Περί «τείχους αξιοπρέπειας και κυριαρχίας»...

Για νομοσχέδια που για πρώτη φορά μετά από τέσσερα χρόνια «δεν μεταφράστηκαν, αλλά γράφτηκαν εδώ», μίλησε την Τετάρτη, από το βήμα της Βουλής, ο πρωθυπουργός, Αλ. Τσίπρας, αναφέροντας μάλιστα ότι με την υπερψήφισή τους θα υψωθεί «τείχος κυριαρχίας και αξιοπρέπειας», ως απάντηση και στην επιστολή που είχε αποστείλει μια μέρα νωρίτερα στην κυβέρνηση ο εκπρόσωπος της Κομισιόν στην τρόικα, Ντ. Κοστέλο, με την οποία χαρακτήριζε «μονομερή και αποσπασματική κίνηση που δε συνάδει με τις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί, περιλαμβανομένης της ανακοίνωσης του Γιούρογκρουπ της 20ής Φεβρουαρίου» την προώθηση νομοσχεδίων χωρίς προηγουμένως «να υπάρξει η κατάλληλη πολιτική διαβούλευση» με τους δανειστές...

Ποια είναι η αλήθεια; 

Η συγκυβέρνηση της «κυριαρχίας» και της «αξιοπρέπειας», κινούμενη στον ίδιο δρόμο με τους προκατόχους της, στο πλαίσιο της αντιλαϊκής συμφωνίας που υπέγραψε για λογαριασμό του εγχώριου κεφαλαίου στις 20 Φλεβάρη (την οποία, μάλιστα, στην ίδια ομιλία του ο Αλ. Τσίπρας έσπευσε να διαβεβαιώσει ότι «η ελληνική κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να τηρήσει κατά γράμμα»!), έχει ήδη προσυπογράψει ότι «οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να απόσχουν από οποιαδήποτε κατάργηση των μέτρων και από μονομερείς αλλαγές στις πολιτικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα επηρέαζαν αρνητικά τους δημοσιονομικούς στόχους, την οικονομική ανάκαμψη ή την χρηματοοικονομική σταθερότητα, όπως αξιολογείται από τους θεσμούς».

Αυτός, άλλωστε, είναι και ο λόγος που στην πρώτη κυβερνητική αντίδραση στην επιστολή Κοστέλο, ο υπουργός Εσωτερικών, Ν. Βούτσης, έσπευσε να δηλώσει ότι τα νομοσχέδια που προωθεί η συγκυβέρνηση «αποτελούν τον πυρήνα της προώθησης των μεταρρυθμίσεων που από κοινού έχουμε δεσμευτεί», κινούνται δηλαδή εντός του πλαισίου της αντιλαϊκής συμφωνίας με τους δανειστές.

Αυτός είναι και ο λόγος που, μία μέρα πριν από την επιστολή Κοστέλο, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλης, πάντα με... «κυριαρχία» και «αξιοπρέπεια», διαμαρτυρόταν για τη στάση των «εταίρων», γιατί «ο Σταθάκης περιμένει δύο βδομάδες το OK για το νομοσχέδιο για τα "κόκκινα" δάνεια. Το νομοσχέδιο για τις 100 δόσεις, ακόμη περιμένουμε το OK» (για το τελευταίο, βέβαια, φαίνεται πως στο μεταξύ... ήρθε το ΟΚ, οπότε και κατατέθηκε στη Βουλή και ψηφίστηκε μάλιστα με την - αγαπημένη και της προηγούμενης συγκυβέρνησης - διαδικασία του «κατεπείγοντος»)...

Τα κυριαρχικά δικαιώματα και οι «πατριώτες»

Το ερώτημα βέβαια είναι, γιατί η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, η συγκυβέρνηση που υψώνει... «τείχος κυριαρχίας και αξιοπρέπειας», προχώρησε ήδη από τους πρώτους 2 μήνες της διακυβέρνησής της σε μια αντίστοιχη παραχώρηση κυριαρχίας με αυτή των... «εθελόδουλων» προκατόχων της; Γιατί προσυπέγραψε μια τόσο ρητή δέσμευση για αποχή από «μονομερείς ενέργειες» που δεν έχουν την έγκριση των «θεσμών», δηλαδή της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ;

Πολύ απλά γιατί η συμμετοχή της χώρας σε αυτές τις λυκοσυμμαχίες του κεφαλαίου, σε αυτούς τους διακρατικούς οργανισμούς του, αποτελεί στρατηγική επιλογή της ελληνικής αστικής τάξης, η οποία - όπως συμβαίνει και με την αστική τάξη όλων των κρατών μελών της ΕΕ, του ΔΝΤ, της Ευρωζώνης - δέχεται να παραχωρήσει κυριαρχικά δικαιώματα (π.χ. κατάθεση κρατικών προϋπολογισμών για έγκριση, υπαγωγή σε μηχανισμούς μόνιμης εποπτείας της ΕΕ κ.ο.κ.), προκειμένου να υπηρετήσει τα συνολικότερα συμφέροντά της: Την απόσπαση μεγαλύτερου μεριδίου κερδών στο πλαίσιο του διεθνούς ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού, τη μεγαλύτερη θωράκιση της αστικής εξουσίας απέναντι στο εργατικό - λαϊκό κίνημα. Από κει και πέρα, βέβαια, το εύρος που παίρνει αυτή η εθελοντική παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων από κάθε αστική τάξη δεν εξαρτάται από την... «εθελοδουλία» ή την «αξιοπρέπεια» της εκάστοτε κυβέρνησης, αλλά από το «ειδικό βάρος» κάθε καπιταλιστικής οικονομίας μέσα στο πλαίσιο αυτών των λυκοσυμμαχιών του κεφαλαίου...

Ετσι γίνεται κατανοητό ότι ο «πατριωτισμός» στον οποίο αναφέρονται θεωρεί ως «πατρίδα» τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου, την προσπάθεια βελτίωσης της θέσης του, την εξασφάλιση των επενδυτικών του σχεδίων. Επιβεβαιώνοντας ότι υπάρχουν δύο Ελλάδες, δύο πατρίδες, αυτή του κεφαλαίου, των μονοπωλίων, των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και αυτή των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Η επίκληση γενικά του εθνικού συμφέροντος και του πατριωτισμού όλων των Ελλήνων επιχειρεί να υποτάξει τη δεύτερη Ελλάδα στα συμφέροντα της πρώτης.

Το «copyright» των νομοσχεδίων και η αντιλαϊκή τους ουσία

Οσο για το ποιος γράφει τα νομοσχέδια της συγκυβέρνησης - για να επιστρέψουμε στα πιο πρόσφατα λεγόμενα του Αλ. Τσίπρα - δεν αμφισβητεί κανείς ότι τα γράφει η ίδια, ακόμα και αν στη συνέχεια περιμένει... με «αξιοπρέπεια» και «κυριαρχία» το ΟΚ από τους δανειστές, όπως παραδέχεται χωρίς περιστροφές ο Δ. Παπαδημούλης...

Το ζήτημα για το λαό όμως είναι αλλού και όχι στα... «πνευματικά δικαιώματα» της συγγραφής των νομοσχεδίων: Το ζήτημα είναι ότι, όπως έκαναν και οι προκάτοχοί της, έτσι και η νέα συγκυβέρνηση τα γράφει με γνώμονα τις ανάγκες της εγχώριας αστικής τάξης και τις δεσμεύσεις που απορρέουν από τη συμμετοχή της στις λυκοσυμμαχίες του κεφαλαίου που αυτή επιλέγει. Ανάγκες και δεσμεύσεις που δεν μπορούν να συμβαδίσουν τελικά ούτε καν με τη διαχείριση της ακραίας φτώχειας, πόσο μάλλον με μέτρα όπως η διαγραφή οφειλών από τα «μνημονιακά» χαράτσια που φορτώθηκαν στις πλάτες του λαού.

Δε χρειάστηκε π.χ. καμιά επιστολή Κοστέλο ώστε να «κουρέψει» από μόνη της η κυβέρνηση ακόμα και αυτά τα ψίχουλα που έταζε προεκλογικά για τη διαχείριση της ακραίας φτώχειας, και από τα 1,3 δισ. ευρώ που προβλέπονταν στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για τα μέτρα που περιλήφθηκαν στο νομοσχέδιο για την «ανθρωπιστική κρίση», να συρρικνώσει το σχετικό κονδύλι στα μόλις 200 εκατ. ευρώ!

Δε χρειάστηκε καμιά επιστολή Κοστέλο για να δηλώσει ο Γ. Βαρουφάκης από τη λίμνη Κόμο τις προάλλες ότι η κυβέρνηση, προκειμένου «να δημιουργήσει εμπιστοσύνη στους εταίρους μας», θα αναβάλει ή θα καθυστερήσει ακόμα και τις «ελάχιστες υποσχέσεις», όπως τις χαρακτήρισε ανοιχτά, που έδωσε στα φτωχά εργατικά - λαϊκά στρώματα...

Δε χρειάστηκε καμιά επιστολή Κοστέλο για να απαιτεί από το λαό η συγκυβέρνηση, με το νομοσχέδιο για τις «100 δόσεις», να αποπληρώσει μέχρι και το τελευταίο ευρώ από τους φόρους και τα χαράτσια που του φόρτωσαν για λογαριασμό του κεφαλαίου, όπως π.χ. το «τέλος επιτηδεύματος», την «εισφορά αλληλεγγύης», τον ΕΝΦΙΑ ή το προγενέστερό του χαράτσι στους λογαριασμούς της ΔΕΗ!

Με δυο λόγια, η πραγματική αξιοπρέπεια του λαού δεν έχει καμιά σχέση με την κυριαρχία του κεφαλαίου και των λυκοσυμμαχιών του, αντιθέτως είναι άρρηκτα δεμένη με την πάλη εναντίον τους, με την πάλη για ανάκτηση όλων όσα έχασε και για κατάκτηση όλων όσα δικαιούται. Η πραγματική αξιοπρέπεια του λαού είναι άρρηκτα δεμένη με την πάλη για να γίνει αυτός κυρίαρχος του πλούτου που ο ίδιος παράγει!

Γ. Ε.

Κυριακή 22 Μάρτη 2015

 

100 δόσεις... απ' το λαό για το κεφάλαιο!

Η κυβέρνηση, μετά από μπόλικες τυμπανοκρουσίες, κατέθεσε το σχέδιο νόμου με το γενικό τίτλο «Ρυθμίσεις για την επανεκκίνηση της οικονομίας», που με αφετηρία τη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών σε εφορίες και ασφαλιστικούς φορείς των λαϊκών στρωμάτων, προχωρά σε νέες κρατικές επιδοτήσεις για το μεγάλο κεφάλαιο.

Όλο το νομοσχέδιο στηρίζεται στην υλοποίηση αντιλαϊκών νόμων για τη φορολογία που ψήφισαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, συνεχίζοντας στον ίδιο δρόμο. Ο στόχος του νομοσχεδίου είναι να νομιμοποιηθούν στη λαϊκή συνείδηση και να προχωρήσει η πληρωμή στο ακέραιο όλων των χρεών των λαϊκών στρωμάτων που αφορούν φορολογία εισοδήματος, ΕΝΦΙΑ - ΕΤΑΑ - ΕΕΤΗΔΕ, εισφορές αλληλεγγύης και επιτηδεύματος, ΦΠΑ, κ.ά. Δηλαδή, να πληρωθούν όλα τα χαράτσια που οδήγησαν το λαό στη χρεοκοπία και στην εξαθλίωση. Στόχος είναι να γεμίσουν γρήγορα τα ταμεία του αστικού κράτους, με βάση την εφαρμογή των αντιλαϊκών νόμων και του ισχύοντος κρατικού προϋπολογισμού που υλοποιεί το Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα.

Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές έχουν ανέλθει στα 77 δισ. ευρώ που χρωστούν 3.670.000 φυσικά πρόσωπα και 447.000 επιχειρήσεις. Από αυτά τα 46,6 δισ., ευρώ έχουν δημιουργηθεί τα τελευταία 5 χρόνια. Μέχρι 5.000 ευρώ χρέος έχουν το 91% των φυσικών προσώπων και το 82% των επιχειρήσεων, με συνολικό χρέος 2,3 δισ. ευρώ. 4.000 επιχειρήσεις χρωστούν 43,3 δισ. ευρώ. Συνολικά πάνω από 6.500 οφειλέτες χρωστούν πάνω από 1.000.000 ο καθένας.
Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όμως, απέναντι στους ανέργους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους αγρότες και τις λαϊκές οικογένειες λέει το ίδιο που έλεγε και η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ: Θα πληρώσετε τους φόρους και τα δυσβάσταχτα χαράτσια κανονικά, για να πληρωθούν οι δόσεις στο ΔΝΤ και των εντόκων γραμματίων και για να εξασφαλιστούν πόροι για τη χρηματοδότηση των ομίλων. Μάλιστα, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ σπεύδουν να θεωρητικοποιήσουν αυτήν την αντίληψη, χρησιμοποιώντας ίδια επιχειρήματα με τα στελέχη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ παλιότερα. Το υψηλό δημοσιονομικό κενό, η συνεχιζόμενη χαμηλή απόδοση εσόδων στα κρατικά ταμεία, η υποχρέωση της κυβέρνησης να εξοφλήσει άμεσα τις δόσεις προς το ΔΝΤ και τα έντοκα γραμμάτια που αντιμετωπίστηκε με εσωτερικό δανεισμό, περιπλέκουν ακόμα περισσότερο το ζήτημα.

Η κατάθεση του νομοσχεδίου περιπλέχτηκε με τις διαπραγματεύσεις και τα παζάρια που κάνει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για τα συμφέροντα του κεφαλαίου με τους «θεσμούς» - τρόικα.
Η κυβέρνηση αξιοποιεί όλη αυτήν την αντιπαράθεση, για να εμφανιστεί στο λαό σαν υπερασπιστής των συμφερόντων του, κρατώντας «εθνικά υπερήφανη» στάση... Σε αυτήν τη βάση, επιδιώκει λαϊκή συναίνεση στην πολιτική της με μπόλικες «πατριωτικές» φιοριτούρες. Ο εκπρόσωπος της Κομισιόν στους «θεσμούς» Ντ. Κοστέλο έθεσε ζήτημα ότι η ελληνική κυβέρνηση ουσιαστικά προχωρά σε μονομερείς ενέργειες και δεν συνάδει με την απόφαση της 20ής Φλεβάρη. Μόνο που η «εθνικά υπερήφανη» στάση της κυβέρνησης αφορά την ενσωμάτωση στη ρύθμιση και των χρεών του μεγάλου κεφαλαίου. Αυτή είναι η διαφορά με το υφιστάμενο καθεστώς. Ουσιαστικά παρουσιάζεται ως πατριωτική επιλογή η ένταξη στη ρύθμιση όσων χρωστούν πάνω από 1.000.000 ευρώ.

«Εθνικό καθήκον» η φορολογία (!!!)

Συγκεκριμένα, το νομοσχέδιο λειτουργεί σε δύο επίπεδα. Αφενός εξασφαλίζει έσοδα στα κρατικά ταμεία, που στη συνέχεια θα αξιοποιηθούν για στήριξη καπιταλιστικών επενδύσεων, αφετέρου δίνει «ανάσα» ρευστότητας σε καπιταλιστικές επιχειρήσεις, απαλλάσσοντάς τες από πρόστιμα και προσαυξήσεις. Η κυβέρνηση προσπαθεί να περιορίσει τους κραδασμούς από τη γενικευμένη αδυναμία αποπληρωμής για πλατιά λαϊκά στρώματα, με στόχο την κοινωνική «ειρήνη», ενώ παράλληλα επιδιώκει την ενίσχυση της διαπραγματευτικής θέσης της αστικής τάξης, προκειμένου να εξασφαλίσει μεγαλύτερη εισροή κεφαλαίων από την ΕΕ.

Η συγκυβέρνηση κάνει εδώ και καιρό συστηματική προσπάθεια να προσδώσει στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο χαρακτήρα νομοθετικής παρέμβασης που ανακουφίζει πλατιά τις λαϊκές οικογένειες, τους άνεργους και τους αυτοαπασχολούμενους. Με αυτό το πνεύμα προώθησε το νομοσχέδιο, για να ψηφιστεί με το χαρακτήρα «κατ' επείγοντος» και μάλιστα σαν απάντηση στις «πιέσεις των δανειστών».
Ομως η πραγματικότητα βοά. «Δίκαιη» ρύθμιση σε άδικη φορολογία δεν υπάρχει. Σύμφωνα με έρευνα του Ιδρύματος Μακροοικονομικών Μελετών Hans Bοckler, τα «χαμηλότερα στρώματα» αναγκάστηκαν να υποστούν φορολογικές επιβαρύνσεις που αυξήθηκαν έως και 337% σε σχέση με το παρελθόν, ενώ τα «ανώτερα οικονομικά στρώματα» υπέστησαν μόλις 9%. Μπροστά στην αδυναμία των αυτοαπασχολούμενων και των λαϊκών οικογενειών να πληρώσουν, η κυβέρνηση θεωρεί ότι είναι προτιμότερο να τους τα παίρνει λίγα - λίγα. Άλλωστε, για όσους δε συμμορφωθούν, υπάρχουν ακόμα οι διώξεις, οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί.

Οι ρυθμίσεις των 100 δόσεων για την πλειοψηφία των εργαζομένων και των λαϊκών οικογενειών δεν επιφέρουν καμιά ουσιαστική αλλαγή σε σχέση με ό,τι ισχύει σήμερα. Ήδη ισχύει ο νόμος που ψήφισε πρόσφατα η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ(τότε ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε «παρών») και προέβλεπε τη ρύθμιση οφειλών στην εφορία και στα ασφαλιστικά ταμεία που φτάνουν μέχρι τις 100 δόσεις για οφειλές που έφταναν μέχρι 15.000 ευρώ, χωρίς να διαγράφεται το «αρχικό κεφάλαιο». Δεν εντάσσονταν σε ρύθμιση χρέη άνω του 1.000.000 ευρώ. 
Το νομοσχέδιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ καταργεί αυτά τα όρια, γενικεύει το δικαίωμα της ρύθμισης μέχρι 100 δόσεις, ανεξαρτήτως ποσού. Δεν προβλέπει καμιά διαγραφή χρεών ως προς την αρχική οφειλή. Διαγράφει μόνο προσαυξήσεις και πρόστιμα ανάλογα με τον αριθμό των δόσεων που προβλέπει η εκάστοτε ρύθμιση με τον οφειλέτη, με κλιμάκωση στη διαγραφή ανάλογα με τον αριθμό των δόσεων. Χαλαρώνει τους όρους αποπληρωμής των ρυθμιζόμενων οφειλών.
Οι όροι ρύθμισης είναι δεσμευτικοί για τους οφειλέτες. Αν ο οφειλέτης χάσει τη ρύθμιση, τα μέτρα που έχουν ανασταλεί τίθενται ξανά σε εφαρμογή. Το νομοσχέδιο επίσης δεν προβλέπει κατάργηση αναγκαστικών εκτελέσεων εις βάρος οφειλετών. Προβλέπει μόνο αναστολή για όσους μπαίνουν στη διαδικασία ρύθμισης.

Μποναμάς για το μεγάλο κεφάλαιο!

Η πιο σημαντική αλλαγή που φέρνει το νομοσχέδιο είναι ότι προσφέρεται η ευκαιρία σε καπιταλιστικές επιχειρήσεις που χρωστούν μεγάλα ποσά να κάνουν ευνοϊκές ρυθμίσεις, αφού τους προσφέρεται η δυνατότητα να διαγράψουν μεγάλα ποσά προστίμων και προσαυξήσεων. Δεν φτάνει δηλαδή που οι καπιταλιστές απολαμβάνουν τεράστια προνόμια και φοροαπαλλαγές, τώρα τους δίνεται και η δυνατότητα ευνοϊκών ρυθμίσεων των χρεών τους στην εφορία και στα ασφαλιστικά ταμεία. Εντάσσονται επίσης στο νέο γύρο επιδοτήσεων και αγορών από το κράτος.
Οι προωθούμενες ρυθμίσεις για τις ασφαλιστικές εισφορές θα ανοίξουν το δρόμο για νομιμοποιημένη καθυστέρηση καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών προς το ΙΚΑ - ΕΤΑΜ από ΝΠΔΔ και ΝΠΙΔ του Δημοσίου, κρατικές και συνεταιριστικές επιχειρήσεις, ΟΤΑ. Τους δίνει τη δυνατότητα να ρυθμίζουν έως 150 ισόποσες μηνιαίες δόσεις με έκπτωση 50% επί των προσαυξήσεων και πρόσθετων τελών. Αυτές τις καθυστερήσεις θα πληρώσουν ποικιλοτρόπως οι εργατοϋπάλληλοι και οι συνταξιούχοι. Αντίθετα, οι ρυθμίσεις για τους αυτοαπασχολούμενους θα είναι βαριές, αφού θα είναι προϋπόθεση και γι' αυτούς η καταβολή των τρεχουσών εισφορών από την 1/2/2015.
Με άλλα άρθρα του συγχωνεύει την Εταιρεία Αξιοποίησης Δημόσιας Περιουσίας ΑΕ που απορροφάται από το ΤΑΙΠΕΔ, ενώ καταργείται το «Παράκτιο Μέτωπο ΑΕ», χωρίς να προσδιορίζεται με σαφήνεια σε ποιον φορέα θα ενταχθεί η ακίνητη περιουσία του. Αυτή θα μεταβιβάζεται με αποφάσεις υπουργείων. Οχι μόνο δεν καταργεί το ΤΑΙΠΕΔ, αλλά το ενισχύει επεκτείνοντας την επιχειρηματική αξιοποίηση ή την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας προκειμένου να εξασφαλιστούν έσοδα.

 

Ο δρόμος της αντεπίθεσης

Πλέον, δεν χωρά καμιά αναμονή από την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Δεν μπορεί να περιμένουν πραγματικά μέτρα ανακούφισης από μια κυβέρνηση που δίνει όρκους πίστης στο κεφάλαιο, στην καπιταλιστική ανάκαμψη και την ΕΕ. Είναι καθαρό ότι οι εργαζόμενοι και οι λαϊκές οικογένειας θα πληρώσουν το «μάρμαρο», ενώ τα μονοπώλια και το κεφάλαιο αποκτούν νέες ευνοϊκές ευκαιρίες. Άλλωστε, η κυβέρνηση προσδοκά να εισπραχτούν μόνο 9. δισ. ευρώ, με άμεση είσπραξη λιγότερο από 1 δισ., προφανώς από τους «συνήθεις ύποπτους».
Τώρα είναι η ανάγκη για οργάνωση της λαϊκής πάλης, για άμεσα μέτρα πραγματικής ανακούφισης, κατάργηση των αντιλαϊκών φορολογικών νόμων και των χαρατσιών, 45% φορολογία στα κέρδη - διανεμόμενα και μη - του κεφαλαίου, κατάργηση όλων των φοροαπαλλαγών που απολαμβάνει. Καμιά προστασία και ρύθμιση για τα χρέη των ομίλων και των μεγαλομετόχων τους. Δεν χωρά καμιά αυταπάτη πλέον ότι μέσα στο πλαίσιο της ΕΕ και του καπιταλισμού μπορούν να εξασφαλιστούν τα λαϊκά συμφέροντα. Μονόδρομος για το λαό είναι το δυνάμωμα του ΚΚΕ, η οργάνωση της πάλης για ανάκτηση των απωλειών, η σύγκρουση και η ρήξη με την ΕΕ, το κεφάλαιο και την εξουσία του, η συγκέντρωση δυνάμεων για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης.

Του Χρήστου ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ*
*Ο Χρήστος Αγγελόπουλος είναι μέλος του Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ

«Φίλοι!»

 

"...ο κ. Τσίπρας δήλωσε αισιόδοξος «γιατί συζητούμε με καλούς φίλους της Ελλάδας».

Γιούνκερ και Α.Τσίπρας.

Τα είπαν χαμογελαστοί μπροστά στα μικρόφωνα, ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι υπάρχει πολιτική βούληση να λυθούν τα προβλήματα, και στη συνέχεια αγκαλιασμένοι σαν καλοί φίλοι έφυγαν και πήγαν να συνεχίσουν την κουβέντα τους.

Τι μήνυμα στέλνει όλο αυτό στη συνείδηση του λαού που προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει;

Στο λαό που δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρέπει να δώσει μάχη ακόμη και για να συγκρατήσει αυτή τη χαμοζωή του από την κατρακύλα που συνεχίζεται;

Ποιος είναι ο αντίπαλος του;

Ο εαυτός του μήπως όπως έλεγαν οι προηγούμενοι κακοί;

Κι αν όχι ποιος;

Πάντως κρίνοντας από τις φιλικές αγκαλιές και τα χαμόγελα σίγουρα δεν είναι η ΕΕ!

Κι ας τον βομβαρδίζει καθημερινά η "καλή" ΕΕ, "το κοινό μας σπίτι", με όλους τους αξιωματούχους της, με ριπές απειλών, εκβιασμών και προειδοποιήσεων πως αν δεν συνεχιστούν οι "μεταρρυθμίσεις", δηλ. η σφαγή, πως αν δεν καλυφθούν τα διάφορα "κενά", δηλ. αν δεν βάλει κι άλλο το χέρι στην άδεια τσέπη του για να πληρώσει χρέη που δεν χρωστάει αυτός, πως αν δεν τηρήσει όσα συμφώνησαν οι προηγούμενες "μνημονιακές" κυβερνήσεις, θα τον τσακίσουν με κάθε τρόπο που έχουν στο οπλοστάσιό τους.

Σίγουρα δεν είναι η ΕΕ ο εχθρός... Ο Γιούνκερ και "ο φίλος του ο Αλέξης"(έτσι είπε ο κ. Γιούνκερ), έφυγαν αγκαλιά...

Τι κρύβει αλήθεια το να παρουσιάζεις στο λαό τον εχθρό του, την αιτία της φτώχειας του, σαν φίλο;

Τι κρύβει αλήθεια το να μην του λες λέξη για το τι εκπροσωπούν όλοι αυτοί οι "αξιοπρεπείς" γραβατωμένοι ή αγραβάτωτοι απρόσωποι κι εκπρόσωποι, που δουλειά τους είναι να υπηρετούν τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων που τους εμπιστεύτηκαν και τους έσπρωξαν στην εξουσία;

Τι κρύβει το να αφήνεις εντελώς ανυποψίαστο και απροετοίμαστο το λαό, που απειλείται διαρκώς και εκβιάζεται από την ευρωπαϊκή και παγκόσμια πλουτοκρατία για να σκύψει κι άλλο το κεφάλι, παρουσιάζοντας το λύκο σαν χαμογελαστό πρόβατο;

Μήπως το ότι απλά δεν θέλεις το λαό στα πόδια σου επειδή ετοιμάζεις κι άλλη κατρακύλα, κι άλλη σφαγή;

Μήπως ότι τον φοβάσαι και προσπαθείς να τον βάλεις στην άκρη;

Μήπως ότι προσπαθείς να τον βουλιάξεις στην ηττοπάθεια λέγοντάς του πως μόνο "με το καλό", κι όχι με αγώνα μπορεί να τα βγάλει πέρα με τα δήθεν ανίκητα θηρία;

Να σταματήσεις ή να καθυστερήσεις την ριζοσπαστικοποίησή του, που φυσικά θα έρθει μόνο όταν ο λαός κατανοήσει ποιοί είναι μαζί του, ποιοι εναντίον του, ποιους πρέπει να πολεμήσει και ποιο δρόμο πρέπει να πάρει κόντρα σ' αυτούς που τον λεηλατούν;

Μήπως ότι εκμεταλλεύεσαι την εμπιστοσύνη που έχει ο λαός στην έννοια της Αριστεράς, και στο περιεχόμενο που έδωσαν σ' αυτή την έννοια οι παλιότεροι αγώνες της εκείνα τα πέτρινα χρόνια, και την ίδια στιγμή που παριστάνεις την αντιστεκόμενη κυβέρνηση, προσπαθείς να περάσεις από την πίσω πόρτα και στη συνείδηση του λαού την πίστη και την υποταγή σου στους νόμους του συστήματος και το "σεβασμό στους θεσμούς" που τον τσακίζουν;

Μήπως ότι σαν "καλή" και "αποτελεσματική"(σε αντίθεση με την προηγούμενη "άχρηστη"), κυβέρνηση που σου ανέθεσαν τη διαχείριση της εξουσίας τους, προσπαθείς να εξαπατήσεις το λαό, να τον αποπροσανατολίσεις, να τον διχάσεις και να τον αποκόψεις από την πρωτοπορία που του λέει την αλήθεια και τον καλεί να οργανωθεί και να παλέψει;

Μήπως ακόμη πιο απλά όλα αυτά τα χαμόγελα κρύβουν, ή μάλλον ομολογούν, ότι τελικά όλα αυτά τα αρπακτικά της ΕΕ είναι πραγματικά φίλοι και καλοί συνεργάτες της δήθεν "αριστερής" κυβέρνησης, με κοινό σκοπό την επιβίωση και τη στερέωση της καπιταλιστικής εξουσίας και την επίλυση της κρίσης τους στην πλάτη του λαού;

http://giorgossarris.blogspot.gr

"Αυτό για του ξένους λέγεται κοινωνική αλληλεγγύη!..."

Αντιγράφουμε: “Στην Αμερική έχει αρχίσει το εξής φαινόμενο: στα καλά του καθουμένου, εκεί που κάποιο μαγαζί πάει για κλείσιμο λόγω χρεών, πέφτει σύρμα (SMS, FACEBOOK) και πλακώνει κόσμος που αρχίζει να αγοράζει ότι βρει μπροστά του.

Οι ιδιοκτήτες από άφραγκοι και χρεωμένοι ξεπουλάνε σε μία μέρα !!!! και γλυτώνουν το κλείσιμο. Αυτό για τους ξένους λέγεται κοινωνική αλληλεγγύη. Κάτι που στη χώρα μας, έχει εκλείψει από το '60 !!! Καιρός και εμείς να κάνουμε κάτι.”

Με αυτές τις φράσεις ξεκινάει μια έκκληση που μας προτείνει να αποφεύγουμε τα κινέζικα, να ενισχύουμε τα μικρομάγαζα της γειτονιάς μας και να καταναλώνουμε Ελληνικά και όχι ξένα προϊόντα. Και μάλιστα τα φτηνά.) Όχι τα ακριβά -λέει- του τύπου γιαούρτι ΦΑΓΕ). “Ας οργανωθούμε : ενημερώστε φίλους και γνωστούς για ευκαιρίες! Στα ψώνια, τη βενζίνη, το γάλα, τα ρούχα, το ψωμί.” Και “λογικό” ακούγεται και “πατριωτικό”. Παρόμοιες εκκλήσεις προτείνονται συχνά στο διαδίκτυο σαν λύση για το ξεπέρασμα της κρίσης που δεν φαίνεται το τέρμα της.

Το να προτιμάμε τα Ελληνικά προϊόντα είναι μια θετική σκέψη. Το να θεωρούμε όμως ότι με αυτό τον τρόπο θα ξεπεράσουμε την κρίση είναι τουλάχιστον αφελές, αν όχι ύποπτο. Ας δούμε μερικές αντικειμενικές δυσκολίες:

• Όταν τα Ελληνικά προϊόντα είναι ακριβότερα από τα ξένα, που θα βρει χρήματα ο άνεργος, ο μεροκαματιάρης, ο φτωχός για να προτιμήσει τα ελληνικά προϊόντα; Σε συνθήκες κρίσης αυτό είναι από δύσκολο έως αδύνατο.
• Όταν τα γεωργικά μηχανήματα, τα εργαλεία, οι σπόροι, τα λιπάσματα, τα ραντίσματα, τα μέσα μεταφοράς, διακίνησης και συντήρησης των προϊόντων είναι εισαγόμενα, πόσο Ελληνικά είναι τα Ελληνικά προϊόντα και πόσο ανταγωνιστικές μπορεί να γίνουν οι τιμές τους στην αγορά;
• Όταν παρ' όλες τις δυσκολίες και τα προβλήματα οι Έλληνες παραγωγοί αναγκάζονται να πουλήσουν στους μεγαλεμπόρους ακόμα και κάτω του κόστους τα προϊόντα τους, με ποιο τρόπο μπορούν να εμποδίσουν του μεγαλεμπόρους να τα πουλάνε στο λαό σε όποιες υψηλές μονοπωλιακές τιμές θέλουν;
• Όταν τα Ελληνικά προϊόντα είναι ποιοτικά χειρότερα από τα ξένα αρκεί το επιχείρημα ότι “τα λεφτά θα μένουν στην Ελλάδα” για να πεισθεί ο Έλληνας “καταναλωτής” να τα αγοράζει;
• Τα μονοπώλια θεσπίζουν “πρότυπα” (standards) παραγωγής και πώλησης. Μερικά από αυτά τα πρότυπα είναι απαραίτητα, διότι πράγματι προστατεύουν τη δημόσια υγεία και ασφάλεια, ενώ πολλά άλλα είναι τεχνητοί περιορισμοί ώστε τα μονοπώλια να εξοντώνουν τον μικρό ανταγωνισμό. Πως μπορεί να επιβιώσει ο Έλληνας παραγωγός μέσα σ' αυτό το... “υγιές επιχειρηματικό περιβάλλον”;
• Όταν η τραπεζική χρηματοδότηση, το φορολογικό σύστημα και γενικότερα οι καπιταλιστικοί κρατικοί μηχανισμοί ευνοούν τα μονοπώλια ενώ ταυτόχρονα στραγγαλίζουν τον Έλληνα μικροπαραγωγό, πως θα μπορέσει αυτός να επιζήσει για να τροφοδοτήσει την αγορά με τα προϊόντα του;

Χίλια-δυο τέτοια προβλήματα υπάρχουν που κάνουν μη εφαρμόσιμη τη “λογική” έκκληση για να λυθεί το πρόβλημα της κρίσης με την υποστήριξη των ελληνικών προϊόντων.

Έστω!... Αν όλα πάνε καλά και αγοράζουμε ελληνικά προϊόντα σωνόμαστε;

Ας υποθέσουμε όμως πως ο ουρανός βρέχει λύσεις για όλα τα παραπάνω προβλήματα και οι Έλληνες παραγωγοί καταφέρνουν να ορθοποδήσουν, να κάνουν βιώσιμες και σύγχρονες επιχειρήσεις που παράγουν φτηνά και καλά προϊόντα. Τι θα συμβεί; Πόσο θα διαρκέσει αυτό το “θαύμα”, αυτή η φανταστική αρμονία προσφοράς και ζήτησης, ο μαγικός γάμος ανάμεσα στην ηθική και την αστική πολιτική; Ούτε στιγμή.

Ο βασικός και σιδερένιος νόμος του καπιταλισμού είναι το κέρδος. Αυτό δεν είναι θεωρία. Είναι η πρακτική που λειτουργεί συστηματικά και καθημερινά μπροστά μας. Όταν μια ελληνική εταιρία -ανθούσα ή προβληματική- βρει πιο φτηνά εργατικά χέρια σε άλλη χώρα για να αυξήσει τα κέρδη της, κλείνει την εταιρία στην Ελλάδα και μετακομίζει στο εξωτερικό. Αν δε μετακομίσει ολοκληρωτικά μπορεί να μετακομίσει μόνο τα κέρδη της, τα κεφάλαιά της, να τα κάνει καταθέσεις στο εξωτερικό, να αγοράσει ξένους τίτλους. Η συνθήκη του Μάαστριχτ επιτρέπει τη διακίνηση κεφαλαίων μέσα στην ΕΕ. Εδώ το όνειρο τελειώνει και η ελπίδα για λύση επιστρέφει στο σημείο που ξεκίνησε. Ξαναγίνεται εφιάλτης.

Υπάρχει άραγε διέξοδος;

Είναι άραγε όλα μαύρα κι άραχνα; Δεν μπορούμε να βάλουμε ένα τέλος στην κρίση; Θυμίζουμε ότι οι Ινδοί λένε πως “αν το τέλος δεν είναι καλό, τότε αυτό δεν είναι το τέλος”. Κι εμείς πρέπει να εφαρμόσουμε μια λύση που να είναι ρεαλιστική και πρακτικά εφαρμόσιμη.

Το λάθος στο συνταγολόγιο που κυκλοφορεί στο ίντερνετ είναι η βάση στην οποία στηρίζεται η λογική του. Το συνταγολόγιο κινείται μέσα στη λογική του κοινωνικού συστήματος που παράγει και αναπαράγει τα αδιέξοδα. Προτείνει την εφαρμογή ηθικής και δικαιοσύνης μέσα στο σύστημα που δικαιώνει την ανηθικότητα, την αδικία, δηλαδή την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Δεν μπορεί να ξεφυτρώσει λογική θεμελιωμένη στην παράλογη αποδοχή της εκμετάλλευσης. Αυτό ισχύει τόσο για την Ελλάδα όσο και για όλες τις καπιταλιστικές χώρες, με κρίση ή χωρίς κρίση.

Το κοινωνικό πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί με εξυπνάδες ή κουτοπονηριές. Τη λύση θα φέρει η σύγκρουση ανάμεσα στις δυνάμεις που αγωνίζονται για να καταργήσουν την εκμετάλλευση και σ΄ αυτές που τη δημιουργούν, την υποστηρίζουν και την ανέχονται.

Το πλήρες κείμενο που κυκλοφορεί στο ίντερνετ.

dioti.gr

Είναι τυχαίο; ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ψήφισαν το νομοσχέδιο για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές.

Ψηφίστηκε το βράδυ της Παρασκευής επί της αρχής και στο σύνολό του από τα κόμματα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, στην Ολομέλεια της Βουλής, το νομοσχέδιο για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές, που έχει στόχο να γεμίσουν τα κρατικά ταμεία μέσω της είσπραξης των «μνημονιακών» και άλλων χαρατσιών. Το Ποτάμι ψήφισε παρών μιλώντας για προχειρότητα των ρυθμίσεων. Η Χρυσή Αυγή, ενώ στις Επιτροπές και στην διάρκεια της συζήτησης στην Ολομέλεια, είχε ταχθεί υπέρ του νομοσχεδίου τελικά την τελευταία στιγμή, ψήφισε παρών. 

Το ΚΚΕ δήλωσε ξεκάθαρα ότι καταψηφίζει επί της αρχής το νομοσχέδιο ενώ καταψήφισε και τη διαδικασία του κατεπείγοντος.
Η συζήτηση επί του νομοσχεδίου ολοκληρώθηκε τα μεσάνυχτα με ονομαστική ψηφοφορία για τέσσερα άρθρα (16, 17, 21 και 24) που ζήτησε η ΝΔ περισσότερο για λόγους εντυπώσεων. Το ΚΚΕ ψήφισε παρών για τα τρία πρώτα και κατά για το 24.

Οπως ανέδειξαν οι βουλευτές του ΚΚΕ, πρόκειται για νομοθετική ρύθμιση καθαρά εισπρακτικού χαρακτήρα. Η κυβέρνηση με αυτό επιδιώκει να εισπράξει στο ακέραιο από τα εργατικά - λαϊκά νοικοκυριά όλα τα χρέη που τους φόρτωσαν οι μνημονιακοί και οι εφαρμοστικοί τους νόμοι. Νομιμοποιεί, δηλαδή, πλήρως όλα τα αβάσταχτα χαράτσια, τη φοροεπιδρομή, που επιβλήθηκαν σε βάρος του λαού από τις προηγούμενες αντιλαϊκές κυβερνήσεις του κεφαλαίου, που σε συνδυασμό με την πολιτική δραστικής μείωσης μισθών, συντάξεων, γενικότερα του λαϊκού εισοδήματος, τον έχουν «στεγνώσει».

Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε την Πέμπτη  από τις αρμόδιες επιτροπές της Βουλής και σήμερα συζητήθηκε και ψηφίστηκε σε μία και μόνο συνεδρίαση, σύμφωνα με την διαδικασία του κατεπείγοντος. 

Παίρνοντας το λόγο επί της διαδικασίας, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Θανάσης Παφίλης εξέφρασε τη διαφωνία του Κόμματος με τη μορφή του κατεπείγοντος. Επίσης, σχολίασε την αντιπαράθεση κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης, λέγοντας πως επαναλαμβάνεται αυτό που ζήσαμε στην προηγούμενη Βουλή, με διαφορετικούς ρόλους. «Καταγγέλλουν εκείνοι που φέρνανε τα κατεπείγοντα και εκείνοι που καταγγέλλανε τα κατεπείγοντα, φέρνουν κατεπείγοντα», είπε χαρακτηριστικά (Δείτε βίντεο ΕΔΩ). 

Η τροπολογία του ΚΚΕ

Η τροπολογία που κατέθεσε το ΚΚΕ, με στόχο την ανακούφιση των λαϊκών οικογενειών, των αυτοαπασχολούμενων και επαγγελματιών που οδηγήθηκαν στην υπερχρέωση, εξαιτίας των αντεργατικών - αντιλαϊκών επιλογών που φορτώθηκαν στις πλάτες του λαού για την έξοδο από την κρίση και την ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου, απορρίφθηκε από την κυβέρνηση. Η αναπληρώτρια υπουργός Οικονομικών Ν. Βαλαβάνη, προκειμένου να δικαιολογήσει την απόρριψη, έφτασε να διαστρεβλώσει άρθρα της τροπολογίας ειδικά για τους αυτοαπασχολούμενους. Οπως ανέφερε, σε δεύτερη φάση η κυβέρνηση θα νομοθετήσει τη συγκρότηση επιτροπών στις οποίες θα απευθύνονται όσοι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στην αποπληρωμή των χρεών τους ούτε με τις νέες ρυθμίσεις. Αυτές θα εξετάζουν τα εισοδηματικά κριτήρια και ανάλογα θα καθορίζουν νέα ρύθμιση. Μάλιστα αποφάνθηκε ότι σε αυτό το σημείο δηλαδή τις επιτροπές «συναντιόμαστε με τη σεισάχθεια του ΚΚΕ»! Ο Ν. Καραθανασόπουλος απάντησε ότι πουθενά το ΚΚΕ δεν αναφέρει κάτι τέτοιο. Αντίθετα λέει κούρεμα όλων των οφειλών των λαϊκών νοικοκυριών που προήλθαν από τα χαράτσια και την φοροληστεία των εφαρμοστικών νόμων.

Στα ενδιαφέροντα της συνεδρίασης ήταν η απειλή της αναπληρώτριας υπουργού Οικονομικών Νάντιας Βαλαβάνη για ελέγχους της Εφορίας σε όσους δεν μπουν στη ρύθμιση:  «Όσοι δεν θα μπουν -ενώ μπορούν να μπουν στην ρύθμιση- αυτοί να είναι σίγουροι ότι αργά ή γρήγορα από αυτούς θα περάσει η εφορία», είπε συγκεκριμένα.

Ομιλία Ν. Καραθανασόπουλου 

Ξεκινώντας την ομιλία του ο Νίκος Καραθανασόπουλος, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ και εισηγητής του Κόμματος στη συζήτηση, επισήμανε προς το προεδρείο της Βουλής τις ευθύνες που έχει όσον αφορά τη στάση της Χρυσής Αυγής που «παίζει» επικίνδυνα επικοινωνιακά παιχνίδια, καθώς ζήτησε εκ νέου τη διεξαγωγή ονομαστικής ψηφοφορίας, παρότι δεν έχει τον απαιτούμενο αριθμό βουλευτών.  Όσον αφορά το περιεχόμενο του νομοσχεδίου, επισήμανε πως η κυβέρνηση διατηρεί ανέπαφο το αντιλαϊκό περιβάλλον μέσα στο οποίο βρέθηκαν υπερχρεωμένα τα λαϊκά νοικοκυριά. 

Οπως σημείωσε, «πήρατε τις ρυθμίσεις της προηγούμενης συγκυβέρνησης και κάνατε κάποιες μικροβελτιώσεις», οι οποίες «δεν αλλάζουν το χαρακτήρα ότι πρέπει να νομιμοποιηθεί η αντιλαϊκή πολιτική των κυβερνήσεων στο φορολογικό και στο ασφαλιστικό. Αυτό θέλετε να επιβάλετε». «Σ' αυτήν, λοιπόν, την πρόκληση» τόνισε ότι το ΚΚΕ απαντά με την κατάθεση της τροπολογίας που δίνει πραγματικά ανακούφιση στο λαό, επισημαίνοντας: «Θέλουμε η κυβέρνηση να πει αν δέχεται να συζητηθεί στα πλαίσια της σημερινής συζήτησης, ναι ή όχι».

Επισήμανε ότι η διαπραγμάτευση που κάνει η κυβέρνηση αποτελεί μέρος της συνολικότερης διαπάλης που γίνεται στο εσωτερικό της ΕΕ και με την άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ, ενώ γίνεται για λογαριασμό του κεφαλαίου, για τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων με σκοπό την επανεκκίνηση της καπιταλιστικής οικονομίας και όχι την ανάκτηση των απωλειών και την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.

Ομιλία Θανάση Παφίλη

Εργαζόμενοι και λαϊκά στρώματα, δεν μπορούν να περιμένουν τίποτα θετικό από τις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με τους Ευρωπαίους εταίρους και τη Σύνοδο Κορυφής, επισήμανε στην ομιλία του ο Θανάσης Παφίλης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής. 

Κάλεσε την κυβέρνηση να φέρει στη Βουλή τη συμφωνία της 20ής Φλεβάρη, η οποία, παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης να την παρουσιάσει ως «κοσμογονία», στην ουσία αποτελεί συνέχιση της δανειακής σύμβασης και του μνημονίου. 

Κατήγγειλε την κυβέρνηση που ισχυρίζεται ότι τα μνημόνια τελείωσαν, ενώ οι 400 μνημονιακοί νόμοι παραμένουν σε ισχύ και με βάση αυτούς λειτουργεί η οικονομία καθώς και ότι προεκλογικά ισχυριζόταν πως η ΕΕ αλλάζει, ωστόσο είναι εδώ η σκληρή αντιλαϊκή καπιταλιστική βαρβαρότητα, η κυνική δικτατορία του κεφαλαίου, που είναι η ΕΕ με κοινοβουλευτικό μανδύα, που απαιτεί κι άλλο αίμα από τους λαούς, όχι μόνο από τη δουλειά, αλλά και με πόλεμο για να φύγει από την κρίση. (Δείτε βίντεο ΕΔΩ)

Ομιλία Χρήστου Κατσώτη

Ο λαός είναι χαμένος από χέρι και με την διαπραγμάτευση και με τον συμβιβασμό της κυβέρνησης γιατί έγιναν για τα συμφέροντα των επιχειρηματικών κερδών, τόνισε ο Χρήστος Κατσώτης.
«Και θα είναι χαμένος από χέρι όσο δεν συγκεντρώνονται δυνάμεις για την ρήξη και την ανατροπή», πρόσθεσε, ενώ αναφερόμενος στην αντιλαϊκή συμφωνία της 20ής Φλεβάρη, τόνισε ότι με αυτή διατηρείται στο ακέραιο όλο το αντιλαϊκό πλαίσιο των μνημονίων και συνεχίζεται με τις «νέες μεταρρυθμίσεις» που απαιτούν η θεσμοί-τρόικα.
Ο Χ. Κατσώτης υπογράμμισε ότι το νομοσχέδιο στοχεύει να αρπάξει ό,τι έχει απομείνει στα λαϊκά στρώματα και αναφέρθηκε στις ασφαλιστικές ρυθμίσεις, λέγοντας ότι είναι στην κατεύθυνση της απαλλαγής κράτους - εργοδοσίας από την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών. (Δείτε βίντεο ΕΔΩ).
Δευτερολογία Θ. Παφίλη

Ο Θανάσης Παφίλης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ στηλίτευσε την απόρριψη -από την κυβέρνηση- της τροπολογίας που κατέθεσε το ΚΚΕ  για τη ρύθμιση των χρεών των λαϊκών νοικοκυριών, των αυτοαπασχολούμενων και των επαγγελματιών σε εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία.
Απαντώντας στην αναπληρώτρια υπουργό Οικονομικών Ν. Βαλαβάνη, η οποία νωρίτερα επιχείρησε να κατηγορήσει το ΚΚΕ ότι συνδέει τον ΣΥΡΙΖΑ με επιχειρηματικά συμφέροντα, αλλά και για την άρνηση της κυβέρνησης να τεθεί σε ψηφοφορία η τροπολογία που κατέθεσε το ΚΚΕ, ο Θανάσης Παφίλης υπογράμμισε ότι το ΚΚΕ μιλάει πολιτικά και κάνει πολιτική κριτική (Δείτε βίντεο ΕΔΩ).

Μιλώντας στη δευτερολογία του επί των άρθρων,ο Νίκος Καραθανασόπουλος αναφέρθηκε ειδικότερα στο άρθρο 24 που προβλέπει την απορρόφηση  της εταιρείας «Παράκτιο Αττικό Μέτωπο ΑΕ», από την  «Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου», η οποία με τη σειρά της θα απορροφηθεί από τον νέο ΤΑΙΠΕΔ όταν αυτός συσταθεί,  κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι επιχειρεί να διευρύνει το πεδίο της δημόσιας περιουσίας στο οποίο τα επιχειρηματικά συμφέροντα θα μπορούν να επενδύσουν κερδοφόρα (Δείτε βίντεο ΕΔΩ).

Στο τέλος της συζήτησης πήρε το λόγο ξανά και ο  Χρήστος Κατσώτης, ο οποίος αναφέρθηκε στην κατεύθυνση της κυβερνητικής πολιτικής για την κοινωνική ασφάλιση, τονίζοντας ότι είναι στην κατεύθυνση των προηγούμενων πολιτικών για την απαλλαγή της εργοδοσίας από το λεγόμενο «μη μισθολογικό κόστος», γι' αυτό και σταματά η εγγύηση του κράτους γι' αυτή (Δείτε βίντεο ΕΔΩ).

Για τον Δ. Τσακνή και τις ...νουθεσίες του

Διαβάσαμε στο διαδίκτυο την επιστολή που απέστειλε ο Δ. Τσακνής στον πρωθυπουργό - «Αγαπητέ Αλέξη» τον προσφωνεί…

Δεν θα σχολιάζαμε ούτε τα «δάκρυσα όταν πήγες την Καισαριανή», ούτε τα «συμμερίστηκα τη συγκίνησή σου στις προγραμματικές δηλώσεις», ούτε ότι η «γκρίνια» του προς τον ΣΥΡΙΖΑ για τη νέα συμφωνία επισφραγίζεται με τη φράση: «Τέσσερις μήνες ζητήσατε; Τέσσερις και εκατόν τέσσερις θα είμαστε δίπλα κι απέναντί σας…». Ο πειρασμός να σχολιάσουμε προέκυψε κυρίως από τις νουθεσίες που απευθύνει προς τους «συντρόφους της κομμουνιστικής Αριστεράς» (βλ. ΚΚΕ).

Λέει λοιπόν ότι «ως κομμουνιστής όμως, προσπαθώ πάντα να βρω τη χαραμάδα και να τη μετατρέψω σε ρήγμα (…) Παρατηρώντας τις διαθέσεις του κόσμου, ακόμα και το θυμικό του, επιδιώκω να το μεταβάλω σε συνειδητή στάση, δίνοντας στο συναίσθημα την πολιτική του διάσταση, μετατρέποντάς το δηλαδή σε συνειδητό. (…) Δεν ήταν επαναστάτες με θεωρητική κατάρτιση οι εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες που γύρισαν τα όπλα τους στους στρατηγούς το ’17 στη Ρωσία. Απελπισμένοι άνθρωποι του λαού ήταν, αφελείς και πλανεμένοι ίσως μέχρι πρότινος, που χάρις στη δουλειά των ελάχιστων μπολσεβίκων μεγαλούργησαν και έγραψαν ιστορία».

Εγκαλείται λοιπόν το ΚΚΕ γιατί δεν μετατρέπει σε «ρήγμα» τη «χαραμάδα» και μάλιστα δεν ακολουθεί λενινιστική πολιτική ώστε να το κάνει αυτό.

Πρώτον. Ποια «χαραμάδα» ανοίγει η ανάληψη της κυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ; Μιλάμε για μια κυβέρνηση αστικής διαχείρισης που επιλέχθηκε και στηρίχτηκε από το κεφάλαιο. Δεν είναι μια κυβέρνηση που αναδείχθηκε από το «κίνημα» όπως υπονοείται, αλλά ίσα - ίσα αξιοποιείται για να το ενσωματώσει και να το αφοπλίσει πιο αποτελεσματικά.

Δεύτερον. Από πού και ως πού έχει την παραμικρή ομοιότητα η γραμμή των μπολσεβίκων με αυτήν που περιγράφει ο επιστολογράφος; Μήπως οι μπολσεβίκοι έδειξαν ανοχή ή «κριτική στήριξη» στην Προσωρινή Κυβέρνηση ή μήπως διοργάνωσαν και συγκεντρώσεις υποστήριξής της; Την αντιπάλεψαν με όλες τους τις δυνάμεις, επεξεργάστηκαν γραμμή που εξασφάλισε σε όλες τις καμπές από τον Απρίλη ως τον Οκτώβρη την πολιτική ανεξαρτησία της εργατικής τάξης, την προβολή, ζύμωση και πρακτική δράση για την κατάληψη της εξουσίας. Αυτό τους οδήγησε στη νίκη.

Τρίτον. Όλα αυτά πού μοιάζουν με τις σημερινές συνθήκες; Γιατί όποιος χρησιμοποιεί ιστορικές αναλογίες, πρέπει να σέβεται την ιστορία. Την περίοδο του 1917 μιλάμε για συνθήκες επαναστατικές, με Σοβιέτ εργατών και στρατιωτών, ένοπλο λαό. Όχι για διαπραγματεύσεις στα σαλόνια των ιμπεριαλιστικών οργανισμών και «κολλητηλίκια» με τον ΣΕΒ και τον Ομπάμα.

Λέει επίσης στην επιστολή: «Το θέμα δεν είναι να χειροκροτήσουμε αυτάρεσκα τους εαυτούς μας, σε περίπτωση μιας οριστικής υπαναχώρησης (όσο κι αν αυτή διαφαίνεται), αλλά να συμβάλουμε έτσι ώστε να την αποτρέψουμε. Κι αυτό θα γίνει στους δρόμους και τις πλατείες, στους χώρους δουλειάς και πολιτικής ζύμωσης».

Κατ' αρχάς, όσο και «καλοπροαίρετος» να ήταν κανείς, τι άλλο να περιμένει να δει για να πειστεί για την «οριστική υπαναχώρηση» του ΣΥΡΙΖΑ (από τι αλήθεια; αλλά ως το δεχθούμε χάριν της συζήτησης); Εδώ άρον άρον υπαναχώρησε ακόμη και από τα απατηλά του συνθήματα και όλα αυτά μέσα στις πρώτες μέρες ανάληψης της διακυβέρνησης.

Ολόκληρη η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ, από τη γιγάντωση ως την αστική διακυβέρνηση, έχει ξεκάθαρο ταξικό πρόσημο. Αντί να λένε πολλοί ότι το ΚΚΕ υποτιμά τις διαφορές ή ότι δεν βλέπει ότι δεν είναι «ομοιογενής» η κυβέρνηση κλπ., ας δουν ότι, παρά τις όποιες διαφορές (ουσιαστικές και λιγότερο ουσιαστικές), η πραγματικότητα δεν αλλάζει: Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια κυβέρνηση που διαχειρίζεται τον καπιταλισμό και λέει ψέματα στο λαό για το πώς μπορούν να λυθούν τα προβλήματά του. Η υπογραφή της συμφωνίας είναι καθαρότατη απόδειξη των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει απέναντι στο κεφάλαιο. Ας δουν ότι παίρνει πίσω ακόμη και τις υποσχέσεις για ψίχουλα ή ορισμένα μέτρα ανακούφισης της ακραίας φτώχειας που έταζε στο λαό προεκλογικά, ότι αυτό που έρχεται είναι μέτρα, φόροι και νέα βάρη στο λαό, πιθανότατα νέο μνημόνιο τον Ιούνη. Αυτά μπαίνουν στο τραπέζι με τη νέα συμφωνία.

Η εξέλιξη αυτή δεν εμποδίζεται μέσω της στήριξης της κυβέρνησης ή με μια λογική «ρυμούλκησής» της προς τα αριστερά. Είναι αυταπάτη, αφοπλισμός και αυτοχειριασμός του κινήματος, λογική που το μετατρέπει σε ουρά της κυβέρνησης. Αντιμετωπίζεται αποκαλύπτοντας τη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ, τα συμφέροντα που πραγματικά υπηρετεί, λέγοντας τα πράγματα με το όνομά τους. Αυτό που χρειάζεται είναι το εργατικό λαϊκό κίνημα να μη χάσει χρόνο σε αναμονή ή νέα απογοήτευση. Γι’ αυτό το ΚΚΕ πρωτοστατεί και θα δώσει τις δυνάμεις του για την οργάνωση της λαϊκής πάλης και αντεπίθεσης, για την ανάδειξη του πραγματικού αντιπάλου. Ας ψάξουν αλλού για χειροκροτητές στα κυβερνητικά συλλαλητήρια, με το περιτύλιγμα «να πιέσουμε την κυβέρνηση», «να την βάλουμε στον ίσιο δρόμο». Βαδίζουμε ριζικά διαφορετικό δρόμο, το δρόμο της ρήξης και της σύγκρουσης, της πάλης για άλλο δρόμο ανάπτυξης υπέρ του λαού.

ΥΓ: Ο Τσακνής θυμίζουμε ότι δεν πρόσκειται στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Βρείτε τις διαφορές… 

Τροπολογία ΚΚΕ για τις οφειλές σε Εφορία και Ταμεία, το αρνήθηκε η συγκυβέρνηση.

  Η τροπολογία για την ανακούφιση χρεωμένων λαϊκών νοικοκυριών και αυτοαπασχολούμενων που κατέθεσε το ΚΚΕ και αρνήθηκε η συγκυβέρνηση.

ΚΚΕ:«Δίκαιο φορολογικό σύστημα στα πλαίσια αυτού το συστήματος δεν μπορεί να υπάρξει».

Τι αφορά αναλυτικά η ρύθμιση.

Το ΚΚΕ κατέθεσε τροπολογία που αφορά τη ρύθμιση χρεών σε Εφορίες και ασφαλιστικά Ταμεία στο νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών με τίτλο «Ρυθμίσεις για την επανεκκίνηση της οικονομίας», που ψηφίζεται την Παρασκευή στη Βουλή. 

Στην αιτιολογική του έκθεση το κόμμα αναφέρει: «Το ΚΚΕ επανειλημμένα και με στοιχεία έχει αναδείξει ότι ο Κρατικός Προϋπολογισμός στο καπιταλιστικό σύστημα είναι εργαλείο αναδιανομής ενός τμήματος του κοινωνικού πλούτου προς όφελος του κεφαλαίου. Τα βάρη φορτώνονται στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων ενώ το μεγάλο κεφάλαιο ενισχύεται συνεχώς με φοροαπαλλαγές και άλλα προνόμια. 

Δίκαιο φορολογικό σύστημα στα πλαίσια αυτού το συστήματος δεν μπορεί να υπάρξει. Στον πυρήνα της πρότασης μας για το φορολογικό σύστημα βρίσκεται η απαλλαγή της λαϊκής οικογένειας από τα φορολογικά βάρη, τα οποία πρέπει να επωμισθούν οι επιχειρήσεις, η μεγάλη κινητή και ακίνητη περιουσία. 

Στις σημερινές συνθήκες πλατιά στρώματα των λαϊκών οικογενειών έχουν οδηγηθεί στην υπερχρέωση σαν αποτέλεσμα των αντεργατικών – αντιλαϊκών επιλογών για την έξοδο από την κρίση και την ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου και προβάλλει επιτακτική η ανάγκη για την λήψη άμεσων μέτρων ανακούφισης. 

Για τον λόγο αυτό και με στόχο την ανακούφιση των υπερχρεωμένων λαϊκών οικογενειών, των αυτοαπασχολούμενων και επαγγελματιών το ΚΚΕ καταθέτει την παρακάτω ρύθμιση για τις οφειλές στην φορολογική διοίκηση και στους φορείς κοινωνικής ασφάλισης που είναι ενταγμένη στο πλαίσιο ανάκτησης των απωλειών και στην διεκδίκηση ικανοποίησης των σύγχρονων αναγκών». 

Τροπολογία-προσθήκη Στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών.

 «Ρυθμίσεις για την επανεκκίνηση της οικονομίας» 

Άρθρο 1 Πεδίο εφαρμογής Στην παρακάτω ρύθμιση, για οφειλές στη φορολογική διοίκηση και τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης εντάσσονται: 

α. Τα φυσικά πρόσωπα με οικογενειακό εισόδημα έως 40.000 ευρώ προσαυξημένο κατά 5.000 ευρώ για κάθε τέκνο ή άλλο προστατευόμενο μέλος. β. Οι ατομικές και προσωπικές εταιρείες με οφειλές στη φορολογική διοίκηση και τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης έως 100.000 ευρώ συνολικά. 

γ. Στη ρύθμιση δεν εντάσσονται οι οφειλές που προκύπτουν λόγω φοροδιαφυγής. Επίσης από τη ρύθμιση εξαιρούνται οι οφειλές προς το ΝΑΤ. δ. Άνεργοι με μηδενικό εισόδημα στις 31.12.2014, οι οποίοι εξακολουθούν να πληρούν τις δυο αυτές προϋποθέσεις μέχρι την ημερομηνία υποβολής της σχετικής αίτησης, μπορούν να υπαχθούν στην παρακάτω προβλεπόμενη ρύθμιση οφειλών. Για όσο διάστημα διατηρούν τις δυο ως άνω προϋποθέσεις αναστέλλεται η καταβολή των δόσεων της παρακάτω ρύθμισης οφειλών. Μετά την εξάλειψη των ως άνω προϋποθέσεων και την παύση της αναστολής καταβολής των δόσεων της ρύθμισης εφαρμόζονται οι όροι της παρακάτω ρύθμισης. 

Τα δυο προηγούμενα εδάφια εφαρμόζονται και για οφειλέτες που καθίστανται άνεργοι με μηδενικό εισόδημα μετά την υπαγωγή των οφειλών τους στους όρους της παρακάτω ρύθμισης.

 Άρθρο 2 Διαγραφή οφειλών 

1. Από το συνολικό ύψος των οφειλών διαγράφονται: 

α. Το σύνολο των οφειλών που προέρχονται από πρόστιμα και προσαυξήσεις για καθυστερήσεις αποπληρωμής στη φορολογική διοίκηση και τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης 

β. Οι οφειλές που προέρχονται: 

    1) Από τον καταλογισμό της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης 

    2) Από τον καταλογισμό του τέλους επιτηδεύματος 

    3) Από τον καταλογισμό του ΕΕΤΗΔΕ, του ΕΕΤΑ και του ΕΝΦΙΑ και αφορούν την πρώτη κατοικία έως 120 τ.μ. και τη δευτερεύουσα κατοικία έως 80 τ.μ. 4) 

Από τον καταλογισμό δαπανών για νοσήλια και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις μεταβιβάστηκαν προς βεβαίωση και είσπραξη στη φορολογική διοίκηση. 

2. Μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης ή άλλα καταδιωκτικά μέτρα που έχουν ήδη επισπευσθεί για την είσπραξη των παραπάνω οφειλών οι οποίες διαγράφονται παύουν να ισχύουν και καταργούνται οριστικά. 

Άρθρο 3 Ρύθμιση οφειλών 

Οι οφειλές όπως διαμορφώνονται μετά την εφαρμογή των προηγουμένων άρθρων ρυθμίζονται ως εξής : 

Α. Τα φυσικά πρόσωπα με μέσο οικογενειακό εισόδημα την τελευταία πενταετία έως 20.000 ευρώ, προσαυξημένα κατά 5.000 ευρώ για κάθε τέκνο ή άλλο προστατευόμενο μέλος, απαλλάσσονται από το σύνολο των οφειλών που προκύπτουν μετά τις διαγραφές, προς τη φορολογική διοίκηση. 

Β. Για τα υπόλοιπα φυσικά πρόσωπα που εντάσσονται στη ρύθμιση με μέσο οικογενειακό εισόδημα την τελευταία πενταετία 20.001 έως 40.000 ευρώ, προσαυξημένα κατά 5.000 ευρώ για κάθε τέκνο ή άλλο προστατευόμενο μέλος, οι εναπομείνασες οφειλές ρυθμίζονται με τέτοιο τρόπο ώστε η συνολική ετήσια επιβάρυνση προς τη φορολογική διοίκηση συμπεριλαμβανομένων και των τρεχουσών υποχρεώσεων, να μην υπερβαίνει το 10% του ετήσιου οικογενειακού εισοδήματος κατά τα ανωτέρω. 

Γ. Εφόσον τα φυσικά πρόσωπα βαρύνονται και με οφειλές προς φορείς κοινωνικής ασφάλισης, η συνολική ετήσια υποχρέωση καταβολής που προκύπτει συμπεριλαμβανομένων και των τρεχουσών υποχρεώσεων δεν μπορεί να υπερβαίνει το 20% του ετήσιου οικογενειακού εισοδήματος κατά τα ανωτέρω. 

Δ. Για τις ατομικές και προσωπικές εταιρείες η συνολική ετήσια υποχρέωση καταβολής για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές στη φορολογική διοίκηση και τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης συμπεριλαμβανομένων και των τρεχουσών υποχρεώσεων δεν μπορεί να υπερβαίνει το 25% των καθαρών τους κερδών. 

Ε. Η κατά τα ανωτέρω ρύθμιση των οφειλών διατηρείται και σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής μέχρι τριών συνεχόμενων δόσεων σε ετήσια βάση. 

ΣΤ. Οι οφειλές που υπάγονται στην ανωτέρω ρύθμιση από της υπαγωγής τους και εφεξής δεν επιβαρύνονται με προσαυξήσεις, τόκους και πρόστιμα εκπρόθεσμης καταβολής. 

Άρθρο 4 Αναστολή μέτρων αναγκαστικής είσπραξης 

Α. Από την υποβολή της αίτησης ρύθμισης των οφειλών του προηγουμένου άρθρου αναστέλλονται και δεν εκτελούνται κατά του οφειλέτη τυχόν επιβληθέντα ήδη μέτρα αναγκαστικής είσπραξης μεταξύ των οποίων η κατάσχεση ακινήτων που αποτελούν κύρια και δευτερεύουσα κατοικία, μέτρα διασφάλισης των συμφερόντων του Δημοσίου όπως η εγγραφή προσημείωσης ή υποθήκης σε περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη, ποινική δίωξη και κάθε άλλο μέτρο που προβλέπεται από την ισχύουσα νομοθεσία για την αναγκαστική είσπραξη της οφειλής. 

Β. Από την υποβολή της αίτησης ρύθμισης των οφειλών του προηγουμένου άρθρου απαγορεύεται η επίσπευση μέτρων αναγκαστικής είσπραξης, μέτρων διασφάλισης των συμφερόντων του Δημοσίου καθώς και η άσκηση ποινικής δίωξης και η επίσπευση κάθε άλλου καταδιωκτικού μέτρου που προβλέπεται από την ισχύουσα νομοθεσία που προβλέπεται από την ισχύουσα νομοθεσία για την αναγκαστική είσπραξη της οφειλής. 

Άρθρο 5 Ασφαλιστική και φορολογική ενημερότητα 

Από την υποβολή της αίτησης για την κατά τα παραπάνω ρύθμιση των οφειλών και με την προϋπόθεση της τήρησης των όρων της χορηγούνται πιστοποιητικά ασφαλιστικής και φορολογικής ενημερότητας στον οφειλέτη άμεσα και χωρίς άλλη διαδικασία. 

Άρθρο 6 Καταργούμενες διατάξεις 

Καταργείται κάθε διάταξη νόμου, υπουργική απόφαση εγκύκλιος ή κανονιστική διάταξη που αντίκειται στις διατάξεις του παρόντος. 

Άρθρο 7 Μεταβατική διάταξη 

Από τις διατάξεις του παρόντος καταλαμβάνονται όλες οι εκκρεμείς υποθέσεις για τις οποίες δεν έχουν εκδοθεί τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις. Οι υποθέσεις για τις οποίες έχουν γίνει διοικητικές ρυθμίσεις με τη σύμφωνη γνώμη του οφειλέτη μπορούν να καταλαμβάνονται από τις διατάξεις του παρόντος, εκτός αν οι διοικητικές ρυθμίσεις είναι ευνοϊκότερες κατά την κρίση του οφειλέτη. Άρθρο 8 Έναρξη ισχύος Οι διατάξεις του παρόντος ισχύουν από τη δημοσίευσή του στην εφημερίδα της κυβερνήσεως εκτός αν άλλως ορίζεται στις επί μέρους διατάξεις του.

ΤΥΧΑΙΑ ΚΑΙ ΕΡΗΜΗΝ ΜΑΣ

      

 

         Προτάσεις και αναλύσεις που καθορίζουν την πολιτικοοικονομική ζωή της χώρας,  με τον τρόπο και τη μορφή  που διατυπώνονται και δημοσιοποιούνται,  δίνουν την εντύπωση πως δεν διαφοροποιούνται από δόγματα θρησκείας ή διάφορες μορφές υποκειμενικής  εμπειρίας. Κι αυτό, γιατί διαπιστώνουμε ότι  θεωρούνται αυτονόητα ή δεδομένα αυτά που μάλλον εκφράζουν και περιγράφουν τμήματα της πραγματικότητας, ανεξάρτητα από την ολότητα στην οποία εντάσσονται –τον καπιταλισμό- και υποστασιοποιούν υποκειμενικές εμπειρίες, που περισσότερο εξυπηρετούν μια ψυχολογική, κοινωνική ή πολιτική σκοπιμότητα: από το  προεκλογικό του Α. Τσίπρα «εμείς θα χτυπάμε το ζουρνά και οι αγορές θα χορεύουν» μέχρι τις διαβεβαιώσεις του ότι πια δεν υπάρχουν μνημόνιο και τρόικα. Γιατί όλες αυτές οι περιγραφές και αναλύσεις της  κατάστασης, στο εξωτερικό και εσωτερικό, του οικονομικοκοινωνικού συστήματος το αντικατοπτρίζουν και τείνουν να το δικαιώσουν. Κι όσο περνά ο καιρός ακόμα και η όποια κριτική στην ασκούμενη πολιτική περιορίζεται αποδίδοντάς τη εξωχρονική μορφή που αφορά γενικά τη χώρα και όχι συγκεκριμένες κοινωνικές τάξεις. 

Μέχρι και ο Έλληνας εφοπλιστής, πρόεδρος του Ολυμπιακού και δημοτικός σύμβουλος Πειραιά, Ευάγγελος Μαρινάκης, δηλώνει «Αυτό που έχει σημασία  είναι η χώρα. Αυτό που προέχει είναι η χώρα να παραμείνει στην Ευρώπη, στην ευρωζώνη. Όποιος αγαπάει την Ελλάδα ελπίζει η νέα κυβέρνηση να πετύχει στις διαπραγματεύσεις για την οικονομική διάσωση». Η προώθηση επιμέρους  συμφερόντων καλύπτεται άνετα  πίσω από την επίκληση της έννοιας του γενικού συμφέροντος της χώρας.

 

               Με αναπαραστάσεις και ομοιώματα στην πολιτικοκοινωνική μας ζωή γίνεται προσπάθεια ν’ αποκρυφτεί η οικονομική πραγματικότητα που την καθορίζει και αποκτώντας αντιϊστορικό χαρακτήρα η πραγματικότητα να μοιάζει πως έχει τη μορφή  μιας τυχαίας διαδοχής γεγονότων, χωρίς λογικό νόημα. Το μνημόνιο λοιπόν είναι μια τυχαία λάθος επιλογή που οι συνέπειες του ήταν οδυνηρές για τα λαϊκά στρώματα εντελώς τυχαία, ενώ τώρα οι εταίροι μας δεν σταματούν να μιλούν για οικονομικά ατυχήματα. Σαν όλες οι ενέργειες, επιλογές, αποφάσεις κλπ. να είναι τρόποι ύπαρξης ενός στατικού και αναλλοίωτου φυσικού  δικαίου, γι’ αυτό και αναμφισβήτητο,  με το οποίο ταυτίζεται το πολιτικοοικονομικό σύστημα. Κι αν γίνονται, ιδιαίτερα από τους αριστερούς του ΣΥΡΙΖΑ,  συνεχείς  αναφορές σε αγωνιστικά παρελθόντα και λαϊκά αιτήματα μ’ έναν αφαιρετικό τρόπο που δεν αναγνωρίζει τον ιστορικοκοινωνικό χαρακτήρα τους, είναι για να  συσκοτίζουν την κατανόηση της κοινωνικής πραγματικότητας. Η  συσχέτιση αφηρημένα και μεμονωμένα δράσεων, ενεργειών, θεσμών με άλλους θεσμούς, με κάποια μεμονωμένα ιστορικά γεγονότα ή με κάποια παροδική κοινωνική ανάγκη μπορεί να οδηγήσει στην αντίληψη της κυκλικής επανάληψης της ιστορίας  ενισχύοντας την αντίληψη ότι όλα αυτά αφορούν φυσικά φαινόμενα –και πώς να τα μεταβάλλεις; 

 

 Πολιτικοί, εφοπλιστές, δημοσιογράφοι, βιομήχανοι, μικροαστοί κλπ. σχεδόν σε μια νύχτα, τη νύχτα των εκλογικών αποτελεσμάτων ίσως,  συνειδητοποίησαν σε αγαστή συμφωνία την ανάγκη για σωτηρία της χώρας μέσω της συμπαράστασης στην κυβέρνηση για τις διαπραγματεύσεις. Κι όλη αυτή η πολιτική που αγκαλιάζει όλες, πλην ΚΚΕ, τις παρατάξεις του κοινοβουλίου, και με έναν έμμεσο τρόπο ακόμα και τη Χρυσή Αυγή που η πρόεδρος της Βουλής δεν χάνει ευκαιρία να ανταποκρίνεται στα αιτήματά των βουλευτών της, δεν εκφράζει παρά την ίδια την κυρίαρχη τάξη που την εξυπηρετεί.  Όλα φέρνουν  τη σφραγίδα του επίπλαστου, και  τα κουρέλια από τα ιδανικά που επικαλούνται,  και η βούληση να υποτάξουν τα λαϊκά στρώματα που περιφρονούν σε μια δήθεν φωτισμένη μικροαστική ελίτ που τα εκπροσωπεί, και ο λεκτικός ριζοσπαστισμός τους, και ο πρακτικός οπορτουνισμός,  και η επιδεικνυόμενη ευαισθησία. ¨Ολες αυτές οι παλινωδίες στην άσκηση της πολιτικής, οι βερμπαλισμοί, οι λεκτικές επιθέσεις κλπ. μοιάζει να είναι μάλλον  η μέθη μιας μικροαστικής στην αντίληψη διανόησης που ανέλαβε κυβερνητικές θέσεις και θεμελιώνει την άσκηση πολιτικής πάνω στον αλαζονικό ατομισμό των μελών της, που γίνονται επιτέλους διαχειριστές της εξουσίας. Και ενώ φαίνονται οι πολιτευτές του ΣΥΡΙΖΑ τόσο αντικληρικοί με τις πολιτικές ορκωμοσίες, τόσο αντισυμβατικοί με τις ενδυματολογικές επιλογές τους δίνοντας την ψευδαίσθηση πως στρέφονται εναντίον του ίδιου του πολιτικοοικονομικού συστήματος  στην πραγματικότητα το δικαιώνουν κρύβοντας τα αδιέξοδά του και προβάλλοντας την ανεκτικότητά του. Μια ανεκτικότητα όπου όλα επιτρέπονται αρκεί να αφήνουν όμως κέρδος. Ολες οι ιδεολογίες και οι τεχνικές εξουσίας γίνονται όψεις του ίδιου νομίσματος, του καπιταλισμού, όψεις ενός κεφαλαιοκρατικού κόσμου και του ορθολογικού παραλογισμού του.

 

Η για πρώτη φορά κυβέρνηση της Αριστεράς σε σύμπραξη με τους εθνικιστές με λεκτικές αψιμαχίες και πολεμικά ανακοινωθέντα εκδηλώνουν την πρόθεσή τους για προώθηση ενός αφηρημένα γενικού συμφέροντος που βρίσκει την έσχατη εφαρμογή της στο νομοσχέδιο για την αντιμετώπιση της χαρακτηριζόμενης ανθρωπιστικής κρίσης, εστιάζοντας στα συμπτώματα του προβλήματος τα οποία όλο και θα επανέρχονται δριμύτερα, και όχι στις αιτίες του, τον ίδιο τον καπιταλισμό. Και γι’ αυτό η αντιμετώπιση της φτώχειας, ανεξάρτητα από τη ολότητα στην οποία εντάσσεται, το καπιταλιστικό σύστημα, φτάνει να αποκτά αντιορθολογικό χαρακτήρα.      Και για τον ίδιο ακριβώς λόγο ο κομμουνιστικός λόγος απαξιώνεται ή διαστρεβλώνεται τόσο πολύ ώστε ο στοχασμός μας να μη θεμελιώνεται στη συνολική θεώρηση της κοινωνικής πραγματικότητας και να αποτυγχάνει να δοθεί  λογικό νόημα στα επιμέρους γεγονότα. Για να υποταχτούμε στη μοίρα μας – που πολύ ορθολογικά έχουν πάρει, προς όφελός τους, στα χέρια τους οι απανταχού κεφαλαιοκράτες και οι εκπρόσωποί τους – ερήμην μας. 

 

 

Από Dies brumalis

 

Ψηφίστηκε επί της αρχής το νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση - «Παρών» από το ΚΚΕ

Ψηφίστηκε επί της αρχής το νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση εν μέσω έντονων αντιδράσεων για τη στάση της προέδρου της Βουλής και μιας διαδικασίας που παραλίγο να τιναχθεί στον αέρα προκειμένου να καλλιεργηθεί κλίμα διπολικής αντιπαράθεσης όταν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δήλωναν ότι ψηφίζουν το νομοσχέδιο!

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ ψήφισε «παρών», οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, των ΑΝΕΛ και της Χρυσής Αυγής ψήφισαν «υπέρ». Το Ποτάμι ψήφισε «παρών», ενώ οι βουλευτές από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έχουν ταχθεί υπέρ, αλλά κατά την ψηφοφορία -που γινόταν σε έντονο κλίμα- ζήτησαν να τοποθετηθούν πρώτα οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι για τη στάση της προέδρου της Βουλής και μετά να γίνει η ψηφοφορία επί της αρχής.

Πάντως στις ομιλίες τους οι εισηγητές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ δήλωσαν ότι ψηφίζουν υπέρ και ζητήθηκε από το προεδρείο να καταγραφεί η θετική τους ψήφος, ενώ υπήρξε και αίτημα από τη ΝΔ για επανάληψη της ψηφοφορίας για να καταγραφεί πως η αξιωματική αντιπολίτευση και άλλα κόμματα ψηφίζουν «υπέρ». Η Ζωή Κωνσταντοπούλου αρνήθηκε να επαναλάβει την ψηφοφορία και προχώρησε τη διαδικασία της συζήτησης επί των άρθρων του νομοσχεδίου.

Κι ενώ από την πρώτη μέρα της συζήτησης την Τρίτη έχει γίνει σαφές πως υπάρχει κλίμα συναίνεσης ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ επί του νομοσχεδίου, κάτι που τονίσθηκε και στη συζήτηση της Τετάρτης με αναφορές τόσο από τα στελέχη των κομμάτων της συγκυβέρνησης όσο και από την αξιωματική αντιπολίτευση, επικράτησε ένας διπολικός καυγάς που εξυπηρέτησε και τα δύο μέρη την ώρα μάλιστα που συμφωνούσαν. Πάντως, τόσο ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης από τη ΝΔ όσο και ο Νίκος Φίλης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, προσπάθησαν να επαναφέρουν το κλίμα ευρύτερης συναίνεσης.

Η πρόεδρος της Βουλής πυροδότησε το κλίμα

Το συναινετικό κλίμα επί του νομοσχεδίου από ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ τινάχτηκε στον αέρα από την πρόεδρο της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία έσπευσε να κάνει δεκτό το αίτημα για ονομαστική ψηφοφορία που κατέθεσε η Χρυσή Αυγή χωρίς να συμπληρώνεται ο απαιτούμενος αριθμός των βουλευτών.

Η στάση της προέδρου της Βουλής προκάλεσε αναταραχή και έντονες αντιδράσεις -ακόμη και μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ- με αποτέλεσμα να εξαναγκαστεί η Ζωή Κωνσταντοπούλου να πάρει πίσω την προηγούμενη απόφασή της και τελικά να μην κάνει αποδεκτό το αίτημα της Χρυσής Αυγής για ονομαστική ψηφοφορία.

Παρέμβαση του ΚΚΕ για τη στάση της προέδρου της Βουλής

Τις προσωπικές ευθύνες της προέδρου της Βουλής που πυρπόλησε τη διαδικασία και έδωσε άλλοθι να αναπαράγεται ένα στείρο διπολικό κλίμα, ανέδειξε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Νίκος Καραθανασόπουλος.

Ανέφερε ακόμα πως είναι ολισθηρός και επικίνδυνος ο δρόμος της σύμπλευσης με την εγκληματική ναζιστική Χρυσή Αυγή και κάλεσε την πρόεδρο της Βουλής να αποφεύγει τους συνεχείς σχολιασμούς που φτάνουν στο όριο του απαξιωτικού.

902

Επίσης:

- Οι ομιλίες των κομμουνιστών βουλευτών στο νομοσχέδιο για την «ανθρωπιστική κρίση» (VIDEO)

- Δήλωση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ για την ονομαστική ψηφοφορία στη Βουλή (VIDEO)

Τους τα ψάλαμε για τα καλά!... Και τώρα;

Αν το θέμα δεν ήταν τραγικό θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί γελοίο: Ο Έλληνας υπουργός των οικονομικών τους τα είπε χύμα. Ο Σόιμπλε έχασε την ψυχραιμία του και έβρισε σε μια συνέντευξή του τον κ. Βαρουφάκη.

Τα ΜΜΕ δεν έχασαν την ευκαιρία. Πήραν αμπάριζα και βγήκαν: Ψωμοζήτουλες, κουτοπόνηρους, χαραμοφάηδες χαρακτηρίζουν οι ξένοι τους Έλληνες. “Όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες εσείς ζούσατε πάνω στα δέντρα” λένε οι Ελληναράδες. Μερικοί πιο “σοβαροί” χρησιμοποιούν κόσμιες εκφράσεις, με το ίδιο περιεχόμενο. Οι υπερασπιστές της αστικής δημοκρατίας θεωρούν τους Γερμανούς αθεράπευτους συνεχιστές των ναζί.

Το έντονο και χαμηλού επιπέδου “διαπραγματευτικό κλίμα” στην ΕΕ έδωσε την ευκαιρία σε ένα μέρος του λαού, που δεν υποστήριξε το ΣΥΡΙΖΑ να εκφράσει την ικανοποίησή του: “Δεν ξέρω αν θα καταφέρουμε τίποτα, αλλά τουλάχιστον οι Γερμανοί για πρώτη φορά τα ακούσανε για τα καλά!...”. “Καλά κάνουμε και τους βρίζουμε. Έτσι τους αξίζει”. “Τουλάχιστον τους δείχνουμε πως έχουμε εθνική αξιοπρέπεια. “ λένε άλλοι...

Η κυβέρνηση επαναλαμβάνει ότι “για πρώτη φορά γίνονται διαπραγματεύσεις”. Ότι πάθαμε δηλαδή μέχρι τώρα το πάθαμε επειδή δεν διαπραγματευόμαστε με αυτό τον τρόπο.

Που οδηγεί αυτός ή ο άλλος τρόπος διαπραγμάτευσης;

Τι συνέπειες δηλαδή μπορεί να έχει ΄για τον Ελληνικό λαό ένας τέτοιος καυγάς Εμείς τι πρέπει να διαλέξουμε; Την τακτική της προηγούμενης κυβέρνησης που μιλούσε για σκληρές διαπραγματεύσεις αλλά δε μύριζε και πολύ μπαρούτι ή τις τωρινές που γίνεται “πόλεμος” με προκλήσεις και δηλώσεις και γινόμαστε πρωτοσέλιδα στην Ευρώπη; Ποια τακτική τελικά συμφέρει τον Ελληνικό λαό;

Οι λεονταρισμοί, οι προκλήσεις και οι προσβολές δεν έχουν καμιά σημασία για το τελικό αποτέλεσμα. Στα ρινγκ ακόμη και όταν ο αγώνας είναι σικέ, οι αντίπαλοι προκαλούν ο ένας τον άλλο για να τον “θυμώσουν”, ώστε το “θέαμα” να αποκτήσει μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Σε συνθήκες καπιταλισμού, εκείνα που μετράνε είναι τα συμφέροντα των “συμμάχων-αντιπάλων”, ο συσχετισμός δυνάμεων και οι συνθήκες μέσα στις οποίες διεξάγονται οι διαπραγματεύσεις. Το “θέαμα” είναι για να αποπροσανατολίζει το λαό από την ουσία των προβλημάτων και να τον οδηγεί σε αυταπάτες.

Η ουσία των διαπραγματεύσεων

Άρχουσα τάξη στην Ελλάδα και στις άλλες καπιταλιστικές χώρες είναι η αστική τάξη, αυτό που ο λαός ονομάζει “το Κεφάλαιο”, οι μεγαλοεπιχειρηματίες, οι πολυεθνικές, οι όμιλοι. Αυτοί διαπραγματεύονται μέσω των πολιτικών εκπροσώπων τους, εκλεγμένων ή διορισμένων. Οι λαοί είναι στο περιθώριο. Οι διαπραγματευτές δηλαδή δε λογαριάζουν τους λαούς; Τους λογαριάζουν και με το παραπάνω. Μόνο που τους λογαριάζουν στο βαθμό που εξυπηρετούνται τα καπιταλιστικά τους συμφέροντα.

Όταν οι οικονομικές συγκυρίες είναι ευνοϊκές, τότε ενδέχεται να δώσει το κεφάλαιο κάποιες λαϊκές παροχές. Σε συνθήκες κρίσης ισχύει ο κανόνας “ο σώζων εαυτόν σωθήτω.” Ο λαός δέχεται συνολικά την ανελέητη επίθεση του κεφαλαίου, ενώ μαίνεται και η διαμάχη ανάμεσα στα διάφορα τμήματα του κεφαλαίου για το ποιος θα βγει λιγότερο ζημιωμένος από την κρίση.

Ποια πορεία μπορούμε να ακολουθήσουμε λοιπόν;.

Σήμερα που υπάρχει ή υποβόσκει η καπιταλιστική κρίση στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε “σοβαρές” και σε “φωνακλάδικες” διαπραγματεύσεις. Το δίλημμα είναι ενσωμάτωση ή ρήξη.

Ενσωμάτωση σημαίνει διαπραγμάτευση του τρόπου και της ταχύτητας με την οποία θα πτωχεύσει ο Ελληνικός λαός

Ρήξη σημαίνει τέρμα στις διαπραγματεύσεις, μη αναγνώριση της πολιτικής της πτώχευσης και απαλλαγή από τους καπιταλιστές. Αυτό φυσικά δεν είναι καθόλου εύκολο. Απαιτεί λαϊκή οργάνωση, αποφασιστικότητα και πέρασμα της οικονομίας στα χέρια του λαού: Το μεγάλο κεφάλαιο πρέπει να κοινωνικοποιηθεί , ώστε να αποκτήσει ο λαός τη δύναμη να απαλλαγεί μια για πάντα από τα χρέη και τους δανειστές-δυνάστες του.

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Όσο ξεπουλάμε τη μία μετά την άλλη παραγωγική δύναμη της χώρας (ΔΕΗ, ΟΤΕ, λιμάνια, αεροδρόμια), όσο δεν παράγουμε αλλά εισάγουμε τα βασικά μας είδη, δεν υπάρχει καμιά ελπίδα να ξεφύγουμε από τη μέγγενη της ντόπιας και της ξένης ληστείας και των εκβιασμών από οπουδήποτε και αν προέρχονται.

Για παράδειγμα, όσο τα 5 ελληνικά εργοστάσια ζάχαρης δεν χρησιμοποιούν τα τεύτλα που καλλιεργούν οι αγρότες για την παραγωγή της ζάχαρης που χρειάζεται ο λαός, όσο η ναυπηγοεπισκευαστική βάση της χώρας σκουριάζει, όσο ο φυσικός πλούτος της χώρας ξεπουλιέται κομμάτι-κομμάτι για την “επόμενη” δόση μας, ελπίδα για φιλολαϊκή λύση δεν υπάρχει.

Όσο δεν αποφασίζει ο ελληνικός λαός την ουσιαστική ρήξη με το κεφάλαιο τόσο θα διαιωνίζονται οι συζητήσεις για το ποιος τρόπος διαπραγμάτευσης είναι ο καλύτερος, και αν η εθνική αξιοπρέπεια εξασφαλίζεται με “κόσμια” ή με λαϊκίστικα μέσα.

Μια δημοσκόπηση έδειξε ότι ο λαός σε ποσοστό 83% ενέκρινε τον τρόπο με τον οποίο η νέα κυβέρνηση διαπραγματεύεται με τους “δανειστές”. Φαίνεται ότι η πληγωμένη “εθνική υπερηφάνεια” εκτονώθηκε με την υποστήριξη στις “κόντρες” της κυβέρνησης. Πόσο θα κρατήσει η υποστήριξη; Μέχρι να αρχίσει να βάζει ο λαός πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη. Πόσο στοιχίζει στο λαό αυτή η εκτόνωση; Όσο στοιχίζουν τα νέα αντιλαϊκά μέτρα, οι νέες περικοπές και η νέα φοροληστεία. Και όσο ο λαός αναλώνεται σε τέτοιου είδους επιλογές, τόσο το “χρέος” και η αφαίμαξή του θα μεγαλώνουν.

Διότιμος από dioti.gr

Τηλεοπτική «αριστερή» δημοκρατία

1. Αφού η τηλεόραση, τα γνωστά δημοσιογραφικά παπαγαλάκια, ΔΕΝ μιλάνε για Τρόϊκα, έ, τότε, αυτή (η τρόϊκα ντε), απλά δεν υπάρχει !
Όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο, απλά είναι … out !

2. Αφού η τηλεόραση, τα γνωστά δημοσιογραφικά παπαγαλάκια ΔΕΝ μιλάνε για Μνημόνιο, έ, τότε, ο κάθε Στρατούλης μπορεί να μιλάει για το τέλος του μνημονίου !
Οι γνωστές … Στρατουλειάδες !

3. Αφού η τηλεόραση, τα γνωστά δημοσιογραφικά παπαγαλάκια ΔΕΝ βρήκαν τίποτα το … κακό στην αθώωση για το χαστούκι, άρα δεν υπάρχει βία !
Δεν υπάρχει φασισμός, δεν υπάρχει bulying, όλα καλά !

4. Αφού για την τηλεόραση, για τα γνωστά τηλεοπτικά παπαγαλάκια ΔΕΝ υπάρχουν άλλα κόμματα πλην του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ, προφανώς και δεν υπάρχουν !
Αυτά που βρίσκονται καθημερινά στους δρόμους; … Οφθαλμαπάτη !

5. Αφού για την τηλεόραση, για τα γνωστά τηλεοπτικά παπαγαλάκια ΑΞΙΑ έχουν τα … κασκόλ, τα πουκάμισα χωρίς … γραβάτα, οι φωτογραφήσεις και ΟΧΙ η πολιτική και η οικονομία που εκφράζεται, τότε και ο κόσμος με … αυτά θα ασχολείται !
Όλα στο βωμό της επικοινωνίας !

6. Αφού η τηλεόραση και τα γνωστά παπαγαλάκια, έχουν αποδεχτεί το χρέος των τραπεζιτών, των βιομηχάνων και των εφοπλιστών ΕΙΝΑΙ του λαού, έ, τότε εμάς δεν μας … πέφτει λόγος !
Και, όσων μας πέφτει και καθημερινά βρισκόμαστε στο δρόμο του αγώνα, απλά μας εξαφανίζουν !

7. Για την τηλεόραση και τους δημοσιογραφίσκους παπαγαλίσκους, αξία δεν έχουν οι ανάγκες του λαού, τα προβήματά του, οι αγωνίες του, αλλά το … ουζάκι του Τσίπρα, οι … βόλτες του Τσίπρα και το … σεξ απήλ του !

Όσοι από μας εξακολουθούμε να διακατεχόμαστε από πολιτική (τουλάχιστον) σοβαρότητα, έ, … κακό του κεφαλιού μας !


Από faros.wordpress.com