Αμύθητος πλούτος και απέραντη φτώχεια στο σάπιο καπιταλισμό

Λιγότεροι από 200.000 σε ολόκληρο τον πλανήτη κατέχουν πλούτο ύψους 28 τρισεκατομμυρίων δολαρίων και θεωρούνται, σύμφωνα με παγκόσμια έρευνα για το 2013, πλουσιότεροι όλων των εποχών,

Για να κατανοηθεί το μέγεθος του συσσωρευμένου πλούτου, αρκεί να σημειωθεί ότι το 2011 το ΑΕΠ των ΗΠΑ ήταν λίγο περισσότερο από 15 τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ χρειάζεται το ΑΕΠ δεκάδων κρατών για να αγγίξει το αστρονομικό ποσό που νέμεται αυτή η απίστευτα μικρή μειοψηφία κεφαλαιοκρατών.

Τους περισσότερους πάμπλουτους όλων των εποχών καταγράφει παγκόσμια έρευνα για το 2013. 

Από αυτά τα 28 τρισεκατομμύρια το 20% (5,6 τρισ. δολάρια) είναι συγκεντρωμένο σε όχι πάνω από 1.500 κεφαλαιοκράτες.

Να σημειώσουμε επίσης ότι το ΑΕΠ, ο συνολικός παραγόμενος πλούτος, της Γαλλίας και της Γερμανίας μαζί το 2011 ήταν μόλις 200 δισ. δολάρια περισσότερα. 

Αξιοσημείωτο είναι ότι το 20% του προαναφερθέντος πλούτου είναι συγκεντρωμένο μόλις στο 1% των πάμπλουτων, ενώ οι δισεκατομμυριούχοι από 1.600 άτομα ξεπέρασαν τα 2.000.

Την ίδια ώρα που λαοί ολόκληροι πτωχεύουν, οι πλούσιοι το 2012 αυξήθηκαν κατά 6% και η περιουσία τους ενισχύθηκε κατά 2 τρισ. δολάρια, ποσό μεγαλύτερο από το ΑΕΠ ολόκληρης της Ινδίας, αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι η καπιταλιστική κρίση καταστρέφει ή απειλεί άμεσα ένα τμήμα του κεφαλαίου, όμως λειτουργεί ως «ευκαιρία» για ένα μεγάλο μέρος του.

Αυτός ο πλούτος έχει παραχθεί με τον ιδρώτα των λαών, είναι κλεμμένος απ' αυτούς.

Είναι κλεμμένος από τα δεκάδες εκατομμύρια Αμερικανών (46.200.000) που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, με λιγότερα από 8 δολάρια την ημέρα. 

Είναι κλεμμένος από τα δεκάδες εκατομμύρια (52.000.000) που δεν έχουν ασφάλιση και υγειονομική περίθαλψη.

Από τα δεκάδες εκατομμύρια ανέργους (25.000.000).

Όλων αυτών που ...δεν είδε!  ο Αλέξης Τσίπρας ο οποίος στην επίσκεψή του στις ΗΠΑ, τον περασμένο Γενάρη, είχε δηλώσει πως «η κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα προσπάθησε (...)  να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση με μια επεκτατική δημοσιονομική πολιτική και όχι με την καταστροφική πολιτική της λιτότητας» και πως «έχει συνολικά προοδευτικό προσανατολισμό».

Αυτός ο αμύθητος πλούτος, που σφετερίζεται μια χούφτα παράσιτα, είναι κλεμμένος από τα εκατομμύρια των Γερμανών (20%) που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.

Από τα 7.000.000 που ζουν με κάτω από 400 ευρώ το μήνα.

Είναι κλεμμένος από τα 56.000.000 Βραζιλιανών που ζουν σε συνθήκες φτώχειας και ακραίας εξαθλίωσης (ούτε αυτούς είδε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ όταν δήλωνε ότι η Βραζιλία «κατάφερε, από τα πρόθυρα της κοινωνικής κρίσης, να οδηγηθεί σε μια συντεταγμένη δημοκρατική έξοδο από την κρίση, με αναδιανομή του πλούτου, την αντιμετώπιση της ακραίας φτώχειας και την παραγωγική ανασυγκρότηση».

Είναι πλούτος που κλάπηκε από τα εκατομμύρια των ανέργων στην Ελλάδα.

Από τα εκατομμύρια  που παλεύουν για την επιβίωση αφού «τώρα πεινάνε και όσοι εργάζονται».

Πλούτος που είναι  υπεραρκετός να ικανοποιήσει όλες τις σύγχρονες ανάγκες.

Και που επειδή υπάρχει στα χέρια λίγων, οι λαοί βουλιάζουν στη φτώχεια, στερούνται τα στοιχειώδη, το ψωμί, τη στέγη, την πρόσβαση σε υπηρεσίες Παιδείας, Υγείας, Πρόνοιας.

Και  θα  είναι έτσι (πλούτος στη μια τάξη, αφάνταστα βάσανα στην άλλη) μέχρι οι λαοί να αποφασίσουν να στείλουν τους άρπαγες του πλούτου που οι λαοί παράγουν στο μουσείο της προϊστορίας κάνοντάς τους παρελθόν στην ιστορία της ανθρωπότητας.

902.gr

Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα;

Ένα εξαιρετικό κείμενο του Ν. Μπογιόπουλου στο περιοδικό Unfollow


Ο Ένγκελς γράφει ότι «στον καπιταλισμό κάθε βήμα προς την άμβλυνση της κρίσης προετοιμάζει την επόμενη φάση της κρίσης». Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα στον καπιταλιστικό κόσμο. Αυτό ακριβώς, με βιωματικό τρόπο, διαπιστώνουμε στην περίπτωση της Ελλάδας των αστικών κυβερνήσεων, της λιτότητας, των μνημονίων και της τρόικας.


Όσα μέτρα έχουν ληφθεί για την αντιμετώπιση -υποτίθεται- της κρίσης, αντί να οδηγήσουν σε ελάφρυνση της, την έχουν επιβαρύνει ακόμα περισσότερο. Κι όταν κάποια στιγμή αυτή η πολυπόθητη «έξοδος από την κρίση» εμφανιστεί, με δεδομένο τον πρόσκαιρο και αναιμικό χαρακτήρα της «ανάκαμψης» που θα ακολουθήσει, δεν θα αφορά τα λαϊκά στρώματα. Θα πρόκειται για την απόδραση και την έξοδο από την κρίση των ισχυρότερων μερίδων του κεφαλαίου, η οποία θα έχει συντελεστεί πάνω σε σωρούς κοινωνικών ερειπίων.

Η επιβεβαίωση της επιστημονικής ανάλυσης του μαρξισμού είναι απόλυτη: ελπίδα διεξόδου του λαού από την κρίση με τα εργαλεία του καπιταλισμού δεν πρόκειται να υπάρξει. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει αναπόδραστα εφόσον εξετάσει κανείς την καπιταλιστική κρίση στην ουσία της και θέσει το εξής απλό ερώτημα, το οποίο έχει απαντηθεί ιστορικά δεκάδες φορές: μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή διέξοδος από την κρίση μέσω της αναπαραγωγής του συστήματος που τη γεννά και που φορτώνει τα βάρη της στους λαούς;

Μιλώντας κανείς για την ουσία και τα αίτια της καπιταλιστικής κρίσης, δεν μπορεί να μη διαπιστώσει το εξής ολοφάνερο: Ζούμε σε μια κοινωνία που τα έχει όλα, αλλά δεν τα έχει και δεν τα διαθέτει για όλους. Στην κοινωνία που έχει απ' όλα, η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων έχει από ελάχιστα έως τίποτα. Ποιος, λοιπόν, μπορεί πραγματικά να διαφωνήσει ότι πιο παρανοϊκό και σπάταλο σύστημα δεν υπήρξε και δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ στην ιστορία; Έχουμε κάθε λογής μουστάρδες, μόνο που οι άνθρωποι ψάχνουν στους σκουπιδοτενεκέδες της Αθήνας για ένα κομμάτι ψωμί. Υπάρχει αναρχία στην κατανομή της εργατικής δύναμης, υπάρχει έλλειψη χεριών σε μια σειρά τομείς, αλλά, ταυτόχρονα, έκρηξη ανεργίας. Υπάρχει υπερπληθώρα μέσων παραγωγής και προϊόντων, αλλά η παραγωγή πέφτει και τα προϊόντα μένουν απούλητα. Γιατί;

Η απάντηση δεν είναι ούτε η «κρίση χρέους», ούτε οι «διαταραχές στο χρηματοπιστωτικό σύστημα», ούτε οι «φούσκες», ούτε τίποτα από όλα όσα συνιστούν παράγωγα, επιφαινόμενα και μορφές εκδήλωσης της κρίσης. Η απάντηση στην αιτία της κρίσης κρύβεται σε δυο λέξεις: υπερσυσσώρευση κεφαλαίου.

Είναι χαρακτηριστικό: Το 2007, παραμονές εμφάνισης της κρίσης, σύμφωνα με την Έκθεση του ΟΗΕ για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη, τα πάγια κεφάλαια των θυγατρικών των πολυεθνικών εταιρειών ισοδυναμούσαν με το 125% της παγκόσμιας οικονομίας! Αν θέλουμε να προσεγγίσουμε σχηματικά το μέγεθος της υπερσυσσώρευσης του κεφαλαίου, δεν έχουμε παρά να φανταστούμε όλη την υδρόγειο, η οποία πια μοιάζει πολύ μικρή για να χωρέσει το μέγεθος των κεφαλαίων που έχουν συσσωρευτεί σε ελάχιστα χέρια.

Επαναλαμβάνουμε: Η κρίση εκδηλώθηκε τη στιγμή που τα συσσωρευμένα κεφάλαια είχαν υπερχειλίσει σε τέτοιο βαθμό, ώστε να ξεπερνούν σε μάζα ολόκληρο το μέγεθος της Γης. Το ανθρώπινο μυαλό δυσκολεύεται, επομένως, ακόμα και να φανταστεί το μέγεθος της υπερσυσσώρευσης για την οποία μιλάμε. Όταν λοιπόν το κεφάλαιο έχει συσσωρευτεί σε τέτοιο βαθμό -χωρίς εδώ να προστίθενται τα πλασματικά κεφάλαια-, είναι σαφές ότι δεν υπάρχει κενό σημείο στον πλανήτη ώστε να «επενδυθεί» και να επιτελέσει την αποστολή του: μέσω της αγοράς να γυρίσει πίσω στον καπιταλιστή ως κέρδος.

Όταν όμως συμβαίνει αυτό, και μάλιστα μετά από μια 30ετή πορεία πτώσης του ποσοστού κέρδους, τότε πια το κεφάλαιο δεν μπορεί να λειτουργήσει ως κεφάλαιο. Απαξ και ο καπιταλισμός εισέλθει σε αυτήν τη φάση, από τη στιγμή που αδυνατεί να γυρίσει πίσω στον καπιταλιστή ως κέρδος -αντίθετα κάποιες φορές φέρνει πίσω χασούρα-, όταν ο καπιταλισμός δεν μπορεί να λειτουργήσει ως καπιταλισμός, τότε το σύστημα της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, στην προσπάθεια του να αναπαραχθεί, δεν διστάζει να πάρει κανιβαλικά χαρακτηριστικά. Τι σημαίνει αυτό, αρκεί για να το καταλάβει κανείς να ρίξει μία και μόνο ματιά, όχι στον Τρίτο, αλλά στον Πρώτο Κόσμο, στην Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ιταλία, την Ισπανία, της πολιτισμένης και αναπτυγμένης Ευρώπης.

Σίγουρα είναι κουραστικό να μιλάς για πολιτική οικονομία. Ο Μαρξ, μάλιστα, αστειευόταν λέγοντας ότι είναι το δεύτερο κουραστικότερο πράγμα μετά το να... γράφεις για πολιτική οικονομία. Εντούτοις, και ειδικά λόγω του ορυμαγδού της αντιεπιστημονικότητας στην οποία επιδίδεται η αστική προπαγάνδα για να συγκαλύψει τις αιτίες της κρίσης, παρά το κουραστικό και το βαρετό του πράγματος, πρέπει να κρατήσουμε αυτό το βασικό συμπέρασμα: Όταν μιλάμε για τη σημερινή κρίση, μιλάμε για υπερσυσσώρευση κεφαλαίου και τη συνακόλουθη αδυναμία του να λειτουργήσει ως κεφάλαιο. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο στην περίπτωση που έχει συσσωρευτεί τόσο κεφάλαιο, που δεν μπορεί πια να αναπαραχθεί μέσα στα δικά του όρια. Δηλαδή στα όρια των στενών παραγωγικών σχέσεων που ορίζει η ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, η οποία, με τη σειρά της, καθορίζει την καπιταλιστική ιδιοποίηση του παραγόμενου προϊόντος.

Στην κρίση, ο καπιταλισμός είχε και έχει πάντα μια επιλογή: την καταστροφή του κεφαλαίου. Εκείνου του κεφαλαίου που περισσεύει και που πρέπει «να βγει από τη μέση», έτσι ώστε να ξαναπάρει το σύστημα μπροστά και να έρθει η ανάπτυξη. Τι είδους «ανάπτυξη», όμως, μπορεί να είναι μια ανάπτυξη που έχει ως προϋπόθεση την καταστροφή;

Για να απαντήσουμε πρέπει να δούμε τι σημαίνει καταστροφή κεφαλαίου: Σημαίνει καταστροφή μέσων παραγωγής και εργατικής δύναμης, αφού κι αυτή -η εργατική δύναμη- είναι (μεταβλητό) κεφάλαιο που συμμετέχει στην παραγωγική διαδικασία. Για τον καπιταλιστή, όμως, τα μέσα παραγωγής, τα δικά του μέσα, δεν είναι ποτέ αυτά που περισσεύουν και άρα ποτέ δεν θα συναινέσει οικειοθελώς στην καταστροφή τους. Οι κεφαλαιοκράτες οργανώνουν την καταστροφή του κεφαλαίου έτσι ώστε αυτή η καταστροφή να αφορά πρώτα και κύρια το κεφάλαιο που λέγεται εργατική δύναμη. Ο καπιταλιστής, λοιπόν, καταρχάς στρέφεται ενάντια στον εργαζόμενο.
Συνεπώς, το πρώτο και σταθερό θύμα της καπιταλιστικής κρίσης είναι η εργατική δύναμη, άρα η αντιμετώπιση της κρίσης από τη σκοπιά των απειλούμενων με καταστροφή, των εργαζόμενων, δεν μπορεί να είναι παρά ζήτημα ταξικής πάλης. Δηλαδή τίθεται το «απλό» ζήτημα: Πώς οι εργαζόμενοι θα σταθούν ως τάξη απέναντι στους καπιταλιστές, που θέλουν να τους καταστρέψουν για να διασωθούν οι ίδιοι;

Με άλλα λόγια: Δεν αντέχεται εκατομμύρια άνθρωποι να δουλεύουν την ίδια στιγμή για να παραγάγουν το ίδιο προϊόν, το οποίο όμως με τη μορφή του εμπορεύματος ανήκει στον έναν, τον καπιταλιστή. Αυτή είναι η αξεπέραστη αντίφαση. Και από εδώ προκύπτει η ανάγκη για διαφορετική οργάνωση της κοινωνίας. Αρα για διαφορετικό τρόπο παραγωγής και διανομής του παραγόμενου προϊόντος. Αυτή είναι και η ιστορική απάντηση που προβάλλει μπροστά στην κρίση που ζούμε.

Οι καπιταλιστές, σε εθνικό και σε διεθνές επίπεδο, θέτουν το σύνολο της ανθρωπότητας στα προμηθεϊκά δεσμά ενός αέναου κατακλυσμού. Γι’ αυτό και ο καπιταλισμός είναι ο πρώτος και κύριος εχθρός του ανθρώπινου είδους και της συνέχειας του. Πρόκειται γι' αυτό που έγραψε ο Ενγκελς, στο Αντι-Ντίρινγκ. Ότι, δηλαδή, η ανθρωπότητα έχει δύο εναλλακτικές λύσεις: Ή θα ξεπεράσει τον καπιταλισμό, δηλαδή θα τον ανατρέψει και θα εγκαθιδρύσει το σοσιαλισμό, ή θα βουλιάξει στη δυστυχία και την καταστροφή. 


Από το fadomduck2

Προς άπαντες επαναστάτες του internet

Οχι, ούτε εσένα σε ξέχασα. Εσένα που από τη Δευτέρα το βράδυ περίπου, το πιο cool θέμα για σένα στην πόλη ήταν το κλείσιμο του σταθμού των παλαιολιθικών, ξεχασμένων, ορφανών του Στάλιν, κατευθυνόμενων... αυτών του ΚΚΕ, ρε παιδί μου. Και εσύ έτρεξες αφού το διάβασες στην αρχική σελίδα που σου βγαίνει, πριν διαβάσεις τα (χωρίς ουσία) mail σου, όχι πολύ μακριά βέβαια, μέχρι το διπλανό παράθυρο που άνοιξες στον υπολογιστή που έχεις σπίτι σου, εκτός αν και μετά από πολύ κόπο και θυσίες, καταφέρνεις και συντηρείς internet στο σούπερ smartphone σου (που ακόμα δίνεις δόσεις μέσω πιστωτικής). Σκέφτηκες να το σηκώσεις πρώτος στα social media αλλά είδες (με χαρά) ότι και άλλοι όμοιοί σου το έχουν ήδη κάνει, και μάλιστα, το έχουν ομαδοποιήσει κιόλας.

Σκέφτεσαι, πολύ κιόλας. Θες για άλλη μια φορά να έχεις εσύ το προνόμιο της μεγαλύτερης εξυπνάδας με τις λιγότερες λέξεις, ανάμεσα στο κοπάδι που είναι μαζεμένο εδώ, αλλά ο καθένας πίσω από τη δική του οθόνη...

Για σένα, δεν παίζει καμία απολύτως σημασία ότι δεν είχες ακούσει και δεν είχες δει το συγκεκριμένο σταθμό, επειδή ήταν πιο πίσω στην ταξινόμηση προγράμματος της τηλεόρασής σου (εκτός αν το παίζεις super κουλτούρα και δεν έχεις τηλεόραση συνειδητά, γιατί σε ψυχοπλακώνει ή σου λέει ψέματα). Ηξερες όμως ότι οι συγκεκριμένοι είναι ο ορισμός της «μη έγκυρης και αντικειμενικής» ενημέρωσης και ότι στα διαλείμματα των «διαλέξεων - προπαγάνδας - πλύσης εγκεφάλου», το μόνο που έβλεπες ή άκουγες ήταν Μπόλεκ και Λόλεκ, μαξιλάρια, παντόφλες ή μπουζούκια και αντάρτικα (το «αντάρτικα» δεν ξέρεις τι είναι αλλά σε κάποιο blog το διάβασες και ξέρεις ότι τα παίζουν αυτοί και μόνο αυτοί). Διάβασες (και όχι από μία πηγή, αλλά, σαν τσάκαλος που είσαι, παρατήρησες ότι παλιότερα, πάλι πολλοί είχαν γράψει) ότι αυτοί του ΚΚΕ είχαν ξανακάνει απολύσεις. Κάπως έτσι μωρέ, αλλά τι σημασία έχει; Το παίζουν επαναστάτες αλλά απολύουν κόσμο, κουνάνε σαν πιόνι κάποιο πράμα που λέγεται ΠΑΜΕ ή κάπως έτσι, και συνηθίζουν να φωνάζουν γενικώς, μιλώντας μια ξύλινη γλώσσα. Μην ξεχάσω ότι πάντα λένε ΟΧΙ σε όλα. Τι πού το ξέρω; Ολοι αυτοί που με κάνουν και γελάω (πολλές φορές χωρίς λόγο) στα «σατιρικά» προγράμματα της τηλεόρασης αυτό λένε, εγώ γιατί να μην τους πιστέψω;

Ακουσες που το συζητούσαν και στην καφετέρια που βγήκες εχτές. Θεώρησες βλακεία να ξανακάνεις σχόλιο πάνω σ' αυτό, γιατί είχες ήδη κάνει στα social media και πήρες πολλά θετικά σχόλια (ή μήπως όχι και πρέπει να ξανατσεκάρεις τους λογαριασμούς σου), οπότε, ξαναέπεσες με μανία στο smartphone σου, που είπαμε παραπάνω, ανακάλυψες άλλα 2-3 καινούργια στέκια της πόλης με πολύ εναλλακτικά μέσα (το τι είναι εναλλακτικό δεν το ξέρεις και ακριβώς, αλλά τι σημασία έχει; αφού πηγαίνουν όλοι, και εσύ μαζί τους), και στον υπόλοιπο χρόνο σου ασχολήθηκες με τους αγαπημένους σου bloggers και τις (αμπελο) φιλοσοφίες τους, ενώ τσεκάρισες για άλλη μια φορά το site που διαφημίζει το μαγαζί που θα πας να κάνεις το επόμενο σου tattoo (το οποίο κοστίζει όσο ένα μηνιάτικο επίδομα ανεργίας αλλά ψιλά γράμματα).

Μάθε, λοιπόν, ότι αυτό που (προσωρινά) έκλεισε είναι πάνω απ' όλα απώλεια για ΣΕΝΑ. Ναι, για σένα που σε λίγο χρονικό διάστημα, είτε για δουλειά, είτε για τα ένσημα που σου χρωστάνε, είτε για το μεροκάματο που λιγοστεύει αλλά και για όλα αυτά μαζί, δεν θα έχεις τη δυνατότητα να το δεις σαν είδηση ούτε εκεί που μπαίνεις, ούτε καν με το μακαρόνι το νούμερο 2 από το παράθυρό σου (ναι, το ξέρω ότι ούτε στο ντουλάπι σου έχεις τέτοια μακαρόνια αλλά βλέπω ότι δεν έχεις γενικώς κάτι χρήσιμο). Ισως να είσαι απόφοιτος κάποιας τεχνικής σχολής ή πανεπιστημίου και έχεις απολέσει από καιρό την ιδέα της καριέρας στο εξωτερικό λόγω κρίσης αλλά επειδή κάποια στιγμή, βιαίως μεν, θα μάθεις ότι η κρίση έχει φτάσει και εκεί που ήθελες να πας.

Λυπάμαι που στο λέω, αλλά έχασες και τη δυνατότητα να μπεις στη λογική του πραγματικά διασκεδάζω - ψυχαγωγούμαι - μορφώνομαι και όχι στη λογική διασκεδάζω - εκτονώνομαι - κολλάω 10 «πλαστικές» λέξεις τη μία δίπλα στην άλλη για να το παίξω έξυπνος και μορφωμένος. Δεν μπορώ να φανταστώ το μέγεθος της απογοήτευσής σου όταν θα καταλάβεις πόσο ίδιος είσαι με αυτούς, που κατά τ' άλλα βρίζεις (στο internet πάντα), γιατί πασχίζεις να αποδείξεις ανά πάσα ώρα και στιγμή πόσο «ψαγμένος και έμπειρος» είσαι, ενώ το ψάξιμό σου και η εμπειρία σου μετρώνται μόνο με τη μονάδα μέτρησης σελίδων περιήγησης σε αναζήτηση στο internet.

Θα μπορούσα να σου αφιερώσω ακόμα πάρα πολλές ώρες για να σου δείξω και να σου εξηγήσω τι έχασες, θα προτιμήσω όμως να σου πω τι θα γίνει παρακάτω.

Με ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ τρόπο και αν χρειαστεί, θα μας ξαναδείς μπροστά σου να κάνουμε ό,τι κάνουμε εδώ και έναν αιώνα. Εκεί όμως μοιραία θα έρθει και η ώρα σου να διαλέξεις: Η θα πρέπει να μαθαίνεις και να δείχνεις πώς θα το μαθαίνουν και οι άλλοι αυτό που συμφέρει εσένα και τον διπλανό σου, ή να συνεχίσεις να ζεις στο λαβύρινθο που κάποιοι χτίσανε γύρω από σένα και εσύ θα αισθάνεσαι προς στιγμήν ευτυχισμένος. Η ανθρώπινη εξέλιξη, δημιουργία, αξιοπρέπεια είναι πολλά παραπάνω από επικεφαλίδες, bulletins ή hash tags στα blogs και τα social media, άσε που χρειάζεται παραπάνω κόπο από τη δύναμη που βάζεις για να χτυπήσεις τα πλήκτρα στο πληκτρολόγιό σου.

Καλό σου βράδυ προς το παρόν και ας είναι ντάλα μεσημέρι. Εμείς συνεχίζουμε.

ΥΓ 1: Το ξέρω ότι θα ήθελες να στα γράψω με hash tags και στα greekglish κιόλας αλλά επίτηδες, σε κούρασα λίγο παραπάνω.

ΥΓ 2: Αν από όλα τα παραπάνω σου έμειναν μόνο οι εκφράσεις στις παρενθέσεις έχεις χοντρό πρόβλημα...

Βασίλης ΣΚΟΥΡΤΟΠΟΥΛΟΣ
Τεχνικός, εργαζόμενος στον «902»

Δελτίου Τύπου Σωματείων για Lidl Κύπρου

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΜΠΟΡΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΘΗΝΑΣ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ LIDL ΕΛΛΑΣ Ν. ΑΤΤΙΚΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αθήνα 24/7/2013

Η κυβέρνηση της Κύπρου πριν λίγες ημέρες απελευθέρωσε πλήρως τα ωράρια λειτουργίας των καταστημάτων, κατάργησε την κυριακάτικη αργία χαρακτηρίζοντας τουριστική περιοχή όλη την Κύπρο.

Η συνέπειες για τους εργαζομένους θα είναι τραγικές θα λειώνουν στα πόδια τους ολομερής για να πλουτίζουν τα μονοπώλια και οι πολυεθνικές.

Η κυβέρνηση της Κύπρου έχει μεγάλες ευθύνες εφαρμόζοντας εντολές της Ε.Ε. που μετατρέπει όλη την Κύπρο σε ένα απέραντο σκλαβοπάζαρο.

Αυτή την κατάσταση προσπάθησε να αναδείξει στους εργαζομένους της πολυεθνικής LIDL ο συνάδελφος Άκης Πούλος εργαζόμενος στο κατάστημα της Πάφου, για αυτό τον λόγο απολύθηκε γιατί και ο ίδιος δεν θέλει να μετατραπεί σε δούλο τον 21ο αιώνα.

Καταγγέλλουμε την πολυεθνική LIDL για την απόλυση του συναδέλφου, με την ενέργεια της αυτή δείχνει ότι στα μαγαζιά της δεν ανέχεται εργαζόμενους που διεκδικούν τα αυτονόητα, απαγορεύει την ενημέρωση των εργαζομένων, ουσιαστικά απαγορεύει την συνδικαλιστική δουλειά και δράση και όποιος «τολμήσει» απολύεται αυτό έκανε και με τον συνάδελφο ΑΚΗ ΠΟΥΛΟ.

Απαιτούμε από την πολυεθνική εταιρία LIDL να πάρει πίσω την απόλυση.

Τα Διοικητικά Συμβούλια των Σωματείων


Από LeninReloaded

Έχει δίκιο ο Αντώνης...

...όταν λέει ότι τα προβλήματα στην Ελλάδα δεν τα προκάλεσαν αυτοί που κυβέρνησαν και κυβερνούν, αλλά αυτοί που δεν κυβέρνησαν, αλλά που, όμως, έβγαιναν στους δρόμους και στα πεζοδρόμια και διαμαρτύρονταν...

Γιατί αν δεν έβγαιναν τα προηγούμενα χρόνια στο δρόμο κάποιοι κολλημένοι, δογματικοί κλπ

...τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης δε θα είχαν παραμείνει στα 58 χρόνια μέχρι το 2010, αλλά θα είχαν προ πολλού αυξηθεί στα 67 χρόνια και δε θα είχαμε προβλήματα τώρα...

... τα εργασιακά δικαιώματα, όπως η σταθερή και με πλήρη δικαιώματα εργασία, ο περιορισμός στις απολύσεις, κατώτατος μισθός και σύνταξη που να καλύπτουν τουλάχιστον τις βασικές ανάγκες των λαϊκών στρωμάτων, θα είχαν καταργηθεί ήδη απ' την προηγούμενη δεκαετία και δε θα τρέχαμε να προλάβουμε να τα περάσουμε όλα μονομιάς σε τρία χρόνια...

... οι ολοένα και περισσότερες φοροαπαλλαγές στο μεγάλο κεφάλαιο θα είχαν δοθεί νωρίτερα , όπως νωρίτερα θα είχαν εφαρμοστεί και οι τεράστιοι συντελεστές φορολόγησης σε μισθωτούς, συνταξιούχους και αυτοαπασχολούμενους και το κράτος θα είχε ήδη πολλά έσοδα από τη φορολογική αφαίμαξη των λαϊκών στρωμάτων...

...ο νόμος πλαίσιο για την είσοδο επιχειρήσεων σε ΑΕΙ-ΤΕΙ και την προώθηση της ιδιωτικοποίησης της παιδείας θα είχε εφαρμοστεί από το 2007, και δε θα είχαμε κι αυτό στο κεφάλι μας...

...θα είχε ήδη καταργηθεί η δημόσια δωρεάν υγεία για όλους, και θα είχε πραγματοποιηθεί η είσοδος ιδιωτών στο χώρο, και δε θα ήταν αναγκασμένη η κυβέρνηση να κάνει περικοπές στις περικοπές στον τομέα της υγείας...

...θα είχε προχωρήσει το ξεπούλημα στρατηγικών τομέων της οικονομίας, όπως λιμάνια, μεταφορές, ενέργεια, νερό, τηλεπικοινωνίες, ακόμα και άκρως κερδοφόρων επιχειρήσεων (π.χ. ΟΠΑΠ), σε μονοπωλιακούς ομίλους για τη συνέχιση της κερδοφορίας τους, και η κρίση ίσως να είχε καθυστερήσει ή να είχε εμφανιστεί πιο ομαλά.. Πάντως δε θα την αποφεύγαμε, όπως δεν την έχει αποφύγει καμιά χώρα (κυρίως) εντός ΕΕ. 

Να προσέχει όμως ο πρωθυπουργός, μην τυχόν και αυτοί που βγαίνουν στο δρόμο και διαμαρτύρονται πάρουν πραγματικά την εξουσία στα χέρια τους, γιατί τότε...

Οι επιχειρήσεις δεν κλείνουν εξαιτίας "λάθος χειρισμών"

Σχετικά με την αίτηση πτώχευσης που κατέθεσε ο όμιλος Nutriart (Κατσέλης, Αλλατίνη, Plaza) διαβάζουμε σε άρθρο του euro2day:

"Επισήμως πάντως η εταιρεία με την ανακοίνωση που εξέδωσε το μεσημέρι της Παρασκευής φωτογραφίζει ως υπαίτιες για την αποτυχία εξεύρεσης λύσης στο πρόβλημά της τις Τράπεζες. (...) Φυσικά αυτή είναι η μια όψη του νομίσματος. Η άλλη είναι οι λάθος χειρισμοί της ίδιας της εταιρείας η οποία ως και πριν από λίγα χρόνια leader του κλάδου με ισχυρά μερίδια και brand name, δεν κατάφερε όχι μόνο να ανταπεξέλθει στον ανταγωνισμό αλλά όσο περνούσαν τα χρόνια γινόταν σκιά του εαυτού της."

Η άποψη ότι το κλείσιμο επιχειρήσεων (όταν δεν τις κλείνει το ΠΑΜΕ...) οφείλεται σε κακή διαχείριση των ιθυνόντων ακούγεται αρκετά συχνά.

Και πράγματι, με έναν επιφανειακό συλλογισμό μπορεί κάποιος να συμφωνήσει. Είναι όμως έτσι;

Όντως, οι εταιρείες μπορεί ΚΑΙ λόγω λάθος χειρισμών, να μην καταφέρουν να αντεπεξέλθουν στον ανταγωνισμό. Αν όμως ήταν μόνο αυτή η αιτία, τότε τη θέση της επιχείρησης που έκλεισε, θα είχε πάρει εκ των προτέρων κάποια άλλη, η οποία με "καλύτερους χειρισμούς", θα είχε κερδίσει τη μάχη του ανταγωνισμού, και θα είχε αναλάβει το μερίδιο της αγοράς του κλάδου, εκτοπίζοντας και οδηγώντας στη χρεωκοπία την "κακή επιχείρηση".

Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, όπως και σε πλήθος άλλων αντίστοιχων τα τελευταία χρόνια, που κλείνουν λόγω ανταγωνισμού, το μερίδιο της  αγοράς που κατείχαν οι επιχειρήσεις που κλείνουν, περνάει στις εναπομείνασες επιχειρήσεις του κλάδου, συμβάλλοντας στην περαιτέρω συγκεντροποίηση κεφαλαίου σε όλο και λιγότερες επιχειρήσεις – μονοπώλια, που σε περίοδο κρίσης πραγματοποιείται γρηγορότερα και γίνεται πολύ πιο έντονα αντιληπτή.

Συγκεντροποίηση του κεφαλαίου ονομάζεται η αύξηση των διαστάσεων του κεφαλαίου σαν αποτέλεσμα της συνένωσης κάμποσων κεφαλαίων σε ένα πιο μεγάλο κεφάλαιο.

«Το κεφάλαιο αυξάνει, εδώ - γράφει ο Μαρξ - κατά μεγάλες μάζες σε ένα χέρι, επειδή εκεί χάνεται από πολλά χεριά. Αυτή είναι η καθαυτό συγκεντροποίηση σε διάκριση από τη συσσώρευση και τη συγκέντρωση». Η συγκεντροποίηση του κεφαλαίου πραγματοποιείται βασικά:

α) Με την πάλη του συναγωνισμού που διεξάγεται με το φτήνεμα των εμπορευμάτων. Η φτήνια των εμπορευμάτων εξαρτάται από την παραγωγικότητα της εργασίας και η παραγωγικότητα της εργασίας εξαρτάται από την κλίμακα της παραγωγής. Γι' αυτό τα μεγάλα κεφάλαια νικούν τα μικρά κεφάλαια. Με την ανάπτυξη του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής αυξάνει το ελάχιστο μέγεθος του ατομικού κεφαλαίου που απαιτείται για να λειτουργήσει, κάτω από κανονικούς-όρους, μια επιχείρηση.
β) Με το πιστωτικό σύστημα που προσελκύει, με αόρατα νήματα στα χέρια ατομικών ή συνεταιρισμένων κεφαλαιοκρατών, τα μεγαλύτερα ή μικρότερα χρηματικά ποσά που είναι σκόρπια πάνω στην επιφάνεια της κοινωνίας, γίνεται ένα καινούριο και τρομερό όπλο στην πάλη του συναγωνισμού για τη συγκεντροποίηση του κεφαλαίου. Να γιατί ο Κ. Μαρξ γράφει: «Στο βαθμό που αναπτύσσεται η κεφαλαιοκρατική παραγωγή και συσσώρευση, στον ίδιο βαθμό αναπτύσσεται και ο συναγωνισμός και η πίστη, αυτοί οι δύο ισχυρότεροι μοχλοί της συγκεντροποίησης» ( Πηγή )

Πιο συγκεκριμένα, στον κλάδο τυποποιημένου άρτου, η συγκεντροποίηση του οποίου ακόμα δεν έχει συντελεστεί σε μεγάλο βαθμό, μόλις τρεις εταιρείες κατέχουν το 64% της αγοράς (Καραμολέγκος 31,9%, Elbisco 24,5% και Κατσέλης 7,6%), με το υπόλοιπο 36% να το καταλαμβάνουν μικρές ιδιωτικές ετικέτες ( Πηγή ) Ενδεικτικό της συγκεντροποίησης είναι και το ιστορικό της Elbisco, η οποία έχει απορροφήσει κατά σειρά τις Elite AE, ΚΡΙΣ-ΚΡΙΣ Α.Ε., Ν. ΒΟΣΙΝΑΚΗΣ Α.Β.Ε.Ε.
Ανάλογη είναι η κατάσταση και στον ευρύτερο κλάδο τροφίμων - ποτών, όπου λειτουργούν αρκετές χιλιάδες βιοτεχνίες και βιομηχανίες, ωστόσο ένας μικρός αριθμός μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων καθορίζει την πορεία και τις εξελίξεις.
Δείτε και τη σχετική ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών.

Υ.Γ: Σε κανένα ρεπορτάζ δεν αναφέρεται τι θα γίνει με την Leventis Foods Ltd, με δύο εργοστάσια παραγωγής τυποποιημένων τοστ και αρτοσκευασμάτων στη Νιγηρία, η οποία ανήκει κατά 49% στη Nutriart ABEE και κατά 51%στην A.G. LEVENTIS (NIGERIA) PLC. Προφανώς, θα συνεχίσει κανονικά τη λειτουργία της...

Update: Και φυσικά, εννοείται πως όταν κλείνουν τις επιχειρήσεις τους, οι καπιταλιστές δεν μένουν άπραγοι, αλλά μεταφέρουν τα κέρδη περασμένων χρόνων, ως νέα κεφάλαια για επένδυση σε άλλους κλάδους, ή ακόμη και σε άλλες χώρες, για τη συνέχιση και αύξηση της κερδοφορίας τους, όπως ακριβώς κάνει κι ο όμιλος Δαυίδ.

"Μόνο στην Ελλάδα γίνονται αυτά.."

Για μία ακόμη φορά έρχεται μία είδηση απ' το εξωτερικό να διαψεύσει την χιλιοειπωμένη φράση του τίτλου της ανάρτησης. Ένα μήνα μετά το σάλο που ξέσπασε στην Ελλάδα λόγω της πρόθεσης (!) των εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για απεργία εν μέσω πανελληνίων εξετάσεων, οι Πορτογάλοι εκπαιδευτικοί πήραν απόφαση για απεργία την πρώτη μέρα των τελικών εξετάσεων των μαθητών, με παρόμοια, με των Ελλήνων συναδέλφων τους, αιτήματα:

όχι στις εξαγγελίες της κυβέρνησης για απολύσεις, σε αυξήσεις του ωραρίου των καθηγητών από τις 35 στις 40 ώρες, σε μείωση του μισθού και των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων.

Σημαντική διαφορά: οι Πορτογάλοι εκπαιδευτικοί, δεν έμειναν στη σκέψη για απεργία, την υλοποίησαν κιόλας, και μάλιστα με συμμετοχή της τάξης του 90% στην απεργία.

Προφανώς, βέβαια, οι απεργοί δεν περιφρούρησαν σωστά την απεργία τους, και παρ' όλο που δεν επιστρατεύτηκαν, η κυβέρνηση κινητοποίησε καθηγητές για να αντικαταστήσουν τους απεργούς στα σχολεία. Ωστόσο, δεν ήταν δυνατόν να καλυφθούν όλες οι κενές θέσεις. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, το 74% των εξεταστικών κέντρων λειτούργησαν κανονικά.

Δε γνωρίζουμε αν υπάρχει προοπτική κλιμάκωσης του αγώνα, αν και θα έπρεπε μετά την τόσο μεγάλη συμμετοχή στην απεργία, παίρνοντας όμως και τα κατάλληλα μέτρα για την περιφρούρησή του. Ίδωμεν...

Η δημοσιογραφία των αστών...

Αν η πραγματικότητα δεν ταιριάζει με τις απόψεις μου, τόσο χειρότερα για την πραγματικότητα! Αυτός φαίνεται να είναι ο οδηγός δημοσιογραφίας της ηλεκτρονικής έκδοσης της εφημερίδας των «Νέων», η οποία, αξιοποιώντας μια σκόπιμη διατύπωση του υπουργού Εργασίας σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ, βγάζει τον βαρύγδουπο τίτλο «Υπάρχουν συνταξιούχοι που παίρνουν 9 συντάξεις»! Και έτσι η καλή εφημερίδα βρήκε τον ένοχο για την κατάσταση του Ασφαλιστικού. Και όχι μόνο αυτό. Φαίνεται ότι στη χώρα μας οι πιο προνομιούχοι Ελληνες είναι οι συνταξιούχοι. Αυτοί που ζούνε ζωή μαχαραγιά, όχι με μια, ούτε δύο, αλλά εννιά ολόκληρες συντάξεις.

Τι είπε ο υπουργός και ποια είναι η πραγματικότητα; Ο υπουργός Εργασίας σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει και αυτός εντυπώσεις δήλωσε - σύμφωνα με το δημοσίευμα - ότι «υπάρχουν τρεις συνταξιούχοι στη χώρα που λαμβάνουν εννέα συντάξεις, 11 συνταξιούχοι που λαμβάνουν 8 συντάξεις και 151 συνταξιούχοι που λαμβάνουν επτά συντάξεις», για να προσθέσει με νόημα: «Δεν σημαίνει ότι είναι παράνομες οι συντάξεις που λαμβάνουν. Θα τις ψάξουμε όμως». Γνωστή τακτική. Αφού ρίχνει τη ρετσινιά στους συνταξιούχους, παίρνει και τα μέτρα του για να μην το χρεωθεί, προσθέτοντας ότι αυτό δεν σημαίνει ότι είναι παράνομο. Και αφού μπορεί και να μην είναι παράνομο, γιατί το πετάει ο υπουργός; Γιατί ενώ έψαξε και ανακάλυψε πόσοι συνταξιούχοι παίρνουν αυτές τις συντάξεις, δεν έψαξε να δει αν είναι παράνομες πριν βγει να σπεκουλάρει;

... και η σπέκουλα για τις συντάξεις

Αλλά ακόμα και αν κάτι δεν πάει καλά με αυτούς τους μετρημένους στα δάχτυλα συνταξιούχους, σε ένα σύνολο 2.714.034 (!) συνταξιούχων, με ποιο δικαίωμα ο υπουργός Εργασίας βγαίνει και αφήνει υπονοούμενα γενικά για τους συνταξιούχους; Είναι όμως αυτά τα υπονοούμενα που στα χέρια «έμπειρων» κονδυλοφόρων μπορούν να βγάλουν τίτλο ότι «υπάρχουν συνταξιούχοι με 9 συντάξεις»! Και από αυτό να οδηγηθεί ο αναγνώστης στους αναγκαίους για την κυρίαρχη πολιτική συνειρμούς. Ποιους; Μα ότι για την κατάσταση των συνταξιούχων φταίνε οι ίδιοι οι συνταξιούχοι... οι «απατεώνες», οι «μαϊμού» συντάξεις κ.λπ.

Το τι, όμως, πραγματικά συμβαίνει με τις συντάξεις, το μαρτυρούν τα επίσημα στοιχεία της ΗΔΙΚΑ που έδωσε την περασμένη βδομάδα το ίδιο το υπουργείο Εργασίας, σύμφωνα με τα οποία, το μήνα Ιούνη, ο αριθμός των συνταξιούχων ανέρχεται στα 2.714.034 άτομα. Οι συντάξεις που αποδόθηκαν ήταν 4.407.288. Αυτό σημαίνει ότι σε κάθε συνταξιούχο αντιστοιχούν κατά μέσο όρο 1,6 συντάξεις, δηλαδή ούτε δύο. Η διαφορετικά: Σε κάθε 100 συνταξιούχους αντιστοιχούν 160 συντάξεις, αριθμός εύλογος, αν αναλογιστούμε ότι οι μισοί απ' αυτούς, τουλάχιστον, είναι και δικαιούχοι επικουρικής σύνταξης ή κάποιοι μπορεί να λαμβάνουν ταυτόχρονα σύνταξη χηρείας ή κάποια άλλη σύνταξη από άλλο Ταμείο. Συντάξεις, όμως, που κατά τεκμήριο είναι χαμηλές - έχουν πλέον μετατραπεί σε προνοιακά βοηθήματα - και που αντιστοιχούν σε εισφορές που έχουν αποδοθεί. Σημειώνεται ότι σχεδόν 4 στις 10 συντάξεις είναι κάτω των 500 ευρώ. Αλλά αυτό ακριβώς επιχειρούν τα στελέχη της κυβέρνησης και οι κονδυλοφόροι τους να αποκρύψουν. Οτι σήμερα ο συνταξιούχος είναι συνώνυμο της φτώχειας και ότι για τη φτώχεια που βιώνουν εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι αιτία είναι η αντιλαϊκή και αντιασφαλιστική πολιτική που σε αγαστή συνεργασία υπηρετούν κυβερνήσεις και αστικά μέσα «ενημέρωσης».

Ριζοσπάστης

Aνακοίνωση των Χαλυβουργών για την εκδήλωση συμπαράστασης και αλληλεγγύης στο Άλσους Βεΐκου

ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ 

Η "ΕΝΟΤΗΤΑ"

ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ-ΣΣΕΣ, ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΕΣ

Ακούστε τη φωνή των Χαλυβουργών.

Στις 31-10-2011 άρχισε ο απεργιακός μας αγώνας αρνούμενοι να βάλουμε υπογραφή για μείωση ως 40% του μισθού μας με την απειλή 180 απολύσεων. Στις τρομοκρατικές και παράνομες απολύσεις που πραγματοποίησε η εργοδοσία κατά τον πολύμηνο Αγώνα μας, εμείς δηλώσαμε από την πρώτη στιγμή:

Όλοι είμαστε απολυμένοι - ένας για όλους και όλοι για έναν.

Ο αγώνας μας έγινε ορόσημο για όλη την εργατική τάξη με ένα τεράστιο κύμα αλληλεγγύης, τόσο πανελλήνια όσο και παγκοσμίως. 

Κρατώντας 9 μήνες (273 μέρες) δημιούργησε μια τεράστια και ανεμπόδιστη λαοθάλασσα από χιλιάδες αλληλέγγυους όλων των τάξεων και βαθμίδων. Μαθητές -τριες, 

φοιτητές-τριες. συνταξιούχοι, άνεργοι, ταξικά σωματεία, εργαζόμενοι, εκπαιδευτικοί, η ΟΓΕ, οι αγρότες, οι Κρήτες φίλοι μας και όλη η υφήλιος στάθηκε στο πλάι μας. Σπάζοντας μια για πάντα την τρομοκρατία, το φόβο κατά της αδικίας. Χρειάστηκε ως γνωστόν η συμμετοχή όλων "για να γίνει όλη η Ελλάδα μια Χαλυβουργία". Ακόμα κι όταν η τρικομματική κυβέρνηση Σαμαρά με τις δυνάμεις καταστολής σε εφαρμογή του "Νόμος και Τάξη", εμείς αντισταθήκαμε για 9 μέρες ακόμη.

Σήμερα, ενώ έχουμε διανύσει σχεδόν ένα χρόνο από εκείνη την ημέρα και παρά το λόγο για ανοιχτά εργοστάσια του πρωθυπουργού κ. Σαμαρά, η Χαλυβουργία δεν έχει ανοίξει. Οι Χαλυβουργοί του Ασπροπύργου, πλην μιας ομάδας, τιμωρούνται γι' αυτό τους τον αγώνα, πότε με διαθεσιμότητα, πότε με εκ περιτροπής εργασία, την οποία επιβάλλει μονομερώς η διεύθυνση.

Ενώ υπάρχουν ακόμα 125 απολυμένοι, εκ των οποίων κάποιοι δεν έχουν λάβει ούτε τη νόμιμη αποζημίωση.

Γι' αυτόν το λόγο, το Σωματείο μαζί με άλλους φορείς, οργανώνει στις 14/6/13, Παρασκευή και ώρα 20:30, εκδήλωση συμπαράστασης και αλληλεγγύης στο χώρο του Άλσους Βεΐκου, στα Πέτρινα, του Δήμου Γαλατσίου. 

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                           Ο Γ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Γ. ΣΙΦΩΝΙΟΣ                                                                                ΑΘ. ΠΑΥΛΑΚΗΣ

Την εκδήλωση συνδιοργανώνουν:

Επιτροπή Απολυμένων Χαλυβουργών Ασπροπύργου

Λαϊκή Επιτροπή Γαλατσίου

Λαϊκή Επιτροπή Ν. Ιωνίας

Μεγάλες διαδηλώσεις στην Κωνσταντινούπολη και άλλες πόλεις

Άγρια κρατική καταστολή.  

Συνεχίζονται οι διαδηλώσεις το βράδυ της Κυριακής στην Κωνσταντινούπολη και άλλες τουρκικές πόλεις. Η προσέλευση του κόσμου είναι πολύ μαζική για τρίτη συνεχή μέρα τόσο στην Κωνσταντινούπολη, όσο και στην Άγκυρα στην οποία γίνονται εκτεταμένα επεισόδια αφού οργιάζει η κρατική καταστολή στην τουρκική πρωτεύουσα. Στην Άγκυρα, από το μεσημέρι η αστυνομία επιτίθεται με βαρβαρότητα στους διαδηλωτές, τραυματίζοντας δεκάδες. Υπάρχουν επώνυμες μαρτυρίες για περιστατικό όπου αστυνομικός πυροβόλησε με πραγματικά πυρά στο κεφάλι διαδηλωτή ο οποίος νοσηλεύεται σε νοσοκομείο της 'Άγκυρας σε κρίσιμη κατάσταση. Βίντεο κάνουν τον γύρο του διαδικτύου που δείχνουν οχήματα της τουρκικής αστυνομίας να περνούν κυριολεκτικά πάνω από διαδηλωτές που βρίσκονται στο έδαφος.

Στην Κωνσταντινούπολη, στην πλατεία Ταξίμ και τις γύρω περιοχές, Μπεσίκτας και Ντολμάμπαχτσε (όπου βρίσκεται το πρωθυπουργικό γραφείο στην Κωνσταντινούπολη) υπάρχουν χιλιάδες διαδηλωτές. Οι αστυνομικές δυνάμεις, μετά την χθεσινή τους υποχώρηση από την πλατεία Ταξίμ, φέρονται το βράδυ της Κυριακής να προετοιμάζονται για σκληρή επίθεση.

Νωρίτερα, το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας με μία συμβολική κίνηση κρέμασε πανό σε κεντρικό κτίριο στην πλατεία Ταξίμ που ανέγραφε "Μην σκύβεις το κεφάλι", στέλνοντας με αυτόν τον τρόπο μήνυμα προς τον τουρκικό λαό.

Μέχρι στιγμής έχουν αναφερθεί δύο θάνατοι, ένας στην Άγκυρα και ένας στην Κωνσταντινούπολη, χωρίς να υπάρχει ωστόσο επίσημη επιβεβαίωση.  Λόγο για δύο νεκρούς κάνει και ανακοίνωση της Διεθνούς Αμνηστίας. Ακόμα, σύμφωνα με τις τελευταίες ανεπίσημες πληροφορίες - αφού οι κρατικές αρχές κάνουν λόγο ακόμη για τον τουλάχιστον αστείο αριθμό των 59 τραυματιών - υπάρχουν μόνο στην Κωνσταντινούπολη 1.500 τραυματίες, εκ των οποίων περίπου 100 σοβαρά. Τυφλώθηκαν επίσης από τα χημικά 5 διαδηλωτές.

Το βράδυ του Σαββάτου η αστυνομία έκανε εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων και τα επεισόδια σημειώνονταν μέχρι το πρωί της Κυριακής στην περιοχή Μπεσίκτας της Πόλης. Παρόμοια επεισόδια ξέσπασαν κατά τη διάρκεια της νύχτας και στην Άγκυρα και τη Σμύρνη. Τη νύχτα προβλήθηκε από διαδηλωτές στο Μπεσίκτας ο ισχυρισμός ότι η αστυνομία κάνει χρήση της απαγορευμένης χημικής ουσίας «Πορτοκαλί Παράγοντας» (Agent Orange).

Τ. Ερντογάν: Πλιατσικολόγοι οι διαδηλωτές, εμπορικό κέντρο στο πάρκο και τζαμί στην Ταξίμ

Λίγο πριν ξεκινήσουν οι διαδηλώσεις το μεσημέρι της Κυριακής, ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε ομιλίες που έκανε επέμεινε στην υλοποίηση του σχεδίου για το εμπορικό κέντρο. Επίσης, ο Ερντογάν δήλωσε προκλητικά: «Δεν μπορούμε να παραμείνουμε θεατές στο γεγονός ότι μερικοί πλιατσικολόγοι πηγαίνουν στην πλατεία και προκαλούν το λαό μας. Ο λαός όταν μας έδωσε την ψήφο του, το έκανε για να προστατεύσουμε την Ιστορία μας», είπε ο Ερντογάν, ενώ τόνισε ότι «στην πλατεία θα κατασκευαστεί και τζαμί και δεν πρόκειται να ζητήσω γι' αυτό την άδεια του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος ή μερικών πλιατσικολόγων». Ο Ερντογάν αντέκρουσε όσους τον αποκαλούν δικτάτορα, λέγοντας πως είναι υπηρέτης του τουρκικού λαού.

Ο υπουργός Εξωτερικών Α. Νταβούτογλου σημείωσε ότι «η συνέχιση των διαδηλώσεων δεν θα έχει κανένα όφελος αλλά θα αμαυρώσει τη φήμη της χώρας μας που απολαμβάνει το θαυμασμό τόσο στην περιοχή μας όσο και σε όλο τον κόσμο».

Πρωτοφανείς σε όγκο οι διαδηλώσεις του Σαββάτου

Το Σάββατο, ίσως και ένα εκατομμύριο άνθρωποι διαδήλωσαν σε πλατείες, κεντρικές αρτηρίες και γειτονιές της Κωνσταντινούπολης. Οι διαδηλωτές στην πλατεία Ταξίμ παρέμειναν μέχρι αργά το βράδυ, ενώ νωρίτερα είχε υποχωρήσει η αστυνομία.

Μεγάλες διαδηλώσεις έγιναν και σε άλλες πόλεις. Η αστυνομία επιτέθηκε με βαρβαρότητα στους συγκεντρωμένους, συλλαμβάνοντας 939 ανθρώπους σε 90 διαφορετικές διαδηλώσεις σε όλη την Τουρκία, όπως ανακοίνωσε το βράδυ του Σαββάτου ο υπουργός Εσωτερικών της χώρας Μουαμέρ Γκιουλέρ. Η κυβέρνηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) δηλώνει αποφασισμένη να καταστείλει τους συγκεντρωμένους, οι οποίοι με πρωτοφανείς σε όγκο διαδηλώσεις διαμαρτύρονται όχι μόνο για τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης σχετικά με το πάρκο Γκεζί, αλλά υιοθετούν και συνθήματα, αιτήματα ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζεται στη γειτονική χώρα. Οι Τούρκοι κομμουνιστές με αποφασιστικότητα συμμετέχουν στις διαδηλώσεις.

Συγκεντρώσεις σε πολλές πόλεις - Καταστολή από το αστικό κράτος

Πολύ μεγάλες διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν το Σάββατο όχι μόνο στην Κωνσταντινούπολη, αλλά και σε Άγκυρα, Σμύρνη, Ντιγιάρμπακιρ (κατοικείται κυρίως από Κούρδους), Σαμσούντα (στη Μαύρη Θάλασσα) και άλλες μεγάλες πόλεις. Νωρίτερα, υπήρξαν πληροφορίες για 4 νεκρούς διαδηλωτές στην Κωνσταντινούπολη και 1 στην Άγκυρα, οι οποίες δεν επιβεβαιώθηκαν από τις κρατικές αρχές και δεν μπορούν ακόμα να επιβεβαιωθούν. Σε κάθε περίπτωση οι συγκρούσεις διαδηλωτών και δυνάμεων καταστολής ήταν σκληρές και σώμα με σώμα. Υπήρξαν εκατοντάδες τραυματίες (υπάρχουν αναφορές για 1.000 μόνο μέσα στο Σάββατο), μερικοί εκ των οποίων σοβαρά, όπως ο διαδηλωτής στο συγκεκριμένο βίντεο.

Περίπου στις 16.00 η αστυνομία υποχώρησε από την πλατεία Ταξίμ, την οποία κατέλαβαν χιλιάδες οργισμένοι διαδηλωτές. Φώναζαν συνθήματα ενάντια στην κυβερνητική πολιτική, ενώ έντονα ακουγόταν το σύνθημα «Ταγίπ παραιτήσου». Σε κοντινές περιοχές, όπως το Ντολμάμπαχτσε και το Μπεσίκτας η αστυνομία συνέχισε ακατάπαυστα την επίθεσή της στους διαδηλωτές. Επί της ουσίας,  όλα τα πολιτικά κόμματα εκτός φυσικά από το κυβερνών AKP απηύθυναν κάλεσμα για συμμετοχή στις διαδηλώσεις, έχοντας φυσικά διαφορετικά αιτήματα και διαφορετικές σκοπιμότητες.

Το απόγευμα, στην Τουρκία δεν υπήρχε πρόσβαση σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Ο μεγαλύτερος πάροχος του διαδικτύου (ΤΤΝΕΤ) μπλόκαρε την πρόσβαση σε αυτές τις σελίδες.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας (TKP) με αποφασιστικότητα κάλεσε το λαό να βγει στο δρόμο, τονίζοντας ότι «αν υποκύψουμε τώρα, στο τέλος δεν θα μπορούμε να βγούμε καν στο δρόμο». Επισημαίνει τη σχέση του πολέμου που έχει κηρύξει η τουρκική κυβέρνηση απέναντι στον τουρκικό λαό με την ενεργό εμπλοκή της στα εσωτερικά ζητήματα της Συρίας.

Πάνω από 50.000 άνθρωποι διαδήλωσαν το Σάββατο με τα μαχητικά μπλοκ του ΚΚ Τουρκίας στην Κωνσταντινούπολη. Σε μια εντυπωσιακή κίνηση οι Τούρκοι κομμουνιστές το πρωί του Σαββάτου πέρασαν από την ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης στην ευρωπαϊκή και προς την πλατεία Ταξίμ, μέσω της γέφυρας του Βοσπόρου, δείχνοντας την αποφασιστικότητα και την πυγμή τους να σπάσουν την κρατική καταστολή στην πράξη.

Σε όλες τις μεγάλες πόλεις πραγματοποιήθηκαν μεγάλες διαδηλώσεις με συμμετοχή των Τούρκων κομμουνιστών.

Κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στο λαό της Τουρκίας έγιναν και σε δεκάδες πόλεις σε όλο τον κόσμο.

Αντιλαϊκή πολιτική και καταστολή πάνε μαζί

Η κυβέρνηση του AKP,  που εφαρμόζει σκληρή αντιλαϊκή πολιτική στην Τουρκία, προς όφελος της ανάπτυξης των τουρκικών μονοπωλίων, ενορχηστρώνει την επιχείρηση καταστολής των διαδηλώσεων. Ο Ερντογάν ξεκαθάρισε το μεσημέρι του Σαββάτου ότι η αστυνομία θα παραμείνει στην πλατεία για να επιβάλει «το νόμο και την τάξη» κατά τη δεύτερη μέρα των μεγάλων συγκεντρώσεων. «Η αστυνομία ήταν εκεί χθες, εκεί είναι σήμερα και εκεί θα είναι αύριο γιατί η πλατεία Ταξίμ δεν μπορεί να είναι ένας τόπος όπου οι εξτρεμιστές θα κάνουν ό,τι θέλουν» και πρόσθεσε: «Ζητώ από τους διαδηλωτές να σταματήσουν αμέσως τις διαμαρτυρίες για να μην προκληθεί μεγαλύτερη ζημιά στους επισκέπτες, τους περαστικούς και τους καταστηματάρχες». «Υπήρξαν λάθη στις ενέργειες των δυνάμεων ασφαλείας κυρίως στη χρήση του αερίου πιπεριού» είπε ο Τούρκος πρωθυπουργός.

Παράλληλα, κατέστησε σαφές ότι θα προχωρήσει όπως έχει αποφασιστεί η ανέγερση του εμπορικού κέντρου και η αναπαλαίωση των κτιρίων κατά τα πρότυπα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην περιοχή που βρίσκεται το πάρκο Γκεζί.

Ο Τούρκος πρόεδρος Α. Γκιουλ σημείωσε: «Πρέπει όλοι να δείξουμε υπευθυνότητα απέναντι στις διαδηλώσεις αυτές, οι οποίες έχουν προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις».

Τα υψηλόβαθμα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος υπονοούν ότι υπάρχει υποκίνηση των διαδηλώσεων, ίσως και από το εξωτερικό. Επίσης, συνδέουν τις κινητοποιήσεις με προσπάθειες πραξικοπήματος. «Στόχος τους είναι η δημιουργία χάους με απώτερο σκοπό το στρατιωτικό πραξικόπημα», υποστήριξε ο αντιπρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος Μεχμέτ Αλί Σαχίν.

Με παρόμοιο τρόπο μίλησε και ο Ερντογάν, λέγοντας ότι «τέτοιες δραστηριότητες δεν είναι καινούργιες. Έγιναν και την εποχή του Μεντερές (δεκαετία '50), αλλά και πριν από πραξικόπημα του 1980».

Το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (CHP), αστικό κόμμα σοσιαλδημοκρατικής γραμμής, που βρίσκεται στην αξιωματική αντιπολίτευση, είναι φανερό ότι κάνει προσπάθειες να κεφαλοποιήσει το κύμα αγανάκτησης για την κυβερνητική πολιτική. Αυτό εξυπηρέτησε και η παρουσία του επικεφαλής του Κ. Κιλιτσντάρογλου στην πλατεία Ταξίμ το απόγευμα.

Η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, το βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών έχουν καλέσει - υποκριτικά φυσικά - τις τουρκικές αρχές να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση. Ο υπουργός Πληροφοριών της Συρίας Ομράν αλ Ζόχμπι κάλεσε τον Τ. Ερντογάν να παραιτηθεί και να σταματήσει να ενεργεί «με τρομοκρατικό τρόπο» ενάντια στον τουρκικό λαό.

Ένα «τυχαίο» γεγονός

Οι διαδηλώσεις πυροδοτήθηκαν τα ξημερώματα της Παρασκευής, ύστερα από την επιχείρηση της αστυνομίας να απομακρύνει τους κατοίκους της περιοχής που βρίσκονταν στο πάρκο Γκεζί (κοντά στην πλατεία Ταξίμ) και το περιφρουρούσαν. Οι αστυνομικές δυνάμεις έκαναν εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων και αντλιών νερού, για να απομακρύνουν τους ειρηνικούς διαδηλωτές.

Στην πραγματικότητα και μέσω των κινητοποιήσεων αναδεικνύονται οι μεγάλες ταξικές αντιθέσεις στην τουρκική κοινωνία που, παρά τους υψηλούς ρυθμούς καπιταλιστικής ανάπτυξης που απολαμβάνει η αστική τάξη, οι εργάτες αντιμετωπίζουν τη σκληρή πραγματικότητα της τζάμπα δουλειάς, χωρίς δικαιώματα, την ανεργία και τη φτώχεια. Σε μια περίοδο μάλιστα,  όπου η αστική τάξη της Τουρκίας, με όχημα τη θρησκεία, επιδιώκει να διευρύνει την επιρροή της και να ενισχύσει το ρόλο της στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, της Κεντρικής Ασίας, της Βόρειας Αφρικής και των Βαλκανίων, υπό τη «σημαία» του λεγόμενου «νεο-οθωμανισμού».

"Μην σκύβεις το κεφάλι" γράφει το πανό που κρέμασαν οι Τούρκοι κομμουνιστές σε κτίριο στην πλατεία Ταξίμ.

902.gr