"Aν το δίκιο θες, καλέ μου,
με το δίκιο του πολέμου
θα το βρείς./ Oπού ποθεί
λεφτεριά, παίρνει σπαθί./
Mη χτυπάς τον αδερφό σου -
τον αφέντη τον κουφό σου!/
Kαι στον ίδρο το δικό
γίνε συ τ’ αφεντικό." Κώστας Βάρναλης.
"Επισήμως
πάντως η εταιρεία με την ανακοίνωση που εξέδωσε το μεσημέρι της Παρασκευής
φωτογραφίζει ως υπαίτιες για την αποτυχία εξεύρεσης λύσης στο πρόβλημά
της τις Τράπεζες. (...) Φυσικά αυτή είναι η μια όψη του νομίσματος. Η άλλη
είναι οι λάθος χειρισμοί της ίδιας της εταιρείας η οποία ως και πριν
από λίγα χρόνια leader του κλάδου με ισχυρά μερίδια και brand name, δεν
κατάφερε όχι μόνο να ανταπεξέλθει στον ανταγωνισμό αλλά όσο περνούσαν τα
χρόνια γινόταν σκιά του εαυτού της."
Η άποψη ότι
το κλείσιμο επιχειρήσεων (όταν δεν τις κλείνει το ΠΑΜΕ...) οφείλεται σε κακή
διαχείριση των ιθυνόντων ακούγεται αρκετά συχνά.
Και
πράγματι, με έναν επιφανειακό συλλογισμό μπορεί κάποιος να συμφωνήσει. Είναι
όμως έτσι;
Όντως, οι
εταιρείες μπορεί ΚΑΙ λόγω λάθος χειρισμών, να μην καταφέρουν να αντεπεξέλθουν
στον ανταγωνισμό. Αν όμως ήταν μόνο αυτή η αιτία, τότε τη θέση
της επιχείρησης που έκλεισε, θα είχε πάρει εκ των προτέρων κάποια άλλη, η οποία
με "καλύτερους χειρισμούς", θα είχε κερδίσει τη μάχη του ανταγωνισμού,
και θα είχε αναλάβει το μερίδιο της αγοράς του κλάδου, εκτοπίζοντας και
οδηγώντας στη χρεωκοπία την "κακή επιχείρηση".
Στη
συγκεκριμένη περίπτωση όμως, όπως και σε πλήθος άλλων αντίστοιχων τα τελευταία
χρόνια, που κλείνουν λόγω ανταγωνισμού, το μερίδιο της αγοράς που κατείχαν οι επιχειρήσεις που κλείνουν, περνάει στις εναπομείνασες επιχειρήσεις
του κλάδου, συμβάλλοντας στην περαιτέρω συγκεντροποίηση κεφαλαίου σε όλο και λιγότερες
επιχειρήσεις – μονοπώλια, που σε περίοδο κρίσης πραγματοποιείται γρηγορότερα και
γίνεται πολύ πιο έντονα αντιληπτή.
Συγκεντροποίηση του κεφαλαίου ονομάζεται η αύξηση των διαστάσεων του κεφαλαίου σαν αποτέλεσμα της συνένωσης κάμποσων κεφαλαίων σε ένα πιο μεγάλο κεφάλαιο.
«Το κεφάλαιο αυξάνει, εδώ - γράφει ο Μαρξ - κατά μεγάλες μάζες σε ένα χέρι, επειδή εκεί χάνεται από πολλά χεριά. Αυτή είναι η καθαυτό συγκεντροποίηση σε διάκριση από τη συσσώρευση και τη συγκέντρωση». Η συγκεντροποίηση του κεφαλαίου πραγματοποιείται βασικά:
α) Με την πάλη του συναγωνισμού που διεξάγεται με το φτήνεμα των εμπορευμάτων. Η φτήνια των εμπορευμάτων εξαρτάται από την παραγωγικότητα της εργασίας και η παραγωγικότητα της εργασίας εξαρτάται από την κλίμακα της παραγωγής. Γι' αυτό τα μεγάλα κεφάλαια νικούν τα μικρά κεφάλαια. Με την ανάπτυξη του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής αυξάνει το ελάχιστο μέγεθος του ατομικού κεφαλαίου που απαιτείται για να λειτουργήσει, κάτω από κανονικούς-όρους, μια επιχείρηση.
β) Με το πιστωτικό σύστημα που προσελκύει, με αόρατα νήματα στα χέρια ατομικών ή συνεταιρισμένων κεφαλαιοκρατών, τα μεγαλύτερα ή μικρότερα χρηματικά ποσά που είναι σκόρπια πάνω στην επιφάνεια της κοινωνίας, γίνεται ένα καινούριο και τρομερό όπλο στην πάλη του συναγωνισμού για τη συγκεντροποίηση του κεφαλαίου. Να γιατί ο Κ. Μαρξ γράφει: «Στο βαθμό που αναπτύσσεται η κεφαλαιοκρατική παραγωγή και συσσώρευση, στον ίδιο βαθμό αναπτύσσεται και ο συναγωνισμός και η πίστη, αυτοί οι δύο ισχυρότεροι μοχλοί της συγκεντροποίησης» ( Πηγή)
Πιο συγκεκριμένα, στον κλάδο τυποποιημένου άρτου, η συγκεντροποίηση του οποίου ακόμα δεν έχει συντελεστεί σε μεγάλο βαθμό, μόλις τρεις εταιρείες κατέχουν το 64% της αγοράς (Καραμολέγκος 31,9%, Elbisco 24,5% και Κατσέλης 7,6%), με το υπόλοιπο 36% να το καταλαμβάνουν μικρές ιδιωτικές ετικέτες ( Πηγή ) Ενδεικτικό της συγκεντροποίησης είναι και το ιστορικό της Elbisco, η οποία έχει απορροφήσει κατά σειρά τις Elite AE, ΚΡΙΣ-ΚΡΙΣ Α.Ε., Ν. ΒΟΣΙΝΑΚΗΣ Α.Β.Ε.Ε. Ανάλογη είναι η κατάσταση και στον ευρύτερο κλάδο τροφίμων - ποτών, όπου λειτουργούν αρκετές χιλιάδες βιοτεχνίες και βιομηχανίες, ωστόσο ένας μικρός αριθμός μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων καθορίζει την πορεία και τις εξελίξεις.
Δείτε και τη σχετική ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών.
Υ.Γ: Σε κανένα ρεπορτάζ δεν αναφέρεται τι θα γίνει με την Leventis Foods Ltd, με δύο εργοστάσια παραγωγής τυποποιημένων τοστ και αρτοσκευασμάτων στη Νιγηρία, η οποία ανήκει κατά 49% στη Nutriart ABEE και κατά 51%στην A.G. LEVENTIS (NIGERIA) PLC. Προφανώς, θα συνεχίσει κανονικά τη λειτουργία της...
Update: Και φυσικά, εννοείται πως όταν κλείνουν τις επιχειρήσεις τους, οι καπιταλιστές δεν μένουν άπραγοι, αλλά μεταφέρουν τα κέρδη περασμένων χρόνων, ως νέα κεφάλαια για επένδυση σε άλλους κλάδους, ή ακόμη και σε άλλες χώρες, για τη συνέχιση και αύξηση της κερδοφορίας τους, όπως ακριβώς κάνει κι ο όμιλος Δαυίδ.
Για μία ακόμη φορά έρχεται μίαείδησηαπ' το εξωτερικό να διαψεύσει την
χιλιοειπωμένη φράση του τίτλου της ανάρτησης. Ένα μήνα μετά το σάλο που ξέσπασε
στην Ελλάδα λόγω της πρόθεσης (!) των εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
για απεργία εν μέσω πανελληνίων εξετάσεων,οι Πορτογάλοι
εκπαιδευτικοί πήραν απόφαση για απεργίατην πρώτη μέρα των τελικών εξετάσεωντων μαθητών,
με παρόμοια, με των Ελλήνων συναδέλφων τους, αιτήματα:
όχι στις εξαγγελίες της
κυβέρνησης για απολύσεις, σε αυξήσεις του ωραρίου των καθηγητών από τις 35 στις 40
ώρες, σε μείωση του μισθού και των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων.
Σημαντική διαφορά:οι Πορτογάλοι
εκπαιδευτικοί, δεν έμειναν στη σκέψη για απεργία,την
υλοποίησαν κιόλας, και μάλιστα μεσυμμετοχή της τάξης
του 90% στην απεργία.
Προφανώς, βέβαια, οι
απεργοί δεν περιφρούρησαν σωστά την απεργία τους, καιπαρ' όλο που
δεν επιστρατεύτηκαν,η κυβέρνηση
κινητοποίησε καθηγητές για να αντικαταστήσουν τους απεργούς στα σχολεία.
Ωστόσο, δεν ήταν δυνατόν να καλυφθούν όλες οι κενές θέσεις. Σύμφωνα με
κυβερνητικές πηγές,το 74% των
εξεταστικών κέντρων λειτούργησαν κανονικά.
Δε γνωρίζουμε αν υπάρχει
προοπτική κλιμάκωσης του αγώνα, αν και θα έπρεπε μετά την τόσο μεγάλη συμμετοχή
στην απεργία, παίρνοντας όμως και τα κατάλληλα μέτρα για την περιφρούρησή του. Ίδωμεν...
Αν η πραγματικότητα δεν ταιριάζει με τις απόψεις μου, τόσο χειρότερα για την πραγματικότητα! Αυτός φαίνεται να είναι ο οδηγός δημοσιογραφίας της ηλεκτρονικής έκδοσης της εφημερίδας των «Νέων», η οποία, αξιοποιώντας μια σκόπιμη διατύπωση του υπουργού Εργασίας σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ, βγάζει τον βαρύγδουπο τίτλο «Υπάρχουν συνταξιούχοι που παίρνουν 9 συντάξεις»! Και έτσι η καλή εφημερίδα βρήκε τον ένοχο για την κατάσταση του Ασφαλιστικού. Και όχι μόνο αυτό. Φαίνεται ότι στη χώρα μας οι πιο προνομιούχοι Ελληνες είναι οι συνταξιούχοι. Αυτοί που ζούνε ζωή μαχαραγιά, όχι με μια, ούτε δύο, αλλά εννιά ολόκληρες συντάξεις.
Τι είπε ο υπουργός και ποια είναι η πραγματικότητα; Ο υπουργός Εργασίας σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει και αυτός εντυπώσεις δήλωσε - σύμφωνα με το δημοσίευμα - ότι «υπάρχουν τρεις συνταξιούχοι στη χώρα που λαμβάνουν εννέα συντάξεις, 11 συνταξιούχοι που λαμβάνουν 8 συντάξεις και 151 συνταξιούχοι που λαμβάνουν επτά συντάξεις», για να προσθέσει με νόημα: «Δεν σημαίνει ότι είναι παράνομες οι συντάξεις που λαμβάνουν. Θα τις ψάξουμε όμως». Γνωστή τακτική. Αφού ρίχνει τη ρετσινιά στους συνταξιούχους, παίρνει και τα μέτρα του για να μην το χρεωθεί, προσθέτοντας ότι αυτό δεν σημαίνει ότι είναι παράνομο. Και αφού μπορεί και να μην είναι παράνομο, γιατί το πετάει ο υπουργός; Γιατί ενώ έψαξε και ανακάλυψε πόσοι συνταξιούχοι παίρνουν αυτές τις συντάξεις, δεν έψαξε να δει αν είναι παράνομες πριν βγει να σπεκουλάρει;
... και η σπέκουλα για τις συντάξεις
Αλλά ακόμα και αν κάτι δεν πάει καλά με αυτούς τους μετρημένους στα δάχτυλα συνταξιούχους, σε ένα σύνολο 2.714.034 (!) συνταξιούχων, με ποιο δικαίωμα ο υπουργός Εργασίας βγαίνει και αφήνει υπονοούμενα γενικά για τους συνταξιούχους; Είναι όμως αυτά τα υπονοούμενα που στα χέρια «έμπειρων» κονδυλοφόρων μπορούν να βγάλουν τίτλο ότι «υπάρχουν συνταξιούχοι με 9 συντάξεις»! Και από αυτό να οδηγηθεί ο αναγνώστης στους αναγκαίους για την κυρίαρχη πολιτική συνειρμούς. Ποιους; Μα ότι για την κατάσταση των συνταξιούχων φταίνε οι ίδιοι οι συνταξιούχοι... οι «απατεώνες», οι «μαϊμού» συντάξεις κ.λπ.
Το τι, όμως, πραγματικά συμβαίνει με τις συντάξεις, το μαρτυρούν τα επίσημα στοιχεία της ΗΔΙΚΑ που έδωσε την περασμένη βδομάδα το ίδιο το υπουργείο Εργασίας, σύμφωνα με τα οποία, το μήνα Ιούνη, ο αριθμός των συνταξιούχων ανέρχεται στα 2.714.034 άτομα. Οι συντάξεις που αποδόθηκαν ήταν 4.407.288. Αυτό σημαίνει ότι σε κάθε συνταξιούχο αντιστοιχούν κατά μέσο όρο 1,6 συντάξεις, δηλαδή ούτε δύο. Η διαφορετικά: Σε κάθε 100 συνταξιούχους αντιστοιχούν 160 συντάξεις, αριθμός εύλογος, αν αναλογιστούμε ότι οι μισοί απ' αυτούς, τουλάχιστον, είναι και δικαιούχοι επικουρικής σύνταξης ή κάποιοι μπορεί να λαμβάνουν ταυτόχρονα σύνταξη χηρείας ή κάποια άλλη σύνταξη από άλλο Ταμείο. Συντάξεις, όμως, που κατά τεκμήριο είναι χαμηλές - έχουν πλέον μετατραπεί σε προνοιακά βοηθήματα - και που αντιστοιχούν σε εισφορές που έχουν αποδοθεί. Σημειώνεται ότι σχεδόν 4 στις 10 συντάξεις είναι κάτω των 500 ευρώ. Αλλά αυτό ακριβώς επιχειρούν τα στελέχη της κυβέρνησης και οι κονδυλοφόροι τους να αποκρύψουν. Οτι σήμερα ο συνταξιούχος είναι συνώνυμο της φτώχειας και ότι για τη φτώχεια που βιώνουν εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι αιτία είναι η αντιλαϊκή και αντιασφαλιστική πολιτική που σε αγαστή συνεργασία υπηρετούν κυβερνήσεις και αστικά μέσα «ενημέρωσης».
Στις 31-10-2011
άρχισε ο απεργιακός μας αγώνας αρνούμενοι να βάλουμε υπογραφή για μείωση ως 40%
του μισθού μας με την απειλή 180 απολύσεων. Στις τρομοκρατικές και παράνομες
απολύσεις που πραγματοποίησε η εργοδοσία κατά τον πολύμηνο Αγώνα μας, εμείς
δηλώσαμε από την πρώτη στιγμή:
Όλοι είμαστε
απολυμένοι - ένας για όλους και όλοι για έναν.
Ο αγώνας μας έγινε
ορόσημο για όλη την εργατική τάξη με ένα τεράστιο κύμα αλληλεγγύης, τόσο
πανελλήνια όσο και παγκοσμίως.
Κρατώντας 9 μήνες
(273 μέρες) δημιούργησε μια τεράστια και ανεμπόδιστη λαοθάλασσα από χιλιάδες
αλληλέγγυους όλων των τάξεων και βαθμίδων. Μαθητές -τριες,
φοιτητές-τριες.
συνταξιούχοι, άνεργοι, ταξικά σωματεία, εργαζόμενοι, εκπαιδευτικοί, η ΟΓΕ, οι
αγρότες, οι Κρήτες φίλοι μας και όλη η υφήλιος στάθηκε στο πλάι μας. Σπάζοντας
μια για πάντα την τρομοκρατία, το φόβο κατά της αδικίας. Χρειάστηκε ως γνωστόν
η συμμετοχή όλων "για να γίνει όλη η Ελλάδα μια Χαλυβουργία". Ακόμα
κι όταν η τρικομματική κυβέρνηση Σαμαρά με τις δυνάμεις καταστολής σε εφαρμογή
του "Νόμος και Τάξη", εμείς αντισταθήκαμε για 9 μέρες ακόμη.
Σήμερα, ενώ έχουμε
διανύσει σχεδόν ένα χρόνο από εκείνη την ημέρα και παρά το λόγο για ανοιχτά
εργοστάσια του πρωθυπουργού κ. Σαμαρά, η Χαλυβουργία δεν έχει ανοίξει. Οι
Χαλυβουργοί του Ασπροπύργου, πλην μιας ομάδας, τιμωρούνται γι' αυτό τους τον
αγώνα, πότε με διαθεσιμότητα, πότε με εκ περιτροπής εργασία, την οποία
επιβάλλει μονομερώς η διεύθυνση.
Ενώ υπάρχουν ακόμα
125 απολυμένοι, εκ των οποίων κάποιοι δεν έχουν λάβει ούτε τη νόμιμη
αποζημίωση.
Γι' αυτόν το λόγο, το
Σωματείο μαζί με άλλους φορείς, οργανώνει στις 14/6/13, Παρασκευή και ώρα
20:30, εκδήλωση συμπαράστασης και αλληλεγγύης στο χώρο του Άλσους Βεΐκου, στα
Πέτρινα, του Δήμου Γαλατσίου.
Συνεχίζονται οι διαδηλώσεις το βράδυ της Κυριακής στην Κωνσταντινούπολη και άλλες τουρκικές πόλεις. Η προσέλευση του κόσμου είναι πολύ μαζική για τρίτη συνεχή μέρα τόσο στην Κωνσταντινούπολη, όσο και στην Άγκυρα στην οποία γίνονται εκτεταμένα επεισόδια αφού οργιάζειη κρατική καταστολή στην τουρκική πρωτεύουσα. Στην Άγκυρα, από το μεσημέρι η αστυνομία επιτίθεται με βαρβαρότητα στους διαδηλωτές, τραυματίζοντας δεκάδες. Υπάρχουν επώνυμες μαρτυρίες για περιστατικό όπου αστυνομικός πυροβόλησε με πραγματικά πυρά στο κεφάλι διαδηλωτή ο οποίος νοσηλεύεται σε νοσοκομείο της 'Άγκυρας σε κρίσιμη κατάσταση. Βίντεο κάνουν τον γύρο του διαδικτύου που δείχνουν οχήματα της τουρκικής αστυνομίας να περνούν κυριολεκτικά πάνω από διαδηλωτές που βρίσκονται στο έδαφος.
Στην Κωνσταντινούπολη, στην πλατεία Ταξίμ και τις γύρω περιοχές, Μπεσίκτας και Ντολμάμπαχτσε (όπου βρίσκεται το πρωθυπουργικό γραφείο στην Κωνσταντινούπολη) υπάρχουν χιλιάδες διαδηλωτές. Οι αστυνομικές δυνάμεις, μετά την χθεσινή τους υποχώρηση από την πλατεία Ταξίμ, φέρονται το βράδυ της Κυριακής να προετοιμάζονται για σκληρή επίθεση.
Νωρίτερα, το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας με μία συμβολική κίνηση κρέμασε πανό σε κεντρικό κτίριο στην πλατεία Ταξίμ που ανέγραφε "Μην σκύβεις το κεφάλι", στέλνοντας με αυτόν τον τρόπο μήνυμα προς τον τουρκικό λαό.
Μέχρι στιγμής έχουν αναφερθεί δύο θάνατοι, ένας στην Άγκυρα και ένας στην Κωνσταντινούπολη, χωρίς να υπάρχει ωστόσο επίσημη επιβεβαίωση. Λόγο για δύο νεκρούς κάνει και ανακοίνωση της Διεθνούς Αμνηστίας. Ακόμα, σύμφωνα με τις τελευταίες ανεπίσημες πληροφορίες - αφού οι κρατικές αρχές κάνουν λόγο ακόμη για τον τουλάχιστον αστείο αριθμό των 59 τραυματιών - υπάρχουν μόνο στην Κωνσταντινούπολη 1.500 τραυματίες, εκ των οποίων περίπου 100 σοβαρά. Τυφλώθηκαν επίσης από τα χημικά 5 διαδηλωτές.
Το βράδυ του Σαββάτου η αστυνομία έκανε εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων και τα επεισόδια σημειώνονταν μέχρι το πρωί της Κυριακής στην περιοχή Μπεσίκτας της Πόλης. Παρόμοια επεισόδια ξέσπασαν κατά τη διάρκεια της νύχτας και στην Άγκυρα και τη Σμύρνη. Τη νύχτα προβλήθηκε από διαδηλωτές στο Μπεσίκτας ο ισχυρισμός ότι η αστυνομία κάνει χρήση της απαγορευμένης χημικής ουσίας «Πορτοκαλί Παράγοντας» (Agent Orange).
Τ. Ερντογάν: Πλιατσικολόγοι οι διαδηλωτές, εμπορικό κέντρο στο πάρκο και τζαμί στην Ταξίμ
Λίγο πριν ξεκινήσουν οι διαδηλώσεις το μεσημέρι της Κυριακής, ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε ομιλίες που έκανε επέμεινε στην υλοποίηση του σχεδίου για το εμπορικό κέντρο. Επίσης, ο Ερντογάν δήλωσε προκλητικά: «Δεν μπορούμε να παραμείνουμε θεατές στο γεγονός ότι μερικοί πλιατσικολόγοι πηγαίνουν στην πλατεία και προκαλούν το λαό μας. Ο λαός όταν μας έδωσε την ψήφο του, το έκανε για να προστατεύσουμε την Ιστορία μας», είπε ο Ερντογάν, ενώ τόνισε ότι «στην πλατεία θα κατασκευαστεί και τζαμί και δεν πρόκειται να ζητήσω γι' αυτό την άδεια του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος ή μερικών πλιατσικολόγων». Ο Ερντογάν αντέκρουσε όσους τον αποκαλούν δικτάτορα, λέγοντας πως είναι υπηρέτης του τουρκικού λαού.
Ο υπουργός Εξωτερικών Α. Νταβούτογλου σημείωσε ότι «η συνέχιση των διαδηλώσεων δεν θα έχει κανένα όφελος αλλά θα αμαυρώσει τη φήμη της χώρας μας που απολαμβάνει το θαυμασμό τόσο στην περιοχή μας όσο και σε όλο τον κόσμο».
Πρωτοφανείς σε όγκο οι διαδηλώσεις του Σαββάτου
Το Σάββατο, ίσως και ένα εκατομμύριο άνθρωποι διαδήλωσαν σε πλατείες, κεντρικές αρτηρίες και γειτονιές της Κωνσταντινούπολης. Οι διαδηλωτές στην πλατεία Ταξίμ παρέμειναν μέχρι αργά το βράδυ, ενώ νωρίτερα είχε υποχωρήσει η αστυνομία.
Μεγάλες διαδηλώσεις έγιναν και σε άλλες πόλεις. Η αστυνομία επιτέθηκε με βαρβαρότητα στους συγκεντρωμένους, συλλαμβάνοντας 939 ανθρώπους σε 90 διαφορετικές διαδηλώσεις σε όλη την Τουρκία, όπως ανακοίνωσε το βράδυ του Σαββάτου ο υπουργός Εσωτερικών της χώρας Μουαμέρ Γκιουλέρ. Η κυβέρνηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) δηλώνει αποφασισμένη να καταστείλει τους συγκεντρωμένους, οι οποίοι με πρωτοφανείς σε όγκο διαδηλώσεις διαμαρτύρονται όχι μόνο για τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης σχετικά με το πάρκο Γκεζί, αλλά υιοθετούν και συνθήματα, αιτήματα ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζεται στη γειτονική χώρα. Οι Τούρκοι κομμουνιστές με αποφασιστικότητα συμμετέχουν στις διαδηλώσεις.
Συγκεντρώσεις σε πολλές πόλεις - Καταστολή από το αστικό κράτος
Πολύ μεγάλες διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν το Σάββατο όχι μόνο στην Κωνσταντινούπολη, αλλά και σε Άγκυρα, Σμύρνη, Ντιγιάρμπακιρ (κατοικείται κυρίως από Κούρδους), Σαμσούντα (στη Μαύρη Θάλασσα) και άλλες μεγάλες πόλεις. Νωρίτερα, υπήρξαν πληροφορίες για 4 νεκρούς διαδηλωτές στην Κωνσταντινούπολη και 1 στην Άγκυρα, οι οποίες δεν επιβεβαιώθηκαν από τις κρατικές αρχές και δεν μπορούν ακόμα να επιβεβαιωθούν. Σε κάθε περίπτωση οι συγκρούσεις διαδηλωτών και δυνάμεων καταστολής ήταν σκληρές και σώμα με σώμα. Υπήρξαν εκατοντάδες τραυματίες (υπάρχουν αναφορές για 1.000 μόνο μέσα στο Σάββατο), μερικοί εκ των οποίων σοβαρά, όπως ο διαδηλωτής στο συγκεκριμένο βίντεο.
Περίπου στις 16.00 η αστυνομία υποχώρησε από την πλατεία Ταξίμ, την οποία κατέλαβαν χιλιάδες οργισμένοι διαδηλωτές. Φώναζαν συνθήματα ενάντια στην κυβερνητική πολιτική, ενώ έντονα ακουγόταν το σύνθημα «Ταγίπ παραιτήσου». Σε κοντινές περιοχές, όπως το Ντολμάμπαχτσε και το Μπεσίκτας η αστυνομία συνέχισε ακατάπαυστα την επίθεσή της στους διαδηλωτές. Επί της ουσίας, όλα τα πολιτικά κόμματα εκτός φυσικά από το κυβερνών AKP απηύθυναν κάλεσμα για συμμετοχή στις διαδηλώσεις, έχοντας φυσικά διαφορετικά αιτήματα και διαφορετικές σκοπιμότητες.
Το απόγευμα, στην Τουρκία δεν υπήρχε πρόσβαση σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Ο μεγαλύτερος πάροχος του διαδικτύου (ΤΤΝΕΤ) μπλόκαρε την πρόσβαση σε αυτές τις σελίδες.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας (TKP) με αποφασιστικότητα κάλεσε το λαό να βγει στο δρόμο, τονίζοντας ότι «αν υποκύψουμε τώρα, στο τέλος δεν θα μπορούμε να βγούμε καν στο δρόμο». Επισημαίνει τη σχέση του πολέμου που έχει κηρύξει η τουρκική κυβέρνηση απέναντι στον τουρκικό λαό με την ενεργό εμπλοκή της στα εσωτερικά ζητήματα της Συρίας.
Πάνω από 50.000 άνθρωποι διαδήλωσαν το Σάββατο με τα μαχητικά μπλοκ του ΚΚ Τουρκίας στην Κωνσταντινούπολη. Σε μια εντυπωσιακή κίνηση οι Τούρκοι κομμουνιστές το πρωί του Σαββάτου πέρασαν από την ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης στην ευρωπαϊκή και προς την πλατεία Ταξίμ, μέσω της γέφυρας του Βοσπόρου, δείχνοντας την αποφασιστικότητα και την πυγμή τους να σπάσουν την κρατική καταστολή στην πράξη.
Σε όλες τις μεγάλες πόλεις πραγματοποιήθηκαν μεγάλες διαδηλώσεις με συμμετοχή των Τούρκων κομμουνιστών.
Κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στο λαό της Τουρκίας έγιναν και σε δεκάδες πόλεις σε όλο τον κόσμο.
Αντιλαϊκή πολιτική και καταστολή πάνε μαζί
Η κυβέρνηση του AKP, που εφαρμόζει σκληρή αντιλαϊκή πολιτική στην Τουρκία, προς όφελος της ανάπτυξης των τουρκικών μονοπωλίων, ενορχηστρώνει την επιχείρηση καταστολής των διαδηλώσεων. Ο Ερντογάν ξεκαθάρισε το μεσημέρι του Σαββάτου ότι η αστυνομία θα παραμείνει στην πλατεία για να επιβάλει «το νόμο και την τάξη» κατά τη δεύτερη μέρα των μεγάλων συγκεντρώσεων. «Η αστυνομία ήταν εκεί χθες, εκεί είναι σήμερα και εκεί θα είναι αύριο γιατί η πλατεία Ταξίμ δεν μπορεί να είναι ένας τόπος όπου οι εξτρεμιστές θα κάνουν ό,τι θέλουν» και πρόσθεσε: «Ζητώ από τους διαδηλωτές να σταματήσουν αμέσως τις διαμαρτυρίες για να μην προκληθεί μεγαλύτερη ζημιά στους επισκέπτες, τους περαστικούς και τους καταστηματάρχες». «Υπήρξαν λάθη στις ενέργειες των δυνάμεων ασφαλείας κυρίως στη χρήση του αερίου πιπεριού» είπε ο Τούρκος πρωθυπουργός.
Παράλληλα, κατέστησε σαφές ότι θα προχωρήσει όπως έχει αποφασιστεί η ανέγερση του εμπορικού κέντρου και η αναπαλαίωση των κτιρίων κατά τα πρότυπα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην περιοχή που βρίσκεται το πάρκο Γκεζί.
Ο Τούρκος πρόεδρος Α. Γκιουλ σημείωσε: «Πρέπει όλοι να δείξουμε υπευθυνότητα απέναντι στις διαδηλώσεις αυτές, οι οποίες έχουν προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις».
Τα υψηλόβαθμα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος υπονοούν ότι υπάρχει υποκίνηση των διαδηλώσεων, ίσως και από το εξωτερικό. Επίσης, συνδέουν τις κινητοποιήσεις με προσπάθειες πραξικοπήματος. «Στόχος τους είναι η δημιουργία χάους με απώτερο σκοπό το στρατιωτικό πραξικόπημα», υποστήριξε ο αντιπρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος Μεχμέτ Αλί Σαχίν.
Με παρόμοιο τρόπο μίλησε και ο Ερντογάν, λέγοντας ότι «τέτοιες δραστηριότητες δεν είναι καινούργιες. Έγιναν και την εποχή του Μεντερές (δεκαετία '50), αλλά και πριν από πραξικόπημα του 1980».
Το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (CHP), αστικό κόμμα σοσιαλδημοκρατικής γραμμής, που βρίσκεται στην αξιωματική αντιπολίτευση, είναι φανερό ότι κάνει προσπάθειες να κεφαλοποιήσει το κύμα αγανάκτησης για την κυβερνητική πολιτική. Αυτό εξυπηρέτησε και η παρουσία του επικεφαλής του Κ. Κιλιτσντάρογλου στην πλατεία Ταξίμ το απόγευμα.
Η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, το βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών έχουν καλέσει - υποκριτικά φυσικά - τις τουρκικές αρχές να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση. Ο υπουργός Πληροφοριών της Συρίας Ομράν αλ Ζόχμπι κάλεσε τον Τ. Ερντογάν να παραιτηθεί και να σταματήσει να ενεργεί «με τρομοκρατικό τρόπο» ενάντια στον τουρκικό λαό.
Ένα «τυχαίο» γεγονός
Οι διαδηλώσεις πυροδοτήθηκαν τα ξημερώματα της Παρασκευής, ύστερα από την επιχείρηση της αστυνομίας να απομακρύνει τους κατοίκους της περιοχής που βρίσκονταν στο πάρκο Γκεζί (κοντά στην πλατεία Ταξίμ) και το περιφρουρούσαν. Οι αστυνομικές δυνάμεις έκαναν εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων και αντλιών νερού, για να απομακρύνουν τους ειρηνικούς διαδηλωτές.
Στην πραγματικότητα και μέσω των κινητοποιήσεων αναδεικνύονται οι μεγάλες ταξικές αντιθέσεις στην τουρκική κοινωνία που, παρά τους υψηλούς ρυθμούς καπιταλιστικής ανάπτυξης που απολαμβάνει η αστική τάξη, οι εργάτες αντιμετωπίζουν τη σκληρή πραγματικότητα της τζάμπα δουλειάς, χωρίς δικαιώματα, την ανεργία και τη φτώχεια. Σε μια περίοδο μάλιστα, όπου η αστική τάξη της Τουρκίας, με όχημα τη θρησκεία, επιδιώκει να διευρύνει την επιρροή της και να ενισχύσει το ρόλο της στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, της Κεντρικής Ασίας, της Βόρειας Αφρικής και των Βαλκανίων, υπό τη «σημαία» του λεγόμενου «νεο-οθωμανισμού».
"Μην σκύβεις το κεφάλι" γράφει το πανό που κρέμασαν οι Τούρκοι κομμουνιστές σε κτίριο στην πλατεία Ταξίμ.
Τρίτη 16 Απριλίου, Δήμος Ελευσίνας, Κέντρο Διαλογής και Ανακύκλωσης Υλικών, ένα όχημα τσουλάει και πατά τα πόδια ενός εργάτη ο οποίος δεν ξέρει καλά- καλά ποιος είναι το αφεντικό του και παθαίνει πολλαπλά κατάγματα στο αριστερό πόδι ενώ φέρει κακώσεις στο δεξί. Πατέρας 5 ανήλικων παιδιών, μακροχρόνια άνεργος ο ίδιος και η γυναίκα του μπήκε στο πρόγραμμα «Κοινωφελούς» Εργασίας της Περιφέρειας Αττικής μέσω της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας Αντίρροπον, με τη ελπίδα να ταΐσει τα παιδιά του.
Το ατύχημα συνέβη ενώ ήταν απλήρωτος μετά από 2 μήνες δουλειάς με τις χειρότερες συνθήκες, χωρίς συντάξιμα ένσημα, χωρίς πληρωμένες άδειες και με μηδαμινά μέτρα προστασίας, μέσα στα σκουπίδια. Η γυναίκα του επίσης απλήρωτη από το προηγούμενο «Κοινωφελές» πρόγραμμα που εργαζόταν. Την ίδια μέρα τους επισκέπτονται στο σπίτι τους ο ιδρυτής της Αντίρροπον και ο Δήμαρχος Ελευσίνας για να τον παρακαλέσουν να μη δηλώσει εργατικό ατύχημα αλλά ότι τον πάτησε αμάξι στο δρόμο εκτός δουλειάς! Πάλι καλά που υπήρχε και ένα σωματείο στο Δήμο να τον ενημερώσει ότι δεν δικαιούται αν κάνει κάτι τέτοιο, ούτε χρήματα για τον καιρό που δε θα μπορούσε να δουλέψει, ούτε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ούτε αποζημίωση σε περίπτωση που του αφήσει κάποιο πρόβλημα υγείας.
Μα καλά ποιοι άνθρωποι μπορεί να τα ανέχονται όλα αυτά θα αναρωτιέστε; Μόνο οι σύγχρονοι σκλάβοι των (Μη)Κυβερνητικών Οργανώσεων. Έχει και συνέχεια όμως… Τοπική Αυτοδιοίκηση και Αντίρροπον εγγυώνται τότε ότι θα φροντίσουν να το βοηθήσουν να κάνει Πάσχα αυτός και η οικογένεια του. Αφού πηγαινοέρχεται από το Δήμο Ελευσίνας στο Δήμο Μάνδρας για να μάθει από ποιο Κοινωνικό Παντοπωλείο δικαιούται τρόφιμα, λόγω του ότι είχε στο δεύτερο την εντοπιότητά του, καταφέρνει να πάρει κάποια πακέτα μακαρόνια!
Σήμερα 3 μήνες μετά και ενώ το «κοινωφελές» πρόγραμμα συνεχίζεται δεν έχει πληρωθεί ούτε ο ίδιος, ούτε η γυναίκα του, ούτε κάποιος από τους συναδέλφους του. Όταν τον συνάντησα χτες με τις πατερίτσες στην Παραλία Ελευσίνας να ζητά ελεημοσύνη, ένας αξιοπρεπέστατος άνθρωπος μαζί με την 13χρονη κόρη του, για να μπει ένα πιάτο φαί στο σπίτι σάστισα. Όταν μου είπε ότι το κακό ήταν ότι επειδή πριν το Πάσχα δεν είχε αναρρώσει το δεύτερο του πόδι, δεν μπορούσε να κάνει το ίδιο ώστε να κάνουν Ανάσταση θύμωσα ακόμα περισσότερο.
Μετά κατάλαβα… να πως γίνεται κάποιος ζητιάνος! Είδα σε αυτόν τον άνθρωπο το μέλλον το δικό μου και πολλών άλλων αν δεν κάνουμε κάτι σύντομα.
Από τους διάφορους «φιλάνθρωπους» μόνο εξευτελισμό της αξιοπρέπειας μας έχουμε να περιμένουμε, έτσι μας θέλουν, μας οδηγούν στη ζητιανιά για να μας κάνουν τους καλούς αργότερα πετώντας μας ένα κομμάτι ψωμί από αυτά που ήδη δικαιούμαστε. Το πιο κυνικό της υπόθεσης είναι ότι αυτή η οικογένεια ανήκει στην ομάδα των Ρομά, για τους οποίους υποτίθεται η συγκεκριμένη ΜΚΟ θεωρείται και Εθνικός Παρατηρητής από το Συμβούλιο της Ευρώπης για τα δικαιώματά τους! Π.Δ.
"Όλο το Κόμμα, η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας να πάρουμε όλα εκείνα τα συνδυασμένα μέτρα για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στην αποστολή μας, να ηγηθούμε της πάλης της εργατικής τάξης, για την κοινωνική συμμαχία, στον αγώνα για την κατάκτηση της εξουσίας.
Η πάλη μας στόχο έχει σήμερα:
- τη συσπείρωση δυνάμεων, με επίκεντρο τα οξυμένα προβλήματα, την διέξοδο από την κρίση υπέρ του λαού,
- τη λαϊκή συμμαχία των δυνάμεων που έχουν συμφέρον να παλέψουν ενάντια στα μονοπώλια, ενάντια στον καπιταλισμό,
- την ανασύνταξη του εργατικού λαϊκού κινήματος,
- την ισχυροποίηση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στους τόπους δουλειάς, στα εργοστάσια, στους κλάδους, στους χώρους της μόρφωσης, όπως της επαγγελματικής εκπαίδευσης, στα σχολεία, στα ΑΕΙ-ΤΕΙ, στα παιδιά της εργατικής-λαϊκής οικογένειας.
Προτείνουμε στο λαό και τη νεολαία τη συγκρότηση της Λαϊκής Συμμαχίας, έχοντας ως βασικά συνθήματα την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων και τον αγροτικό παραγωγικό συνεταιρισμό, τη μονομερή διαγραφή του χρέους, την αποδέσμευση από ΕΕ και ΝΑΤΟ, τη μη συμμετοχή σε στρατιωτικο- πολιτικές επεμβάσεις, σε πόλεμο.
Ο Μάκης Παπαδόπουλος είναι υπεύθυνος του
Τμήματος Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ.
Η επιστροφή στα διδάγματα του Οκτώβρη,
90 χρόνια μετά τη νικηφόρα έκβαση της Σοσιαλιστικής Επανάστασης στη Ρωσία, αποτελεί
αναγκαίο όρο για κάθε ουσιαστική προσπάθεια ανασύνταξης του διεθνούς κομμουνιστικού
κινήματος στον 21ο αιώνα.
Η μελέτη της
μακρόχρονης διαδικασίας οπορτουνιστικής διάβρωσης των επαναστατικών δυνάμεων
τον προηγούμενο αιώνα, απαιτεί να ερευνήσουμε ξανά τις οικονομικές, κοινωνικές
και πολιτικές συνθήκες που οδήγησαν σε αυτόν τον ολισθηρό δρόμο.
Στα προεπαναστατικά
χρόνια της θεωρητικής και πολιτικής προετοιμασίας του κόμματος των
μπολσεβίκων, ο Λένιν ανέδειξε το ζήτημα της «εργατικής αριστοκρατίας», στο
πλαίσιο της μελέτης της ισχυρής κοινωνικής βάσης του οπορτουνισμού μέσα στο εργατικό
κίνημα. Ανέπτυξε παραπέρα σημαντικές επισημάνσεις των Μαρξ - Ενγκελς για το
συγκεκριμένο ζήτημα. Η έγκαιρη ανάδειξη του ρόλου της «εργατικής αριστοκρατίας»
ήταν μια σημαντική συμβολή στον αγώνα για τη χειραφέτηση του επαναστατικού
ρεύματος του εργατικού κινήματος από τη χρεοκοπημένη ηγεσία της ΕΓ Διεθνούς,
που συγκάλυψε εκείνη την εποχή τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του Α' Παγκοσμίου
Πολέμου.
Ωστόσο στις επόμενες δεκαετίες δεν
υπήρξε συστηματική μαρξιστική έρευνα αυτού του κοινωνικού φαινομένου και των
συνεπειών του. Το γεγονός αυτό συνδέεται και με την πορεία σταδιακής
μετεξέλιξης των στρατηγικών επιλογών τμημάτων του διεθνούς κομμουνιστικού
κινήματος σε σχέση με τις κοινωνικές συμμαχίες και τους δρόμους πάλης για την
κατάληψη
της εξουσίας από την εργατική τάξη.
Στις σημερινές συνθήκες
κρίσης του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος επιβάλλεται να επιστρέψουμε στη
μελέτη αυτού του ζητήματος που είναι σημαντικό για τη χάραξη μιας νικηφόρας
στρατηγικής.
Το παρόν άρθρο επιδιώκει να επαναφέρει
το θέμα ως βασικό στοιχείο του προβληματισμού μας και να λειτουργήσει ως
έναυσμα για παραπέρα έρευνα.
Α. Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ
ΤΩΝ ΚΛΑΣΙΚΩΝ
ΤΟΥ ΜΑΡΞΙΣΜΟΥ
ΓΙΑ ΤΗΝ «ΕΡΓΑΤΙΚΗ
ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑ»
Ο Λένιν χαρακτηρίζει
τον ιμπεριαλισμό σαν καπιταλισμό που σαπίζει και πεθαίνει, σαν ιστορική εποχή
που είναι αναπόφευκτη η όξυνση στο έπακρο της βασικής αντίθεσης της
καπιταλιστικής κοινωνίας, η αντίθεση ανάμεσα στον κοινωνικό χαρακτήρα της
παραγωγής και στην ατομική μορφή ιδιοποίησής της. Εξηγεί πώς η κυριαρχία των
μονοπωλίων, των ισχυρών μετοχικών εταιριών, αναδεικνύει όλο και περισσότερο τον
πα- ρασιτικό χαρακτήρα του καπιταλισμού.
Τα μονοπώλια εκφράζουν
κεφαλαιακή συσσώρευση μετοχικών επιχειρήσεων που συγκεντρώνουν σημαντικά
μερίδια της καπιταλιστικής αγοράς. Στη μετοχική εταιρία εμφανίζεται η
συλλογική ιδιοκτησία των μετοχών και ο διαχωρισμός των λειτουργιών της
διεύθυνσης της καπιταλιστικής επιχείρησης από την ιδιοκτησία των μετόχων
κεφαλαιοκρατών. Ετσι οι μέτοχοι δε συμμετέχουν πλέον άμεσα στην παραγωγική
διαδικασία.
Ο Μαρξ αναφέρεται καθώς
μελετά τη συγκεκριμένη εξέλιξη σε μια «νέα οικονομική αριστοκρατία», σε
«παράσιτα νέου είδους» που ασχολούνται με την έκδοση και το εμπόριο μετοχών[1].
Ομως αυτός ο παρασιτικός χαρακτήρας δεν αφορά μόνο την αστική τάξη, αλλά το
σύνολο της κοινωνίας στην εποχή του ιμπεριαλισμού. Δίπλα στους
μετόχους-παράσιτα αναδεικνύεται ένα στρώμα αστοποιημένων εργατών, η «εργατική
αριστοκρατία».
Ο Λένιν το προσδιορίζει ως το στρώμα «που είναι πέρα για
πέρα μικροαστικό ως προς τον τρόπο ζωής του, το μέγεθος των απολαβών του και
την όλη κοσμοθεωρία του, το κύριο στήριγμα της Β' Διεθνούς και στις μέρεςμας το κύριο κοινωνικό
στήριγμα της αστικής τάξης»[2].
Κάλεσμα μαζικής συμμετοχής στην απεργιακή συγκέντρωση την Τετάρτη 1η Μάη στο Σύνταγμα στις 10.30 π.μ. απευθύνει το ΠΑΜΕ. Επισημαίνει ότι «είναι καθήκον σήμερα να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Να πάρουμε την ατομική και συλλογική ευθύνη. Η ανακούφιση και η λύτρωση από τη θηλιά στο λαιμό της εργατικής-λαϊκής οικογένειας δε θα έρθει αυτόματα, δε θα πραγματοποιηθεί μονομιάς. Δε θα γίνει χωρίς την παρέμβαση του λαού στις εξελίξεις, τη συμμετοχή των εργαζομένων στις συλλογικές διαδικασίες, την οργάνωση στα σωματεία, τη σύγκρουση στους τόπους δουλειάς. Στις σημερινές συνθήκες υπάρχουν αιτήματα αναχαίτισης της επίθεσης που απαντούν στις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες. Αιτήματα που πρέπει να γίνουν κτήμα των εργαζομένων, να μπουν στη ζωή των σωματείων, να παλεύονται χωρίς ηττοπάθεια στα εργοστάσια και στους τόπους δουλειάς».
Ολόκληρη η ανακοίνωση του ΠΑΜΕ:
«ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 1η ΜΑΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΤΙΣ 10.30 π.μ.
Δεν ανοίγουμε σήμερα δε δουλεύουμε γιορτή έχουμε
ξόδι έχουμε κόκκινα πουκάμισα κόκκινα γαρίφαλα.
Μην τους φοβάσαι στο φόβο σου ποντάρουν
(Γιάννης Ρίτσος)
Oι εξεγέρσεις των εργατών του Σικάγου δείχνουν το δρόμο των αγώνων απέναντι στη σύγχρονη σκλαβιά.
Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, νέοι, άνεργοι
Κάντε την απεργία της Πρωτομαγιάς μέρα αγωνιστικής διεκδίκησης και εκδήλωσης της αγανάκτησης και της οργής σας. Πυκνώστε τις γραμμές των σωματείων, μπείτε στους συλλογικούς αγώνες με πίστη στο δίκιο σας. Να πούμε όχι στα σύγχρονα εργασιακά κάτεργα, στη σύγχρονη δουλεία. Να βροντοφωνάξουμε πως "δούλοι του 21ου αιώνα δε θα γίνουμε".
Η Πρωτομαγιά είναι μέρα αγώνα! Μέρα διεθνιστικής αλληλεγγύης βαμμένη με το αίμα των εργατών του Σικάγου, των αμέτρητων θυσιών και των αναρίθμητων ηρώων της εργατικής τάξης που έπεσαν στις συγκρούσεις της ταξικής πάλης. Μέρα που οι εργάτες σε όλο τον κόσμο δείχνουν τις γροθιές τους, επιδεικνύουν στους εκμεταλλευτές τη δύναμή τους. Μέρα που προβάλλονται τα σύγχρονα αιτήματα των εργαζομένων για αξιοπρεπή ζωή, αιτήματα ανακούφισης της εργατικής οικογένειας από τα βάρβαρα μέτρα των μονοπωλίων και του πολιτικού προσωπικού τους.
Τα δικαιώματα και οι κατακτήσεις των εργαζομένων δε χαρίστηκαν, δεν παραχωρήθηκαν από τους εκμεταλλευτές, από κυβερνήσεις και κοινοβούλια. Κατακτήθηκαν με αδιάκοπους σκληρούς αγώνες, με οργάνωση και αντοχή.
ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ! Η 1η ΜΑΗ είναι απεργία.
Τα μηνύματα της Πρωτομαγιάς να μπουν μέσα στους τόπους δουλειάς.
Να περάσουν τις πύλες των εργοστασίων, να γίνουν μάθημα σε κάθε σχολείο και σχολή.
Πολιτική εκδήλωση διοργανώνει η Κομματική Οργάνωση Αττικής του ΚΚΕ με θέμα «46 χρόνια από τη στρατιωτική δικτατορία της 21ης Απριλίου. Θυμόμαστε, διδασκόμαστε, αγωνιζόμαστε με το ΚΚΕ για τη Λαϊκή Συμμαχία, το λαό στην Εξουσία, το Σοσιαλισμό», τη Δευτέρα 22 Απρίλη 2013, ώρα 19.00, στο πάρκο Ελευθερίας (πρώην ΕΑΤ – ΕΣΑ). Θα μιλήσει ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας.
Την Τετάρτη, 17 Απρίλη,ψηφίζουν οι φοιτητές και οι σπουδαστές. Η ψήφος τους θα έχει σημασία για την επόμενη μέρα, όχι μόνο όσον αφορά τα όσα συμβαίνουν στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, αλλά και συνολικότερα. Είναι μια ευκαιρία να στείλουν μήνυμα ενάντια στις αναδιαρθρώσεις στην Ανώτατη Εκπαίδευση, αλλά και γενικά ενάντια στη βάρβαρη πολιτική, που εξαθλιώνει καθημερινά αυτούς και τις οικογένειές τους.
Οι φοιτητές και οι σπουδαστές θα είναι οι αυριανοί εργαζόμενοι, που το σύστημα θέλει να τους ετοιμάσει σα μια νέα μάζα προς εκμετάλλευση, με μισθούς λίγων εκατοντάδων ευρών, χωρίς δικαιώματα, με λίγα λόγια χωρίς μέλλον. Υπάρχει, επίσης, μια μεγάλη μερίδα φοιτητών και σπουδαστών που δεν είναι οι αυριανοί εργαζόμενοι, αλλά οι σημερινοί, αφού αναγκάζονται να δουλεύουν παράλληλα με τις σπουδές τους. Μαζί με τον αγώνα για επιβίωση, που έτσι κι αλλιώς δίνουν, χρειάζεται να οργανωθούν συλλογικά, να διεκδικήσουν όλα όσα τους ανήκουν, χωρίς «εκπτώσεις».
Η ομιλία στο κλείσιμο της συζήτησης του 19ου Συνεδρίου εκ μέρους της ΚΕ του ΚΚΕ
Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες, η ΚΕ εκτιμά ότι στις εργασίες του Συνεδρίου, πέρα απ' τα συλλογικά θετικά στοιχεία και αποτελέσματα που έχουμε, αναδείχτηκε ένα πνεύμα μαχητικότητας με πιο ολοκληρωμένο και ουσιαστικό τρόπο, σε σχέση με τα Σώματα που προηγήθηκαν. Οχι μαχητικότητας με συνθηματολογία, αλλά ένα πνεύμα μαχητικό με σταθερό ιδεολογικό - πολιτικό υπόβαθρο και ταυτόχρονα με συναίσθηση της συνθετότητας της κατάστασης των άμεσων και των μελλοντικών εξελίξεων που έχουμε μπροστά μας, των δυσκολιών. Απ' ό,τι φάνηκε απ' τις ομιλίες, και βεβαίως θα ολοκληρωθεί και με τα ντοκουμέντα του Κόμματος, κατακτάμε ένα επίπεδο όχι απλώς να αναλύουμε και να προβλέπουμε τις δυσκολίες, που κι αυτό είναι σημαντικό, αλλά κυρίως να έχουμε ένα σχεδιασμό που πρέπει να βαθύνει και να ολοκληρωθεί παρακάτω. Σχεδιασμός που αφορά όχι μόνο το πώς θα αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες, αλλά και το πώς από αυτές τις δυσκολίες το Κόμμα θα δυναμώσει, με όλα τα κριτήρια που έχουμε εμείς. Πάνω απ' όλα, αφορά την ικανότητα του Κόμματος να καθοδηγήσει το εργατικό κίνημα που πρέπει να μπει πιο σταθερά σε πορεία ανασύνταξης, να καθοδηγήσει την κομματική οικοδόμηση, πριν απ' όλα στα εργοστάσια, στους χώρους δουλειάς, στους μονοπωλιακούς ομίλους, στα βιομηχανικά κέντρα κ.λπ. και να γίνει πόλος συσπείρωσης εργατικών και φτωχών - λαϊκών δυνάμεων.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΗΘΟΣ, ΤΗΝ ΑΠΛΟΤΗΤΑ, ΤΗΝ ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ, ΤΗΝ ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ, ΤΗΝ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ, ΤΟΝ ΙΣΙΟ ΛΟΓΟ, ΤΗΝ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ,... ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ... ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΛΕΚΑ ΤΗΝ ΣΕΜΝΗ ΚΑΙ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΗ!!!!!!! ΤΗΝ ΑΛΕΚΑ, ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΕ ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΤΟΥ ΨΕΥΤΙΚΟΥ ΚΑΛΛΟΥΣ, ΤΗΣ ΒΙΤΡΙΝΑΣ ... ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕ ΨΥΧΗ, !!!!!!!!!! ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΑΣ !!!!!!!!!!! ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΏΝΕΣ ΜΑΣ.........
Ολα τα είχε ο μπαχτσές, στην αντιμετώπιση του Κόμματος από τα αστικά ΜΜΕ στη διάρκεια της προσυνεδριακής περιόδου. Από κατασκευασμένα ψέματα και ανυπόστατα σενάρια, μέχρι συνειδητή διαστρέβλωση των θέσεων του ΚΚΕ και των προσυνεδριακών ντοκουμέντων, για να τα φέρουν στα μέτρα της αντιΚΚΕ προπαγάνδας. Αν κάτι επιβεβαίωσαν οι δεκάδες σελίδες που έγραψαν για να ρίξουν λάσπη στο ΚΚΕ, είναι ότι η επιχειρηματολογία τους διαμορφώνεται σε ενιαίο κέντρο. Οτι τα αντιΚΚΕ επιτελεία στον αστικό Τύπο και το διαδίκτυο αλληλοτροφοδοτούνται, αξιοποιώντας σ' αυτό τους το έργο, εχθρούς και άσπονδους φίλους του ΚΚΕ.
Το μπαράζ των δημοσιευμάτων ξεκίνησε από την επομένη κι όλας της δημοσίευσης των Θέσεων, στις αρχές του περασμένου Δεκέμβρη. Οσοι περίμεναν ότι μετά τις εκλογές το ΚΚΕ θα ταλανιζόταν και θα αναθεωρούσε τη στρατηγική του, όσοι ήλπιζαν ότι οι Θέσεις της ΚΕ για το Συνέδριο θα σηματοδοτούσαν στροφή του ΚΚΕ στη διαχείριση, εγκατάλειψη των αρχών και του επαναστατικού του Προγράμματος, ηττήθηκαν πανηγυρικά. Το ΚΚΕ όχι μόνο δεν αναδιπλώθηκε από τη στρατηγική του, αλλά στο νέο του Πρόγραμμα ενσωμάτωσε τα συμπεράσματα από τις συλλογικές επεξεργασίες προηγούμενων Συνεδρίων και Πανελλαδικών Συνδιασκέψεων, που θωρακίζουν και ενισχύουν τα επαναστατικά του χαρακτηριστικά.
Εκεί πρέπει να αναζητηθούν οι αιτίες της λυσσασμένης επίθεσης στο Κόμμα, πριν το Συνέδριο και στη διάρκεια των εργασιών του. Η επίθεση αυτή θα συνεχιστεί με βεβαιότητα και μετά το Συνέδριο, με κλιμάκωση της προσπάθειας να συκοφαντηθεί το Κόμμα, αφού δεν μπόρεσαν να το σύρουν στη διαχείριση ή να το περιθωριοποιήσουν. Στα δημοσιεύματα των αστικών εφημερίδων και της «Αυγής» του ΣΥΡΙΖΑ, βρήκε φιλόξενη στέγη κάθε πολεμική στο ΚΚΕ την περίοδο του Δημόσιου Προσυνεδριακού Διαλόγου, χωρίς καμιά αναφορά, έστω και κριτική, στα πραγματικά κείμενα του Συνεδρίου, στις Θέσεις του ΚΚΕ, όπως δόθηκαν στη δημοσιότητα.
Κάθε τι που ακουμπούσε τη στρατηγική του ΚΚΕ ή έκανε κύριο στην κριτική το εκλογικό αποτέλεσμα του Ιούνη, γιγαντωνόταν στις αστικές εφημερίδες, με τίτλους όπως «εμφύλιος στο ΚΚΕ», «εκκαθαρίσεις ετοιμάζει η ηγεσία» και άλλα παρόμοια, που καμιά σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα, με τις αρχές και τον τρόπο λειτουργίας του ΚΚΕ. Κοντά σ' αυτά και οι κατηγορίες ότι είναι κόμμα «σεχταριστικό», ότι δεν ακουμπάει στις λαϊκές μάζες, ότι οι Θέσεις για το Συνέδριο ενισχύουν τον απομονωτισμό. Μα αν ισχύουν όλα αυτά, τότε γιατί κόπτονται για το ΚΚΕ, αυτοί που το θέλουν κόμμα περιθωριακό, χωρίς επιρροή στους εργαζόμενους και το λαό;
Σκούζουν και συκοφαντούν επειδή η εικόνα που θέλουν να φτιάξουν για το ΚΚΕ σκοντάφτει στην πραγματικότητα. Ξέρουν ότι το ΚΚΕ έχει ισχυρούς δεσμούς με την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα, πρωταγωνιστεί στην οργάνωση της συμμαχίας και της πάλης τους. Βλέπουν πως δεν υπάρχει σήμερα μικρός ή μεγάλος αγώνας που να μην πρωτοπορούν ή να μη συμμετέχουν οι κομμουνιστές και άλλοι ριζοσπάστες αγωνιστές, που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΥ, την ΠΑΣΕΒΕ, το ΜΑΣ, την ΟΓΕ. Ξέρουν πως το οργανωμένο και ταξικό είναι αυτό που τους απειλεί και όχι το «χύμα», στο οποίο παρεμβαίνουν με άνεση και με όλους τους μηχανισμούς για να το ενσωματώνουν, αξιοποιώντας σ' αυτή τη δουλειά και τον ΣΥΡΙΖΑ.
Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς από τα πονήματά τους στην προσυνεδριακή περίοδο... Τα παραμύθια του Παπούλια από την «Εφημερίδα των συντακτών», που έβγαζε από την κοιλιά του μυθεύματα και ανύπαρκτους διαλόγους ανάμεσα σε στελέχη του ΚΚΕ, για να στοιχειοθετήσει - όπως έλεγε - κατάσταση φαγωμάρας στο Κόμμα; `Η μήπως τα ρεπορτάζ της «Αυγής», που δεν είχαν τίποτα να ζηλέψουν από τις αστικές εφημερίδες, στον τρόπο με τον οποίο προσπαθούσαν να προβάλουν στο ΚΚΕ τη σαπίλα των δικών τους κομμάτων, με τους εσωκομματικούς ανταγωνισμούς και τα μαχαιρώματα, τη διαμάχη για τις καρέκλες, ιδιαίτερα τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ ράβει κυβερνητικά κοστούμια.
'Η μήπως τα ανεκδιήγητα μυθεύματα των ΝΕΩΝ, που ξεσάλωσαν ανήμερα και την επομένη της έναρξης του Συνεδρίου, ανακαλύπτοντας τους «"σωματοφύλακες" της Αλέκας», κατασκευάζοντας ανύπαρκτες ομάδες στην καθοδήγηση του Κόμματος, για να σερβίρει στους αναγνώστες την εικόνα ενός ΚΚΕ ίδιο με τα κόμματα του συστήματος, με ίντριγκες στελεχών και κόντρες διαδοχής που είναι καθρέφτης των ενδοαστικών ανταγωνισμών για τη «μάσα». Θα ήθελαν το ΚΚΕ να είναι σαν τα μούτρα τους, αλλά δεν τους κάνουμε τη χάρη. Η λειτουργία του Κόμματος και η εσωκομματική δημοκρατία είναι στον αντίποδα του τρόπου που λειτουργούν οι αστικές πολιτικές δυνάμεις, στο εσωτερικό των οποίων αποδεδειγμένα παρεμβαίνει η αστική τάξη ή τμήματά της που ανταγωνίζονται μεταξύ τους.
Να μια ακόμα πλευρά της επίθεσης στο ΚΚΕ: Στην προσπάθειά τους να αναμορφώσουν το πολιτικό σκηνικό, το ΚΚΕ τους βάζει εμπόδια. Ολοι λένε διαχείριση, το ΚΚΕ λέει επανάσταση. Ολοι λένε καπιταλισμός, το ΚΚΕ λέει λαϊκή εξουσία και οικονομία, σοσιαλισμός. Ολοι λένε μέσα στην Ευρωζώνη, ή έξω από το ευρώ και μέσα στην ΕΕ, το ΚΚΕ λέει αποδέσμευση από κάθε ιμπεριαλιστική λυκοσυμμαχία, με κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής. Ολοι λένε αποπληρωμή ή διευθέτηση του χρέους, με μερική παραγραφή ή «κούρεμα» σε συνεννόηση με δανειστές και εταίρους, το ΚΚΕ λέει μονομερή διαγραφή του χρέους.