Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2015

Πετάει ο γάιδαρος; Ναι και μάλιστα έχει πάρει αριστερή κλήση κατά την απογείωση...

 
 
Πετάει ο γάιδαρος; Ούτως ειπείν:
    Τώρα που ο κύριος Τόμσεν δεν συναντιέται με τον Παπαδήμο και τον Βενιζέλο, αλλά συναντιέται με τον κ.Βαρουφάκη, έγινε «άλλος» Τόμσεν; Τώρα που ο Τόμσεν, αφού έκανε με τόση επιτυχία το «αγροτικό» του στην Ελλάδα, κατέλαβε αναβαθμισμένη θέση στα όργανα του ΔΝΤ, το ΔΝΤ έγινε «καλύτερο»;
    Τώρα που το ΔΝΤ δεν συνεργάζεται με τον κ.Σαμαρά ή με τον κ.Παπανδρέου, αλλά λογίζεται ως θεσμικός εταίρος της κυβέρνησης Τσίπρα (ο οποίος στις προγραμματικές του δηλώσεις δεν ανέφερε ούτε μια φορά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο), έγινε «άλλο» ΔΝΤ; Έπαψε να είναι αυτός ο μισητός οργανισμός που έχει κατασπαράξει όσους λαούς έπεσαν στα νύχια του;
                                                         ***
    Τώρα που ο κ.Γκουρία δεν κάνει παρέα με τον κ.Στουρνάρα, αλλά θα κάνει παρέα με τον κ.Βαρουφάκη και τον κ.Δραγασάκη, είναι «άλλος» Γκουρία; Αυτός ο ΟΟΣΑ, για τον οποίο ο κ.Βαρουφάκης στην ομιλία του στη Βουλή δήλωσε ότι  «θα βάλουμε μπροστά βαθιές μεταρρυθμίσεις σε συνεργασία με τον ΟΟΣΑ, ο Γενικός Γραμματέας του οποίου, ο κ. Άνχελ Γκουρία, έρχεται στην Αθήνα αύριο με στόχο να μας βοηθήσει – αυτός και ο Οργανισμός του - στον άρτιο σχεδιασμό των μεταρρυθμίσεων και τη διάφανη και αποτελεσματική παρακολούθηση της εφαρμογής τους», είναι «άλλος» ΟΟΣΑ από αυτόν που σχεδίασε το κανιβαλικό «Μεσοπρόθεσμο»;
    Αυτός ο ΟΟΣΑ που σχεδίασε και πρότεινε επί Χατζιδάκη και Άδωνη Γεωργιάδη την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, την επιβολή διδάκτρων σε προπτυχιακούς φοιτητές, την κατάργηση της μονιμότητας των νεοπροσλαμβανόμενων στο στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, την επιτάχυνση του προγράμματος των ιδιωτικοποιήσεων (ειδικά στους τομείς ενέργειας, σιδηροδρόμων, περιφερειακών αεροδρομίων, λιμανιών και ακινήτων), την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, την πώληση φαρμάκων εκτός φαρμακείων κι άλλες 320 (!) παρεμβάσεις ξεθεμελίωσης των πάντων, τώρα που θα σχεδιάζει τις μεταρρυθμίσεις επί ΣΥΡΙΖΑ είναι «άλλος» ΟΟΣΑ;
    Αυτός ο ΟΟΣΑ που επί 65 χρόνια από την ίδρυση του αποτελεί ιμπεριαλιστικό οργανισμό στην υπηρεσία του κεφαλαίου, και που από το 1996 (!) ζητάει την μείωση των κατωτάτων αμοιβών και την κατάργηση των περιορισμών στις απολύσεις, μετά τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές έγινε βραχίονας του προλεταριάτου και των εργαζομένων;
                                                            ***
    Τώραεκείνο που ακούμε είναι ότι στις «βαθιές μεταρρυθμίσεις» του ΟΟΣΑ «θα προσθέσουμε – όπως είπε ο κ.Βαρουφάκης - περί το 70% των μεταρρυθμίσεων ή δεσμεύσεων που υπάρχουν στο υπάρχον Μνημόνιο»! Και τούτο, όπως πρόσθεσε ο υπουργός Οικονομικών, διότι πρόκειται για «δεσμεύσεις με τις οποίες ως σώφρονες άνθρωποι δεν έχουμε καμία αντίρρηση, εφόσον βεβαίως το 30%, που κρίνουμε απαράδεκτες, είτε μπουν σε αναστολή είτε αφαιρεθούν».
    Δηλαδή;Αυτό το κατά 100% βάρβαρο, το κατά 200% απάνθρωπο, το κατά 300% καταστροφικόκαι το κατά 1.000% κανιβαλικό Μνημόνιο, έγινε κατά 70% «καλό» Μνημόνιο; Έγινε κατά 70% «σώφρον» Μνημόνιο; Από πότε; Τώρα – μετά τις εκλογές - έγινε κι αυτό;…
                                                         ***
    Τώραεκείνο που ακούμε είναι ότι «σε συνεργασία με τους εταίρους μας και με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θα καταστρώσουμε μαζί το σχέδιο καταπολέμησης της ανθρωπιστικής κρίσης» που  διέλυσε την Ελλάδα. Θαυμάσια ιδέα. Αλλά αυτοί, οι εταίροι μας και η Κομισιόν τους δεν ήταν που την προκάλεσαν την ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα; Αυτοί δεν είναι που ενώ έβαζαν τη φωτιά, μας εύχονταν από πάνω και «καλό κουράγιο Έλληνες»; Αλλά τώρα θα «καταπολεμήσουμε» την ανθρωπιστική κρίση μαζί τους… Με ποιους; Με αυτούς που την προκάλεσαν…
    Τώραέχουμε και διευκρινήσεις για το τι σημαίνει εκείνο το «τρόικα τέλος». Ορίστε πως το έθεσε ο κ.Βαρουφάκης: «Τι εννοούμε “τρόικα”, για να είμαστε ξεκάθαροι: Δεν εννοώ τους τρεις θεσμούς στους οποίους ανήκει η Ελλάδα, δηλαδή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο οποίο ανήκουμε από το Μπρέτον Γουντς, στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που είναι η κεντρική μας τράπεζα ή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην οποία είμαστε. Τι εννοούμε με τη λέξη “τρόικα”; Εννοούμε το κλιμάκιο τεχνοκρατών που έρχεται με αποικιακή συμπεριφορά στην Ελλάδα και που δεν είναι εξουσιοδοτημένο να συζητήσει μαζί μας τη φιλοσοφία του προγράμματος».
    Ααα, μάλιστα. Ώστε αυτό είναι η «τρόικα». Κάποιοι ξινοί και ανάγωγοι τεχνοκράτες. Και το ΔΝΤ; Η Κομισιόν; Η ΕΚΤ; Αυτοί που τους διόρισαν, που τους «γέννησαν», που τους έστελναν με συγκεκριμένες εντολές και υποδείξεις; Αυτοί τι είναι; Αυτοί δεν είναι «τρόικα»; Αυτοί είναι οι πολιτισμένοι, οι γλυκόπιοτοι, ευγενείς και φιλάνθρωποι «φίλοι» μας που πλέον θα μας λένε ό,τι μας έλεγαν οι πρώην απεσταλμένοι τους, μόνο που τώρα θα μας τα λένε κομψά, κάνοντάς μας «κουπεπέ» και χαρούλες;
                                                        ***
    Ότι μετά τις εκλογές και μετά την απαλλαγή από μια κυβέρνηση «Ηρόστρατων» επικρατεί ένα κλίμα ικανοποίησης είναι προφανές. Ότι υπάρχει μια διάθεση προσδοκίας να ξημερώσει κάτι καλύτερο στον τόπο, επίσης. 
    Αλλά άλλο αυτό και άλλο να σερφάρουν ορισμένοι στην προσμονή του κόσμου για να βαφτίζουν το κρέας – ψάρι. Και πάει πολύ όταν τους επισημαίνεις τα παραπάνω να αναπτύσσουν μια «επιχειρηματολογία» που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από το «πετάει ο γάιδαρος» και μάλιστα ότι έχει πάρει και… αριστερή κλίση κατά την απογείωση!


Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2015

Λαϊκή ή Αστική η νέα κυβέρνηση; Προγραμματικές δηλώσεις.





Θα προσπαθήσουμε να βρούμε το στίγμα της νέας κυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου, αναλύοντας τις προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού.

Ξεκινώντας δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε ότι ο πρωθυπουργός "ξέχασε" πάρα πολύ γρήγορα τα περί σκισίματος του Μνημονίου και των εφαρμοστικών νόμων και ακύρωσής τους με ένα νόμο και ένα άρθρο...

Αλλά ας τα πάρουμε όλα με την σειρά:

  • Ο Αλέξης Τσίπρας απέφυγε να ανοίξει τα χαρτιά του για τη διαπραγμάτευση, αναφερόμενος μόνο σε γενικά στοιχεία της, και επιχείρησε να "χαϊδέψει αυτιά", ικανοποιώντας το εγχώριο ακροατήριο και να δεσμευτεί (όσο αυτό είναι δυνατό...) ότι οι προεκλογικές εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ θα τηρηθούν στο ακέραιο. Είναι, όμως, αυτό εφικτό; Όλα εξαρτώνται από την απάντηση των Ευρωπαίων στο ελληνικό αίτημα για "πρόγραμμα-γέφυρα", στο οποίο επιμένει ο Αλέξης Τσίπρας. Η διάθεση των εταίρων είναι, προς ώρας, ξεκάθαρη: απορρίπτει το αίτημα και ωθεί την ελληνική πλευρά προς την υιοθέτηση μιας νέας τεχνικής παράτασης του Μνημονίου, πέραν του τέλους Φεβρουαρίου - πράγμα το οποίο δεν θέλει να ακούει η κυβέρνηση. Οπότε; Είναι η σύγκρουση αναπόφευκτη; Η απάντηση ίσως κρύβεται στην αποστροφή του πρωθυπουργού κατά την οποία κατηγόρησε την προηγούμενη κυβέρνηση ότι δημιούργησε "ασφυκτικό πλαίσιο διαπραγμάτευσης, χωρίς άνεση χρόνου". Στην ουσία, "ο κ. Τσίπρας με αυτό εννοεί ότι θα αποδεχθεί παράταση με κάποιο τρόπο της επιτήρησης, χωρίς Μνημόνιο και τρόικα και έτσι θα υπάρξει συμβιβασμός και 'ενδιάμεση' συμφωνία".
«Ενημερώθηκα ότι αρχική επιλογή των εταίρων μας ήταν η εξάμηνη τεχνική παράταση του προγράμματος και κατόπιν ελληνικής επιμονής προσδιορίστηκε το χρονικό όριο της 28ης Φεβρουαρίου». «Φρόντισαν, πρόσθεσε, για την αποτυχία της Ελλάδας, προκειμένου οι ίδιοι να δικαιωθούν», «αυτό που ξέχασαν, όμως, να λογαριάσουν» είναι ότι «υπάρχει κι ένας σημαντικός παράγοντας. Ο λαϊκός παράγοντας. Ο ελληνικός λαός και οι ευρωπαϊκοί λαοί, που δεν θα το επιτρέψουν», δείχνοντας ότι βασική επιδίωξη της κυβέρνησης είναι ο εγκλωβισμός του λαού κάτω από ξένες σημαίες για τα συμφέροντά του. «Ήδη οι πολίτες στην Ελλάδα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν κινητοποιηθεί, παίρνουν πρωτοβουλίες συμπαράστασης και αλληλεγγύης», πρόσθεσε χαρακτηριστικά.


    Όσον αφορά τις υπόλοιπες προγραμματικές δηλώσεις, ανάμεσα σε άλλα ανακοίνωσε:
  • «Προχωράμε λοιπόν άμεσα στην αποκατάσταση των αντισυνταγματικά απολυμένων από το δημόσιο τομέα: Των καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών, των σχολικών φυλάκων, των διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ». Τόνισε μάλιστα ότι δεν είναι και κανένα ανατρεπτικό μέτρο, αφού «η αποκατάστασή τους δεν θα επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό καθώς θα γίνει στο πλαίσιο των προσλήψεων που προβλέπονται ήδη από τον τρέχον προϋπολογισμό για το 2015».
  • «Προωθούμε άμεσα ρύθμιση για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων με αντικειμενικά και αξιοκρατικά κριτήρια», δηλαδή η αξιολόγηση είναι εδώ αλλά με άλλη μέθοδο.
  • Πάταξη διαφθοράς, διαπλοκής, φοροδιαφυγής, χωρίς βέβαια να θίγονται στο ελάχιστο τα προνόμια του κεφαλαίου. Η «δράση» της κυβέρνησης ενάντια της διαπλοκής θα είναι η επιβράβευση της υγιούς επιχειρηματικότητας, δηλαδή «καλών» μονοπωλίων, με την επαναξέταση της λίστας Λαγκάρντ, των προμηθειών και συμβάσεων του Δημοσίου κ.ά.
  • «Θεσπίζουμε αφορολόγητο όριο στα 12.000 ευρώ».
  • «Προχωράμε στην καταγραφή των περιουσιών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, μέσω του περιουσιολογίου που θα δίνει σαφή εικόνα για τη φοροδοτική ικανότητα πολιτών και επιχειρήσεων».
  • «Καταργούμε τον ΕΝΦΙΑ από το 2015», όμως αντικαθίσταται από άλλο «Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας»; Κάλεσε τους εργαζόμενους να πληρώσουν κανονικά τις τελευταίες δόσεις που αντιστοιχούν στο φόρο του 2014.
  • «Αύξηση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, η οποία όμως θα γίνει σταδιακά μέχρι το 2016, ώστε να διασφαλιστεί η αρμονική προσαρμογή της πραγματικής οικονομίας». Χωρίς να γίνεται ούτε κουβέντα για ξήλωμα του αντεργατικού πλέγματος των ελαστικών μορφών απασχόλησης.
  • «Άμεσα ξεκινά το ειδικό πρόγραμμα ανάκτησης της εργασίας με τον αναπροσανατολισμό των κονδυλίων του υπουργείου Εργασίας, ώστε σε ορίζοντα τετραετίας να δημιουργηθούν εκατοντάδες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό, το δημόσιο και τον κοινωνικό τομέα της οικονομίας». Με λίγα λόγια χρηματοδότηση των επιχειρήσεων.
  • «Αυτό που χρειαζόμαστε τώρα είναι μια συμφωνία που θα απελευθερώσει τη δυναμική της ελληνικής οικονομίας και θα βοηθήσει στην υλοποίηση πλουραλιστικών οικονομικών δράσεων στο χώρο της Ενέργειας, του τουρισμού, της ναυτιλίας, της αγροτικής παραγωγής, της βιομηχανίας, της μεταποίησης, των επικοινωνιών».
  • «Κίνητρα για ξένες επενδύσεις και διακρατικές συμφωνίες, για αναπτυξιακές κοινοπραξίες με τη συμμετοχή του ελληνικού δημοσίου, στα πλαίσια πάντα των ευρωπαϊκών κανόνων. Ένα ισχυρό Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων που δεν πρέπει να υπολογίζεται στο έλλειμμα, όπως άλλωστε ζητούν και οι Γάλλοι και Ιταλοί εταίροι μας».
  • «Η νέα κυβέρνηση θέλει και θα στηρίξει τις ιδιωτικές επενδύσεις που μπορούν να παίξουν κομβικό ρόλο στην προσπάθεια της παραγωγικής ανασυγκρότησης». «Δεν παραχωρούμε, ούτε ξεπουλάμε τα δίκτυα και τις υποδομές της χώρας που αποτελούν εθνικό κεφάλαιο. Δεν ξεπουλάμε το φυσικό και ορυκτό μας πλούτο. Διότι άλλο η αξιοποίηση του εθνικού κεφαλαίου και της περιουσίας της δημόσιας περιουσίας και άλλο το ξεπούλημα»;
  • Όσο για το τραπεζικό σύστημα, ανέφερε την «ίδρυση ενδιάμεσου δημόσιου φορέα για τη διαχείριση των κόκκινων και επιχειρηματικών δανείων». «Μέχρι την ψήφιση των νομοθετημάτων και την έκδοση των απαραίτητων Υπουργικών Αποφάσεων για την υλοποίηση των μέτρων ρύθμισης των κόκκινων δανείων, απαγορεύεται κάθε πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας», όμως δεν ανέφερε τι θα γίνει μετά... Και «ίδρυση αναπτυξιακής τράπεζας, για την υπέρβαση της χρηματοδοτικής ασφυξίας και την ουσιαστική διευκόλυνση της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας».
Η άποψή μας:
Πρόκειται για μια υπέροχη, καταπληκτική αστική κυβέρνηση, αυτή που χρειάζεται σήμερα το κεφάλαιο στη χώρα μας. Κυβέρνηση που θα “απαλύνει” ως έναν βαθμό την επίθεση που δέχτηκαν τα φτωχά λαϊκά στρώματα τα τελευταία χρόνια, χωρίς κόστος στις επιχειρήσεις και στο ντόπιο κεφάλαιο. Που δέχεται το “δημόσιο” χρέος το οποίο και θα ξεπληρώσει (με όποια συμφωνία γίνει αποδεκτή απ' τους εταίρους), που θα μοιράσει ψίχουλα στους απόλυτα εξαθλιωμένους χωρίς να τους βγάζει απ' την εξαθλίωση, που θα αντικαταστήσει τον ΕΝΦΙΑ με άλλον φόρο, που “δεν θα ξεπουλήσει την δημόσια περιουσία” αλλά θα την δώσει για αξιοποίηση στην ιδιωτικήπρωτοβουλία (σ' αυτήν θα στηριχθεί άλλωστε όπως δήλωσε σε όλους τους τόνους).

Η δική σας άποψη ποια είναι; Θα περιμένετε, θα δώσετε ανοχή, θα ξαναπεράσετε την ίδια ιστορία με αυτή του ΠΑΣΟΚ του 80';
Ή θα παλέψετε γι' αυτό που δικαιωματικά σας και μας ανήκει όπως:

  • Κανένας εργαζόμενος να μη βρίσκεται κάτω από τα 751 ευρώ, τώρα .
  • Να επανέλθουν οι κατώτεροι κλαδικοί μισθοί στα επίπεδα του 2009.
  • Κανένας εργαζόμενος χωρίς Συλλογική Σύμβαση. Να μπει τέρμα στη σύγχρονη γκιλοτίνα των ατομικών συμβάσεων, στις Ενώσεις Προσώπων.
  • Να καταργηθούν άμεσα όλοι οι αντεργατικοί νόμοι που τσακίζουν τις Συλλογικές Συμβάσεις. Καθολική ισχύς και υποχρεωτικότητα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Εφαρμογή της μετενέργειας μέχρι την υπογραφή νέας ΣΣΕ χωρίς κανένα χρονικό περιορισμό. Κατάργηση της δυνατότητας που καθιερώθηκε για υπογραφή επιχειρησιακών συμβάσεων με μισθούς χαμηλότερους από τις κλαδικές συμβάσεις.
  • Επαναφορά της Συλλογικής Σύμβασης στον κλάδο των ΟΤΑ. Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας σε όλους τους κλάδους του Δημοσίου και επαναφορά των μισθών στα προ κρίσης επίπεδα και επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού.
  • Να καταργηθεί τώρα το νέο μισθολόγιο - φτωχολόγιο (Ν. 4024).
  • Να καταργηθεί και όχι να αντικατασταθεί, ο νόμος 4250/2014 για την αξιολόγηση.
  • Να αποκατασταθούν οι σταθερές εργασιακές σχέσεις. Κατάργηση των νόμων που προωθούν και ενισχύουν τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις.
  • "Όχι" στην απελευθέρωση του ωραρίου. "Όχι" στην κατάργηση της Κυριακής αργίας. 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο.
  • Πρακτική άσκηση των σπουδαστών με πλήρεις αποδοχές και εργασιακά, ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα.
  • Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων και των εφαρμοστικών νόμων που κατακρεούργησαν την Κοινωνική Ασφάλιση και τις συντάξεις (κύριες - επικουρικές και εφάπαξ).
  • Άμεση κάλυψη των απωλειών, επαναφορά 13ης και 14ης σύνταξης.
  • Πλήρης κρατική εγγύηση όλων των συντάξεων και των παροχών.
  • Να καλυφθούν άμεσα όλες οι ανάγκες των Ταμείων από το κράτος και τη μεγαλοεργοδοσία.
  • Αύξηση της βασικής σύνταξης από τα 486 ευρώ στα 600 ευρώ.
  • Κανένας εργαζόμενος ανασφάλιστος.
  • Επιστροφή των οικογενειακών επιδομάτων και των άλλων επιδομάτων του ΟΑΕΔ που καταργήθηκαν.
  • Άμεση κάλυψη ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ για όσο διαρκεί η ανεργία.
  • Αύξηση του επιδόματος ανεργίας στα 600 ευρώ.
  • Το διάστημα της ανεργίας να αναγνωρίζεται ως συντάξιμος χρόνος χωρίς επιβάρυνση των ανέργων. Να βαρύνονται το κράτος και οι εργοδότες.
  • Πλήρη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για τους ίδιους και την οικογένειά τους χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
  • Επιδότηση ενοικίου για το διάστημα της ανεργίας, διάθεση τροφίμων, ρουχισμού, σχολικών ειδών, ειδών υγιεινής, πετρελαίου θέρμανσης από κρατικό δίκτυο για ανέργους και εργαζόμενους με χαμηλό εισόδημα.
  • Δωρεάν μετακίνηση για όλους τους ανέργους σε όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς.
  • Καμία διακοπή ρεύματος, νερού, σταθερού τηλεφώνου, σε ανέργους, απλήρωτους εργαζόμενους.
  • Αναστολή κάθε υποχρέωσης προς τράπεζες και Δημόσιο.
  • Διαγραφή των χρεών από τόκους.
  • Να σταματήσει το σκλαβοπάζαρο των προγραμμάτων απασχόλησης.
  • Να σταματήσει το άθλιο καθεστώς των ενοικιαζόμενων εργαζομένων. Να κλείσουν τώρα τα σύγχρονα δουλεμπορικά γραφεία των εταιρειών προσωρινής απασχόλησης. Κατάργηση του νόμου για τη δημιουργία των ΚΟΙΝΣΕΠ.
  • Επανασύσταση ή σύσταση θέσεων εργασίας στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα για όλους τους εργαζόμενους που βρίσκονται σε διαθεσιμότητα, χωρίς βλαπτική μεταβολή των εργασιακών και μισθολογικών τους δικαιωμάτων.
  • Κατάργηση όλων των ρυθμίσεων που προβλέπουν την αύξηση του ορίου απολύσεων καθώς και τη μείωση των αποζημιώσεων.
  • Καμία ιδιωτικοποίηση, καμία εκχώρηση δημόσιων, κοινωνικών υπηρεσιών και οργανισμών στους επιχειρηματικούς ομίλους.
  • Όχι στη φοροληστεία και σε όλα τα χαράτσια. Να καταργηθεί και όχι να αντικατασταθεί τώρα ο ΕΝΦΙΑ και ο φόρος αλληλεγγύης. Να φορολογηθεί στο 45% το μεγάλο κεφάλαιο.
  • Άμεσο πάγωμα τιμών σε όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες και κατάργηση του ΦΠΑ με αντίστοιχη μείωση τιμών σε όλα τα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, κατάργηση των διοδίων, μείωση κατά 50% των τιμολογίων των πρώην ΔΕΚΟ.
  • Κατάργηση του ανατοκισμού όλων των δανείων, απαγόρευση πλειστηριασμών πρώτης και δευτερεύουσας κατοικίας.
  • Να σταματήσουν τώρα όλα τα χαράτσια είτε της ΔΕΗ είτε της εφορίας. Να σταματήσει κάθε κατάσχεση και πλειστηριασμός στα σπίτια του εργαζόμενου λαού. Να καταργηθούν οι φόροι σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο.
  • Ανασύσταση των Οργανισμών Εργατικής Εστίας και Κατοικίας με το σύνολο των αρμοδιοτήτων τους. Να ξεκινήσει πάλι το κατασκευαστικό πρόγραμμα του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας
  • Ενιαίο, Καθολικό, αποκλειστικά Δημόσιο και Δωρεάν σύγχρονο σύστημα Υγείας - Πρόνοιας, Προληπτικής και Επείγουσας Ιατρικής για όλους, που θα χρηματοδοτείται αποκλειστικά από το κράτος.
  • Να καταργηθεί κάθε πληρωμή για την Υγεία. Να παρθεί πίσω το χαράτσι των 25 ευρώ για τα νοσήλια, να καταργηθεί το εισιτήριο των 5 ευρώ στην είσοδο των νοσοκομείων, το 1 ευρώ στη συνταγογράφηση.
  • Ουσιαστικά μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας στους τόπους εργασίας, με αντίστοιχες υποδομές, κρατικό σώμα Γιατρών Εργασίας, Τεχνικών Ασφάλειας, νοσηλευτών.
  • Όχι στα σφαγεία των Κέντρων Εκτίμησης και Πιστοποίησης Αναπήρων. Ανεξάρτητα από ποσοστό αναπηρίας, πλήρη κάλυψη σε φάρμακα, περίθαλψη, τεχνικά βοηθήματα από το κράτος και επίδομα ανεργίας σε όλους άνεργους ανάπηρους.
  • Δωρεάν προγεννητικός έλεγχος για όλα τα ζευγάρια. Ουσιαστικά και άμεσα μέτρα για την προστασία της μητρότητας.
  • Αποκλειστικά δημόσιο δωρεάν εκπαιδευτικό σύστημα με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης.
  • Διεύρυνση του δικτύου δημόσιων δωρεάν βρεφονηπιακών σταθμών για όλα τα παιδιά. Κατάργηση των τροφείων.
  • Δωρεάν σίτιση και στέγαση για όλους τους φοιτητές και σπουδαστές σε σύγχρονες ασφαλείς εστίες.
  • Πάγωμα των χρεών προς τον ΟΑΕΕ, το Δημόσιο, τις τράπεζες και τους ιδιώτες. Κεφαλαιοποίηση των χρεών, χωρίς προσαυξήσεις και πρόσθετα τέλη. Μακρόχρονη ρύθμιση, με δόσεις που να μην ξεπερνούν συνολικά το 10% του διαθέσιμου εισοδήματος.
  • Αποποινικοποίηση των χρεών προς τον ΟΑΕΕ, κατάργηση των αντίστοιχων νόμων. Κατάργηση του ΚΕΑΟ για χρέη στον ΟΑΕΕ. Κατάργηση της ασφαλιστικής ενημερότητας για τον ΟΑΕΕ.
  • Καμία κατάσχεση πρώτης κατοικίας. Αναστολή των κατασχέσεων επαγγελματικής στέγης, εξοπλισμού, μεταφορικών μέσων, τραπεζικών λογαριασμών για τους αυτοαπασχολούμενους που διατηρούν την επιχείρησή τους.


Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2015

 Βέβαιη και με τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για την επένδυσή της στον ΟΛΠ η Κίνα



Βέβαιη ότι η επένδυση του μονοπωλίου της Cosco στον Πειραιά, δεν κινδυνεύει, εμφανίζεται η Κινεζική κυβέρνηση. Σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε ο Πρέσβης της Κίνας στην Ελλάδα Zou Xiaoli είπε πως δεν υπάρχει καμία ανησυχία σε ότι αφορά την εκπλήρωση της συμφωνίας για την παραχώρηση των δύο εμπορευματικών σταθμών στην Cosco για 35 χρόνια, παραπέμποντας σε δηλώσεις του αναπληρωτή υπουργού Ναυτιλίας, Θ. Δρίτσα ότι θα σεβαστεί όλες τις συμφωνίες που έχουν υπογραφεί με την κινεζική πλευρά.

Επιπλέον, ο Κινέζος πρέσβης εξέφρασε την πεποίθηση ότι η νέα ελληνική κυβέρνηση υποστηρίζει την κινεζική «συνεργασία» στο λιμάνι του Πειραιά και «καλωσορίζει» τις κινεζικές επιχειρήσεις «να διευρύνουν τις δραστηριότητές τους» στην Ελλάδα. Σε ό,τι αφορά, τέλος, τη συμμετοχή της Cosco, στη διαδικασία ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ, ο Ζ. Xiaoli, παρέπεμψε το ερώτημα στην ελληνική κυβέρνηση.

Στο μεταξύ, η κινεζική κυβέρνηση αποφάσισε τον κατάπλου στον Πειραιά τριών πολεμικών πλοίων, από 16 έως 20 Φλεβάρη. Ο στολίσκος ήταν σε αποστολή στον κόλπο του Αντεν, για την προστασία εμπορικών πλοίων σε ένα σημαντικό εμπορικό ναυτικό δίαυλο.

«Πρόκειται για μια πολύ σημαντική επίσκεψη η οποία γίνεται σε πάρα πολύ κατάλληλη στιγμή», τόνισε ο Κινέζος πρέσβης. Παράλληλα πρόσθεσε ότι με την άφιξη του στόλου θα υπάρξει σειρά εκδηλώσεων σε υψηλό επίπεδο, άλλα και ο εορτασμός της κινεζικής Πρωτοχρονιάς, ενώ στις 18 Φλεβάρη δύο από τα τρία πλοία θα είναι ανοιχτά για το κοινό. Στο περιθώριο της παρουσίας των κινεζικών πλοίων στην Ελλάδα, θα πραγματοποιηθεί επίσης μια κοινή άσκηση έρευνας και διάσωσης στο Αιγαίο.

Ο Πάνος Καμμένος έβαλε τιμωρία τον Ζουράρι, για την απόπειρα πολιτικού όρκου



Ο νεοεκλεγείς βουλευτής, θα γράψει εκατό φορές τη φράση «Είμαι Ανεξάρτητος – Δεν ορκίζομαι χωρίς την άδεια του αφεντικού», στον πίνακα της αίθουσας συσκέψεων του κόμματος
Όταν οι υπόλοιποι βουλευτές των Ανεξάρτητων Ελλήνων θα βγαίνουν για διάλειμμα στο προαύλιο, ο Κώστας Ζουράρις, θα μένει μέσα. Αυτή είναι η τιμωρία του προέδρου των Ανεξάρτητων Ελλήνων, για την αταξία του βουλευτή του, να σηκωθεί για τον πολιτικό όρκο, κατά την ορκωμοσία της Βουλής.

Ο Πάνος Καμμένος, πάντως, έδειξε επιείκεια και «χάρισε» στον νεοεκλεγέντα βουλευτή τα 10 χτυπήματα με τον χάρακα, που προβλέπονται για αυτές τις περιπτώσεις ανυπακοής, από το καταστατικό του κόμματος.
Προφανώς, αναγνώρισε ως ελαφρυντικό ότι ο Κώστας Ζουράρις, μπορεί να παρασύρθηκε από τον όρο «Ανεξάρτητοι» στην ονομασία του κόμματος.
Πάντως ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων και υπουργός Άμυνας, θεώρησε την αταξία του Κώστα Ζουράρι, ιδιαίτερα σοβαρή, αφού θα μπορούσε να του δημιουργήσει προβλήματα στην επικείμενη συνάντησή του με τον Βλάντιμιρ Πούτιν, ρίχνοντάς τον στα μάτια του Ρώσου Προέδρου, αφού θα τον έκανε να μοιάζει σαν κάτι τύπους που δεν μπορούν να επιβάλουν σιδερένια πειθαρχία στους υπηκόους τους. Και ως γνωστόν κάτι τέτοια δεν τα γουστάρει ο Βλάντιμιρ Πούτιν.

Τέλος, με την ιδιότητα του υπουργού Άμυνας, ο Πάνος Καμμένος προειδοποίησε ότι όποιος φαντάρος δεν συμμετέχει στον εκκλησιασμό, θα μπαίνει αγγαρεία στις τουαλέτες – ποινή που επιφυλάσσει και στον Κώστα Ζουράρι, σε περίπτωση που υποτροπιάσει και δοκιμάσει να πάρει ξανά κάποια «πρωτοβουλία».


Tου Νίκου Ζαχαριάδη
protagon.gr

Σακελλαρίδης, Λαπαβίτσας κατά δηλώσεων Βαρουφάκη, αναδίπλωση του τελευταίου.



Σε αναδίπλωση σχετικά με την αναφορά του ότι συμφωνεί με τα 2/3 του Μνημονίου προχώρησε χθες ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, δήλωσε ότι δεν είπε κάτι τέτοιο και πρόσθεσε ότι «δεν είναι το Μνημόνιο αυτή η λίστα με τις μεταρρυθμίσεις. Το Μνημόνιο είναι αυτοτροφοδοτούμενη κρίση. Κάποιες από τις μεταρρυθμίσεις είναι καλές. Το Μνημόνιο είναι η συνεχιζόμενη ύφεση και ένα χρέος το οποίο είναι δυσβάσταχτο και μη βιώσιμο».

Είχαν προηγηθεί αποστασιοποιήσεις και διαφοροποιήσεις από την αρχική του τοποθέτηση. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γαβριήλ Σακελλαρίδης προέβη σε διευκρινιστική δήλωση ερωτώμενος για το θέμα (ΑΝΤ1), καθώς τόνισε ότι η αναφορά του υπουργού Οικονομικών έγινε για τις μεταρρυθμίσεις καθαυτές και όχι για τον τρόπο με τον οποίο υλοποιήθηκαν, ενώ πρόσθεσε ότι «μεταρρυθμίσεις θα γίνουν με τρόπο που θα βοηθηθεί η ελληνική κοινωνία».

Αποστάσεις από τις αναφορές Βαρουφάκη έλαβε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Λαπαβίτσας, ο οποίος τόνισε (ρ/σ ΒΗΜΑ) ότι «εγώ ξέρω τι λέει το διακηρυγμένο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, πάνω στο οποίο κέρδισε τις εκλογές και τι λέει το κόμμα, οι άνθρωποι που συζητάω μέσα. Αυτό ξέρω. Οτι ο ΣΥΡΙΖΑ απορρίπτει παντελώς το Μνημόνιο και ό,τι αυτό σημαίνει». Ερωτώμενος εάν ο κ. Βαρουφάκης βρίσκεται εκτός γραμμής, απάντησε ότι «δεν είπα εγώ αυτό το πράγμα. Εγώ αξιολογώ τι συμβαίνει και τι λένε το πρόγραμμα και οι αποφάσεις». Πρόσθεσε, δε, ότι «εγώ ξέρω ότι το Μνημόνιο για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι μια απαράδεκτη κατάσταση και θα σταματήσει να ισχύει». Ο κ. Λαπαβίτσας επανέλαβε, μάλιστα, επιτακτικά ότι «θα πρέπει να υπάρξει βαθιά διαγραφή του χρέους».

Καθημερινή έντυπη έκδοση

Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2015

Ο κυνισμός που σοκάρει !






Κι εγώ που νόμιζα ότι ο Γιάνης Βαρουφάκης δεν ήξερε ελληνικά !

Απολογούμαι και ζητάω ταπεινά συγνώμη !

Ξέρει και … παραξέρει μάλιστα !

Διαβάστε δηλώσεις του :

«Εδώ υπάρχει ένα, αν θέλετε, σημειολογικό ζήτημα. Δηλαδή, από τη μια μεριά κατανοώ ότι οι εταίροι μας δεν μπορούν εύκολα να δεχτούν το ότι εμείς «θα σκίσουμε το μνημόνιο». Οτι θα κάνουμε μια συμβολική κίνηση που θα θεωρηθεί εχθρική. Και είναι κάτι το οποίο εγώ δεν είμαι διατεθειμένος να κάνω, έτσι κι αλλιώς. Από την άλλη μεριά, δεν θα κάνουμε μια δήλωση μετανοίας για την άποψή μας για το ισχύον πρόγραμμα υπό τη μορφή της αίτησης για επέκτασή του. Η Ευρώπη, χρόνια τώρα, δεκαετίες, αν έχει πετύχει κάτι είναι να παράγει φρασεολογίες που να ικανοποιούν όλες τις πλευρές.
Πολύ εύκολα μπορούμε να βρούμε μια τέτοια φράση που να καλύπτει και τη δική τους πλευρά και τη δική μας».
(«Βήμα» 1/2/14)

Σημείωση: Η υπογράμμιση δική μου.

Συμβολικό, λοιπόν, το σκίσιμο του μνημονίου και όχι πραγματικό.
Και επειδή η κυβέρνηση δεν είναι … εχθρός των δανειστών, αυτό που χρειάζεται είναι να βρεθεί μια … φράση που να τους καλύπτει όλους».

Στο κάτω κάτω, όλοι μας ζούμε σε μια χώρα, που π.χ. οι παπάδες της βαφτίζουν το κρέας ψάρι …

Σε μια χώρα που είμαστε μαθημένοι να γίνεται το άσπρο μαύρο …

Που μια χούφτα δημοσιογραφίσκοι μας έχουν φλομώσει στο ψέμα …

Που η προβολή από τα «μεγάλα κανάλια» της βρωμιάς, της προστυχιάς, της αδικίας, θεωρούνται … σήριαλς !

Που … που … που !

Ο … Γιάνης θα … κόλλαγε ;;;

υ.γ.: Πραγματικά όμως, ο κυνισμός του, με σοκάρει !

  Μας λέει κατάμουτρα, λίγες μόλις ώρες μετά τις εκλογές, ότι «ναι, ρε ιθαγενείς, ναι ρε χαμένα κορμιά, σας δούλεψα, σας δούλεψε ο ΣΥΡΙΖΑ, σας δούλεψε ο Τσίπρας, για να πάρουμε τις εκλογές και να κάνουμε τα ίδια,
όντας οι … άλλοι» !!!

Οταν οι πόρτες κλείνουν, οι γλώσσες των κυβερνητικών παραγόντων φαίνεται να λύνονται.

   
 
Ο Γ. Βαρουφάκης παραβρέθηκε και μίλησε σε πολυπληθή ομάδα επενδυτών στο Σίτι του Λονδίνου, προχτές, μετά τη συνάντησή του με τον Βρετανό υπουργό Οικονομικών. Ενώπιον άνω των 100 εκπροσώπων επενδυτικών κερδοσκοπικών κεφαλαίων, επενδυτών, μεγάλων οίκων, που ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση των Bank of America, Merrill Lynch και Deutche Bank, ο υπουργός Οικονομικών φέρεται να εξέφρασε την προτίμηση της κυβέρνησης στον ΟΟΣΑ αντί της τρόικας. Σημειώνουμε ότι την επόμενη βδομάδα αναμένεται στην Αθήνα ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ, Α. Γκουρία, έπειτα από πρόσκληση του πρωθυπουργού. Σημειώνουμε, επίσης, για όσους αγνοούν ότι πρόκειται για τον ίδιο οργανισμό, τις προτάσεις του οποίου, την περιβόητη εργαλειοθήκη, κατακεραύνωνε ως καταστροφικές προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ, καθώς το περιεχόμενό τους ήταν εξόφθαλμα αντιλαϊκό. Οπως, άλλωστε, εξόφθαλμα αντιλαϊκές είναι όλες οι κατά καιρούς συστάσεις του συγκεκριμένου οργανισμού, απ' την εμπορευματοποίηση της Παιδείας έως το πλήρες σμπαράλιασμα των εργασιακών σχέσεων κ.λπ.
 
Ο Γ. Βαρουφάκης διαβεβαίωσε το ακροατήριό του ότι η κυβέρνηση δεν επιδιώκει «κούρεμα» της ονομαστικής αξίας του χρέους αλλά ανταλλαγή ομολόγων, ότι θα επιδιώξει ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς με πρωτογενή πλεονάσματα έως 1,5% (τα γνωστά ματωμένα πλεονάσματα που ο λαός τα πληρώνει βαριά), ότι ακόμα δε θα αναστρέψει την ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ (της «κότας με τα χρυσά αυγά», που ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε την παράδοσή της στους ιδιώτες), άφησε να εννοηθεί ότι δε θα εναντιωθεί στην ιδιωτικοποίηση των σιδηροδρόμων, ενώ υπερασπίστηκε το άνοιγμα της αγοράς φυσικού αερίου. Τέλος, τους καθησύχασε ότι αυτό που επιδιώκεται είναι παράταση του υφιστάμενου προγράμματος έως την 1η Ιούλη, ώστε να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις για νέα συμφωνία.

Κατόπιν αυτών, δεν είναι να απορεί κανείς που «οι παριστάμενοι εμφανίστηκαν ικανοποιημένοι επειδή ο υπουργός τούς φάνηκε ευέλικτος», όπως κατέγραψε ο αστικός Τύπος...
 
Αναδημοσίευση από ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ

Η ΕΚΤ σταμάτησε να δέχεται τα ελληνικά ομόλογα

Κλιμακώνονται τα παζάρια με αφορμή την Ελλάδα.

Μαίνονται οι ανταγωνισμοί για λογαριασμό των μονοπωλιακών ομίλων, με αφορμή τα παζάρια της ελληνικής κυβέρνησης με τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, γεγονός που αποτυπώνεται στις παρεμβάσεις εντός και εκτός της Ευρωζώνης.

Αργά το βράδυ της Τετάρτης η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ανακοίνωσε ότι από τις 11 Φλεβάρη δεν θα κάνει αποδεκτά τα ελληνικά κρατικά ομόλογα ως ενέχυρα για την παροχή ρευστότητας προς τις τράπεζες, επειδή δεν είναι σίγουρη ότι θα ολοκληρωθεί η «αξιολόγηση».

Η ανακοίνωση που εξέδωσε η EKT επισημαίνει ότι η απόφαση του διοικητικού της συμβουλίου είναι απόλυτα σύμφωνη με τους «κανόνες του ευρωσυστήματος», καθώς «δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί σίγουρη η επιτυχής ολοκλήρωση της τελευταίας αξιολόγησης στο πλαίσιο του υφιστάμενου προγράμματος». Η προθεσμία που έθεσε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα συμπίπτει με τις πληροφορίες ότι θα συνεδριάσει εκτάκτως το Eurogroup στις 11 Φλεβάρη.

Με αυτή την απόφαση καταργείται η εξαίρεση που ίσχυε μέχρι τώρα για τα ελληνικά κρατικά ομόλογα, τα οποία γίνονταν δεκτά από την ΕΚΤ, αν και είχαν την κατώτερη πιστοληπτική αξιολόγηση. Πηγές της Τράπεζας της Ελλάδας υποστηρίζουν ότι δεν θα επηρεαστεί η ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών αφού θα συνεχίσουν να δανείζονται μέσω του ELA, αλλά θα επιβαρυνθούν με υψηλότερο κόστος.

Μετά τα μεσάνυχτα ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον ενημέρωσε για την απόφαση.


«Η ΕΚΤ, λαμβάνοντας και ανακοινώνοντας τούτη την απόφαση, ασκεί πίεση στο Eurogroup να προχωρήσει γοργά στη σύναψη νέας αμοιβαίως επωφελούς συμφωνίας μεταξύ της Ελλάδας και των εταίρων της», τονίζει σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Οικονομικών.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γαβριήλ Σακελλαρίδης δήλωσε στο «Mega» ότι η απόφαση αυτή είναι «ένα μέτρο πολιτικής πίεσης τη στιγμή που βρισκόμαστε σε μία ουσιαστική διαβούλευση που εξελίσσεται σε όλα τα επίπεδα». Παράλληλα υποστήριξε ότι «το τραπεζικό σύστημα είναι εξασφαλισμένο τόσο ως προς τη ρευστότητα όσο και ως προς τη χρηματοδότησή του».


Εφαρμογή των δεσμεύσεων

Το μεσημέρι της Πέμπτης ο υπουργός Οικονομικών Γ. Βαρουφάκης θα συναντηθεί στο Βερολίνο με τον Γερμανό ομόλογό του Βόλφανγκ Σόιμπλε.

Σύμφωνα με έγγραφο της γερμανικής κυβέρνησης που διέρρευσε μέσω του «Reuters», στη σημερινή συνεδρίαση του Euro Working Group ο εκπρόσωπος του υπουργείου Οικονομικών της Γερμανίας θα ζητήσει από την ελληνική κυβέρνηση να εφαρμόσει πλήρως τα συμφωνηθέντα και να εγκαταλείψει κάθε άλλη προεκλογική δέσμευση.

«Το Eurogroup χρειάζεται από την Ελλάδα μία σαφή και εμπροσθοβαρή δέσμευση που θα διασφαλίζει την πλήρη εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων - κλειδιά που απαιτούνται για να παραμείνει το πρόγραμμα στο σωστό δρόμο», αναφέρεται στο έγγραφο. Επίσης επισημαίνεται ότι «στόχος είναι η συνέχιση της συμφωνημένης ατζέντας μεταρρυθμίσεων σε διάφορους τομείς, όπως η διαχείριση των εσόδων, η φορολογία, η διαχείριση των δημόσιων οικονομικών, οι ιδιωτικοποιήσεις, η δημόσια διοίκηση, η υγειονομική περίθαλψη, οι συντάξεις, η κοινωνική πρόνοια, η εκπαίδευση και ο αγώνας για καταπολέμηση της διαφθοράς».

Πηγές της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ σημειώνουν ότι η γερμανική πλευρά επιλέγει τη «σκληρή τοποθέτηση» στην έναρξη της διαπραγμάτευσης.

Ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς δήλωσε στην «Handelsblatt» ότι «αν η Ελλάδα αλλάξει τις συμφωνίες μονομερώς, η άλλη πλευρά δεν θα είναι πλέον υποχρεωμένη να τις τηρήσει», προσθέτοντας ότι έτσι «δεν θα πηγαίνει χρήμα στην Ελλάδα και το κράτος δεν θα μπορεί να χρηματοδοτηθεί».


Βρείτε λύση λέει η Ουάσιγκτον

Αργά το βράδυ της Τετάρτης ο Λευκός Οίκος προέτρεψε την ελληνική κυβέρνηση να συνεργαστεί με την ΕΕ και το ΔΝΤ για την επίτευξη συμφωνίας.

«Πιστεύουμε ότι στην περίπτωση της Ελλάδας είναι πολύ σημαντικό για την ελληνική κυβέρνηση να συνεργαστεί με τους Ευρωπαίους εταίρους της, καθώς και με το ΔΝΤ. Τους έχουμε συμβουλεύσει να το πράξουν και είμαστε αισιόδοξοι ότι οι συνομιλίες που διεξάγονται τώρα είναι (για να επιτευχθεί) κάποια συνεργασία για αμοιβαία κατανόηση. Υποστηρίζουμε μία ισχυρή Ευρώπη, με ένα ισχυρό ευρώ και την ακεραιότητα της Ευρωζώνης. Αυτό όσον αφορά την Ελλάδα», δήλωσε αξιωματούχος της κυβέρνησης των ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια ενημέρωσης για την επίσκεψη του αντιπροέδρου, Τζο Μπάιντεν, σε Βρυξέλλες και Βερολίνο.

Το ΔΝΤ διέψευσε την έναρξη συζητήσεων για το ελληνικό κρατικό χρέος. Σύμφωνα με εκπρόσωπο του Ταμείου, «υπάρχει ένα συμφωνημένο πλαίσιο για τη διαχείριση του χρέους στο τρέχον πρόγραμμα διάσωσης. Δεν έχει υπάρξει συζήτηση με τις ελληνικές αρχές για αλλαγή σε αυτό το πλαίσιο».

Νωρίτερα, μιλώντας στην ιταλική εφημερίδα «La Repubblica», ο υπουργός Οικονομικών Γ. Βαρουφάκης είπε ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει αρχίσει διαπραγματεύσεις με το ΔΝΤ σχετικά με την πρότασή της για ανταλλαγή κρατικού χρέους με ομόλογα που θα περιέχουν ρήτρα ανάπτυξης.

Το περασμένο Σαββατοκύριακο ο Γ. Βαρουφάκης συναντήθηκε στο Παρίσι με τον διευθυντή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του ΔΝΤ Πολ Τόμσεν, ο οποίος έχει διατελέσει και μέλος της τρόικας.

Ανακοίνωση-παρέμβαση των δημάρχων που στηρίζει το ΚΚΕ για το πρόγραμμα «Επισιτιστική και βασική υλική συνδρομή προς απόρους 2015-2020»



Σε ανακοίνωση-παρέμβασή τους για το πρόγραμμα «Επισιτιστική και βασική υλική συνδρομή προς απόρους 2015-2020», οι δήμαρχοι που στηρίζει το ΚΚΕ, Ικαρίας Στ. Σταμούλος, Καισαριανής Η. Σταμέλος, Πάτρας Κ. Πελετίδης, Πετρούπολης Β. Σίμος και Χαϊδαρίου Μ. Σελέκος, αναφέρουν:
«Αυτή την περίοδο ξεδιπλώνεται σε όλες τις περιφέρειες της χώρας ένα ακόμη επιχειρησιακό πρόγραμμα με το όνομα "Επισιτιστική και βασική υλική συνδρομή προς απόρους" διάρκειας 2015-2020 και χρηματοδότηση του Ταμείου Ευρωπαϊκής Βοήθειας, όπως αυτό έχει εξαγγελθεί από την προηγούμενη συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ.

Το πρόγραμμα ύψους 330,6 εκατ. ευρώ απευθύνεται όπως εξαγγέλλεται σε 62 χιλιάδες νοικοκυριά που διαβιούν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, αφού σαν πλαίσιο προσδιορισμού των ωφελουμένων νοικοκυριών ορίζεται το ευρύτερο πλαίσιο του λεγόμενου Εγγυημένου Κοινωνικού Εισοδήματος. Όριο που επιβεβαιώνει ότι ένα ακόμη ευρωπαϊκό πρόγραμμα έρχεται να συνδράμει στη συντήρηση της ανέχειας για το λαϊκό νοικοκυριό και δεν δίνει λύση και διέξοδο στις οξυμένες λαϊκές ανάγκες. Είναι πρόκληση για το λαό και τις ανάγκες του, σε μια εποχή που η επιστήμη και η τεχνική είναι στο απόγειό τους, που ο πλανήτης μπορεί να θρέψει πολλαπλάσιο από τον πληθυσμό του και αναδείχνονται όλες οι δυνατότητες ο εργαζόμενος λαός να έχει δουλειά και δικαιώματα, το κεφαλαιοκρατικό σύστημα και οι θεσμοί του, σε εθνικό και ερωενωσιακό επίπεδο, να του δείχνουν στον 21ο αιώνα σαν διέξοδο, τη συντήρηση της ένδειας και τη διεύρυνση των συσσιτίων. 

Το πρόγραμμα, όπως δηλώνεται, έχει κατεύθυνση την παροχή υλικής βοήθειας σε τρόφιμα και παιδικά - σχολικά είδη - είδη καθαρισμού - προσωπικής υγιεινής και ρουχισμό και θα υλοποιηθεί με τη σύμπραξη των λεγόμενων τοπικών κοινωνικών εταίρων! Συμπεριλαμβάνονται δηλαδή στην υλοποίησή του και κάτω από την ίδια ομπρέλα Περιφέρειες, Δήμοι, ΝΠΔΔ και κοινωφελείς τους επιχειρήσεις, Εκκλησία, ιδιώτες και καταναλωτικές οργανώσεις, ΜΚΟ και άτυπα κοινωνικά δίκτυα! 

Συνεπικουρεί ως δράση ένα βαθιά επικίνδυνο και αντιδραστικό δρόμο που έχει ανοίξει ήδη με ένταση μέσα στις συνθήκες της καπιταλιστικής κρίσης στη χώρα μας από κυβέρνηση και ΕΕ. Με εργαλείο και τα κονδύλια του ΕΣΠΑ, στο όνομα της καταπολέμησης της φτώχειας και της ανέχειας που βιώνουν χιλιάδες νοικοκυριά στη χώρα μας, σειρά από οξυμένες λαϊκές ανάγκες και μαζί τα πιο φτωχά και τσακισμένα λαϊκά νοικοκυριά παραδίνονται σε κάθε λογής ιδιωτικά δίκτυα και συμφέροντα, που με τη μορφή των ΜΚΟ και των λεγομένων κοινωνικών συνεταιρισμών, λυμαίνονται δημόσια και ευρωπαϊκά κονδύλια, καταγράφουν και διαχειρίζονται προσωπικά δεδομένα συμπολιτών μας, ποδηγετούν και χειραγωγούν συνειδήσεις και λαβωμένα νοικοκυριά. Την ίδια ώρα, που οι κρατικές και δημοτικές κοινωνικές δομές λιμοκτονούν από πόρους και από το αναγκαίο προσωπικό. 

Και αντί έστω και σήμερα τα όργανα της Τοπικής και Περιφερειακής Διοίκησης να απαιτήσουν από τη νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ένα νέο επιτέλους προσανατολισμό των κονδυλίων του ΕΣΠΑ ώστε να στηριχτούν και να διευρυνθούν οι δημόσιες κοινωνικές δομές και ο χαρακτήρας τους, επιλέγουν να ανοίξουν ένα βαθιά αποκρουστικό και αποπροσανατολιστικό καυγά! Διαγκωνίζονται για το ποιος θα ηγηθεί (δήμαρχοι - περιφερειάρχες) στη μοιρασιά των κονδυλίων των προγραμμάτων και των ψιχίων της φτώχειας. Γίνονται συνένοχοι στη διοχέτευση εκατομμυρίων ευρώ σε επιχειρηματικά συμφέροντα, την ώρα που δημόσιες κοινωνικές δομές και ιδρύματα ασφυκτιούν κάτω από χρόνια υποχρηματοδότηση και σπρώχνονται στην ανταπόδοση και την ιδιωτικοοικονομική λειτουργία. 

Κι όμως γνωρίζουν από πρώτο χέρι, κυβέρνηση και αιρετοί, ότι αυτά τα προγράμματα ούτε μπορούν ούτε επιδιώκουν να απαντήσουν στις ζοφερές και με διάρκεια ανάγκες των λαϊκών νοικοκυριών, των ανέργων. Γνωρίζουμε και γνωρίζουν, κυβέρνηση και αιρετοί, ότι είναι πιθανό "ένα πιάτο φαΐ" να φτάσει κάποτε σε κάποια από τα χιλιάδες νοικοκυριά που ζουν μέσα σε συνθήκες εξαθλίωσης με την υλοποίηση και τέτοιων προγραμμάτων. Όμως ξέρουμε από πρώτο χέρι και είμαστε ακόμη πιο βέβαιοι σήμερα ότι η μεγάλη μερίδα και αυτών των κονδυλίων δεν θα ακουμπήσει τις ανάγκες των τσακισμένων συμπολιτών μας. Θα περάσουν και πάλι στο μεγάλο τους μέρος στα χέρια ιδιωτικών και επιχειρηματικών συμφερόντων. 

Είναι καιρός πια να απαιτηθεί άλλη πορεία και κατεύθυνση αυτών των προγραμμάτων. Η νέα κυβέρνηση, που καλείται να τα υλοποιήσει σήμερα, να πάρει τις ευθύνες της. Να σταματήσει η κοροϊδία και η απάτη που στήνεται για άλλη μια φορά στο όνομα των φτωχών και των ανέργων!

Απαιτείται και έχουν υποχρέωση, κυβέρνηση και τα αρμόδια υπουργεία να πάρουν άμεσα όλα εκείνα τα μέτρα που χρειάζονται ώστε το συγκεκριμένο πρόγραμμα να περάσει στην αποκλειστική ευθύνη, αρμοδιότητα, έλεγχο και χειρισμό των κρατικών κοινωνικών δομών και υπηρεσιών. Να απομακρυνθούν τα κάθε λογής ιδιωτικά συμφέροντα, οι ΜΚΟ κ.ά. και να στηριχτούν έμπρακτα οι δημοτικές κοινωνικές υπηρεσίες και τα κρατικά κοινωνικά ιδρύματα και οι οργανισμοί που έχουν σαν κύριο έργο τους τη στήριξη του παιδιού, της οικογένειας, των γερόντων, των ΑΜΕΑ. Έργο που σήμερα έχει αποδυναμωθεί και οδηγούνται σε συρρίκνωση ή και κλείσιμο.

Η στήριξη των δημόσιων - κρατικών κοινωνικών δομών σήμερα είναι πρώτιστη και κύρια ανάγκη. Είναι αυτές που έχουν τη γνώση, την εμπειρία, τη δυνατότητα της καταγραφής και ανάδειξης των λαϊκών προβλημάτων και αναγκών, που μπορούν να διασφαλίσουν με τους καλύτερους δυνατούς όρους σήμερα ότι μπορεί να πάρει μικρές ανάσες το λαϊκό νοικοκυριό, να εγγυηθούν στοιχειωδώς ότι και τέτοιου είδους προγράμματα μπορούν να εξυπηρετήσουν με συνέχεια τις οξυμένες λαϊκές ανάγκες».

Η Ελλάδα δεμένη στο άρμα του ΝΑΤΟ και μάλιστα με ενεργό ρόλο

 Η Αθήνα με ενεργό ρόλο στο ΝΑΤΟ.

Δ. ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟ: Η ζωή θα επαληθεύσει τις προβλέψεις του ΚΚΕ

Δ. Κουτσούμπας: «Τα μονοπώλια και το μεγάλο κεφάλαιο» δεν έφυγαν με την ανάληψη της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ

Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση εξαπέλυσε ο γενικός γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπας, κατά τη χτεσινή του ομιλία στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος.

«Ομολογείται πλέον από την κυβέρνηση ότι την επόμενη ημέρα θα υπάρχει πρόγραμμα. Κι όταν ακούμε πρόγραμμα πρέπει να καταλαβαίνουμε ότι εννοούν συμφωνία με τους εταίρους», υπογράμμισε στην ΚΟ του ΚΚΕ ο Δ. Κουτσούμπας

Αξίζει να σημειωθεί ότι η χτεσινή ομιλία του Δ. Κουτσούμπα ήταν ανοιχτή στους δημοσιογράφους για πρώτη φορά στα κοινοβουλευτικά χρονικά του ΚΚΕ.

Ο γενικός γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ επισήμανε στην ομιλία του ότι ο πραγματικός αντίπαλος του λαού, «τα μονοπώλια και το μεγάλο κεφάλαιο», δεν έφυγε με την ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά «είναι εδώ πιο έτοιμος και εξοπλισμένος να αξιοποιήσει την κυβερνητική εναλλαγή, για νέα προνόμια, για μια καπιταλιστική ανάκαμψη».

Επιτέθηκε στη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, σημειώνοντας ότι δεν συνιστά πολιτική αλλαγή υπέρ του λαού, υποστηρίζοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει παραδεχθεί την ύπαρξη προγράμματος σε συμφωνία με τους δανειστές, για το οποίο ανέφερε ότι περιέχει «αντιλαϊκούς όρους». «Η ζωή γρήγορα θα επαληθεύσει και πάλι τις προβλέψεις του ΚΚΕ» υπογράμμισε ο γραμματέας της ΚΕ του κόμματος.

«Ομολογείται πλέον από την κυβέρνηση ότι την επόμενη ημέρα θα υπάρχει πρόγραμμα. Κι όταν ακούμε πρόγραμμα πρέπει να καταλαβαίνουμε ότι εννοούν συμφωνία με τους εταίρους», υπογράμμισε ο κ. Κουτσούμπας, σημειώνοντας «το αν θα ονομαστεί μνημόνιο ή κάπως αλλιώς... Το αν θα ελέγχεται από υπαλλήλους της τρόικας ή απευθείας από τα ''αφεντικά'' τους, δηλαδή την Κομισιόν, την ΕΚΤ, το ΔΝΤ αλλά και τους μηχανισμούς εποπτείας που ήδη έχει συγκροτήσει η ΕΕ για όλες τις χώρες-μέλη... είναι δευτερεύον ζήτημα, δεν αλλάζει την ουσία και τη ζοφερή για τον λαό πραγματικότητα», είπε χαρακτηριστικά. Επικαλούμενος δε σχετική αποστροφή του υπουργού Οικονομίας, είπε ότι εκείνο που εγγυάται η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι «μεγάλα κέρδη για το κεφάλαιο - ''λιτό βίο'' για τον λαό».

Ο κ. Κουτσούμπας προανήγγειλε ότι η ΚΟ του ΚΚΕ θα καταθέσει προτάσεις νόμου και τροπολογίες για τη λήψη μέτρων ανακούφισης των λαϊκών οικογενειών και την απαλλαγή τους από τα χαράτσια όπως τον ΕΝΦΙΑ, για την ανακούφιση-προστασία των ανέργων, για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, την εφαρμογή των Συλλογικών Συμβάσεων και την κατάργηση αντεργατικών μέτρων, την πραγματική επαναφορά του κατώτατου μισθού το λιγότερο στα 751 ευρώ για όλους, την επαναφορά της 13ης και της 14ης σύνταξης καθώς και για την επιστροφή των «κλεμμένων» από τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων. Επίσης ζητάει αύξηση του αφορολογήτου στις 40.000 ευρώ για κάθε οικογένεια με την ταυτόχρονη αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου και άλλες προτάσεις νόμου.

Κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι του κόμματος ορίστηκαν οι Θανάσης Παφίλης και Νίκος Καραθανασόπουλος, ενώ για αντιπρόεδρος της Βουλής θα προταθεί ο Γιώργος Λαμπρούλης. Σύμφωνα με τον καταμερισμό που αποφασίστηκε, ο Αχιλλέας Κανταρτζής θα είναι ο γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, ενώ μέλη της Γραμματείας θα είναι οι Θανάσης Παφίλης, Νίκος Καραθανασόπουλος, Σπύρος Χαλβατζής, Γιώργος Λαμπρούλης και Γιώργος Μαρίνος.

Το μεγάλο παζάρι



Με τον «βομβαρδισμό» που δέχεται καθημερινά ο Έλληνας εργαζόμενος για τη νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπου καθοριστικός είναι ο ρόλος των αστικών ΜΜΕ, επιχειρείται να διαμορφωθεί πλατιά η αντίληψη ότι «επιτέλους σηκώνουμε ανάστημα», «τώρα γίνεται πραγματική διαπραγμάτευση», «κάτι αλλάζει». Το όλο «περιτύλιγμα» περιλαμβάνει το «στιλ τού ντυσίματος», τη «γλώσσα τού σώματος», τον «ποπ-σταρ υπουργό Οικονομικών», τα ...«λέω κάτι» αλλά μετά επεξηγώ ότι «δεν το εννοούσα ακριβώς έτσι», και τόσα άλλα καλά δουλεμένα επικοινωνιακά τρικ, που είναι αλήθεια ότι πιάνουν σε εργαζόμενους και ανθρώπους από λαϊκά στρώματα, που έχουν προσδοκίες ότι κάτι θα αλλάξει προς όφελος του λαού. Αξίζει, όμως, η σκέψη των εργατών και κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου του μόχθου, να κινηθεί σε δύο κατευθύνσεις. Η μία, τι είναι αυτό που διαπραγματεύεται η σημερινή κυβέρνηση, και η άλλη, ποιοι και γιατί τη στηρίζουν σε αυτή τη διαπραγμάτευση.

***

Έτσι, αν τραβήξουμε την «κουρτίνα» της υπαρκτής «αλλαγής στιλ», αυτά που θα δούμε έχουν σχέση με την ουσία του πράγματος. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αναγνωρίζει το δημόσιο χρέος, που δεν προκάλεσε ο λαϊκός κόσμος αλλά τα θαλασσοδάνεια στην πλουτοκρατία, οι «μεγάλες ιδέες των Ολυμπιακών Αγώνων», τα εξοπλιστικά προγράμματα στο πλαίσιο της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας του ΝΑΤΟ. Αυτό που τη διαφοροποιεί από τις προηγούμενες αστικές κυβερνήσεις, είναι ο τρόπος ρύθμισής του (με ανταλλαγή ομολόγων) ώστε να εξασφαλιστεί η αποπληρωμή του, που και πάλι θα πέσει στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων. Καθημερινά η κυβέρνηση διαβεβαιώνει μέσω του πρωθυπουργού, Αλ. Τσίπρα, και των υπουργών Γ. Δραγασάκη, Γ. Βαρουφάκη, ότι «θα σεβαστεί τις δεσμεύσεις της απέναντι στους εταίρους και δανειστές», ωστόσο λέει ότι θα εφαρμόσει ένα νέο πρόγραμμα, μια νέα συμφωνία (new deal), ένα «σχέδιο ελληνικό» -αποφεύγει να μιλήσει για μνημόνιο, για ευνόητους λόγους, αλλά τέτοιο θα είναι όπως και να βαφτιστεί- που θα είναι σε συμφωνία με τους «εταίρους της», και θα έχει την επιτήρησή τους. Μετά τους «λεονταρισμούς» και την «παγωμένη ατμόσφαιρα» στη συνάντηση, την Παρασκευή, του υπουργού Οικονομικών, Γ. Βαρουφάκη, με τον επικεφαλής της οικονομικής επιτροπής της ΕΕ (Eurogroup), Γ. Ντάισελμπλουμ, ότι η «τρόικα τέλειωσε», ήρθαν οι διορθωτικές κινήσεις τού Σαββατοκύριακου, και οι διαβεβαιώσεις ότι η κυβέρνηση συζητά μόνο απευθείας με τους θεσμούς και μάλιστα, όπως το προσδιόρισε ο υπουργός Οικονομικών, με την «τρόικα των θεσμών», δηλαδή την ΕΕ, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Δηλαδή, «δεν είναι Γιάννης, είναι Γιαννάκης». Μα η προπαγανδιστική μηχανή... επιμένει: «Δεν είναι λίγο πράγμα να μη συνομιλούμε με τους υπαλληλίσκους αλλά με τα αφεντικά».

***

Η φαρέτρα της προπαγάνδας έχει όμως και ένα βαρύτερο «όπλο»: «Όλα γίνονται για να ανακουφιστεί ο λαός, που υπέφερε στην κρίση, και άρα ο λαός πρέπει να υποστηρίξει την κυβέρνηση στη διαπραγμάτευση». Αυτό όμως που αποδεικνύει ποια είναι η στόχευση και αυτής της διαχειριστικής κυβέρνησης, είναι τα ίδια της τα λόγια, ότι πασχίζει «για την επανεκκίνηση της οικονομίας, της υγιούς επιχειρηματικότητας», δηλαδή της επανάκαμψης των καπιταλιστικών κερδών. Πατώντας στο γεγονός ότι τα προηγούμενα χρόνια τσακίστηκαν εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και διαμορφώθηκαν χαμηλές απαιτήσεις, το μόνο που υπόσχεται είναι αυτό που επαναλαμβάνουν καθημερινά στελέχη της περί «αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης», δηλαδή ψίχουλα για τους πιο εξαθλιωμένους. Και ακόμα και αυτά, σταδιακά και όταν το «επιτρέψει η οικονομία». Άρα, η όποια διαπραγμάτευση γίνεται ή θα γίνει, είναι διαπραγμάτευση με τη σημαία της αστικής τάξης για τα συμφέροντα των επιχειρηματιών, και όχι για την ανάκτηση των απωλειών των εργαζομένων την περίοδο της κρίσης, ούτε για νέες κατακτήσεις και δικαιώματα. Το σκληρό παζάρι που γίνεται, είναι υπαρκτό αλλά δεν γίνεται για τα συμφέροντα των εργαζομένων.

***

Η διαπραγμάτευση έχει σχέση με ευρύτερες διεργασίες, που γίνονται στην ΕΕ και σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο σχετικά με την ανάγκη να ξεπεραστεί η κρίση, όπου βεβαίως η κάθε αστική τάξη προσπαθεί να έχει τη μικρότερη ζημιά σε σχέση με τους ανταγωνιστές της. Μιλάμε δηλαδή για έναν πραγματικό πόλεμο ανάμεσα σε επιχειρηματικούς ομίλους (που βέβαια ενώνονται στον ταξικό πόλεμο ενάντια στην εργατική τάξη), όπου εκεί διαμορφώνονται και στρατόπεδα. Αυτό απαντάει και στη δεύτερη κατεύθυνση που πρέπει να κινηθεί η σκέψη των εργαζομένων όταν ακούνε περί «μαραθωνίου της κυβέρνησης προς ανεύρεση διεθνών συμμαχιών», με αφορμή και τα ταξίδια των κυβερνώντων σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Το στρατόπεδο που στηρίζει την κυβέρνηση, είναι αυτές οι δυνάμεις που προωθούν, για τον ίδιο σκοπό της καπιταλιστικής κερδοφορίας (ό,τι δηλαδή φέρνει τις κρίσεις), ένα διαφορετικό μείγμα διαχείρισης με πιο πολύ κρατικό χρήμα στις επιχειρήσεις. Σε αυτό το στρατόπεδο συντάσσονται σημαντικές μερίδες αστικών τάξεων σε διάφορες χώρες.

Είναι χαρακτηριστική η σφήνα που επιχειρεί να βάλει η αμερικανική κυβέρνηση του Μπ. Ομπάμα στα της ΕΕ, που έσπευσε να στηρίξει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για αλλαγή μείγματος διαχείρισης. Επίσης, και οι Γαλλία και Ιταλία, που έχουν τεράστιο δημόσιο χρέος και οι αστικές τους τάξεις είναι οι «ριγμένες» σε σχέση με αυτή της Γερμανίας την περίοδο της κρίσης, προβάλλουν τη λεγόμενη «ποσοτική χαλάρωση», τη λιγότερο αυστηρή «δημοσιονομική πειθαρχία». Όταν ο Ομπάμα μιλάει για «λιγότερη λιτότητα για να υπάρξει ανάπτυξη», όταν ο Ολάντ ή ο Ρέντσι συντάσσονται με την ελληνική κυβέρνηση για να «δοθεί ανάσα στην οικονομία», αναφέρονται σε ανάσες στο κεφάλαιο και όχι για ουσιαστική βελτίωση του λαού, για εργασία και ζωή με δικαιώματα, για ικανοποίηση των σύγχρονων με βάση την εποχή λαϊκών αναγκών. Πάνω σε αυτή τη βάση, της ικανοποίησης των αναγκών τού κεφαλαίου, υπάρχει και η δυνατότητα συμβιβασμών ανάμεσα σε αστικές τάξεις. Έτσι διαμορφώνεται το «στρατόπεδο» της «διεθνούς στήριξης», για την οποία κοκορεύεται η κυβέρνηση. Άλλες, όμως, είναι οι ανάγκες των λαών.

Το άρθρο είναι αναδημοσίευση από τη στήλη «Αποκαλυπτικά», του Ριζοσπάστη της Τετάρτης 4 Γενάρη 2015.

Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2015

Ψευδαισθήσεις, Αυταπάτες


Οι ψευδαισθήσεις έχουν την ικανότητα να κάνουν τον άνθρωπο να χάνει την επαφή του με την πραγματικότητα. Στην αστική προπαγάνδα χρησιμοποιούνται σε όλες τις εκδηλώσεις της κοινωνικής ζωής.
Δημιουργούνται, αναπαράγονται, αναπαλαιώνονται, παρουσιάζονται σε χίλιες δυο μορφές και παίζουν αποφασιστικό ρόλο στη διαμόρφωση αντιλήψεων και επιλογών.
 Στη νεολαία υποκαθιστούν τα ανώτερα ιδανικά, προβάλλοντας ένα ψεύτικο κόσμο φενάκης, φτηνών απολαύσεων, ευκαιριακής φτηνής ευδαιμονίας και αδιέξοδων επιλογών. Η νεολαία είναι ένα από τα μεγαλύτερα θύματα των ψευδαισθήσεων που δημιουργεί η βιομηχανία του θεάματος, της μόδας, της νυχτερινής διασκέδασης και των ναρκωτικών.
 Στο κομμάτι εκείνο της νεολαίας που ψάχνει για ιδανικά καλλιεργούνται οι ψευδαισθήσεις υπεροχής της ελληνικής φυλής που οδηγούν σε εθνικιστικές εξάρσεις, καταστροφικές ψυχώσεις και αδιέξοδες επιλογές. Ο “εξευρωπαϊσμός” και η καπιταλιστική “παγκοσμιοποίηση” δημιουργούν την ψευδαίσθηση συμμετοχής στη διαμόρφωση ανώτερων προτύπων ζωής σε παγκόσμια κλίμακα, ενώ στην ουσία προωθούν το θάψιμο των μεγάλων πολιτισμικών αξιών και των πανανθρώπινων ιδανικών.
 Ψευδαισθήσεις για τους εργαζόμενους
 Οι εργαζόμενοι ακούνε πως “αν η επιχείρηση πάει καλά, τότε θα φάει κι ο εργαζόμενος ψωμάκι”. Όσο ο εργαζόμενος δεν αντιλαμβάνεται ότι δεν ταΐζει το αφεντικό τον εργαζόμενο αλλά ο εργαζόμενος ταΐζει το αφεντικό, θα χύνει τον ιδρώτα του κυνηγώντας μια χίμαιρα.
 Καλλιεργείται η ψευδαίσθηση πως όσο τελειοποιούνται τα μέσα παραγωγής, η ρομποτική και οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, τόσο πιο ξεκούραστη γίνεται η εργασία. Στην πραγματικότητα η βαριά χειρωνακτική εργασία δίνει μεν τη θέση της σε μια “ελαφρύτερη”, αλλά αυτή προκαλεί νέες επαγγελματικές ασθένειες, όπως το στρες, η πνευματική υπερκόπωση, οι νευρικές διαταραχές κ.ά. Οι καπιταλιστές δεν μειώνουν τον εργάσιμο χρόνο αλλά ιδιοποιούνται τα αποτελέσματα της τεχνολογικής εξέλιξης. Αναγκάζουν ένα μέρος των εργαζομένων να δουλεύει περισσότερες ώρες και ρίχνουν τους υπόλοιπους στην ανεργία για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους.
 Οι εργαζόμενοι δεν έχουν πια ούτε τη δυνατότητα να διαλέξουν αφεντικό. Πολλές φορές κρύβουν πτυχία, εξειδικεύσεις και μεταπτυχιακά, πουλώντας την εργατική τους δύναμη για ένα κομμάτι ψωμί.
 Από τα ΜΜΕ ο λαός τροφοδοτείται με την ψευδαίσθηση, πως όταν λείψουν οι κλέφτες, οι τοκογλύφοι,, ο παρασιτισμός, οι αδικαιολόγητες σπατάλες, η κακοδιαχείριση, ο αλόγιστος καταναλωτισμός, θα υπάρχει δίκαιη κατανομή του πλούτου και ευημερία. Όμως όλα αυτά τα υπαρκτά αρνητικά φαινόμενα είναι αυτό που φαίνεται και όχι η αιτία που τα γεννά. Ο ίδιος ο καπιταλισμός είναι κλοπή του μόχθου των εργαζομένων. Τοκογλυφία είναι η ίδια η λειτουργία του τραπεζικού κεφαλαίου. Παρασιτισμός είναι η ίδια η ύπαρξη της αστικής τάξης. Οι σπατάλες προέρχονται πρώτα και κύρια από την αδυναμία κοινωνικού προγραμματισμού της παραγωγής. Η κακοδιαχείριση προέρχεται από την έλλειψη κοινωνικού ελέγχου στην παραγωγή. Ο αλόγιστος καταναλωτισμός είναι η μόνιμη επιδίωξη του κεφαλαίου.
 Επομένως όλες αυτές οι βλαβερές συνέπειες για το λαό δεν είναι δυνατόν να καταργηθούν αν δεν καταργηθεί ο ίδιος ο καπιταλισμός.
 Μικροαστικές ψευδαισθήσεις
 Η λάμψη του καπιταλιστικού συστήματος, η γκλαμουριά, όπως την ονομάζει ο λαός, δημιουργεί ψευδαισθήσεις. Ο μικροαστός τρέφει την αυταπάτη πως με την εξυπνάδα του, την εργατικότητά θα καταφέρει να γίνει κι αυτός αστός. Δεν αντιλαμβάνεται πως το “αλώνι” της αστικής τάξης είναι περιορισμένο και πως η είσοδος του ενός νέου αστού προϋποθέτει την έξοδο κάποιου άλλου. Παραγνωρίζουν ότι το “αλώνι” αυτό γίνεται ολοένα και μικρότερο, ότι δηλαδή ο κοινωνικός πλούτος συγκεντρώνεται σε ολοένα και λιγότερα χέρια.
 Στους μισθωτούς δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι θα πλουτίσουν αν ξεφύγουν από τη μισθωτή εξάρτηση ακολουθώντας το δρόμο της επιχειρηματικότητας. Παίρνοντας όμως αυτό το δρόμο ελάχιστοι στέκονται τυχεροί κι αυτοί προσωρινά. Στη μεγάλη τους πλειοψηφία αποτυγχάνουν, χάνουν αυτά που είχαν ξοδέψει και βυθίζονται στο χρέος. Τα χαμένα όνειρα τους βουλιάζουν στο βάλτο της απελπισίας. Στο βαθμό που δεν αντιλαμβάνονται την πραγματική αιτία της αποτυχίας τους αποκτούν τις πιο αντιδραστικές και αντικοινωνικές αντιλήψεις. Μετατρέπονται σε εχθρούς της ίδιας της τάξης τους.
 Ψευδαισθήσεις για την εθνική ασφάλεια.
 Στο λαό καλλιεργείται η ψευδαίσθηση της οικονομικής προόδου, της εθνικής ασφάλειας και της ειρήνης όσο η χώρα βρίσκεται μέσα σε κάποια οικονομική ή πολεμική συμμαχία, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ. Αυτές όμως οι συμμαχίες βρίσκονται πίσω από τις οικονομικές και εθνικές καταστροφές. Στην Ελλάδα για παράδειγμα, καλλιεργείται η αυταπάτη πως το ΝΑΤΟ είναι για την Ελλάδα ασπίδα σε ενδεχόμενη επίθεση από την Τουρκία. Στην πραγματικότητα το ΝΑΤΟ έχει συμφέρον από τη δημιουργία και την όξυνση αντιπαραθέσεων ανάμεσα στην Τουρκία και την Ελλάδα. Έτσι γιγαντώνονται οι Νατοϊκές πολεμικές βιομηχανίες, και ενισχύονται οι μηχανισμοί, που φέρνουν σε αντιπαράθεση τις δύο χώρες. Και οι δύο χώρες εφαρμόζοντας τις ιμπεριαλιστικές επιλογές μένουν δεμένες στο άρμα της εξάρτησης, αντιμετωπίζοντας διαρκώς το ενδεχόμενο μιας πολεμικής σύρραξης.
 Η αντίληψη, που χωρίζει τους πολιτικούς των μεγάλων καπιταλιστικών χωρών σε καλούς και κακούς, σε φιλέλληνες και ανθέλληνες δημιουργεί την ψευδαίσθηση πως κάποιοι ξένοι μας μισούν επειδή “είμαστε καλύτεροί τους”. Προπαγανδίζεται με πολλούς τρόπους πως όλος ο κόσμος μας χρωστάει επειδή “δώσαμε τα φώτα μας στην ανθρωπότητα” πριν 2500 χρόνια. Χωρίς να παραγνωρίζουμε τη σημασία του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού για την ανθρωπότητα θα πρέπει να μη μας διαφεύγει πως το ελληνικό “φως” δεν προήλθε από παρθενογένεση. Θα ήταν αδύνατο να δημιουργηθεί αν η ανθρωπότητα μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε δημιουργήσει τις υλικές και πνευματικές προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο.
 Οι τραγικές ψευδαισθήσεις των κομμουνιστών
Ψευδαισθήσεις δημιουργήθηκαν και στους κομμουνιστές σε πολλές περιπτώσεις όπως αυτές που ακολουθούν πολιτικές, στρατιωτικές και οικονομικές επιτυχίες και αποτυχίες καθώς και από λαθεμένες εκτιμήσεις του ταξικού χαρακτήρα των συγκρούσεων.
 Το νικηφόρο τέλος του Β' παγκοσμίου Πολέμου δημιούργησε σε κομμουνιστικά κόμματα την ψευδαίσθηση ότι η αστική τάξη μπορεί να αποδεχθεί την κοινοβουλευτική της ήττα και να παραδώσει την εξουσία. Μεγάλα Κομμουνιστικά Κόμματα, όπως το Γαλλικό, το Ιταλικό κ.ά. συμμετείχαν σε αστικές μεταπολεμικές κυβερνήσεις, συμμάχησαν για την κατάκτηση της κοινοβουλευτικής εξουσίας με σοσιαλδημοκρατικά κόμματα εναντίον συντηρητικών κομμάτων. Χύνοντας νερό στο μύλο του καπιταλισμού πέτυχαν το αντίθετο από αυτό που επεδίωκαν, κατέληξαν στον ιδεολογικό αφοπλισμό και τελικά στην αυτοδιάλυση.
Αυτού το είδους οι ψευδαισθήσεις αξιοποιούνται, μεθοδεύονται και πατρονάρονται από τα κέντρα κατασκευής του Ψυχολογικού Πολέμου. Μόνιμη επιδίωξη της αστικής τάξης είναι να παρασύρει τον ταξικό της αντίπαλο σε ένα “παιχνίδι” με τους δικούς της όρους ώστε να τον αποπροσανατολίσει, να τον καθυστερήσει, να τον αποδυναμώσει, να τον αφοπλίσει, και τελικά να τον εξουδετερώσει.
 Η ιστορία έχει να παρουσιάσει επώδυνα ιστορικά διδάγματα από την πείρα αποτυχημένων επαναστάσεων, όπως για παράδειγμα του 1918 στη Γερμανία, ή όπως η άνοδος στην κυβερνητική εξουσία της Λαϊκής Ενότητας στη Χιλή. Το τραγικότερο παράδειγμα είναι η νίκη της αντεπανάστασης στη Σοβιετική Ένωση. Πέτυχε το σκοπό της όταν όχι μόνο οι συνειδητοί αντεπαναστάτες αλλά και οι ίδιοι οι κομμουνιστές πίστεψαν πως η σοσιαλιστική οικονομία μπορεί να ενσωματώνει και καπιταλιστικούς νόμους της αγοράς.
 Έτσι συντελέστηκε ένα τεράστιο πισωγύρισμα της ιστορίας, πολύ γρηγορότερα, πολύ πιο ανώδυνα για τον καπιταλισμό, πολύ πιο βαθιά από όσο υπολόγιζαν τα κέντρα κατασκευής του Ψυχολογικού Πολέμου. Οι λαοί των σοσιαλιστικών χωρών έχασαν μονομιάς ότι είχε κατακτηθεί μέσα σε επτά δεκαετίες με γιγαντιαίους αγώνες και ανείπωτες θυσίες. Ταυτόχρονα οι λαοί των υπόλοιπων χωρών έπαψαν να έχουν σα φυσικό σύμμαχό τις σοσιαλιστικές χώρες και βυθίζονται σε ολοένα και μεγαλύτερα αδιέξοδα. Θα βρουν όμως τη δύναμη να ξεπεράσουν τις δυσκολίες τους, επειδή και το θέλουν και το μπορούν.

Η επιλογή του μικρότερου κακού



Είναι στη φύση του ανθρώπου να προσπαθεί να αποφύγει οτιδήποτε τον βλάπτει. Είναι επίσης λογικό ανάμεσα σε δύο κακά, που τον απειλούν να προτιμά εκείνο, που τον βλάπτει λιγότερο. Η λογική της επιλογής του μικρότερου κακού έχει ρίζες τόσο βαθιές, όσο και ο άνθρωπος. Τους τελευταίους όμως αιώνες η φυσική αυτή επιλογή αποτελεί μορφή εκβιασμού του λαού
Η ιστορία του Μικρότερου κακού
Κατά την εξάπλωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα Βαλκάνια η έχθρα ανάμεσα στους Ορθόδοξους και Καθολικούς Χριστιανούς ήταν τόσο μεγάλη που οι ορθόδοξοι υποτάσσονταν στους Οθωμανούς μέσα από το δίλημμα “Κάλλιο τους Μουσουλμάνους παρά τους Καθολικούς”. Τότε οι Μουσουλμάνοι επέτρεπαν στους υποδουλωμένους λαούς να διατηρούν τη θρησκεία τους μέσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ανάλογα έδρασε το ίδιο δίλημμα το 16ο αιώνα στους Ολλανδούς προτεστάντες: ” Καλύτερα Τούρκος παρά Παπιστής” (δηλαδή καθολικός).
Το μικρότερο κακό στις ΗΠΑ και στην ΕΕ
Από το 19ο αιώνα και μετά η επιλογή του μικρότερου κακού είναι μια από τις πιο δυναμικές, τεχνικές χειραγώγησης του λαού. Δεν υπάρχει καπιταλιστική χώρα στην οποία να μην εφαρμόζεται για μικρά και μεγάλα θέματα. Στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ από την εποχή του Ψυχρού πολέμου (δόγμα Κερκπάτρικ) μέχρι σήμερα έχουμε την εφαρμογή μιας πολιτικής συνεχών ανατροπών των αστικών δημοκρατικών κυβερνήσεων και εγκαθίδρυση δικτατορικών καθεστώτων σαν μικρότερο κακό σε σχέση με το μεγαλύτερο, όπως ονομάστηκε “ο κομμουνιστικός κίνδυνος”. Οι ΗΠΑ μέχρι σήμερα επιβάλουν και συντηρούν δικτατορικά καθεστώτα με αυτή τη δικαιολογία.
Τη δεκαετία του '70 οι ΗΠΑ υποστηρίζουν την άνοδο στην εξουσία του Σαντάμ Χουσεΐν, φοβούμενοι την αύξηση της επιρροής του Κ.Κ. Ιράκ (καλύτερα στην εξουσία ο Σαντάμ Χουσεΐν, παρά οι κομμουνιστές), τη δεκαετία του '90 τον ενθαρρύνουν να επιτεθεί στο Κουβέιτ και στη συνέχεια με πρόσχημα την υπεράσπιση των ΗΠΑ από την απειλή της διεθνούς τρομοκρατίας ξεκινούν τον πόλεμο του Ιράκ, τον συλλαμβάνουν και τον στέλνουν στην αγχόνη (ένας τοπικός πόλεμος για την υπεράσπιση των κερδών των μονοπωλίων είναι προτιμότερος από την Ειρήνη που δεν δίνει διέξοδο στην υπερσυσσώρευση κεφαλαίου).
Το ίδιο σκηνικό στήνεται συνεχώς τις τελευταίες δεκαετίες στις εκλογές των ΗΠΑ . Ο Αμερικανός ψηφοφόρος σε κάθε εκλογική αναμέτρηση καλείται να ψηφίσει το μικρότερο κακό, επιλέγοντας τον Κάρτερ αντί του Ρέιγκαν, τον Μπους αντί του Γκορ, μέχρι πρόσφατα τον Ομπάμα αντί του Ρόμνεϋ κ.ο.κ. Ένας από τους δύο υποψήφιους εμφανίζεται σαν αντιδραστικός και ο δεύτερος παρά τις αδυναμίες του σαν καλύτερη λύση.
Στις Ευρωπαϊκές χώρες στήνεται επίσης το ίδιο σκηνικό. Για παράδειγμα υποτασσόμενος στη λογική του μικρότερου κακού ο Γαλλικός λαός στις εκλογές του 2002 ψηφίζει Ζακ Σιράκ, προκειμένου να μην εκλεγεί ο ακροδεξιός Ζαν Μαρί Λεπέν. Δεν ήταν ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που ο γαλλικός λαός μπαίνει στο ίδιο δίλημμα, ενώ το ίδιο συμβαίνει στη Βρετανία (Θάτσερ, Μπλερ) και τους άλλες χώρες.
Το Μικρότερο κακό στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα λειτουργούν μόνιμα τα διλήμματα “δημοκρατία ή κομμουνιστικός ολοκληρωτισμός” και “δεξιά ή αντιδεξιά”, με το λαό να πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στο μικρότερο κακό δηλαδή ανάμεσα σε ένα κόμμα που δεν εμπιστεύεται και σε ένα άλλο, που φοβάται. Μεταπολεμικά η θεωρία του μικρότερου κακού εκφράστηκε με διαφορετικούς τρόπους πιέζοντας συνεχώς το τμήμα του λαού, που υπέφερε περισσότερο από τις αντιλαϊκές επιλογές. Πότε για να λήξει το μετεμφυλιακό καθεστώς, πότε για να φύγει η επάρατος δεξιά, πότε για να μην επιστρέψει η δεξιά. Η θεωρία της χαμένης ψήφου είναι μια μορφή του ίδιου εκβιασμού. Οι ψηφοφόροι καλούνται να μη ψηφίσουν το κόμμα  προτίμησής τους αν δεν είναι “κόμμα εξουσίας” αλλά να ψηφίσουν ένα από τα δύο κόμματα, που διεκδικούν την εξουσία. Με αυτό τον τρόπο πριμοδοτούν το δικομματισμό ή το διπολισμό, δηλαδή την αέναη χειραγώγηση του λαού από την αστική τάξη.
Μετά την καπιταλιστική κρίση που ξέσπασε το 2008 στη χώρα μας, ο τεχνικός αυτός εκβιασμός μπήκε σε συνεχή χρήση και πήρε μεγάλες διαστάσεις. Ολόκληρος ο κυβερνητικός και κρατικός μηχανισμός, όλοι οι οικονομικοί και προπαγανδιστικοί μηχανισμοί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό χρησιμοποιούν σαν κύριο μοχλό πίεσης τη θεωρία του μικρότερου κακού, ζητώντας ολοένα και μεγαλύτερες θυσίες από τον ελληνικό λαό. Τα διλήμματα οδηγούν καθημερινά στην εξαθλίωση εκατομμύρια θύματα από τα λαϊκά στρώματα.
Καλύτερα να δουλεύεις χωρίς ωράριο, να υποτάσσεσαι στις παράνομες απαιτήσεις του αφεντικού, να μη συνδικαλίζεσαι, να μπαίνεις στο εργοδοτικό συνδικάτο παρά να είσαι ο επόμενος που θα απολυθεί”. “Καλύτερα ανασφάλιστος, ή καλύτερα εργαζόμενος με 500 ευρώ και χωρίς δικαιώματα ή καλύτερα ωρομίσθιος ή καλύτερα συμβασιούχος, παρά άνεργος”. “Καλύτερα μειώσεις μισθών, συντάξεων, κατάργηση της κοινωνικής πρόνοιας, της δωρεάν παιδείας, όλων των δικαιωμάτων αλλά μέσα στην Ευρωζώνη, παρά επιστροφή στη Δραχμή, που κατά την αστική προπαγάνδα σημαίνει χάος”. Ο εκβιασμός με τη μορφή του μικρότερου κακού δεν έχει τέλος.
Η αντιμετώπιση του μικρότερου κακού
Από τη στιγμή που η επιδίωξη του μικρότερου κακού είναι μια φυσιολογική επιλογή κάθε ανθρώπου, μπαίνει το ζήτημα αν είναι εφικτό και με ποιο τρόπο μπορούν να αντιμετωπισθούν οι συνέπειές του. Πως είναι δυνατόν να διαχωριστεί η φυσική επιλογή από τον ωμό πολιτικό και εργοδοτικό εκβιασμό. Αρκεί να αξιοποιήσουν την πείρα τους. Να παίρνουν υπόψη τους ότι κάθε φορά που διάλεγαν το μικρότερο κακό, αυτό τους οδηγούσε σε μεγαλύτερο κακό. Να καταλάβουν ότι όσοι βάζουν πλάτες στην εργοδοσία και στην πολιτική που τους εξαθλιώνει είναι ταξικοί αντίπαλοί τους, είναι συντηρητές του κοινωνικού συστήματος που γεννά τον εκβιασμό. Οι φυσικοί αυτουργοί συνεχώς αλλάζουν, αλλά ο εκβιασμός συνεχίζεται.
Πρέπει να πολεμούν ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα που χρησιμοποιεί τον εκβιασμό για να κάνει πιο φτηνή την εργατική δύναμη, πιο μεγάλη την εκμετάλλευση των εργαζομένων. Χωρίς αγώνα ενάντια στην ίδια εκμετάλλευση οι εργαζόμενοι θα προσπαθούν να καταστρέψουν ένα από τα όπλα του ψυχολογικού πολέμου και όχι τον δημιουργό του, την ίδια τη μήτρα που τον γεννά.
Οι εργαζόμενοι πρέπει να καταλάβουν πως τα κόμματα που προπαγανδίζουν, αποδέχονται και εφαρμόζουν την επιλογή του μικρότερου κακού δεν διαφέρουν από τον υπόκοσμο της νύχτας, που πρώτα εξασκεί τρομοκρατία και στη συνέχεια πουλάει προστασία.