλεργατική στάση του εργοδότη, βουλευτή και πιο φανατικού υποστηρικτή του μνημονίου στην χώρα (σύμφωνα με δικές του δηλώσεις, δεν χρησιμοποιούμε δηλώσεις των πολιτικών του αντιπάλων). Η δουλειά έγινε, το συγκρότημα προώθησε άλλο έναν εκλεκτό του, ακόμη κι αν χρειάστηκε να θυσιαστεί η αλήθεια.
Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή. Ο εν λόγω βουλευτής, επικαλείται οικονομικούς λόγους ενώ παράλληλα τρώει μαζί με συναδέλφους του σε εστιατόριο του Χίλτον για να πνίξει τον πόνο της ζημιάς που έπαθε η οποία όπως λέει, ήταν πάνω από 400.000 ευρώ.
Το βιβλιοπωλείο δεν το έκλεισε ο Άδωνις Γεωργιάδης, λόγω των εμπρησμών. Το συγκεκριμένο βιβλιοπωλείο λειτουργούσε έναν περίπου χρόνο, χωρίς κανένα μέτρο προστασίας, και δεν υπέστη καμιά ζημιά. Ούτε φυσικά το έκλεισε λόγω οικονομικής κρίσης.
Το βιβλιοπωλείο το έκλεισε διότι ο υπάλληλος που το λειτουργούσε δεν δέχθηκε την εργοδοτική του αυθαιρεσία και προσέφυγε στην Επιθεώρηση Εργασίας.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης απαίτησε, με το έτσι θέλω, να μετατρέψει το ωράριο εργασίας του υπαλλήλου από οκτάωρο σε τετράωρο και να του μειώσει στο μισό περίπου τον μισθό, χωρίς να τροποποιήσει και την σύμβαση εργασίας. Ήθελε δηλαδή να δίνει στον υπάλληλο χαμηλό μισθό, αλλά ο υπάλληλος να του υπογράφει εκκαθαριστικά μισθοδοσίας με ολόκληρο τον μισθό ! Μάλιστα ο πληρεξούσιος δικηγόρος του βιβλιοπωλείου του, παραδέχθηκε γραπτώς και ενυπόγραφα στην Επιθεώρηση Εργασίας, πως αυτή την τακτική ο κύριος Γεωργιάδης την εφαρμόζει σε 14 συνολικά υπαλλήλους του!. Θαυμάστε το θράσος και την σιγουριά της ατιμωρησίας!.
Φυσικά, όταν η Επιθεώρηση Εργασίας ζήτησε από το βιβλιοπωλείο να καταθέσει αναλυτικές μηνιαίες εξοφλητικές καταστάσεις μισθοδοσίας, τροποποιητικές συμβάσεις εργασίας μερικής απασχόλησης, και καταστάσεις ωρών εργασίας των εργαζομένων, ο Άδωνις Γεωργιάδης υποχώρησε αθόρυβα αλλά και μεθοδικά. Πλήρωσε τα χρήματα που όφειλε στον υπάλληλό του, αναγνωρίζοντας την ισχύ της σύμβασης εργασίας του, και κατόπιν απέστειλε στον υπάλληλο προειδοποίηση απόλυσης, ώστε και να απαλλαγεί από αυτόν, αλλά και να του καταβάλει την μισή αποζημίωση.
Ο συγκεκριμένος υπάλληλος , έγγαμος και πατέρας ενός ανήλικου τέκνου, σήμερα είναι άνεργος και επιδοτείται από τον ΟΑΕΔ. Το ίδιο και μία υπάλληλος του βιβλιοπωλείου, η οποία έμεινε χωρίς εργασία ενώ εγκυμονούσε και γεννά εντός των ημερών. Και το βιβλιοπωλείο είναι κλειστό, με την δικαιολογία της οικονομικής κρίσης και προς αποφυγή ελέγχων από τις αρμόδιες υπηρεσίες (Επιθεώρηση Εργασίας, Σ.Δ.Ο.Ε., κτλ).
Η συγκεκριμένη πρακτική, αφήνει έκθετους για άλλη μια φορά εργαζόμενους, οι οποίοι γίνονται θύματα της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής κρίσης που βιώνουμε τόσα πολλά χρόνια, με αποκορύφωμα την τελευταία τετραετία. Και φυσικά, το βαρέλι δεν έχει πάτο. Τα ποσοστά της ανεργίας θα αυξηθούν ακόμα περισσότερο.
Δείχνει όμως και τον κυνισμό των κυρίαρχων. Επιχειρηματίες, πολιτικάντηδες, ΜΜΕ  (ιδιαίτερα τα «έγκυρα»), δημοσιογράφοι, δεν διστάζουν, πάνω στις πλάτες των ανθρώπων που βιώνουν με δραματικό τρόπο τα αποτελέσματα της πολιτικής τους, να λένε ένα σωρό ψέματα.

ΟΜΟΡΦΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, ΗΘΙΚΟΣ, ΑΓΓΕΛΙΚΑ ΠΛΑΣΜΕΝΟΣ

 κείμενο του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου - Χάρτου Αττικής που γράφτηκε λίγες μέρες πριν από το τέλος του 2012

ΚΚΕ για δηλώσεις Γ. Βρούτση: Οι εργαζόμενοι να αντιπαλέψουν την αντεργατική πολιτική

Σχόλιο εξέδωσε το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ σχετικά με τις δηλώσεις του Γ. Βρούτση το πρωί σε τηλεοπτικό σταθμό.

Αναλυτικά το σχόλιο έχει ως εξής:

«Είναι μεγάλο θράσος, αυτοί που υπηρετούν τη ληστεία διαρκείας των ασφαλιστικών ταμείων από την πλουτοκρατία και το κράτος και έχουν αναδειχθεί σε σφαγείς συντάξεων και εργασιακών δικαιωμάτων, να εμφανίζονται ως εξυγιαντές των ασφαλιστικών ταμείων. Η αντιδραστικότητα της πολιτικής κυβέρνησης – Ευρωπαϊκής Ένωσης αποκαλύπτεται πλήρως, καθώς καταδικάζει τους σημερινούς εργαζόμενους και ειδικά τους νέους να αναζητούν δουλειά ως τα βαθιά γεράματα για να εξασφαλίσουν όχι σύνταξη αλλά επίδομα εξαθλίωσης. Αντί για σταθερή εργασία με σύγχρονα δικαιώματα τους καταδικάζει στην ανεργία και στη δουλειά με μισθό πείνας χωρίς σταθερό ωράριο και ασφάλιση. Οι εργαζόμενοι, και ειδικά οι νέοι, είναι αδιανόητο να δεχτούν να ζήσουν σε αυτόν τον εφιάλτη. Πρέπει να αντιπαλέψουν την αντεργατική πολιτική και το εκμεταλλευτικό σύστημα που υπηρετεί».

"Μάθε Εργάτη Πως"..."Νόμος Είναι..."

Την ταινία την είδαμε στο redflyplanet.gr

Το τραγούδι που ακούγεται στους τίτλους τέλους, είναι το "Νόμος είναι...", από τη μουσική παράσταση ¨Το Τανγκό της Κρίσης", σε στίχους Φάνη Μαργαρώνη, μουσική Χρήστου Χατζησπύρου και ερμηνεύει η Βίκυ Αναστασίου.

                                     

«Μάθε Εργάτη Πως» ταινία μικρού μήκους
Εμπνευσμένη από το έργο του Πωλ Λαφάργκ « Η Θρησκεία του Κεφαλαίου»


Σενάριο - Σκηνοθεσία: Σήφης Στάμου,Κώστας Σταματόπουλος
Δ. Φωτογραφίας:Ιωάννης Στέφανος Κούνης
Μοντάζ: Μαιρηλία Καλαϊντζιδου
Παραγωγή: Χρήστος Γιάννου, Κώστας Σταματόπουλος, Σήφης Στάμου
Παραγωγή: Μανώλης Πατεράκης

Με τους:
Δημήτρη Δρόσο , Ιωσήφ Πολυζωίδη , Κάτια Ζαρκάδα


Η μουσική της ταινίας είναι από το τραγούδι «Νόμος Είναι..»
Μουσική: Χρήστος Χατζησπύρου
Στίχοι: Φάνης Μαργαρώνης
Ερμηνεία: Βίκυ Αναστασίου

Είναι βαθιά γελασμένοι!

Το πλήρες ξεγύμνωμα μιας γνωστής ιστοσελίδας...

Πλήρης σύμπτωση απόψεων εμφανίζεται το τελευταίο διάστημα μεταξύ της ιστοσελίδας «Εργατικός Αγώνας» και των κάθε λογής οπορτουνιστών («Αυγή», «Εποχή», «Πριν», «Iskra»κλπ.), όσον αφορά τη στάση τους απέναντι στο ΚΚΕ και ιδιαίτερα απέναντι στις Θέσεις της ΚΕ για το 19o Συνέδριο. Με τα χιλιοειπωμένα επιχειρήματα, όπως«σεχταρισμός», «απομόνωση», «ανάγκη αλλαγής ηγεσίας», επιχειρούν να πιέσουν το ΚΚΕ να εγκαταλείψει την επαναστατική του στρατηγική και να μετατραπεί σε συνιστώσα της κυβερνώσας αριστεράς, σε δύναμη διαχείρισης του συστήματος. Γι' αυτό άλλωστε και η πολεμική τους απέναντι στο ΚΚΕ τους κάνει εξαιρετικά δημοφιλείς και στα διάφορα αστικά μέσα, στον αστικό Τύπο. Γιατί συμπίπτουν στις στοχεύσεις τους για ένα ΚΚΕ «εντός των τειχών» του συστήματος.

Μια σειρά άρθρα, που δημοσιεύτηκαν στην παραπάνω ιστοσελίδα, αποτελούν πραγματικό «περιβόλι» και αποδεικνύουν ότι όσο πιο πολύ επιτίθενται στην επαναστατική στρατηγική του ΚΚΕ, τόσο πιο πολύ αποκαλύπτουν το χαρακτήρα τους, προσεγγίζοντας τις δυνάμεις της «αριστερής» διαχείρισης του συστήματος.

Σε άρθρο με τίτλο «Η σημερινή κατάσταση και οι προκλήσεις για το ΚΚΕ», αναπαράγεται, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, όλη η πλατφόρμα της σοσιαλδημοκρατικής στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ. Τα παρακάτω σημεία του άρθρου είναι αποκαλυπτικά:

- Λέει για το χρέος ότι είναι «στο μεγαλύτερο μέρος του επονείδιστο, επαχθές, θηλιά στο λαιμό του λαού και της χώρας».

Η συγκεκριμένη τοποθέτηση διακρίνει το χρέος σε επαχθές και μη, άρα αναγνωρίζει μέρος του χρέους, το οποίο και φορτώνει στις πλάτες του λαού. Και ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες έχουν ακριβώς την ίδια στάση απέναντι στο χρέος, που απέχει «έτη φωτός» από τη θέση του ΚΚΕ, που λέει ότι ο λαός δεν πρέπει να αναγνωρίσει συνολικά το χρέος, γιατί δεν το δημιούργησε αυτός, πρέπει να παλέψει για τη μονομερή διαγραφή του, με ταυτόχρονη αποδέσμευση από την ΕΕ και κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων.

- Συνεχίζει στην ίδια λογική του ΣΥΡΙΖΑ ότι πρέπει να γίνει «επαναδιαπραγμάτευση νέας δανειακής σύμβασης».

Αποσυνδέονται δηλαδή τα μνημόνια από τις δανειακές συμβάσεις, ενώ είναι προϋπόθεσή τους. Και κυρίως αποσυνδέονται από τη συνολικότερη στρατηγική της ΕΕ, που εφαρμόζεται σε όλες τις χώρες – με ή χωρίς μνημόνιο – και έχει στόχο τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων.

- Με αυτές τις δυνάμεις καλούν το ΚΚΕ να συμπλεύσει. Και όλα αυτά στο όνομα του «ρεαλισμού», αφού όπως λένε παρακάτω:

«Δυστυχώς, αυτό που ονομάζουμε υποκειμενικός παράγοντας, αλλά και οι γενικότερες συνθήκες στον κόσμο δεν επιτρέπουν μια τέτοια αισιόδοξη εξέλιξη στο άμεσο μέλλον(εννοώντας συνολικά την πολιτική του ΚΚΕ και το σοσιαλισμό). Ο επαναστατικός βερμπαλισμός δε συμβάλλει στην κατανόηση της πραγματικότητας, στην ανάγκη συσπείρωσης  δυνάμεων για να ξεφύγει το εργατικό και επαναστατικό κίνημα από τη θέση της άμυνας».

Αυτή η θέση είναι πραγματικά «όλα τα λεφτά». Αποκαλύπτει όλη τη λογική του οπορτουνιστικού ρεαλισμού. Τι λέει επί της ουσίας; Ότι από τη στιγμή που ο υποκειμενικός παράγοντας δεν έχει ωριμάσει για την επαναστατική ανατροπή στο άμεσο μέλλον (αλήθεια πού το τοποθετεί το άμεσο μέλλον;), κάθε αναφορά σε «σοσιαλιστική επανάσταση», «επαναστατική κατάσταση», «λαϊκή συμμαχία με σκοπό την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων» αποτελεί, κατά τη γνώμη τους, «επαναστατικό βερμπαλισμό». Όμως από πού και ως πού η στρατηγική ενός ΚΚ πρέπει να υποτάσσεται στον αρνητικό συσχετισμό δύναμης;

Εφόσον είναι ώριμες οι υλικές συνθήκες για το σοσιαλισμό, ο καπιταλισμός είναι ιστορικά ξεπερασμένος, κάτι που αποδεικνύεται ακόμη περισσότερο από την όξυνση της καπιταλιστικής κρίσης, γιατί η εργατική τάξη και ο λαός δεν μπορούν να οικοδομούν σήμερα μια αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή συμμαχία με στόχο να ανατρέψει την εξουσία του κεφαλαίου, να επιβάλουν τη μονομερή διαγραφή του χρέους, την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, την αποδέσμευση από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις;

Σε αυτές τις συνθήκες ποια πρέπει να είναι η δράση ενός ΚΚ;

Δε θα πρέπει η δράση του, στο έδαφος των οξυμένων προβλημάτων, των άμεσων διεκδικήσεων, της πάλης για να μπουν εμπόδια στα μέτρα και να αποσπαστούν κατακτήσεις, να συμβάλει στην προετοιμασία του υποκειμενικού παράγοντα, στη συγκέντρωση δυνάμεων από την εργατική τάξη και τα άλλα καταπιεζόμενα λαϊκά στρώματα σε αυτήν την προοπτική, με αυτόν το σκοπό;

Να αναδεικνύει ότι δεν μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή διέξοδος από την κρίση, χωρίς την ανατροπή της σημερινής εξουσίας;

Δεν πρέπει να συμβάλει στη συσπείρωση των εργατικών - λαϊκών μαζών, έτσι ώστε στις στροφές της ταξικής πάλης το εργατικό - λαϊκό κίνημα να είναι όσο γίνεται πιο έτοιμο να αντιπαρατεθεί σε όλα τα επίπεδα με την εξουσία των μονοπωλίων;

Αυτά λένε οι Θέσεις του ΚΚΕ. Τι πρέπει, λοιπόν, να κάνει το ΚΚΕ, κατά τη γνώμη τους; Φαίνεται παρακάτω.

- «Η στάση του κόμματος απέναντι στην Αριστερά, συνολικά, είναι στάση σεχταριστική, φοβική. Ακόμα και απέναντι σε δυνάμεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς, με τις οποίες ταυτίζεται, γενικά, στις στρατηγικές επιδιώξεις έχει την ίδια επιθετική και απόλυτα αρνητική σκέψη για οποιαδήποτε συμπόρευση». 

Καμία ταύτιση του ΚΚΕ δεν υπάρχει με τη λεγόμενη ριζοσπαστική αριστερά. Αυτούς, που σε κρίσιμες περιόδους εγκατέλειψαν το ΚΚΕ και πολέμησαν μαζί με το σύστημα το ΚΚΕ και τη σοσιαλιστική προοπτική.

Από το παραπάνω άρθρο εύκολα συμπεραίνει κάποιος το ρόλο και τις επιδιώξεις και της συγκεκριμένης ιστοσελίδας: Να εμποδίσουν ριζοσπαστικοποιημένο κόσμο να συμπορευτεί με το ΚΚΕ και τη στρατηγική του. Να τον ενσωματώσουν σε μια λογική που θέλει το ΚΚΕ συνιστώσα της αριστεράς (γενικά) ή έστω «της ριζοσπαστικής αριστεράς». Οι του «Εργατικού Αγώνα», ευθυγραμμισμένοι με άλλες οπορτουνιστικές δυνάμεις, προσπαθούν να εγκλωβίσουν το κίνημα σε στήριξη μιας κυβέρνησης στο έδαφος του καπιταλισμού, η οποία όπως και αν ονομαστεί (αριστερή, αριστερή με σοσιαλιστικό ορίζοντα, μεταβατική, προοδευτικών μετασχηματισμών) θα είναι μια κυβέρνηση αστικής διαχείρισης, αφού τα μονοπώλια θα κυριαρχούν στην οικονομία, τα μέσα παραγωγής και η εξουσία θα είναι στα χέρια του κεφαλαίου, κάνοντας ταυτόχρονα τεράστια ζημιά στις λαϊκές συνειδήσεις.

Είναι βαθιά γελασμένοι!

www.902.gr

Μια ευχή για το 2013!

Το ιστολόγιο εύχεται η νέα χρονιά να φέρει την αφύπνιση του ελληνικού (κι όχι μόνο) λαού και την ένταση των προσπαθειών για την ανατροπή του καπιταλισμού. Καλή χρονιά!

Δανία: Αδίστακτη προώθηση της προσχεδιασμένης αντιλαϊκής επίθεσης από την «κόκκινη» κυβέρνηση

Ανησυχία και τρόμο προκάλεσαν στα λαϊκά στρώματα οι πρωτοχρονιάτικες δηλώσεις της πρωθυπουργού της αποκαλούμενης «κόκκινης κυβέρνησης» που στηρίζει και το κόμμα της «Κοκκινοπράσινης Συμμαχίας» (αδελφού κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ και εταίρου του στο Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς).

Μεταξύ άλλων, χωρίς πολλά προσχήματα, έκανε ξεκάθαρο ότι «οι εποχές των παχιών αγελάδων ανήκουν στο παρελθόν. Σήμερα σε περίοδο κρίσης πρέπει όλοι να συμβάλουμε για να μπορέσουν οι δανέζικες επιχειρήσεις να γίνουν ανταγωνιστικές, ώστε να εξασφαλιστούν οι απαραίτητες θέσεις εργασίας. Στη νέα χρονιά πρέπει να προχωρήσουμε με τόλμη όλες τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις που θα κάνουν τη χώρα μας ανταγωνιστική και ελκτική για επενδύσεις.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να ξεχάσουν κάθε σκέψη για μισθολογικές αυξήσεις. Έχουμε όλοι μερίδιο ευθύνης για την κρίση και πρέπει με πνεύμα ομοψυχίας και εθνικής συναίνεσης να κοιτάξουμε το κοινό μας συμφέρον. Για μια Δανία πρωτοπόρα στην αειφόρο ανάπτυξη και τη δημιουργικότητα και τη γνώση. Θα δώσουμε προτεραιότητα στα πακέτα βοήθειας των τραπεζών και στις φοροελαφρύνσεις των επιχειρήσεων. Δεν έχουμε περιθώρια για επιμήκυνση του χρόνου επιδομάτων στους ανέργους».

Ακόμα στο μήνυμά της δεν παρέλειψε να υπενθυμίσει για το πόσο περήφανη αισθάνεται για τους Δανούς στρατιώτες που μετέχουν στις ιμπεριαλιστικές αποστολές. «Και οι στρατιώτες όσο και οι Δανοί επιχειρηματίες που δρουν στο εξωτερικό επιτελούν ένα μοναδικό έργο». Την ώρα που η πρωθυπουργός έλεγε αυτά τα λόγια, ένας ακόμη Δανός στρατιώτης έχανε τη ζωή του στο Αφγανιστάν...

Μήνυμα του ΚΚΕ στο λαό για τη νέα χρονιά

                  

Το ΚΚΕ γνωρίζει πολύ καλά πόσο σκληρά δοκιμάζεται η εργατική λαϊκή οικογένεια, όμως δεν μπορεί να της δώσει λόγια παρηγόριας και ελπίδες για εύκολες λύσεις γιατί τέτοιες δεν υπάρχουν και μπροστά της βρίσκονται ακόμα σκληρότερες δοκιμασίες και μάχες. Το 2012 θα κριθούν πολλά. Ή η εργατική τάξη μαζί με τα φτωχά λαϊκά στρώματα, θα αντεπιτεθούν με την οργάνωση, τη συμμαχία τους, στα κόμματα, στους μηχανισμούς που υπηρετούν τα μονοπώλια και τον καπιταλισμό, σφραγίζοντας τις εξελίξεις ή αυτοί θα γυρίσουν το λαό πολλές δεκαετίες πίσω.

Η λύση υπέρ του λαού απαιτεί ριζικές ανατροπές στην οικονομία και στο κράτος. Ανάπτυξη που να υπηρετεί τις δικές του ανάγκες και να αξιοποιεί όλες τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας μπορεί να υπάρξει μόνο με κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων και αποδέσμευση της χώρας από την ΕΕ και όλους τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς με εργατική λαϊκή εξουσία. Αυτή τη μόνη φιλολαϊκή διέξοδο μπορεί να τη διαμορφώσει ο ίδιος ο λαός με πρωταγωνιστική δύναμη την εργατική τάξη. Το ΚΚΕ απευθύνεται σε κάθε εργάτρια, εργάτη, μισθωτό, στις γυναίκες και στα παιδιά της εργατικής οικογένειας. Η τάξη μας, η εργατική τάξη, είναι πανίσχυρη κοινωνική δύναμη που, αν εμπιστευθεί τη δύναμή της, οργανωθεί, ισχυροποιήσει το κόμμα της, το ΚΚΕ, τότε μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στη συγκρότηση της μεγάλης ελπιδοφόρας λαϊκής συμμαχίας και να ηγηθεί της αντεπίθεσης για την εργατική λαϊκή εξουσία. Σ' αυτό το δρόμο μπορεί και να παρεμποδίσει και να έχει νίκες στον άγριο πόλεμο που έχουν εξαπολύσει στη ζωή και στα δικαιώματα. Κάτω η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου των αστικών κομμάτων.

Το 2012 πρέπει να γίνει χρονιά που τα εργατικά λαϊκά στρώματα θα εγκαταλείψουν μαζικά και αποφασιστικά τα κόμματα και τα ιδεολογήματα των κομμάτων που υπερασπίζονται τον καπιταλισμό και την ΕΕ. Οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα που έως τώρα στήριζαν ή ανέχονταν το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ έχουν χρέος να συμπορευτούν με το ΚΚΕ για να ισχυροποιηθεί η εργατική λαϊκή πάλη, η αλληλεγγύη, η αντεπίθεση.

Η κρίση, η χρεοκοπία, η φτώχεια, η ανεργία, ο κίνδυνος ενός γενικευμένου πολέμου είναι προϊόντα του εκμεταλλευτικού συστήματος που πεθαίνει. Δεν είναι προσωρινά. Η ΕΕ αποδείχτηκε μια καπιταλιστική λυκοσυμμαχία άκρως επιθετική και επικίνδυνη για τους λαούς που στο εσωτερικό της βασιλεύει η ανισομετρία, οι ανταγωνισμοί, η κρίση. Όποια κι αν είναι η εξέλιξή της μόνο πιο αντιδραστική μπορεί να γίνει. Ο καπιταλισμός, τα μονοπώλια δεν μπορούν να γίνουν ανθρώπινα. Ο σοσιαλισμός αποδεικνύεται επίκαιρος όσο ποτέ.

Ομιλία του Νίκου Ζαχαριάδη στην 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (Οκτώβρης 1949)

Καινούργια κατάσταση - Καινούργια καθήκοντα

Η εσωτερική κατάσταση στην Ελλάδα μπήκε σε καινούργια φάση ύστερα απ' τις μάχες στο Βίτσι - Γράμμο τον Αύγουστο τούτου του χρόνου. Χαραχτηριστικό γνώρισμα, στην καινούργια αυτή φάση, είναι, απ' τη μια μεριά το γεγονός ότι οι κύριες δυνάμεις του ΔΣΕ, με απόφαση του ΓΑ του,σταμάτησαν τον πόλεμο, διατηρώντας ακέραιη τη μαχητικότητά τους, ενώ σε όλη τη χώρα τα αντάρτικα τμήματά μας συνεχίζουν τη δράση τους ενάντια στο καθεστώς της εξόντωσης του Λαού, που εφαρμόζουν οι ξένοι και ντόπιοι εχθροί του. Και, απ' την άλλη, το γεγονός ότι η στρατιωτική επιτυχία του μοναρχοφασισμού στο Βίτσι - Γράμμο όχι μόνο δε λιγοστεύει τις δυσκολίες και τις αντιθέσεις του μα τις οξύνει ακόμα πιο πολύ. Οι δυσκολίες, οι αντιθέσεις, η ολόπλευρη κρίση, που μέσα της παραδέρνει η νεοελληνική αστοτσιφλικάδικη αντίδραση, δεν αμβλύνονται, μα, αντίθετα, φουντώνουν ακόμα πιο πολύ, γιατί το εσωτερικό ελληνικό ζήτημα (η ελληνική τρα­γωδία), που γεννήθηκε και φύτρωσε μέσα απ' την αστοτσιφλικάδικη μακρόχρονη πολιτική αποικιοποίησης της χώρας και εξανδραποδισμού του Λαού, όχι μόνο δε λύνεται με τη νίκη της αντίδρασης στο Βίτσι - Γράμμο, (όπως δε λύθηκε και με τη διχτατορία του Μεταξά ή ύστερα απ' το Δεκέμβρη του 1944), μα προβάλλει πιο έντονα ακριβώς σαν αποτέλεσμα της νίκης αυτής, εμπλουτισμένο και με τα προ­βλήματα, που συσσώρευσε στη χώρα ο εμφύλιος πόλεμος, που άρχισε πριν τριάμισι χρόνια.

Η κατάσταση για το μοναρχοφασισμό και ύστερα απ' το Βίτσι - Γράμμο παραμένει κρίσιμη και για τον πρόσθετο, μα σημαντικό και καθοριστικό, λόγο, ότι ο πόλεμος, που έδινε στην πλουτοκρατική αντίδραση, όχι μόνο το πρόσχημα να «αγνοεί» τα φλέγοντα εσωτερικά ζητήματα, που σήμερα περισσότερο παρά πριν ζητούν επιταχτικά τη λύση τους, μα και τη δυνατότητα να του φορτώνει σ' αυτόν όλα τα κακά κρύβοντας όλα τα βρώμικά της μέσα στους καπνούς του, ουσιαστικά σταμάτησε ύστερα απ' την ειρηνική προσφορά της ΠΔΚ και ύστερα απ' το γε­γονός ότι οι κύριες δυνάμεις του ΔΣΕ βάλαν τα όπλα παρά πόδα. Τώρα ο μοναρχοφασισμός είναι υποχρεωμένος ν' ατενίσει κατά πρόσωπο τα προβλήματα αυτά και ν' αποκαλύψει όλη την ανικανότητά του να κάνει κάτι για το Λαό και τον τόπο, να δείξει πιο έντονα ακόμα όλη την αντιδραστικότητά του, την προδοσία και την ξενοδουλεία του σε όλη τους τη γδύμνια.

Να γιατί η ειρήνη είναι για το μοναρχοφασισμό πιο δύσκολη απ' τον πό­λεμο. Να γιατί οι δυσκολίες και οι αντιθέσεις του αντί να μικραίνουν θα φου­ντώνουν. Να γιατί και υστέρα απ' τη μάχη στο Βίτσι - Γράμμο, το εσωτερικό μας πρόβλημα παραμένει άλυτο. Παραμένει άλυτο γιατί δεν υπάρχει για το πρόβλη­μα αυτό μοναρχοφασιστική λύση. Ο μοναρχοφασισμός μπορεί να σφάζει, να ρη­μάζει, να γκρεμνά και να καίει. Δε μπορεί ποτέ να δημιουργήσει. Και η λύση για το νεοελληνικό εσωτερικό πρόβλημα παραμένει πάντα μια: η λαϊκοδημοκρατική αναδημιουργία. Να γιατί ο αγώνας συνεχίζεται, παρά το ότι σήμερα αλλάζει μορφή και το κέντρο του βάρους μετατοπίζεται απ' την πολεμική - στρατιωτική δράση στους μαζικούς οικονομικούς και πολιτικούς αγώνες. Ο σκοπός παραμένει πάντα ο ίδιος: λέφτερη, ανεξάρτητη, δημοκρατική Ελλάδα. Ακριβώς γιατί νική­θηκε ο ΔΣΕ, ακριβώς γιατί νίκησε η μοναρχοφασιστική αντίδραση, η Ελλάδα ξαναμπαίνει σήμερα σε καινούργιο κύκλο από εσωτερικές ανωμαλίες, λαϊκούς αγώνες και ξεσηκώματα, εσωαστικές φαγωμάρες, στρατιωτικοφασιστικά κινήματα και πραξικοπήματα. Η αστοτσιφλικάδικη κακοδαιμονία, πλουτισμένη με την ξε­νική ιμπεριαλιστική επέμβαση και εξάρτηση, που καθορίζει εκατόν τριάντα σχε­δόν τώρα χρόνια την πορεία κατάπτωσης και εξαθλίωσης για τη χώρα και το Λαό, εγκρίνει αναγκαστικά την ανωμαλία, το χάος, την αδιάκοπη λαϊκή τάση για καλύτερη ζωή και λεφτεριά. Η πορεία αυτή δεν μπορεί να τερματιστεί παρά μόνο με την επιβολή αυτής της ιστορικής επιδίωξης του Λαού. Μπαίνουμε τώρα σε καινούργια περίοδο νέων αγώνων για τη λαϊκή επικράτηση.

* * *

Σφαγή ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων στην Ελλάδα

Ενδεικτική της συντριβής των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων στην Ελλάδα είναι η έκθεση της«Ageing Report» για το 2012, σύμφωνα με την οποία υπερκαλύφθηκε ο στόχος της συγκυβέρνησης και της τρόικας για «συγκράτηση» των μελλοντικών συνταξιοδοτικών δαπανών του ελληνικού δημοσίου. Τα στοιχεία της έκθεσης δείχνουν ότι οι δαπάνες για συντάξεις θα αυξηθούν κατά 1% του ΑΕΠ την περίοδο 2010-2060 (από το 13,6% στο 14,6% του ΑΕΠ), ενώ στόχος ήταν η αύξηση να μην υπερβαίνει το 2,5% του ΑΕΠ.

Οι αντιλαϊκές - αντεργατικές «επιδόσεις» της Ελλάδας είναι αποτέλεσμα της συστηματικής κατακρήμνισης των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, που με αλλεπάλληλους νόμους πριν και στη διάρκεια της κρίσης οδήγησαν σε μείωση των συντάξεων και αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.

Ειδικά για το τελευταίο, η αύξηση του μέσου ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στην Ελλάδα θα αγγίξει τα 8,8 χρόνια, μεταξύ του 2010 και του 2060! Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη αύξηση στην ΕΕ, μετά από το Λουξεμβούργο, και οδηγεί τα μέσα έτη εργασίας από τα 29,3 το 2010 στα 38,1 το 2060. Με βάση τη νέα πρόβλεψη, η Ελλάδα προσεγγίζει τον κοινοτικό μέσο όρο που είναι στα 39,2 έτη το 2060, δείχνοντας ότι η αντιασφαλιστική επίθεση είναι ενιαία στην ΕΕ, ανεξάρτητα από το αν μια χώρα είναι σε κρίση ή ανάπτυξη, αν έχει μνημόνιο ή όχι.

Βέβαια, ο πραγματικός μέσος όρος εργασίας για την Ελλάδα είναι μεγαλύτερος από αυτόν που παρουσιάζει η έκθεση, με δεδομένο ότι τα στοιχεία που αξιοποιούνται περιλαμβάνουν και περιπτώσεις με σχετικά σύντομο εργάσιμο βίο (μητέρες με ανήλικα κ.ά.), οι οποίες όμως έχουν εκλείψει εδώ και χρόνια με τους νόμους του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και των περιόδων συγκυβερνήσεών τους.

Επιπλέον, με δεδομένο ότι οι περίοδοι εργασίας θα εναλλάσσονται στο εξής ολοένα και περισσότερο με μεγάλες περιόδους ανεργίας, είναι φανερό ότι για να καλύψει ένας ασφαλισμένος τις προϋποθέσεις για συνταξιοδότηση, θα πρέπει να εργάζεται μέχρι τα βαθιά γεράματα.

www.902.gr

Εθνικοί αυτοκινητόδρομοι: Ατέλειωτα χιλιόμετρα με χαράτσια για το λαό

Μπορεί η κυβέρνηση με θριαμβευτικό τρόπο να εγκαινίασε τις προηγούμενες μέρες το πολύπαθο ανακατασκευασμένο οδικό τμήμα Παραδείσια - Τσακώνα, οι οδηγοί, όμως, που κατά τη χριστουγεννιάτικη έξοδο, κινήθηκαν στους εθνικούς οδικούς άξονες και ταλαιπωρήθηκαν, από τα ημιτελή έργα και πλήρωσαν πανάκριβα χαράτσια.

Τα τελευταία τέσσερα χρόνια με την ιδιωτικοποίηση των οδικών αξόνων, τα χαράτσια διοδίων αυξήθηκαν ακόμη και πάνω από 500% για ορισμένες κατηγορίες οχημάτων, ενώ διαρκώς νέοι σταθμοί είσπραξης ξεφυτρώνουν σαν τα ...μανιτάρια!

Έτσι, μόνο για διόδια μια διαδρομή Αθήνα - Θεσσαλονίκη με επιστροφή έχει φτάσει να στοιχίζει 46 ευρώ, ενώ αντίστοιχα από την Αθήνα στην Καλαμάτα 22,80 ευρώ!

Υπεύθυνη γι' αυτό το πολλαπλό ξεζούμισμα του λαού είναι η αντιλαϊκή πολιτική που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και συνεχίζει και σήμερα η συγκυβέρνηση, που παραχωρεί σε επιχειρηματικούς ομίλους το εθνικό οδικό δίκτυο, για να ενισχυθεί η κερδοφορία του κεφαλαίου.

Αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής είναι οι περιβόητες «συμβάσεις παραχώρησης», τύπου ΣΔΙΤ, που ψήφισαν από κοινού στη Βουλή η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Με τις συμβάσεις αυτές οι κατασκευαστικοί όμιλοι ενώ συμβάλλουν με 5 έως 8,5% στην κατασκευή των έργων, θα τα εκμεταλλεύονται για τουλάχιστον 30 χρόνια. Και η ελάχιστη όμως αυτή χρηματοδοτική τους συμβολή στα έργα είναι αμφισβητήσιμη, καθώς αυτή υπερκαλύπτεται από τις εισπράξεις των διοδίων - και μάλιστα αυξημένων - που τους παραδόθηκαν προκαταβολικά!

Αντίθετα, το Δημόσιο, δηλαδή ο ελληνικός λαός, αναλαμβάνει: