Με χρήματα των ΗΠΑ ο «εξαγνισμός» των ναζί!

ΛΕΤΟΝΙΑ: ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Το εξώφυλλο του βιβλίου "Η ιστορία της Λετονίας τον 20 αιώνα", που εκδόθηκε, με χρήματα των αμερικανών και προωθεί με τον πιο χοντροκομμένο τρόπο την παραχάραξη της ιστορικής πραγματικότητας

ΕΛΙΣΑΙΟΣ ΒΑΓΕΝ

 (26/4/2005) ο κ. Παπαχελάς έδειξε στην εκπομπή του «Φάκελοι» (MEGA) ένα υλικό που αφορούσε τον Χίτλερ, όπου αντί για τα εγκλήματα του ναζισμού, προσπάθησε να παρουσιάσει τον Κόκκινο Στρατό, σαν βάρβαρο στρατό πλιατσικολόγων και βιαστών. Μάλιστα, στη συγκεκριμένη εκπομπή η κατάληψη της πρωτεύουσας της ναζιστικής Γερμανίας από τον Κόκκινο Στρατό διανθίστηκε με εικόνες και σχόλια για το «τείχος του Βερολίνου» και τη «διαίρεση» της Ευρώπης που ακολούθησε. Την ίδια ώρα, παρουσίαζε σχόλια «εξανθρωπισμού» του Χίτλερ από ανθρώπους που τον γνώριζαν, ενώ αναφέρθηκε και στην «ηρωική» στάση των νεαρών ναζί στη μάχη του Βερολίνου. Ετσι ξαναγράφεται η ιστορία.

Οσοι νομίζουν ότι η συγκεκριμένη εκπομπή ήταν μια «εξαίρεση», αυτό που λέμε «εκτός γραμμής», πέφτουν πολύ έξω! Γιατί η «γραμμή», που επεξεργάζονται τα ιδεολογικά κέντρα των απολογητών του ιμπεριαλισμού, είναι ακριβώς αυτή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η έκδοση, με χρήματα των Αμερικανών, του βιβλίου «Η ιστορία της Λετονίας τον 20ό αιώνα», η παρουσία του οποίου έκανε στη Ρίγα μεγάλο «θόρυβο» στα τέλη του Γενάρη και θεωρείται πως παρουσιάζει «αποκομμουνιστικοποιημένα» την ιστορία της Λετονίας και στην πραγματικότητα με τον πιο χοντροκομμένο τρόπο προωθεί την παραχάραξή της.

Ηδη, στις σελίδες πριν το κείμενο, ο αναγνώστης μπορεί να γνωριστεί με τη φράση: «Η έκδοση ετοιμάστηκε με την οικονομική βοήθεια της Επιτροπής για τη Δημοκρατία της Πρεσβείας των ΗΠΑ στη Λετονία, του υπουργείου Εξωτερικών της Λετονίας, της Πρεσβείας της Λετονίας στη Ρωσική Ομοσπονδία, της Διεύθυνσης για τα ζητήματα υπηκοότητας και μετανάστευσης και του Κρατικού Ιδρύματος Πολιτισμού».

«Αναμορφωτικό ίδρυμα» το στρατόπεδο συγκέντρωσης

Σκίτσο ναζιστικού στρατοπέδου που παρουσιάζεται ως «αναμορφωτικό ίδρυμα»

Με χρηματοδότηση, λοιπόν, των ΗΠΑ το βιβλίο παραχάραξης της ιστορίας, παρουσιάζει ως «αναμορφωτικό - εργασιακό στρατόπεδο» και «διευρυμένη αστυνομική φυλακή» το ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Σαλασπίλς, όπου έχασαν τη ζωή τους 100 χιλιάδες άνθρωποι. Αξίζει να σημειωθεί πως στο συγκεκριμένο στρατόπεδο, που βρίσκεται στο έδαφος της Λετονίας, μεταξύ των άλλων, οι ναζί αφαίρεσαν το αίμα χιλιάδων μικρών παιδιών, τα οποία βρήκαν φρικτό θάνατο, για να κάνουν μεταγγίσεις στους τραυματίες τους.

Οπως έγραψε η λετονική εφημερίδα «Τσας», το βιβλίο «εξιστορώντας την περίοδο της γερμανικής κατοχής με προσοχή αποφεύγει να αναφερθεί στις κτηνωδίες των ναζιστών και των ντόπιων συνεργατών τους».

Η ίδια εφημερίδα σημειώνει πως στο εγχειρίδιο ιστορίας «το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Σαλασπίλς, γνωστό και ως βαλτικό Αουσβιτς, ονομάζεται τώρα "αναμορφωτικό - εργασιακό στρατόπεδο" και "διευρυμένη αστυνομική φυλακή". Ακριβώς αυτούς τους χαρακτηρισμούς χρησιμοποιούσαν και οι ιδεολόγοι του φασισμού».

Ενας από τους συγγραφείς του βιβλίου είναι σύμβουλος της Προέδρου της Λετονίας, Βαΐρα Βίκε - Φραϊεμπέργκε. Οπως άλλωστε φαίνεται και από τους χρηματοδότες του βιβλίου, αυτό απηχεί τις απόψεις του σημερινού καθεστώτος της Λετονίας, που έχει απαγορεύσει τη δράση του Κομμουνιστικού Κόμματος Λετονίας, που στήνει μνημεία στους λεγεωνάριους των Ες - Ες, που στερεί τα πολιτικά δικαιώματα από το 23% του πληθυσμού με καθαρά ρατσιστικά κριτήρια. Κι όλα αυτά με την ενεργό υποστήριξη της ΕΕ και των ΗΠΑ.

Ο αντικομμουνισμός και η αποκατάσταση των ναζί πάνε χέρι - χέρι!

Στα τέλη Απρίλη 2005 το κοινοβούλιο της Λιθουανίας κάλεσε τη Ρωσία να αναγνωρίσει πως δεν υπήρξε νίκη κατά του φασισμού, αλλά κατοχή των χωρών της Βαλτικής από την ΕΣΣΔ. Οπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση: «Δεν μπορείς να ονομάσεις νίκη αυτό που οδήγησε στην κατοχή άλλων χωρών, που έφερε τεράστιες απώλειες και καταπάτησε τις δημοκρατικές προσδοκίες». (Ο,τι ακριβώς είπε και η προαναφερόμενη εκπομπή του MEGA). Νωρίτερα, ο Πρόεδρος της Λιθουανίας Βάλντας Αντάμκους, όχι μόνο αρνήθηκε να συμμετάσχει στους εορτασμούς για την Αντιφασιστική Νίκη, αλλά δήλωσε πως η 9η Μάη πρέπει να μετονομαστεί από Μέρα της Νίκης σε «μέρα έναρξης της σοβιετικής κατοχής».

Νωρίτερα, στις 15 Απρίλη 2005, ομάδα 9 βουλευτών κατέθεσε στο Αμερικανικό Κογκρέσο σχέδιο απόφασης με το οποίο ζητούν από την κυβέρνηση των ΗΠΑ να πιέσει τη Ρωσία, ώστε αυτή να αναγνωρίσει την «παράνομη κατοχή» της Λετονίας, της Λιθουανίας και Εσθονίας την περίοδο 1940 - 1991. Η πρωτοβουλία ανήκει στον «ρεπουμπλικανό» Τζ. Σίμκους και στον «δημοκρατικό» Ντ. Κούσινιτς.

Στο μεταξύ, όπως μεταδίδουν τα ειδησεογραφικά πρακτορεία στην Εσθονία, στις παραμονές της επετείου της Αντιφασιστικής Νίκης, οι τοπικές αρχές ετοιμάζονται να εγκαταστήσουν και στην πρωτεύουσα Τάλιν ένα μνημείο για όσους πήραν μέρος στις «αμυντικές μάχες κατά του Κόκκινου Στρατού». Λόγος γίνεται για την 20ή εσθονική μεραρχία των Ες-Ες. Το μνημείο περιλαμβάνει μια χάλκινη πλάκα, στην οποία έχει σκαλιστεί ο πολεμικός χάρτης της Εσθονίας (περίπου 16 σημεία) όπου δόθηκαν οι σκληρότερες μάχες των ναζί κατά την προέλαση του Κόκκινου Στρατό και την απελευθέρωση της Εσθονίας.

Από τα παραπάνω είναι φανερό πως ο αντικομμουνισμός συμβαδίζει με την ηθική αποκατάσταση των ναζί και των συνεργατών τους, που ούτε λίγο ούτε πολύ παρουσιάζονται σαν υπερασπιστές της «ελευθερίας» απέναντι στους μπολσεβίκους.

Η ιστορία πριν από 60 χρόνια δεν τους έκανε το «χατίρι». Σήμερα, προσπαθούν να την ξαναγράψουν, όπως τους βολεύει. Οσο όμως κι αν προσπαθήσουν και μόνο η φωτογραφία της Κόκκινης Σημαίας στο Ράιχσταγκ, έχει χαράξει για πάντα το ρόλο που έπαιξε η Σοβιετική Ενωση και θα συνεχίζει να είναι «καρφί» στο μάτι τους, στο μάτι του ιμπεριαλισμού.

Ελισαίος ΒΑΓΕΝΑΣ

 

Πηγή

Η ναζιστική προπαγάνδα αναβιώνει σε ένα λετονικό... «ντοκιμαντέρ»

ΤΑΙΝΙΑ «Η ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ»

Η κινηματογραφική «επιτομή» του αντικομμουνισμού

Πρώην μέλη των λετονικών SS... παρελαύνουν ετησίως και ανενόχλητοι

Associated Press

Πρόσφατα ο ρωσικός Τύπος δημοσίευσε την είδηση ότι ο πρώην υπουργός Αμυνας της Λετονίας, πρώην ευρωβουλευτής και νυν μέλος της ηγεσίας του ακροδεξιού κόμματος «Ενωση των Πολιτών», Γκιρτσ Βάλντις Κριστόβσκις, απευθύνθηκε στις αστυνομικές αρχές της χώρας του με αίτημα τη σύλληψη και ανάκριση του Ρώσου ιστορικού, Αλεξάντρ Ντιούκοφ, διότι στη δράση του υπάρχουν «ενδείξεις για ποινικά εγκλήματα».

Ο Ντιούκοφ επρόκειτο να ταξιδέψει στη Λετονία για να συμμετάσχει σε εκδήλωση για την επέτειο της υπογραφής του γνωστού και ως «συμφώνου Μόλοτοφ - Ριμπεντρόπ» τον Αύγουστο του 1939. Παρεμπιπτόντως να σημειώσουμε ότι σύμφωνα με νέα ιστορικά ντοκουμέντα (βλ. «Ρ» 19/8/2009), η υπογραφή του Συμφώνου μη επίθεσης, μεταξύ της ΕΣΣΔ και της φασιστικής Γερμανίας, ήταν για τη Σοβιετική Ενωση «το μοναδικό προσιτό μέτρο αυτοάμυνας στις συνθήκες που τότε διαμορφώνονταν». Δηλαδή, στο ασφυκτικό πλαίσιο που διαμόρφωναν οι κυβερνήσεις της Βρετανίας και της Γαλλίας σε συνεργασία με τους ναζί, εις βάρος της ΕΣΣΔ.

Ο Κριστόβσκις «πιάστηκε» από μια πρόταση του Ντιούκοφ στο διαδίκτυο... πριν ένα χρόνο, όπου ανέλυε και αποδομούσε τα απροκάλυπτα, αντικομμουνιστικά και αντισοβιετικά ψέματα που αναπαρήγαγε το... λετονικό «ντοκιμαντέρ» υπό τον «βαρύγδουπο» τίτλο «Σοβιετική Ιστορία». Ο ιστορικός, που συμμετείχε και στις διαδηλώσεις έξω από την πρεσβεία της Λετονίας στη Μόσχα με αφορμή την ταινία, έγραφε προς το τέλος της ανάλυσής του: «Είμαι ήρεμος άνθρωπος, αλλά αφού είδα τα 2/3 της ταινίας, μου δημιουργήθηκε μόνο μια επιθυμία: Να σκοτώσω ο ίδιος τον σκηνοθέτη και να κάψω την πρεσβεία της Λετονίας».

Ο «μηχανισμός του ψεύδους»

Νέα απόπειρα να ξαναγραφεί η Ιστορία

Δρομολογεί τη συγκρότηση ομάδας ευρωβουλευτών, για να προσαρμόσουν την Ιστορία των πρώην σοσιαλιστικών κρατών στις σύγχρονες ανάγκες της ιμπεριαλιστικής επίθεσης σε βάρος των λαών

Από παλιότερη κινητοποίηση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ ενάντια στον αντικομμουνισμό της ΕΕ και την προσπάθεια παραχάραξης της Ιστορίας

Ενα νέο επεισόδιο, στην προσπάθεια του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού να ξαναγράψει την Ιστορία και να την προσαρμόσει στις σύγχρονες ανάγκες του πολέμου που έχει εξαπολύσει σε βάρος των λαών, εκκολάπτεται στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ενωσης.Μετά την καθιέρωση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της 23ης Αυγούστου ως «μέρας μνήμης για τα θύματα όλων των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων», με ομολογημένο στόχο να ταυτιστεί ο σοσιαλισμός με τον ναζισμό, το ίδιο όργανο αναλαμβάνει τώρα να συγκροτήσει μια «ομάδα» ευρωβουλευτών απ' όλες τις ευρωομάδες, με αντικείμενο - όπως διακηρύττουν - τη «συμφιλίωση των Ευρωπαϊκών Ιστοριών».
Η ιδρυτική συνεδρίαση της «ομάδας» θα γίνει στις 21 Απρίλη στο Στρασβούργο, στο πλαίσιο της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με σαφή στόχο να δρομολογήσει το αντιεπιστημονικό ξαναγράψιμο της Ιστορίας, σε βάρος των κρατών που για δεκαετίες οικοδομούσαν το σοσιαλισμό.
Τη σχετική πρωτοβουλία εμφανίζονται να αναλαμβάνουν 13 ευρωβουλευτές (χριστιανοδημοκράτες και φιλελεύθεροι), με επικεφαλής τον Γερμανό πρώην πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, Χανς Γκετ Πέτερινγκ. Ως προς τους ειδικούς στόχους της συγκεκριμένης ομάδας, στην πρόσκληση προς όλους τους ευρωβουλευτές για τη συγκρότησή της στις 21 Απρίλη, τονίζεται χωρίς περιστροφές:
«Φιλοδοξούμε να αναπτύξουμε μια κοινή προσέγγιση σχετικά με τα εγκλήματα των ολοκληρωτικών καθεστώτων, μεταξύ άλλων του κομμουνιστικού καθεστώτος της ΕΣΣΔ, για να διασφαλιστεί η συνέχεια της διαδικασίας της αξιολόγησης των ολοκληρωτικών εγκλημάτων και η ίση μεταχείριση και μη διάκριση των θυμάτων ολοκληρωτικών καθεστώτων».

Προκλητικά ιδεολογήματα

Το εγχείρημα της παραχάραξης της Ιστορίας και της συκοφάντησης του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε, σερβίρεται με το ιδεολόγημα ότι «η επανένωση της Ευρώπης χρειάζεται τη συμφιλίωση των κυρίαρχων ιστορικών εξιστορήσεων από τα διάφορα μέρη της ηπείρου» και στο πλαίσιο αυτό «αντιμετωπίζουμε την πρόκληση να συμπεριλάβουμε την εμπειρία πρώην κομμουνιστικών κρατών στην κοινή εξιστόρηση της ευρωπαϊκής ιστορίας».
Εκείνο που ομολογούν οι πρωτεργάτες του εγχειρήματος είναι ότι σήμερα, μετά δηλαδή από την καπιταλιστική παλινόρθωση στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, η ΕΕ επιδιώκει να κόψει και να ράψει την Ιστορία τους στα μέτρα των σύγχρονων αναγκών του κεφαλαίου και να μετατρέψει τη συκοφάντηση του σοσιαλισμού και τον αντικομμουνισμό σε επίσημη ευρωπαϊκή «Ιστορία» και ιδεολογία.
Κεντρική ιδέα του εγχειρήματος είναι ότι «οι Ευρωπαίοι πρέπει να καταλάβουν πως το Σιδηρούν Παραπέτασμα δεν απέκλεισε μόνο τα δέσμια κράτη εκτός της κοινής ευρωπαϊκής οικίας μας, αλλά απέκλεισε και τα 50 χρόνια της αληθινής μας Ιστορίας από την Ευρωπαϊκή Ιστορία».
Το παραπάνω αντιδραστικό εφεύρημα χρησιμοποιείται από τους εκπροσώπους της πλουτοκρατίας για να νομιμοποιήσουν την παραχάραξη των πραγματικών ιστορικών γεγονότων. Να σβήσουν δηλαδή από το χάρτη τον ηρωισμό του σοβιετικού λαού, τη θεαματική βελτίωση των συνθηκών ζωής των εργαζομένων στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, τα επιτεύγματα του σοσιαλισμού στους τομείς της επιστήμης και της τεχνολογίας, μέχρι τη συμβολή της ΕΣΣΔ στη διεύρυνση κατακτήσεων των εργαζομένων και στον καπιταλιστικό κόσμο.
Παράλληλος στόχος τους είναι να αθωώσουν - στον αντίποδα - τα εγκλήματα που διαχρονικά οργάνωσε το ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο, όχι μόνο απέναντι στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, αλλά κύρια απέναντι στους λαούς των ίδιων των καπιταλιστικών κρατών.

Οι λαϊκές συνειδήσεις στο στόχαστρο

Πιστή στους διακηρυγμένους στόχους της ΕΕ, η «άτυπη» - όπως την αποκαλούν - ομάδα του ευρωκοινοβουλίου «Συμφιλίωση των ευρωπαϊκών ιστοριών», θα αναλάβει εργολαβικά να παρέχει «μια πλατφόρμα για τους ευρωβουλευτές», ώστε να αναλάβουν ενεργό ρόλο στην επιχείρηση παραχάραξης της Ιστορίας, παρεμβαίνοντας δήθεν «από τα κάτω», ως εκπρόσωποι των λαών των κρατών τους, καθώς «η ΕΕ έχει περιορισμένες δυνάμεις για την αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων "εκ του υψηλού"».
Στο πλαίσιο αυτό, θα αναλάβει πρωτοβουλία για να εκδώσει «δηλώσεις και άρθρα απόψεων, κάνοντας περιοδικές συζητήσεις και χορηγώντας εκδηλώσεις. Αυτό θα δημιουργήσει ευκαιρίες για μια θετική και δημιουργική επικοινωνία σχετικά με τις πιο αμφισβητούμενες πλευρές της ευρωπαϊκής ιστορίας» και θα προωθήσει «την ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τα εγκλήματα των ολοκληρωτικών καθεστώτων σε επίπεδο ΕΕ».
Εκείνο που ενδιαφέρει την ΕΕ, συνολικά το ιμπεριαλιστικό σύστημα, είναι να παρέμβει στη συνείδηση των εργαζομένων και της νεολαίας, προκειμένου να χτυπήσει τους ίδιους τους λαούς, την οργανωμένη ταξική πάλη και τη σοσιαλιστική προοπτική. Θέλουν να θολώσουν και να απαξιώσουν το όραμα και την προοπτική του σοσιαλισμού, σε μια περίοδο που ο καπιταλισμός, ιστορικά ξεπερασμένος και αντιδραστικός, δείχνει τα ανυπέρβλητα αδιέξοδά, γεννώντας γενικευμένες λαϊκές αντιδράσεις, με κλιμακούμενα ριζοσπαστικά στοιχεία.
Δε διστάζουν μάλιστα σ' αυτή τους τη χυδαία προσπάθεια να παραγράψουν ακόμα και τον απαράβατο όρο που ισχύει στην προσέγγιση κάθε ιστορικής αλήθειας. Οτι, δηλαδή, την Ιστορία τη γράφουν οι λαοί, με τον ιδρώτα και το αίμα τους και δεν επαφίεται σε κανέναν «ειδικό» ή στρατευμένο με το κεφάλαιο ευρωβουλευτή να την επικυρώσει, να την γράψει όπως θέλει και να τη βαφτίσει «επίσημη εκδοχή».

Πηγή

Η πολιτική μεταβολή του 1974 στην Ελλάδα

Η πολιτική αλλαγή του '74 δεν άλλαξε την ταξική ουσία του συστήματος (φωτογραφία από την πανελλαδική απεργία για το Ασφαλιστικό, το 2002)

Το βράδυ της 22ης Ιούλη του 1974, ο τότε υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Χένρι Κίσινγκερ, δήλωνε επίσημα για την κατάσταση στην Ελλάδα: «Ενδεχομένως τη στιγμή αυτή πραγματοποιείται πολιτική μεταβολή»¹. Ο ιστορικός Ν. Ψυρούκης σημειώνει ότι «η δήλωση του Κίσινγκερ χαρακτηρίστηκε προκλητική και "καθόλου διπλωματική"»². Χωρίς αμφιβολία, έτσι είχαν τα πράγματα. Ομως, μάλλον αξιολογότερος, από ιστορική άποψη, είναι ο σχολιασμός που κάνει σ' αυτή τη δήλωση ο συντηρητικός ιστορικός συγγραφέας Αλ. Ζαούσης³: «Δε διευκρινίζεται - γράφει για το χρόνο που έκανε τη δήλωση ο Κίσινγκερ - αν ήταν βράδυ στην Ουάσιγκτον ή βράδυ στην Αθήνα. Δεδομένης όμως της διαφοράς περίπου 7 ωρών μεταξύ των δύο πόλεων, ακόμα και αν εννοείται το βράδυ της Ουάσιγκτον, πάλι θα ήταν στην Αθήνα νύκτα προς 23 Ιουλίου ή το πολύ ξημερώματα. Πώς γνώριζε ο Κίσινγκερ, τόσες ώρες πριν, αυτά που θα συνέβαιναν στην Αθήνα; Ηταν η πρεσβεία ενήμερη από πριν; Ο Κίσινγκερ ήταν δαιμόνιος. Δε βρέθηκαν ποτέ γραπτές αποδείξεις των ενεργειών του στη δραματική κρίση του Κυπριακού. Ολα γίνονταν τηλεφωνικώς». Ο Κίσινγκερ γνώριζε, γιατί δεν μπορούσε να μη γνωρίζει ότι η δικτατορική μορφή διακυβέρνησης δεν είχε άλλα περιθώρια ζωής.

Η πολιτική μεταβολή στην Ελλάδα - σύμφωνα με όλες τις, γνωστές, ιστορικές πηγές - είχε αποφασιστεί στις 21 Ιούλη του 1974 από τη στρατιωτική ηγεσία της χούντας, όταν ο αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων στρατηγός Γρ. Μπονάνος και οι αρχηγοί των τριών κλάδων (Πεζικό, Αεροπορία, Ναυτικό) Γαλατσάνος, Παπανικολάου και Αραπάκης, αποφάσισαν να αυτονομηθούν από τον Ιωαννίδη, που μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν ο αρχηγός της χούντας, και να κινηθούν προς την κατεύθυνση πολιτικοποίησης του καθεστώτος⁴. Πολύ λίγη σημασία βεβαίως έχει πώς επιβλήθηκε αυτή η απόφαση. Το σίγουρο είναι πως η καθεστηκυία τάξη πραγμάτων και οι Αμερικανοί δεν ήθελαν σε καμία περίπτωση να χάσουν τον έλεγχο. «Αν το καθεστώς κατέρρεε - γράφει ένας από τους κορυφαίους πρωταγωνιστές της αλλαγής του '74, ο αρχηγός του Ναυτικού και πιστός άνθρωπος των Αμερικανών Π. Αραπάκης⁵ -, ο λαός δε θα έμενε απαθής και η αιματοχυσία θα ήταν αναπόφευκτη». Το σύνολο των διεργασιών, συνεπώς, συνέκλινε σ' ένα στόχο: Να μην εμφανιστεί στο προσκήνιο ο λαϊκός παράγοντας.

Η Μάχη της Κρήτης και τα βρετανικά συμφέροντα

Γερμανοί αλεξιπτωτιστές, μετά τη νυχτερινή συμπλοκή, εισβάλλουν στην πόλη του Ηρακλείου

Ξεφυλλίζοντας την εφημερίδα μας των τελευταίων χρόνων, για ν' αποφύγω επαναλήψεις, διαπίστωσα με ικανοποίηση πως δεν υπήρξε χρονιά που να μην αφιερώσει ο «Ριζοσπάστης» επετειακό φύλλο στη Μάχη της Κρήτης (20-31/5/41). Για να τιμήσει - όπως πρέπει - τον άφθαστο ηρωισμό του κρητικού λαού και των στρατιωτών από την ηπειρωτική Ελλάδα που, φτάνοντας στα όρια της θυσίας, υπερασπίστηκαν τη λευτεριά και ανεξαρτησία της Κρήτης και του λαού μας συνολικά, σ' εκείνη τη μεγάλη μάχη των 12 ημερών.Στα τελευταία 11 χρόνια έχουν γράψει για τη Μάχη της Κρήτης (ΜτΚ) πολλοί συνεργάτες του «Ριζοσπάστη» και ανάμεσά τους ο ακούραστος σύντροφός μας, δημοσιογράφος Νίκος Καραντηνός κ.ά.
Η χιτλερική διαταγή επίθεσης για την κατάληψη της Κρήτης, στις 25/4/41, εκδόθηκε δυο μόλις μέρες πριν ολοκληρωθεί η κατάληψη της χώρας μας, στις 27/4/41, από τους χιτλερικούς. Η διεξαγωγή του πολέμου ενάντια στις βρετανικές και άλλες δυνάμεις στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Βόρεια Αφρική απαιτούσε την ύπαρξη αεροπορικής πολεμικής βάσης των χιτλερικών στην Κρήτη. Γι' αυτό το λόγο εκπονήθηκε η 28η χιτλερική διαταγή που αφορούσε το σχέδιο «ΕΡΜΗΣ». Η ίδια αυτή διαταγή σημείωνε ότι «η οργάνωση μεταφοράς στρατευμάτων δεν πρέπει να οδηγήσει σε καθυστέρηση τη συγκέντρωση στρατηγικών δυνάμεων για την επιχείρηση Μπαρμπαρόσα», δηλαδή την προβλεπόμενη για τις 22/6/41 χιτλερική επίθεση κατά της Σοβιετικής Ενωσης.

Κατά την κατάληψη της Κρήτης, σε δρόμο του Ηρακλείου Γερμανοί στρατιώτες. Τα παιδιά κακοντυμένα, ξυπόλυτα και πεινασμένα τους χαζεύουν

Ενώ αυτά ετοίμαζαν οι χιτλερικοί απ' τον Απρίλη 1941 και νωρίτερα, ο Γλύξμπουργκ και οι κυβερνήσεις του στην Ελλάδα όχι μόνο δεν πήραν κανένα συγκεκριμένο μέτρο για την υπεράσπιση της Κρήτης από την - προβλεπόμενη - χιτλερική επιδρομή, αλλά όλες οι ενέργειές τους στόχευαν στο αντίθετο: Κύρια, στον αφοπλισμό του λαού της Κρήτης. Η διαδικασία αυτή άρχισε πολύ νωρίτερα, όταν - το 1938 - ο κρητικός λαός ξεσηκώθηκε κατά της κυβέρνησης του δικτάτορα Ι. Μεταξά. Συνεχίστηκε τον Οκτώβρη '40, όταν με πρόσχημα την «ενίσχυση του κρατικού οπλοστασίου» μάζεψαν πάλι τα όπλα του λαού. Τέλος, ολοκληρώθηκε με την παγίδευση της πέμπτης μεραρχίας Κρητών στην ηπειρωτική Ελλάδα, που, αφού πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο, η βασιλική κυβέρνηση απέρριψε αίτημα των Κρητών φαντάρων και αξιωματικών να τους στείλουν στην ιδιαίτερη πατρίδα τους για να την υπερασπίσουν από την επερχόμενη - με βεβαιότητα - χιτλερική επίθεση. Ενα ελάχιστο τμήμα Κρητών αυτής της μεραρχίας κατάφερε, μετά την κατάρρευση του μετώπου, να φτάσει με κάθε πλωτό μέσο στην Κρήτη. Η μεγάλη μάζα των Κρητών φαντάρων παγιδεύτηκε σκόπιμα στην ηπειρωτική Ελλάδα για να πεθάνει το μεγαλύτερο μέρος της είτε από την πείνα είτε από τον εγκλεισμό σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Λάρισα. Ενας ακόμα λόγος της καθήλωσης των Κρητών οπλιτών και των αξιωματικών κρητικής καταγωγής μακριά από την Κρήτη ήταν ο φόβος και η απέχθεια της βασιλικής οικογένειας και των κυβερνήσεών της απέναντι στον καταπιεζόμενο λαό. Γνώριζαν ότι με την είσοδο των Γερμανών, βασιλιάς και κυβέρνηση θα δραπέτευαν στην Κρήτη, που σε κάθε περίπτωση έπρεπε να βρεθεί άοπλη.

Ηρωικές στιγμές από την ιστορία της αδυσώπητης πάλης ανάμεσα στους ναυτεργάτες και τους εφοπλιστές

ΤΟ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣ ΑΣΤΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ - ΕΦΟΠΛΙΣΤΩΝ (1943-1948)

Οι συνδικαλιστές της ΟΕΝΟ στη δίκη

Οι ναυτεργάτες, ως αναπόσπαστο κομμάτι της εργατικής τάξης, έχουν τεράστια συμβολή στο ταξικό εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας μας. Η ιστορία του ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος είναι γεμάτη από ηρωικές ενέργειες στους αγώνες ενάντια στο πιο σκληρό κομμάτι του κεφαλαίου, τόσο για τα δίκαια των ναυτεργατών, όσο και σε περιόδους όπως η λαϊκή πάλη κατά του γερμανοναζιστικού ιμπεριαλισμού στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ή και στη συνέχεια, την περίοδο του Εμφυλίου και της πάλης του ΔΣΕ, όταν η αστική τάξη της Ελλάδας πάσχιζε να στεριώσει το κράτος της και να μεγαλώσει την ιδιοκτησία της στηριζόμενη και στους Αγγλοαμερικανούς ιμπεριαλιστές. Τέτοιες στιγμές καταγράφουμε σήμερα σ' αυτό το μικρό ιστορικό αφιέρωμα που αναδεικνύουν την αδυσώπητη ταξική πάλη ανάμεσα στους ναυτεργάτες και τους εφοπλιστές, στην πιο ηρωική περίοδο της ταξικής πάλης στην Ελλάδα, στα 1947 και το ρόλο της Ομοσπονδίας Ελληνικών Ναυτεργατικών Οργανώσεων, της θρυλικής ΟΕΝΟ.Βεβαίως, η ψυχή και ο νους του ναυτεργατικού κινήματος ήταν οι κομμουνιστές ναυτεργάτες. Ετσι μέσα από την εξιστόρηση των γεγονότων σήμερα στο «Ρ» αναδεικνύεται ο πρωτοπόρος ρόλος του ΚΚΕ και ορισμένες από τις πιο λαμπρές περιόδους του εργατικού κινήματος κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές ναυτεργάτες. Ταυτόχρονα, δημοσιεύουμε ιστορικά γεγονότα της περιόδου έτσι όπως τα κατέγραψε ένα από τα πιο επιφανή στελέχη της αστικής τάξης, ο εφοπλιστής Αριστοτέλης Ωνάσης. Στην επιστολή του αναφέρεται στο ρόλο του ενάντια στους ναυτεργάτες, προκειμένου να συμπεριληφθεί στους εφοπλιστές «εθνομάρτυρες» - την τάξη του -που ίδιος αυτοσαρκάζει. Ολα αυτά, για να συμμετάσχει στη μοιρασιά των μεταπολεμικών παροχών του αστικού κράτους στους εφοπλιστές.

Χτυπούν απεργούς ναυτεργάτες στο λιμάνι (2002)

Ο ίδιος επίσης επαινεί παράλληλα το ρόλο των Αμερικανών και Αγγλων ιμπεριαλιστών, μέσα από αυτή την επιστολή. ο Α. Ωνάσης προβάλλει ότι οι εφοπλιστές και ενιαία η αστική τάξη πρέπει να αποδεχτούν τις προτάσεις του, προκειμένου να επιφέρουν πλήγμα στον ταξικό τους αντίπαλο, το ΚΚΕ, το ταξικό εργατικό κίνημα, στρατηγική των Αμερικανών και Αγγλων ιμπεριαλιστών στη χώρα μας και σε διεθνή κλίμακα. Ο Α. Ωνάσης βγάζει τα άπλυτα των εφοπλιστών, της τάξης του, στη φόρα κατά τη διάρκεια της λυσσαλέας διαμάχης που ξέσπασε μεταξύ των παραδοσιακών και των νέων τζακιών των εφοπλιστών, για το ποιοι θα καρπωθούν μεγαλύτερο για τους ίδιους κομμάτι της λείας του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, τα 100 πλοία «Λίμπερτυ» και τα 7 δεξαμενόπλοια τύπου «Τ2» που αγοράστηκαν με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου.

Οι λαμπρές σελίδες του ναυτεργατικού κινήματος

«ΙΟΥΛΙΑΝΑ» Γεγονότα που σημάδεψαν τη νεότερη ιστορία της Ελλάδας

Αντιαμερικανική διαδήλωση στην Αθήνα το Μάιο του 1964

Εχουν περάσει 45 χρόνια από τα γεγονότα της 15^ης του Ιούλη 1965, καθώς και εκείνα που τα ακολούθησαν και που καθιερώθηκαν ως «Ιουλιανά». Γεγονότα από τα πιο σημαντικά της περιόδου μετά το 1950 και μέχρι τις παραμονές της δικτατορίας του 1967-1974.Η σημασία τους καθορίζεται από τη μεγάλη όξυνση και τη διάρκεια που πήραν οι εγχώριες ενδοαστικές αντιθέσεις, πάντα σε συνδυασμό με την άμεση εμπλοκή του ξένου παράγοντα (ΗΠΑ) και τους γενικότερους σχεδιασμούς του στην περιοχή (Κυπριακό) και που έστρωσαν το δρόμο για την επιβολή της δικτατορίας.
Ας δούμε τι έγινε στις 15 του Ιούλη 1965. Ο Γ. Παπανδρέου, πρωθυπουργός της Ελλάδας, μετά την εκλογική του νίκη στα 1964 με τη συμβολή και της ΕΔΑ, έκανε μια σύντομη συνάντηση με το βασιλιά Κωνσταντίνο Γλύξμπουργκ. Μετά την έξοδό του από τα ανάκτορα αρνήθηκε να κάνει δηλώσεις στους δημοσιογράφους. Ποιο το περιεχόμενο της συνάντησης; Μια ώρα αργότερα, γύρω στις 8.15 μ.μ., ο Γ. Παπανδρέου κάλεσε τους δημοσιογράφους για να τους δώσει το στίγμα των όσων συζήτησε με το βασιλιά.
«Επήλθε διαφωνία Στέμματος και κυβερνήσεως. Αύριον θα υποβάλω την παραίτησιν της κυβερνήσεως και θα προβώ εις ανακοινώσεις» τους είπε (Σόλωνα Γρηγοριάδη: «Ιστορία της Σύγχρονης Ελλάδας 1941-1974», εκδόσεις Καπόπουλος, τόμος 4ος, σελ. 416-417).

Ο Σωτήρης Πέτρουλας γίνεται σύμβολο καθημερινών αγώνων

Βεβαίως, αμέσως μετά το τέλος της επίσκεψης του Γ. Παπανδρέου στα ανάκτορα, το κατώφλι τους διάβαινε ο, έως εκείνη τη στιγμή, πρόεδρος της Βουλής Γ. Αθανασιάδης - Νόβας. Και, βεβαίως, έλαβε την εντολή για σχηματισμό νέας κυβέρνησης.Ετσι, η 15η του Ιούλη καταγράφηκε στην Ιστορία ως η μέρα που ξέσπασε μια βαθιά πολιτική κρίση, η οποία βεβαίως και δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Αλλά ο ελληνικός λαός πλήρωσε βαρύ τίμημα στη συνέχεια, αφού η εξέλιξή της για δυο ολόκληρα χρόνια οδήγησε στη στρατιωτικοφασιστική δικτατορία των συνταγματαρχών τον Απρίλη του 1967.
Για τις εξελίξεις αυτές το ΚΚΕ, με ανακοίνωση της ΚΕ του, υπογράμμισε:
«Οι σκοτεινοί κύκλοι της ανωμαλίας - το παλάτι, η χούντα και οι ξένοι - έβαλαν σε εφαρμογή το πραξικόπημα που σχεδίαζαν από καιρό και που μάταια προσπαθούν τώρα να καλύψουν κάτω από το μανδύα της νομιμότητας. Παραβιάζοντας το Σύνταγμα και καταπατώντας ωμά την εκφρασμένη λαϊκή θέληση, ανέτρεψαν τη νόμιμη κυβέρνηση και στη θέση της διόρισαν μια τριανδρία - πειθήνιο όργανό τους. Οι σκοποί τους είναι διάφανοι. Χτύπημα των δημοκρατικών καταχτήσεων. ΝΑΤΟική λύση στο Κυπριακό. Τράβηγμα της χώρας στο βρωμερό πόλεμο του Βιετνάμ. Ανελέητη εκμετάλλευση του λαού και της χώρας από τα ξένα και ντόπια μονοπώλια.
Η κατάσταση - σημείωνε η ΚΕ του ΚΚΕ - είναι σοβαρή. Οι συνωμότες - αδίστακτοι στις επιδιώξεις τους - σπρώχνουν τη χώρα στο δρόμο της ανωμαλίας, που οδηγεί σε εθνικές συμφορές» («ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», τεύχος 8/1965, σελ. 82-83).

Αφίσα της ΕΔΑ για τις εκλογές το 1961

Ο ελληνικός λαός αντιμετώπισε την εξελισσόμενη πραγματικότητα αυτής της βαθιάς πολιτικής κρίσης με μαζικές διαδηλώσεις και άλλες πολύμορφες κινητοποιήσεις σ' ολόκληρη τη χώρα. Οι διαδηλώσεις έφταναν ως τις συγκρούσεις με την αστυνομία, αφού το τότε καθεστώς στην Ελλάδα διέβλεπε το δυναμισμό τους και βεβαίως δεν ήταν σίγουρο ότι με διαφορετικά μέσα δε θα ξέφευγε ο έλεγχος από τα χέρια του. Αποκορύφωμα των συγκρούσεων ήταν η δολοφονία του Σ. Πέτρουλα, μέλους της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, στις 21/7/1965.Ηταν η εποχή που το σύνθημα του «1 1 4» κυριαρχούσε στην αντιπαράθεση λαού και καθεστώτος. Αλλωστε, το κίνημα του «1 1 4» είχε ήδη πάρει διαστάσεις πριν την πολιτική κρίση. 114 ήταν το άρθρο του τότε Συντάγματος, που όριζε ότι η τήρησή του αφιερώνεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων.

Νίκη των εργαζομένων στη Phone-Marketing!

Η πρώτη νίκη εργαζομένων ενάντια στο μέτρο της εκ περιτροπής εργασίας είναι γεγονός.

Οι εργαζόμενοι στην phone-marketing που βρίσκεται στην περιοχή μας(Εργασίας 2, Ελευθερούπολη) κατάφεραν μετά από 114 μέρες απεργίας, να παρθεί πίσω το μέτρο που τους ήθελε να δουλεύουν για ένα 8ωρο την εβδομάδα (140 ευρώ το μήνα μικτά!).

Είναι ο πρώτος εργασιακός χώρος που γίνεται αυτό μετά την ψήφιση του νόμου ενώ πέτυχαν και να μη γίνουν απολύσεις εργαζομένων!!!

Υπέγραψαν μάλιστα να γυρίσουν στη δουλειά με βάση την παλιά ΕΓΣΣΕ(η μεγάλη πλειοψηφία των εργαζόμενων στην εταιρεία αμείβονταν με αυτήν) και όχι με τη νέα που έχει συμφωνηθεί που έχει απαράδεκτες μειώσεις στους μισθού και ιδιαίτερα στους νέους εργαζόμενους κάτω των 25 ετών.

Ο ηρωικός αγώνας των εργαζόμενων πρέπει να γίνει παράδειγμα για όλους μας. Οι εργάτες το δίκιο και τη ζωή τους το κερδίζουν με τους αγώνες και όχι με την υποταγή, την ανάθεση και τη μοιρολατρία.
Οι εργαζόμενοι στη phonemarketing έδειξαν το δρόμο. Οργανώθηκαν στο κλαδικό τους σωματείο(ΣΕΤΗΠ), ήρθαν σε επαφή με το ΠΑΜΕ και τη Λαϊκή Επιτροπή της περιοχής και πάνω απ’ όλα πάλεψαν συλλογικά, οργανωμένα, ανυποχώρητα.

Χαιρετίζουμε για ακόμη μια φόρα τον Ηρωικό Αγώνα των Απεργών στη Phone-marketing. Η νίκη σας είναι νίκη όλης της Εργατικής τάξης.

Νόμος είναι το δίκιο του Εργάτη
Κανείς μόνος του στην Κρίση
Ένας για όλους και όλοι για έναν

 

 Πηγή

 

ΠΕΡΟΥ: Κλιμακώνεται η σύγκρουση κυβέρνησης και λαϊκών οργανώσεων

ΛΙΜΑ.--
Δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, αγρότες και φοιτητές πήραν μέρος στις διαδηλώσεις που έγιναν στην πρωτεύουσα Λίμα και ακόμη δέκα πόλεις του Περού, στο πλαίσιο της «Ημέρας αγώνα» που κήρυξε χτες η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών (CGTP) σε αλληλεγγύη στον αγώνα που δίνουν οι κάτοικοι και οι λαϊκές οργανώσεις της Καχαμάρκα.
Αγώνα ενάντια στην κατασκευή και λειτουργία του ορυχείου χρυσού «Conga» από τον αμερικανικό μεταλλευτικό όμιλο και τις συνέπειες που θα έχει στο περιβάλλον και στο δίκτυο ύδρευσης η κατασκευή του ορυχείου, καθώς θα προχωρήσει στην αποστράγγιση τεσσάρων ποταμών. Καταγγέλλουν επίσης ότι είναι μία λεόντειος συμφωνία υπέρ της «Conga», που είχε υπογραφεί από την κυβέρνηση του πρώην προέδρου Αλαν Γκαρσία και την οποία απρόσκοπτα συνεχίζει ο Ουμάλα, η οποία θα σημάνει και την καταλήστευση του πλούτου της περιοχής.
«Η Ημέρα αγώνα» κηρύχτηκε κατά τη δεύτερη ημέρα των κινητοποιήσεων από το συντονιστικό των λαϊκών οργανώσεων της Καχαμάρκα, το Μέτωπο Αντίστασης - Frente de Defensa -, και παρά την κατάσταση έκτακτης ανάγκης που έχει κηρυχτεί από την προηγούμενη εβδομάδα, η βόρεια αυτή περιοχή του Περού, από τον πρόεδρο Ογιάντα Ουμάλα. Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης κηρύχτηκε μετά τις σφοδρές συγκρούσεις που στοίχισαν τη ζωή σε πέντε ανθρώπους και προκάλεσε τον τραυματισμό 21 και συνιστά κλιμάκωση της καταστολής όπως τόνισε και ο επικεφαλής της CGTP, Μάριο Ουαμάν. «Ζητούμε την παραίτηση του πρωθυπουργού Οσκαρ Βαλντές για τις διαταγές καταστολής του λαϊκού κινήματος προκειμένου να συνεχίσει η εφαρμογή των μέτρων και της πολιτικής υπέρ του κεφαλαίου» τόνισε ο Ουαμάν σύμφωνα με το δίκτυο «Τελεσούρ».
Πρόκειται για την απάντηση των λαϊκών οργανώσεων, όχι μόνο των οργανώσεων που δραστηριοποιούνται ενάντια στις μεταλλευτικές και τις ξένες πολυεθνικές - εν αναμονή και των αντιδράσεων στην επαρχία Εσπινάρ, καθώς έληξε και η κατάσταση έκτακτης ανάγκης που κηρύχθηκε μετά τις κινητοποιήσεις στα τέλη Μάη που κόστισαν τη ζωή σε τουλάχιστον δύο διαδηλωτές - αλλά και τη γενίκευση της σύγκρουσης της κυβέρνησης με την εργατική τάξη του Περού, η οποία στήριξε και τον πρόεδρο Ογιάντα Ουμάλα ώστε να αναδειχθεί στην προεδρία.

Πηγή

ΡΩΣΙΚΗ ΔΟΥΜΑ: Ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για ΜΚΟ χρηματοδοτούμενες από το εξωτερικό

Η ρωσική Δούμα ψήφισε σε τρίτη και τελευταία ανάγνωση νομοσχέδιο που χαρακτηρίζει ως «πράκτορες του εξωτερικού» και θέτει υπό έλεγχο τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που χρηματοδοτούνται από το εξωτερικό και έχουν πολιτική δράση. Θα έχουν ειδικό μητρώο, θα πρέπει να παρουσιάζουν λογιστικά τους έγγραφα που θα ελέγχονται. Για την παραβίαση του νόμου προβλέπεται χρηματικό πρόστιμο έως ένα εκατομμύριο ρούβλια ή ποινή φυλάκισης έως και τέσσερα χρόνια. Οι οργανώσεις αυτές δεν απαγορεύονται, με την προϋπόθεση να δρουν ανοιχτά, με διαφάνεια.
Το νομοσχέδιο κατέθεσε το κυβερνών κόμμα Ενωμένη Ρωσία και ψηφίστηκε σε πρώτη ανάγνωση πριν από μια εβδομάδα. Η Ενωμένη Ρωσία, η οποία διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία στη Δούμα, με 238 έδρες σε σύνολο 450, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ρώσικης Ομοσπονδίας, καθώς και το Φιλελεύθερο-Δημοκρατικό Κόμμα ψήφισαν υπέρ του νόμου. Τώρα το νομοσχέδιο θα πάει στην Ανω Βουλή.
Την εν λόγω απόφαση καταδίκασε το Συμβούλιο της Ευρώπης κάνοντας λόγο για «μεθόδους που χρησιμοποιούσε η σοβιετική μυστική αστυνομία».

ΜΟΛΔΑΒΙΑ: Ψηφίστηκε η απαγόρευση του σφυροδρέπανου

ΚΙΣΙΝΑΟΥ.--
Νέο «επεισόδιο» στην αντικομμουνιστική εκστρατεία βρίσκεται σε εξέλιξη στη Μολδαβία. Το κοινοβούλιο της χώρας ψήφισε την Πέμπτη το βράδυ υπέρ της απαγόρευσης των κομμουνιστικών συμβόλων (σφυροδρέπανο) στη χώρα, ώστε να «τιμηθεί η μνήμη των χιλιάδων που σκοτώθηκαν κατά το σοβιετικό καθεστώς». Συνολικά 53 βουλευτές ψήφισαν υπέρ του συγκεκριμένου αντικομμουνιστικού νομοσχεδίου, σε σύνολο 101 βουλευτών. Οι δηλώσεις του επικεφαλής του φιλοευρωπαϊκού Φιλελεύθερου Κόμματος Μιχάι Γκίμπου είναι χαρακτηριστικές: «Το 1940, ο κομμουνισμός ήρθε με τανκς και ξιφολόγχες. Χιλιάδες υπήρξαν τα θύματα αυτού του εγκληματικού καθεστώτος. Πυροβολήθηκαν, μεταφέρθηκαν στη Σιβηρία, φυλακίστηκαν στα γκούλαγκς. Οι περισσότεροι ποτέ δεν επέστρεψαν».
Δεν είναι η πρώτη αντικομμουνιστική ενέργεια που εμφανίζεται στη χώρα. Μόλις πέρσι το καλοκαίρι ο πρωθυπουργός της χώρας Β. Φιλάτ συμμετείχε σε αντικομμουνιστικές εκδηλώσεις για τα «θύματα του σταλινισμού». Οι αρχές έχουν ήδη προχωρήσει τα τελευταία χρόνια ακόμη και στη βράβευση εκείνων που συνεργάστηκαν με τους ναζί κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Η συγκεκριμένη ενέργεια αποτελεί συνέχεια της αντικομμουνιστικής εκστρατείας στην Ευρώπη, που έχει εξαπολυθεί από την ΕΕ, το Συμβούλιο της Ευρώπης και τις αστικές κυβερνήσεις με τη στήριξη και τη συναίνεση φιλελεύθερων, σοσιαλδημοκρατικών και οπορτουνιστικών πολιτικών δυνάμεων. Εκφράζει το φόβο του κεφαλαίου απέναντι στο σοσιαλισμό - κομμουνισμό, που αποτελεί τη μόνη διέξοδο για τους λαούς.

Πηγή

ΙΣΠΑΝΙΑ: Διαδηλώσεις εργαζομένων κατά της λιτότητας

ΜΑΔΡΙΤΗ.--
Σε πολλές πόλεις της Ισπανίας πραγματοποιήθηκαν χτες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας των δημόσιων υπαλλήλων και άλλων εργαζομένων που αντιδρούν στις πρόσφατες εξαγγελίες της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Μαριάνο Ραχόι για νέα σκληρά μέτρα λιτότητας. Στη Μαδρίτη εκατοντάδες δημόσιοι υπάλληλοι απέκλεισαν κεντρικούς δρόμους της πόλης, ενώ στη Βαλένσια πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση έξω από το υπουργείο Δικαιοσύνης.
Τα νέα μέτρα προβλέπουν, μεταξύ άλλων, την περικοπή των μισθών των δημόσιων υπαλλήλων, το «κόψιμο» του Δώρου Χριστουγέννων, την αύξηση του ΦΠΑ στο 21 από το 18%, αλλά και τη μείωση του επιδόματος ανεργίας, το οποίο θα δίνεται στο εξής για μικρότερη περίοδο. Αναμένεται ακόμη «μεταρρύθμιση» στο Ασφαλιστικό, με πετσόκομμα παροχών και συντάξεων, μαζί και αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Επιπλέον, από τον επόμενο χρόνο θα καταργηθεί η φοροελάφρυνση στην αγορά κατοικίας, ενώ η κυβέρνηση προανήγγειλε και ιδιωτικοποιήσεις σε λιμάνια, αεροδρόμια και σιδηροδρομικές υποδομές, μαζί με «αναδιάρθρωση» της δημόσιας διοίκησης, με περικοπές ύψους 3,5 δισ. ευρώ και αύξηση της έμμεσης φορολογίας στην ενέργεια.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΑΛΕΚΑΣ ΠΑΠΑΡΗΓΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ - ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ - ΕΦΑΡΜΟΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΥ

Συνέντευξη Τύπου για την παρουσίαση της Πρότασης Νόμου που κατέθεσε στη Βουλή το ΚΚΕ για την κατάργηση των μνημονίων, του μεσοπρόθεσμου προγράμματος, των δανειακών συμβάσεων και των εφαρμοστικών νόμων, παραχώρησε χτες η ΓΓ της ΚΕ του Κόμματος. Η Πρόταση Νόμου κατατέθηκε προχτές στη Βουλή και δημοσιεύτηκε ολόκληρη στον χτεσινό «Ριζοσπάστη». Στις επόμενες σελίδες, ο «Ριζοσπάστης» παρουσιάζει την εισηγητική τοποθέτηση της Αλέκας Παπαρήγα και τη συζήτηση που ακολούθησε με τους δημοσιογράφους.

Η πρόταση νόμου του ΚΚΕ έχει να κάνει και με το πολιτικό πλαίσιο των αγώνων

Η εισηγητική τοποθέτηση της ΓΓ της ΚΕ του Κόμματος

Στην εισηγητική της τοποθέτηση, η Αλέκα Παπαρήγα σημείωσε:«Επιτρέψτε μου πριν ξεκινήσω να βάλω ένα θέμα που είναι έκτακτης σημασίας, συνδέεται βεβαίως και με το κυρίως θέμα της συνέντευξης. Οπως ξέρετε, αυτές τις μέρες διαπιστώθηκε ότι το ταμείο επικουρικής ασφάλισης των δημοσίων υπαλλήλων ανακάλυψε ότι έχει "κουρευτεί" το 80% των αποθεματικών τους. Δεν ξέρω αν το ήξεραν πιο πριν ή το ανακάλυψαν τώρα, είναι ένα θέμα.
Δεύτερον, θα επιμείνουμε σε αυτό που έχουμε ξαναβάλει, το έχουμε βάλει και στη Βουλή. Αν δεν εξασφαλιστεί η κρατική χρηματοδότηση του ΙΚΑ του 1,5 δισ. και δεν εξασφαλιστεί να έχει τις εισφορές που πρέπει, τότε οι συντάξεις πριν τον Δεκέμβρη δε θα μπορούν να καταβληθούν. Δεν τα λέμε για τρομοκράτηση, αλλά εδώ θέλει απαντήσεις. Και τρίτο, σοβαρό πρόβλημα υπάρχει και με τον ΟΑΕΔ, καθώς το ΙΚΑ του χρωστάει. Το ΙΚΑ δεν πρόκειται να καταβάλει και απειλούνται κυριολεκτικά και αυτά τα πενιχρά επιδόματα των ανέργων.
Βεβαίως, γίνονται και οι γνωστές μαϊμουδιές, που έχουν αυξηθεί τώρα, όπου τρέχουν οι δήμοι να κάνουν προσλήψεις με συμβάσεις δύο μηνών και οι επιχειρήσεις, ιδιαίτερα οι επιχειρήσεις, μέσω του ΟΑΕΔ, πράγμα που σημαίνει ότι αυτοί που θα δουλέψουν δύο μήνες, φεύγουν απ' τη λίστα των επιδοτούμενων ανέργων και καταλαβαίνετε. Τι νόημα έχει να πάρεις δύο μήνες 400 ευρώ και να χάσεις δέκα μήνες το επίδομα;

Οπως, επίσης, έχει γραφτεί στον Τύπο και φαντάζομαι ότι είναι πραγματικό, ότι σκέφτονται να κλείσουν τις σχολές μαθητείας του ΟΑΕΔ και να χρησιμοποιήσουν τα κονδύλια για τα επιδόματα ανεργίας. Αυτό που κάνει και το ΙΚΑ, τις εισφορές Υγείας των ασφαλισμένων δεν τις αποδίδει στον ΕΟΠΥΥ και τις δίνει στις συντάξεις.Σ' αυτά η κυβέρνηση πρέπει να απαντήσει συγκεκριμένα. Εδώ πια απαιτούνται ενέργειες και συγκεκριμένα μέτρα, που πρέπει να παρθούν πέρα και ανεξάρτητα από το γενικό χαρακτήρα που έχει η κυβέρνηση, που είναι αποφασισμένη να εφαρμόσει και τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους και τις δανειακές συμβάσεις.

Στοιχίζονται όλοι πίσω από την «αναδιαπραγμάτευση»

Καπιταλισμός (2)

Σίγουρα είναι κουραστικό να μιλάς για πολιτική οικονομία.

Ο Μαρξ, μάλιστα, αστειευόταν λέγοντας ότι είναι το δεύτερο κουραστικότερο πράγμα. Το πρώτο - όπως έλεγε αυτοσαρκαζόμενος - είναι να... γράφεις για πολιτική οικονομία.
Εντούτοις, και ειδικά λόγω του ορυμαγδού της αντιεπιστημονικότητας στην οποία επιδίδεται η αστική προπαγάνδα για να συγκαλύψει τις αιτίες της κρίσης, παρά το κουραστικό και το βαρετό του πράγματος, πρέπει να κρατήσουμε αυτό το βασικό συμπέρασμα:

Οταν μιλάμε για τη σημερινή κρίση, μιλάμε για υπερσυσσώρευση κεφαλαίου και την συνακόλουθη αδυναμία του να λειτουργήσει ως κεφάλαιο.

Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο στην περίπτωση που έχει συσσωρευτεί τόσο κεφάλαιο που δεν μπορεί πια να αναπαραχθεί μέσα στα δικά του όρια.
Δηλαδή στα όρια των στενών παραγωγικών σχέσεων που ορίζει η ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, η οποία, με τη σειρά της, καθορίζει την καπιταλιστική ιδιοποίηση του παραγόμενου προϊόντος.

*

Με άλλα λόγια:
Δεν αντέχεται, εκατομμύρια άνθρωποι να δουλεύουν την ίδια στιγμή για να παράξουν το ίδιο προϊόν το οποίο, όμως, με τη μορφή του εμπορεύματος ανήκει στον έναν, τον καπιταλιστή.

Αυτή είναι η αξεπέραστη αντίφαση.
Και από εδώ προκύπτει η ανάγκη για διαφορετική οργάνωση της κοινωνίας. Αρα για διαφορετικό τρόπο παραγωγής και διανομής του παραγόμενου προϊόντος.

Αυτή είναι και η ιστορική απάντηση που προβάλλει μπροστά στην κρίση που ζούμε.
Αυτήν την ιστορική απάντηση προσπαθεί να την εμποδίσει ο καπιταλισμός να γίνει κτήμα των λαϊκών μαζών, να γίνει συνείδηση και ιστορικο-πολιτική δράση.

***

Στην κρίση, ο καπιταλισμός είχε και έχει πάντα μια επιλογή:

Την καταστροφή του κεφαλαίου. Εκείνου του κεφαλαίου που περισσεύει και που πρέπει «να βγει από τη μέση» έτσι ώστε να ξαναπάρει το σύστημα μπροστά για να έρθει η ανάπτυξη.
Τι είδους «ανάπτυξη», όμως, μπορεί να είναι μια ανάπτυξη που έχει ως προϋπόθεση την καταστροφή;

*

Για να απαντήσουμε πρέπει να δούμε τι σημαίνει καταστροφή κεφαλαίου:
Σημαίνει καταστροφή μέσων παραγωγής και εργατικής δύναμης, αφού κι αυτή - η εργατική δύναμη - είναι (μεταβλητό) κεφάλαιο που συμμετέχει στην παραγωγική διαδικασία.
Για τον καπιταλιστή, όμως, τα μέσα παραγωγής, τα δικά του μέσα, προφανώς και δεν πιστεύει ότι είναι αυτά που περισσεύουν και άρα ποτέ δεν θα συναινέσει οικειοθελώς στην καταστροφή τους.
Οι κεφαλαιοκράτες, πασχίζοντας για τη σωτηρία τους, οργανώνουν την καταστροφή του κεφαλαίου έτσι ώστε αυτή η καταστροφή να αφορά πρώτα και κύρια το κεφάλαιο - εργατική δύναμη.
Ο καπιταλιστής, λοιπόν, καταρχάς στρέφεται ενάντια στην εργατική δύναμη.

*

Τι προκύπτει από αυτό; Το εξής:
Αφού το πρώτο και σταθερό θύμα της καπιταλιστικής κρίσης είναι η εργατική δύναμη, άρα η αντιμετώπιση της κρίσης από την σκοπιά των απειλούμενων με καταστροφή, των εργαζομένων, δεν μπορεί να είναι παρά ζήτημα ταξικής πάλης.
Δηλαδή τίθεται το «απλό» ζήτημα:
Πώς οι εργαζόμενοι θα σταθούν ως τάξη απέναντι σε αυτούς - τους καπιταλιστές - που θέλουν να τους καταστρέψουν για να διασωθούν οι ίδιοι.

***

Οι καπιταλιστές, λοιπόν, σε εθνικό και σε διεθνές επίπεδο, βάζουν το σύνολο της ανθρωπότητας μπροστά στον κίνδυνο ενός παγκόσμιου κατακλυσμού.

Από εδώ προβάλλει ότι ο καπιταλισμός είναι ο πρώτος και κύριος εχθρός του ανθρώπινου είδους και της συνέχειάς του. Πρόκειται γι' αυτό που έγραφε ο Ενγκελς, στο Αντι-Ντίρινγκ:
Οτι, δηλαδή, η ανθρωπότητα έχει δύο εναλλακτικές λύσεις: `Η θα ξεπεράσει τον καπιταλισμό, δηλαδή θα τον ανατρέψει, ή θα καταστραφεί.

Γραφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Πηγή

Οι χαμηλοί μισθοί δεν λύνουν το πρόβλημα της ανεργίας

-- Γίνεται μεγάλη συζήτηση για νέες μειώσεις μισθών. Αυτό είναι κάτι αναμενόμενο για πολλούς από αυτή την κυβέρνηση. Θα ήθελα ένα σχόλιο όμως για την προσπάθεια που κάνουν να συνδέσουν τις μειώσεις των μισθών με την αντιμετώπιση της ανεργίας, που είναι και ύπουλο με την έννοια ότι επιχειρεί να φέρει σε αντιπαράθεση τους άνεργους με τους εργαζόμενους.

-- Αυτό το είπε χθες ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ. Αν θέλουμε λέει να λύσουμε το πρόβλημα της ανεργίας να κοπούν οι μισθοί. Κοιτάξτε να δείτε, υπάρχουν εργοστάσια και όχι μικρά, καλά τα μικρά και δωρεάν να δουλεύεις, και ακόμα και κάποια εργοστάσια πιο μεγάλα, που και να μένουν απλήρωτοι οι εργαζόμενοι, τελικά θα κλείσουν. Εχουμε φτάσει σε ένα σημείο που η μείωση των μισθών δεν αφορά τόσο την περίοδο της κρίσης. Οταν θα ανακάμψει η κερδοφορία θέλουν να έχουν χαμηλούς μισθούς, όταν η κρίση αμβλυνθεί να εξασφαλίσουν ότι θα έχουν κερδοφορία. Δεν λύνει το πρόβλημα.
Οταν το εργοστάσιο δεν έχει τζίρο, μιλάμε γι' αυτές τις περιπτώσεις, δεν μιλάμε για τις περιπτώσεις που υπάρχει κερδοφορία και κόβουν τους μισθούς για να μεγαλώσουν τα κέρδη, άρα το πρόβλημα της ανεργίας όταν έχει τέτοια πτώση η βιομηχανική παραγωγή ή η αγροτική παραγωγή, τα πάντα, πώς θα λυθεί; Ο μισθός μειώνεται για να ανέβουν τα κέρδη όταν υπάρχει αύξηση της παραγωγής. Αλλωστε έχουν κλείσει εργοστάσια που οι εργαζόμενοι είχαν δεχθεί μείωση μισθών, απλώς παρατάθηκε το όριο της λειτουργίας, δηλαδή εκεί που θα λειτουργούσαν έξι μήνες, λειτούργησαν για ένα χρόνο.

  Και τέλος το υπόμνημα που έχει δώσει η ΓΣΕΕ στη συνάντηση με τους εταίρους, λέει καθαρά. Βάζει στους εργοδότες να πάμε στον μισθό των 751 ευρώ και την ίδια ώρα λέει να περάσουν οι διαρθρωτικές αλλαγές. Μα οι διαρθρωτικές αλλαγές αφορούν μείωση εργοδοτικών εισφορών κλπ. Αυτό ζητάνε οι εργοδότες. Ο Μάνεσης στη Χαλυβουργία ζητάει από την αρχή της απεργίας μείωση της τιμής του ρεύματος και του φυσικού αερίου και φυσικά ζητάει κι άλλα, όπως μείωση των εργοδοτικών εισφορών. Οταν λοιπόν μειωθούν οι εργοδοτικές εισφορές σημαίνει ότι ο κλάδος υγείας και η σύνταξη πάνε περίπατο. Επιδόματα ανεργίας πάνε περίπατο.

  Αρα αυτήν την πρόταση της ΓΣΕΕ οι βιομήχανοι μπορεί και να την δεχθούν, γιατί να μην δεχθούν τα 751 ευρώ; Πρώτα - πρώτα με τις επιχειρησιακές συμβάσεις θα δίνουν τους κατώτατους μισθούς. Δεν είναι δηλαδή αυτά τα πιο κρίσιμα. Ακόμα και η μετενέργεια, όταν υπάρχουν οι ατομικές συμβάσεις και βάζουν τον εργάτη να υπογράφει ότι παίρνει 700 ευρώ, αλλά παίρνει 400 ευρώ γιατί να δώσει τη μάχη ο Δασκαλόπουλος αν θα είναι 751 ευρώ; Δεν ξέρω βέβαια τώρα πού θα συμφωνήσουν. Και ο ΣΕΒ θα συμφωνήσει για τα 751 ευρώ αν του δώσουν τη μείωση των εργοδοτικών εισφορών. Αρα πρέπει να αυξηθούν οι εισφορές των εργαζομένων. Αλλιώς το ΙΚΑ τέλειωσε.

  Υστερα, αυτό που λένε ότι θα μειώσουν τις συντάξεις σε αυτούς που έχουν από 1.000 ευρώ και πάνω. Βεβαίως υπάρχει η κατηγορία των συνταξιούχων με 600 ευρώ, αλλά ένας που δούλεψε 40 χρόνια και παίρνει σύνταξη 1.300 ευρώ ή 1.400 ευρώ, είχε κρατήσεις κατ' αρχήν. Και μιλάνε για μεικτά, ενώ εμείς, όταν μιλάμε π.χ. για τα 1.200 ευρώ, μιλάμε για καθαρά. Είναι πολλά λεφτά; Δεν κατάλαβα; Δεν έχει δώσει εισφορές; Οταν η βιομηχανία είχε μια ανάπτυξη στην Ελλάδα υπήρχαν και μισθοί ύστερα από 30 χρόνια που έφταναν και τα 1.700 και τις 2.000 ευρώ. Πώς θα βρεθείς με σύνταξη 700 και 500 ευρώ απότομα; Εχεις προγραμματίσει τη ζωή σου έτσι.
Θα πάμε λοιπόν όλοι στο όνομα της δικαιοσύνης στα 500 και στα 600 ευρώ σύνταξη. Δεν γίνεται! Και την ίδια ώρα παραμένει στη φορολογία η μεικτή σύνταξη. Στο χαρτί του φόρου και στο χαρτί της εκκαθάρισης παραμένει η σύνταξη που είχες πριν τρία χρόνια και αφαιρούν πάνω από το αρχικό, όχι από αυτό που μένει. Πώς μου αφαιρείς; Δεν είναι πραγματική αυτή η σύνταξη όταν έχεις 50 κρατήσεις που είναι πρόσθετες. Σε υπολογίζει ως συνταξιούχο των 1.500 ευρώ μεικτά. Πώς το υπολογίζεις έτσι, αφού παίρνω στο χέρι 1.000;

Πηγή

Συνεχίζουν τον αγώνα οι ανθρακωρύχοι

guardian.co.uk

ΜΑΔΡΙΤΗ.--
Συνεχίζουν τις μαζικές και πολύμορφες απεργιακές τους δραστηριότητες οι Ισπανοί ανθρακωρύχοι που διαμαρτύρονται ενάντια στις περικοπές των κυβερνητικών επιδοτήσεων στον άνθρακα, κάτι που θα φέρει το σταδιακό κλείσιμο πολλών ορυχείων και την απώλεια δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας τόσο στον κλάδο όσο και σε άλλους σχετικούς.
Την Τετάρτη πραγματοποιήθηκε μαζική διαδήλωση στους δρόμους της Μαδρίτης από τους ανθρακωρύχους, στους οποίους συμπαραστάθηκαν χιλιάδες εργαζόμενοι εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους στον αγώνα τους, αλλά και μια πρώτη απάντηση στα νέα βάρβαρα μέτρα λιτότητας που ανακοινώθηκαν από την κυβέρνηση Μαριάνο Ραχόι. Ο Ισπανός πρωθυπουργός προανήγγειλε αύξηση του ΦΠΑ στο 21% από 18%, μαζί με το «κόψιμο» του δώρου Χριστουγέννων στους δημόσιους υπαλλήλους, αλλά και τη μείωση των επιδομάτων ανεργίας, το οποίο θα δίνεται στο εξής για μικρότερη περίοδο. Εξήγγειλε ακόμη «μεταρρύθμιση» στο Ασφαλιστικό, με πετσόκομμα παροχών και συντάξεων, μαζί και αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Παράλληλα, από τον επόμενο χρόνο θα καταργηθεί η φοροελάφρυνση στην αγορά κατοικίας, ενώ η κυβέρνηση προανήγγειλε και ιδιωτικοποιήσεις σε λιμάνια, αεροδρόμια και σιδηροδρομικές υποδομές, μαζί με «αναδιάρθρωση» της δημόσιας διοίκησης, με περικοπές ύψους 3,5 δισ. ευρώ και αύξηση της έμμεσης φορολογίας στην ενέργεια.
Για το επόμενο διάστημα, οι συμβιβασμένες ηγεσίες των δύο μεγαλύτερων συνδικαλιστικών οργανώσεων «Εργατικές Επιτροπές» (CCOO) και «Γενική Ενωση Εργατών» (UGT) - που χρόνια συμμετέχουν στον λεγόμενο «κοινωνικό διάλογο» - κήρυξαν γενική κινητοποίηση στην Ισπανία για τις 21 Ιούλη. Παράλληλα, βρίσκονται σε διαβουλεύσεις για την κήρυξη γενικής απεργίας πιθανά το ...Σεπτέμβρη.
Σημειώνεται πως το Κομμουνιστικό Κόμμα των Λαών της Ισπανίας έχει επανειλημμένα απαιτήσει την προκήρυξη γενικής απεργίας τονίζοντας πως δεν αρκεί ο κόσμος να βγαίνει στους δρόμους, αλλά χρειάζεται να οργανωθεί ο αγώνας των εργατών για τη σύγκρουση με το κεφάλαιο.

Χυδαιότητα Χωρίς Σύνορα

Άρθρο του @.Ψηρίς

Από μαζοχιστικό -πιθανολογώ- σύνδρομο παρακολουθώ τον τελευταίο καιρό το site, του έγκριτου δημοσιογράφου Σ. Κούλογλου, TVXS.

Ο εν λόγω κύριος έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό, μέσα από τη δουλειά του στη δημόσια τηλεόραση, για όσο χρόνο δηλαδή του εξασφάλιζε «μεροκάματο» το ισχυρό Πασόκ, μιας και ως πειθήνιο όργανό του, διώχθηκε για μικροκομματικούς σκοπούς από τη δημόσια τηλεόραση επί Νέας Δημοκρατίας. Ο κύριος Κούλογλου όμως ουδόλως πτοήθηκε. Δημιούργησε και γιγάντωσε ένα site με το ίδιο brandname της τηλεοπτικής εκπομπής του, προσέλαβε δεκάδες απλήρωτους νέους δημοσιογράφους και συνέχισε το έργο του.

Τώρα, εκτός από μαζοχισμό, έχω μια ιδιαίτερη τάση, πολλά χρόνια, να παρακολουθώ τα «αντεξουσιαστικά» Μ.Μ.Ε.. Μου έκανε πάντα εντύπωση, πως και γιατί όλοι οι «δημοκράτες» που ήξερα, οι προοδευτικοί, οι αναρχικοί, οι συνασπισμένοι κλπ. διάβαζαν ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ και ΑΝΕΛΛΙΠΩΣ την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ… Σαν να μην ήταν η φωνή του Τεγόπουλου ένα πράγμα… η φωνή του Φυντανίδη… Πως και γιατί βλέπαν όλα τα ντοκιμαντέρ του Στ. Θεοδωράκη, μπαίναν στο Indymedia, βλέπαν Λαζόπουλο κλπ κλπ. Έτσι άρχισα να τα παρακολουθώ.

Ταξική πάλη: Μακριά από το σπίτι μου κι ας είναι και δυο μέτρα

Τις τελευταίες μέρες με αφορμή την ‘μαύρη πορεία’ των Ισπανών ανθρακωρύχων βγήκαν στην επιφάνεια τα ταξικά αντανακλαστικά του Έλληνα. Γέμισαν οι διαδικτυακοί τοίχοι με φωτογραφίες και βίντεο από την Ισπανία, συνοδευόμενα με σχόλια συμπαράστασης, αλληλεγγύης και ελπίδας για την νίκη τους. Οι Ισπανοί έγιναν η αφορμή για να επανέλθουν τα συνθήματα για τους πλούσιους και τους φτωχούς (συνθήματα που ποτέ δεν έβαλαν οι Αγανακτισμένοι) καθώς και η περηφάνια για τους εργατικούς αγώνες. Αυτά τα αισθήματα υπήρχαν μέσα μας από ότι φαίνεται και δεν βγήκαν στην επιφάνεια ακόμα κι όταν αναπτύχθηκαν στην Ελλάδα εργατικοί αγώνες και απεργίες.

Την αγάπη που δείχνουμε για τους Ισπανούς εργάτες δεν την δείξαμε για τους Έλληνες. Δεν την δείξαμε στην μεγαλύτερη και πιο ηρωική απεργία της εποχής μας, αυτή των Χαλυβουργών. Γιατί άραγε;

Στο πλευρό των Ισπανών εργατών

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

Παράσταση διαμαρτυρίας πραγματοποίησε χθες στην ισπανική πρεσβεία

Από την χθεσινή παράσταση διαμαρτυρίας στην Ισπανική πρεσβεία

Συνδικαλιστικά στελέχη του ΠΑΜΕ πραγματοποίησαν χθες παράσταση διαμαρτυρίας στην πρεσβεία της Ισπανίας στην Αθήνα, όπου κατήγγειλαν την επίθεση της αστυνομίας σε βάρος των απεργών (προχθές στην Μαδρίτη) και εκδήλωσαν την αλληλεγγύη στους απεργούς ανθρακωρύχους.Οι συνδικαλιστές συναντήθηκαν με τον Β' γραμματέα της πρεσβείας και του επέδωσαν το ακόλουθο υπόμνημα που υπογράφουν, ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα και Συνδικάτα της χώρας μας.
Το υπόμνημα αυτό έχει ως εξής:
«Προς τους ανθρακωρύχους της Ισπανίας που απεργούν εδώ και δυο μήνες
Συνάδελφοι,

Τα παρακάτω συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, εκφράζουν την αλληλεγγύη τους στον ηρωικό αγώνα σας ενάντια στα σχέδια της κυβέρνησης, για το σταδιακό κλείσιμο πολλών ορυχείων που θα οδηγήσει σε δεκάδες χιλιάδες απολύσεις στον κλάδο σας.

Για να ξεπεραστεί η καπιταλιστική κρίση, οι κυβερνήσεις κάθε χώρας μαζί με την ΕΕ καλούν τους εργαζόμενους να δεχτούν να θυσιάσουν τα δικαιώματα και τις δουλειές τους. Eνώ υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχουν λεφτά για τις ανάγκες των εργαζομένων μέσα σε ένα βράδυ βρίσκουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια για τις τράπεζες και τους καπιταλιστές.
Ο δρόμος που επιλέξατε, ο δρόμος του αγώνα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των δουλειών σας είναι η μόνη επιλογή που έχουν οι εργαζόμενοι.
Σε αυτόν τον δίκαιο αγώνα, το ταξικό εργατικό κίνημα της Ελλάδας είναι δίπλα σας.
Οι Ομοσπονδίες:
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ & ΣΥΝΑΦΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΛΩΣΤΟΫΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑΣ ΙΜΑΤΙΣΜΟΥ ΔΕΡΜΑΤΟΣ
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΥΠΟΥ & ΧΑΡΤΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ & ΣΥΝΑΦΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΛΟΓΙΣΤΩΝ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓ/ΤΩΝ &ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ & ΠΟΤΩΝ
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΙΚΑ-ΕΤΜ)
Τα εργατικά κέντρα :
ΑΓΡΙΝΙΟΥ
ΑΡΤΑΣ
ΒΟΡΕΙΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ
ΖΑΚΥΝΘΟΥ
ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ
ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ & ΙΘΑΚΗΣ
ΛΑΡΙΣΑΣ
ΛΑΥΡΙΟΥ
ΛΕΥΚΑΔΑΣ
ΝΑΟΥΣΑΣ
ΠΑΛΛΕΣΒΙΑΚΟ
ΣΑΜΟΥ
Τα συνδικάτα
ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΜΕΤΑΛΛΟΥ ΑΘΗΝΑΣ
ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΜΕΤΑΛΛΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ»

Πρόταση Νόμου του ΚΚΕ για την κατάργηση των μνημονίων, του μεσοπρόθεσμου, των εφαρμοστικών νόμων & της δανειακής σύμβασης

12/07/12

Τηρώντας την προεκλογική του δέσμευση το ΚΚΕ κατέθεσε σήμερα Πρόταση Νόμου στην Βουλή για την κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων που ψήφισαν στη Βουλή η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αρχικά και η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ- ΝΔ στην συνέχεια, με την ευθύνη που αναλογεί και στο ΛΑΟΣ. Με την ίδια πρόταση νόμου το ΚΚΕ ζητά την κατάργηση του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015, καθώς επίσης και των αντιλαϊκών νόμων που βασίζονται στις δανειακές συμβάσεις και στα μνημόνια των λεγόμενων εφαρμοστικών νόμων. Είναι οι νόμοι που : - Τσακίζουν μισθούς, συντάξεις και τα λαϊκά εισοδήματα. - Καταργούν συλλογικές συμβάσεις, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. - Επιβάλλουν δυσβάστακτα φορολογικά βάρη και χαράτσια στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων. - Πετσοκόβοντας τις κοινωνικές δαπάνες και προωθώντας τις αρνητικές αλλαγές στον χώρο της υγείας - πρόνοιας στερούν στοιχειώδεις υπηρεσίες, βάζοντας σε κίνδυνο ακόμη και την ίδια την ζωή. Τα μνημόνια επιβλήθηκαν για να διασφαλίσουν την επάνοδο της κερδοφορίας του κεφαλαίου σε μια φάση που εντείνεται ο διεθνής ανταγωνισμός. Τα μνημόνια συμπεριλαμβάνουν πολλά μέτρα που προέβλεπε η συνθήκη του Μάαστριχτ, που αποφασίσθηκαν από την ΕΕ και τις Ελληνικές κυβερνήσεις την προηγούμενη περίοδο, αλλά η εφαρμογή τους εμποδίσθηκε, καθυστέρησε από την ανάπτυξη της ταξικής πάλης. Το ΚΚΕ υπογραμμίζει ότι η διέξοδος για τον λαό βρίσκεται στην γραμμή κατάργησης των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, της μονομερούς διαγραφής του χρέους, της αποδέσμευσης από την ΕΕ, με εργατική λαϊκή εξουσία, με τον λαό ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει, για να αξιοποιηθούν σχεδιασμένα οι μεγάλες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας μας, να ικανοποιηθούν οι σύγχρονες ανάγκες. Η πρόταση νόμου που καταθέτει το ΚΚΕ στην Βουλή και η προσπάθεια που θα καταβάλει να γίνει αυτή κτήμα του εργατικού - λαϊκού κινήματος, είναι μια συμβολή στην πάλη για τα λαϊκά συμφέροντα. Ταυτόχρονα, με την ανάγκη κατάργησης των μνημονίων, των δανειακών συμβάσεων και των εφαρμοστικών νόμων, το ΚΚΕ υποστηρίζει ένα συνεκτικό πλαίσιο με σημαντικούς στόχους πάλης που υπηρετούν τα άμεσα λαϊκά συμφέροντα και δίνουν ανακούφιση στον λαό.